Gabinet Psychoterapii i Terapii Uzależnień "Psychosfera" Katarzyna Wałęsa

11/08/2026

G R A N I C E
Kocham granice.
Sierpień jest granicą między latem a jesienią; to najpiękniejszy miesiąc, jaki znam.
Zmierzch jest granicą między dniem i nocą, a brzeg jest granicą pomiędzy morzem a lądem.
Granica jest tęsknotą: kiedy oboje są zakochani, ale wciąż nie wypowiedzieli ani słowa.
Granicą jest bycie w drodze.

Tove Jansson

10/08/2026

SPOTKANIE NA POBOCZU
Wczoraj zatrzymałam się w miejscu, z którego rozciągał się piękny widok na Połoninę Caryńską. Była oświetlona słońcem i trudno było oderwać od niej wzrok.

Obok, na trawiastym poboczu, stał stary samochód, a w nim siedział starszy pan. Zaparkował tak, żeby nikomu nie przeszkadzać. Miałam poczucie, że nie zatrzymał się tam tylko na chwilę. Widziałam też, że od pewnego czasu mi się przygląda.

W końcu zapytałam, o czym myśli.

Tak zaczęła się nasza rozmowa.

Powiedział, że przyjechał tutaj specjalnie, żeby patrzeć na góry. Kiedyś po nich chodził. Znał szlaki, miejsca i widoki, o których opowiadał z ogromną dokładnością. Teraz nie może już poznawać gór w ten sam sposób. Nie może chodzić tak, jak dawniej, ale nadal może przyjechać, zatrzymać samochód i patrzeć.

Mówił o tym bez skargi. Był w nim raczej zachwyt i radość z tego, co wciąż pozostaje dostępne. Samo patrzenie na Połoninę było dla niego ważne. Nasycało go.

Opowiedział mi również o Bukowym Berdzie. Bardzo chciał tam dojść (podobnie jak ja) i podejmował tę próbę trzy razy. Za każdym razem w pewnym miejscu musiał się zatrzymać. Czuł, jakby w jego głowie pojawiała się przeszkoda, której nie potrafił przekroczyć. Słuchając go, myślałam o tym, ile może mieścić się w człowieku pragnienia, pamięci własnej sprawności, tęsknoty i trudności w przyjęciu granic, które pojawiają się z czasem.

Nie próbowałam jednak nazywać jego doświadczenia ani go wyjaśniać. To nie było potrzebne.

Staliśmy obok siebie i patrzyliśmy na Połoninę. Rozmawialiśmy o górach, o chodzeniu, o tym, co się zmienia, a także o tym, co mimo zmian nadal może przynosić radość. Dzieliło nas zapewne wiele lat, różne historie i zupełnie inne życie, ale w tamtej chwili nie miało to znaczenia.

Na końcu długo sobie dziękowaliśmy.

Powiedział, że nie wiedział, jak będzie wyglądał jego dzień, ale rozmowa ze mną dopełniła dla niego wartość tego miejsca i czasu.

Poczułam, że dla mnie było dokładnie tak samo.

Odjechałam z wdzięcznością i z poruszeniem, które zostało ze mną przez resztę dnia. Myślałam o tym, jak niewiele czasami potrzeba, żeby poczuć się wewnętrznie napełnionym. Jedno pytanie. Chwila uwagi. Gotowość, żeby posłuchać czyjejś historii.

Przypadkowe spotkanie dwóch osób, które na moment zatrzymały się przy sobie.

Na poboczu, z widokiem na Połoninę Caryńską.

fot. Katarzyna Sypniewska-Wałęsa Photography

09/08/2026

DZIEŃ DOBRY
☀️
…oglądanie brzasku jest jedną z rzeczy, które uszczęśliwiają mnie najbardziej na świecie.

Aurélie Valognes

fot. Katarzyna Sypniewska-Wałęsa Photography

08/08/2026

U R L O P
☀
Do wakacji wręcz powinniśmy się przygotowywać, żeby móc je spokojnie przeżyć. Urlop to może być wspaniały czas, pod warunkiem że powiesz sobie: co ma być, to będzie.
Jeśli nie zakładasz, że będzie idealnie, wtedy mniej rzeczy będzie cię irytować. Trzeba się nastawić na to, że jakkolwiek będzie, będzie OK. Mamy się skupiać na dobrych stronach, nie na złych.

Justyna Dżbik-Kluge

fot. Katarzyna Sypniewska-Wałęsa Photography

07/08/2026

O D P O C Z Y N E K
Sygnałem zmęczenia jest niezdolność do przeżywania radości. Nagle znika przyjemność płynąca z pracy i z wysiłku, znika też przyjemność z odpoczywania.

Mówi się często, że w dorosłym życiu traktujemy siebie tak, jak byliśmy traktowani w dzieciństwie. Jeśli słyszeliśmy wtedy, że odpoczynek jest nagrodą i zależy od wykazania się, to jako ludzie dorośli prawdopodobnie potraktujemy siebie podobnie. To ma niewiele wspólnego z dbaniem o siebie i wsłuchiwaniem się w swoje potrzeby.

Każdy z nas funkcjonuje zasadniczo w cyklu: wysiłek - mobilizacja - zmęczenie - odpoczynek - regeneracja i ponowny wysiłek.

