04/08/2026
„Patrzę w wodę odkąd pamiętam
Sama nie wiem czemu
I nie wiedząc czemu, ciągle na nią patrzę
Być idealną córką tak chcę
Ale ciągle wracam nad tę wodę
Zamiast żyć jak trzeba, w przestrzeń patrzę jak w obrazek
Każda ze ścieżek moich, każdy ślad
Każda ze ścieżek prowadzi w świat
Gdzie ten utarty szlak, tam i ja
Ale nie mogę iść nim tam, gdzie muszę...
Tam, gdzie się łączą niebo i woda, coś mnie woła
Gdzie to jest, czy wiedzieć ktoś może?
A jeśli wiatr moim żaglem znów powieje
Wreszcie wiem, że odnajdę sens
I znany mi świat zostanie w tyle
Wiem, że tutaj każdy na wyspie
Odnazł już swoje miejsce
Wszystko ma tu ustalony bieg
Wiem, że każdy na tej wyspie
Swoją rolę ma i swoje zadanie
Pewnie też odnajdę w końcu cel
Mogę przynieść im dumę, silna być
Mogę w pełni szczęśliwa tutaj żyć
Ale ciągle piosenkę słyszę tę
I wciąga mnie ocean w głąb
I co poradzę na to, że porywa?
To światło na wodzie, co blaskiem powala
Jak głęboko sięga, nikt nie wie z nas
I słyszę ten głos, co znowu mnie woła
Odnajdę go i dowiem się
Dokąd iść mam...”
Vaiana
doc
