PoMoc

01/09/2026

Początek roku szkolnego….W sieci wiele różnych postów, w głowach i sercach dzieci, rodziców i nauczycieli cała paleta emocji.

The Young Lady with the Shiner (znany również jako Triumph in Defeat lub Outside the Principal's Office) to kultowy obraz olejny autorstwa amerykańskiego malarza Normana Rockwella z 1953 roku. Przyznam, że zobaczyłam go dziś pierwszy raz w jednym z postow. Ta dzieczynka…ech. Zrobiła coś niewątpliwie, przeskrobała - nie wiemy co. Mina wskazuje na poczucie dumy, sprawczości, natomiast pusta ławka obok niej sugeruje, że bierze na klatę cały wyczyn. Odpowiedzialność jest po jej stronie i nie zasłania się za nikim. Przyjmuje wszelkie konsekwencje. Sama (!)

Dzieci tego potrzebują kochani rodzice.
Dyskomfortu
Niewtrącania się
Wkurzania się
Dogadywania się miedzy soba bez dorosłych
Wolności
Czasem darcia na cały głos, śmiania się na cały głos i poobijanych kolan.

Ciągle najbardziej martwią mnie te „grzeczne” dzieci. Uległe, posłuszne, smutne.

Nie jestem przeciwnikiem socjalizacji, ciągle jako rodzic zawalam z dyscypliną, która jest ważna, podobnie jak kultura osobista, edukacja, szacunek…

Nie mylmy socjalizacji i wychowania dzieci z posłuszeństwem i uległością.

„Jaka ona jest grzeczna i słuchająca, żadnych problemów nie sprawia”-mówi mama o „znikniętej” już dziewczynce….

18/08/2026

W pogodni za zaistnieniem gubimy kontakt z soba. Tak bardzo pragniemy, aby nas zauważono, że realizujemy tę ważną potrzebę w sposób, który nie tylko nie nasyca nas, ale powoduje jeszcze większe poczucie pustki. Tak bardzo potrzebujemy, aby ktoś uznał naszą wartość i dał nam prawo do życia, że w tej pogodni sami sobie nie dajemy prawa do istnienia. Czekamy więc na lepszy moment, inne czasy, może na więcej pieniędzy, na poznanie kogoś, na czas kiedy „schudne” i „będę ćwiczyć”, kiedy dzieci pójdą na swoje lub kiedy zakończę budowę domu.
Ujmuje mnie w gabinecie to, jak potrzeba zauważenia jest powszechna. Jak bardzo chcemy być widziani. To ciekawe, bo w świecie skoncentrowanym na „ja” nie ma miejsca na „widzę Cię, słyszę Cię, jesteś dla mnie ważny”.
Jednak prawda jest taka, że aby ktoś mnie zobaczył, to ja muszę to swoje „ja” Tobie pokazać. Mieć siebie, aby siebie dać i abyś mógł mnie zobaczyć.

19/07/2026

Post nie tylko dla tych, co nie mieli jeszcze urlopu 😀

Przytłoczenie

Stan/uczucie, że życie (i wszystko co się z nim wiąże) pędzi za szybko, a my nie nadążamy. Tak często o nim mówicie! Tak często sama go czuje. Bo czyż nasze czasy nie są o tym..pędzie?

To co istotne i ważne: w stanach przytłoczenia podejmujemy absolutnie najgorsze decyzje, te niekorzystne i niespójne z nami.

Nicość

Tak, to jedyne lekarstwo na stan przytłoczenia. Nie super organizacja, plany, lista zadań, nawet nie trening, wycieczka ani rozmowa. Czasem to all inclusive potrafi nieźle przytłoczyć 😀

Nicość - nicnierobienie, minimum bodźców, cisza.

Nicość - lekarstwo na przytłoczenie. W jakim biurze podróży je serwują?

09/07/2026

Tęsknota za bliska osoba jest doświadczeniem braku odzwierciedlenia.

Jakie to szczęście widzieć siebie w oczach tej drugiej osoby, mieć świadomość, że ona na mnie patrzy, że nawet jeśli różnimy się w pewnych kwestiach - jesteśmy widziani.

Żałoba przeprowadza nas przez ból jedynie pozornej samotności. Relacja z tą drugą osobą, której już nie ma obok, pozwoliła nam dostrzec nasze kontury, pewne specyficzne znamiona, zmarszczki, cechy. Więzi, które nas łączyły nie zniknęły, ale na zawsze pozwalają odtworzyć ten obraz.

Ta relacja dała Ci pewnien rodzaj bogactwa. Dzięki niej, widzisz siebie głębiej, nawet z zamkniętymi oczami.

06/07/2026

Przytłoczenie w codziennym życiu nie bierze się z ilości spraw do załatwienia, ale z braku wewnętrznej wolności na robienie tych rzeczy.
Na budowę domu, pójście do pracy, zabawę z dziećmi, spotkanie przy kawie, trening, modlitwę/medytacje, korzystanie z telefonu….
Tam, gdzie zaczynają się powinności tracimy lekkość.
Mocno wierzę, że życie nie musi być znojem, walka, szarpaniem się z nim.

Może potrzebujesz chwili zatrzymania i zapytania siebie - czego dziś chcesz? A jeśli jest duzo MUSZĘ, to kto, co i z jakiego powodu decyduje o Twoim jedynym życiu, które masz do przeżycia?