O zdrowym funkcjonowaniu świadczy uczucie przyjemności płynące z podejmowanego wysiłku przy jednoczesnej świadomości potrzeby odpoczynku. Jednak nie w nagrodę czy za osiągnięcie czegoś, ale dlatego że jest to naturalny sposób bycia.

Nie da się tego schematu skrócić do nieustannego wysiłku i niejasnej perspektywy odpoczynku – kiedyś, w przyszłości i w dodatku tylko na chwilę, bo trzeba się będzie przecież spieszyć, by wykonać kolejne zadanie. Wówczas odpoczynek przybiera karykaturalną formę inwestycji, która ma podtrzymać naszą zdolność do wysiłku i wydajności.

Rafał Bornus

fot. Pinterest

06/08/2026

W O L N O Ś Ć
Wolność, już w samym słowie, można powiedzieć, kryje się jej zaprzeczenie. Podobnie jak w najpiękniejszym złudzeniu tli się rozpacz.

Bo jeśli rozumieć to jako wolność od wszystkim przymusów, to również od siebie.

Przecież człowiek sam dla siebie jest najbardziej dokuczliwym przymusem. Często trudnym do zniesienia. I niektórzy nie są w stanie siebie znieść.(…)

Wiesław Myśliwski, Traktat o łuskaniu fasoli

fot. Katarzyna Sypniewska-Wałęsa Photography

05/08/2026

🤍

Glen Hansard and Marketa Irglova's official music video for "Fallin...

05/08/2026

KIEDY ZŁOŚĆ PODTRZYMUJE RUMINACJE
😡
Ruminacje to uporczywe powracanie myślami do trudnego wydarzenia, rozmowy lub doznanej krzywdy. Umysł wielokrotnie analizuje te same słowa, zachowania i możliwe odpowiedzi, ale nie dochodzi do nowego rozwiązania.

Często ruminowanie nie jest jednak wyłącznie „nadmiernym myśleniem”. Może pełnić ważną funkcję psychiczną.

Złość pomaga nam rozpoznać, że przekroczono naszą granicę, potraktowano nas niesprawiedliwie albo zlekceważono nasze potrzeby. PODTRZYMYWANIE ZŁOŚCI może więc stać się próbą ochrony znaczenia własnego doświadczenia:

„Jeżeli przestanę o tym myśleć, to tak, jakby to, co się wydarzyło, przestało być ważne”.

Czasem pojawia się również przekonanie:

„Jeżeli sama nie utrzymam tego bólu na powierzchni, przestanę o nim mówić, pokazywać... nikt nie potraktuje go poważnie”.

Umysł wraca wtedy do krzywdy, próbując odzyskać poczucie kontroli, sprawiedliwości albo potwierdzenia, że nasze emocje są uzasadnione.

Problem pojawia się wówczas, gdy analiza nie przynosi już nowych informacji, decyzji ani zmiany. Ruminacje nie prowadzą wtedy do rozwiązania, lecz ponownie uruchamiają emocjonalne i fizjologiczne doświadczenie krzywdy - taki wyczerpujący kołowrotek...

▪️Pomocne może być rozróżnienie:

— Przetwarzanie prowadzi do nowego rozumienia, decyzji, działania albo stopniowej ulgi.

— Ruminowanie prowadzi do tego samego miejsca — często z jeszcze większym napięciem, złością i cierpieniem.

▪️Przerwanie ruminacji nie oznacza zaprzeczenia krzywdzie.
▪️Uspokojenie złości nie jest zgodą na to, co się wydarzyło.
▪️Akceptacja rzeczywistości nie oznacza uznania jej za właściwą.

Można potraktować swoje doświadczenie poważnie, nie pozostając w nim bez końca.

🔥 obraz 'La nube roja' - David de las Heras Ilustrador

04/08/2026

ZMIANA OSOBISTA
Psychologowie i terapeuci muszą swym pacjentom i klientom nieustannie przypominać, że zmiana osobista jest naprawdę osobista. Zmienia się każdy sam. Sam musi wybrać, co warto zmienić, i sam musi ten plan zrealizować. Inni mogą co najwyżej wskazywać mu kierunki i nieco w tym pomagać (…). Ale nie mogą za niego się zmienić.

Ewa Woydyłło

fot. Katarzyna Sypniewska-Wałęsa Photography

03/08/2026

TO, CO UKRYTE
Wiele rodzin, które doświadczyły tragedii i cierpienia, woli nie wracać do bolesnej przeszłości. Rodzice, sądząc, że nie należy narażać dzieci na niepotrzebny ból, wolą trzymać usta zamknięte. Sądzą, że im mniej wie dziecko, tym lepiej jest chronione i odizolowane od cierpienia...

Niestety, milczenie na temat przeszłości wcale nie chroni kolejnych pokoleń. To, co ukryte przed okiem i umysłem, rzadko kiedy znika. Przeciwnie, często wraca w zachowaniu naszych dzieci i objawach, których doświadczają.

Mark Wolynn - Nie zaczęło się od ciebie. Jak dziedziczona trauma wpływa na to, kim jesteśmy i jak zakończyć ten proces

fot. Pinterest