25/06/2026

Dziś myślę o tych wszystkich dzieciach, które kończą rok szkolny.
Co każde z nich zabrało do swojego plecaka? Jak doświadczało tego roku? Jakie interakcje miało z rówieśnikami, a jakie z nauczycielami? Ile łez połknęło, ile razy serdecznie sie uśmiechnęło?

Jakie przekonania o sobie wyniosło?

Dziś nieważne jakie oceny ma na świadectwie, słowa:
widzę Cię,
słyszę Cię,
jesteś dla mnie ważny
są o wiele lepsza inwestycja w jego sukces życiowy!

Dziś świadectwem nas: rodziców/dorosłych niech będzie relacja i bliskość. Mozemy jeszcze naprawdę wiele zrobić, bo miłość nie musi mieć komisa.

Dobrych wakacji ♥️

09/06/2026

Przez większość zawodowego życia pracuje głównie z mężczyznami.

Przez ostatnie lata mężczyźni zaczynają nieśmiało mówić o emocjach, potrzebach, braku ojca, poczuciu kontroli - najpierw przez matki (bo te nie miały partnerów lub ci, którzy byli nie byli zaangażowani w rodzinę), potem przez partnerki.

Panowie zaczynają pytać i szukać odpowiedzi.

Zaczynają dostrzegać, że męskość to nie jest wzbudzanie lęku, krzywda, podporządkowanie, bycie przemocowym, to nie „przynoszenie hajsu” do domu i…to wszystko.

Obecnie połowa moich klientów to mężczyźni.

Przez ostatnie 10 lat zrewolucjonizowało się ojcostwo. Staje się normą, że mężczyzna przytula płaczące dziecko, wyciera mu łzy z policzka, interesuję się maluchem i zaspokaja jego potrzeby. Chce być obecny.

Z drugiej strony, to właśnie mężczyźni nastoletnich dzieci najczęściej banuja i podważają sens „chodzenia dziecka do psychologa”. Niepokoi mnie fakt, że w momencie kiedy zapraszam rodziców ws.dziecka, to dziecko…znika z terapii. Nastolatki mają zakaz mówienia przy stole, że chodzą do psychologa, bo to nadal w głowie ojców jest stygmatyzujące.

Mam poczucie ogromnej polaryzacji wśród mężczyzn ws.pojescia do zdrowia psychicznego.

Chłopaki nie płaczą. Mężczyźni tak.

Chłopaki, panowie, faceci – nie musicie dźwigać wszystkiego na własnych barkach. Smutek, lęk czy kryzys to nie brak męskości. To po prostu bycie człowiekiem.
Zadbaj o siebie. Porozmawiaj z kimś. Poproszenie o wsparcie to najwyższy dowód odwagi. 🤝

05/06/2026

Wiele słów, które słyszymy, zapisuje się w nas na dłużej. Najbardziej te często powtarzane, ale czasami zostają takie, które zmieniają naszą optykę widzenia rzeczywistości.
Kiedy w maju spotkałam Izę na Bliżej Campie i dzieliłyśmy się wrażeniami i opowieściami jak to u nas było, powiedziała w rozmowie jedno zdanie, które ze mną zostało: "To ciebie od najmłodszych lat kobiety opuszczały". Miała rację, to opuszczenie choć nie było fizyczne, ale było opuszczeniem emocjonalnym. To proste zdanie pokazało mi, że to co mam do nauczenia się, to umiejętność budowania trwałych relacji z innymi kobietami. Takich, w których nie będę opuszczana i ja nie będę opuszczała. Na szczęście mam teraz w swoim życiu wiele takich kobiet, z którymi jest bezpiecznie i mogę powoli oswajać siebie.
A Iza, ze swoją mądrością, życzliwością i niebanalną urodą niedługo skończy na obrazie. 😉 Dobrze jest spotykać takie kobiety. ❤️

PoMoc Iza, dziękuję ❤️

____________________________________
artysta artystka malarka rozwój inspiracja rozwójosobisty

01/06/2026

Trzymam się vs Trzymam Cię

Ja dorosła/ dorosły trzymam siebie sama. Ufam sobie, nie porzucam siebie. To nie egoizm, to dorosłość.

Trzymaj je, Twoje „głodne miłości dziecko”

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Dziecka ♥️♥️♥️

28/05/2026

Kiedyś…
Przestanę tak biec, zacznę bardziej cieszyć się życiem. Kiedyś znajdę czas dla moich dzieci, dla żony, dla męża.
Kiedyś może pojedziemy na wakacje wspólnie.
Kiedyś przestanę być na wczoraj i zdecyduje się na życie.
Może na emeryturze będę mieć więcej czasu, ale teraz muszę naliczyć te kilka procent więcej.
Kiedyś wezmę moje wnuki na lody, bez pośpiechu i zobaczę jakie mają dusze.

Może brzmieć trywialnie.
Może wstawimy sobie wszyscy wiersz Twardowskiego o spieszeniu się kochać ludzi….Bedziemy kiwać głowami jakie to życie jest krótkie.

A potem i tak skracamy swój oddech w gonitwie za „kromka chleba”, która jest dziś zdjęciem na Insta i będziemy narzekać na pracodawcę, że tak nas wykorzystuje.

Masz tylko dziś.