Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny

05/05/2026

Ten majowy weekend był dla mnie zupełnie inny niż wszystkie 🌿

To był wyjątkowy czas rozwoju, spotkań z inspirującymi ludźmi, budowania pięknych relacji… ale też głębokiej pracy ze sobą. Wracam z ogromem wiedzy i doświadczeń związanych z metodą, która w moim przekonaniu ma niezwykłą moc pomagania w przepracowaniu trudnych doświadczeń z przeszłości.

EMDR coraz bardziej mnie wciąga… a właściwie – już jestem w nim zakochana po uszy.

Z uważnością obserwuję zmiany – nie tylko u osób, które trafiają do mojego gabinetu, ale także w sobie samej. I to właśnie daje mi jeszcze większą pewność, że jestem w dobrym miejscu i idę właściwą drogą.

Wdzięczność i ciekawość tego, co dalej 🤍

23/04/2026

Dawno nie wsadziłam tylu fiszek do książek 🙈 I to chyba najlepsza rekomendacja. 📚✨

„Self care. Droga do samoakceptacji” to pozycja, która pokazuje, jak troskliwie zadbać o siebie, swoje emocje i codzienne potrzeby. Znajdziemy tam konkrety: wskazówki, ćwiczenia, wiedzę o przekonaniach i zniekształceniach poznawczych oraz praktyki wspierające zdrowe funkcjonowanie. Do tego piękna, dopracowana oprawa graficzna. 💛

„Niewidzialne rany” poruszają jeszcze głębiej. To książka o tym, jak zaniedbanie emocjonalne w dzieciństwie może wpływać na dorosłe życie. Jak powtarzające się zachowania ze strony dorosłych budują poczucie pustki, trudność w rozumieniu siebie i relacjach z innymi. To jedna z najtrudniejszych ran, bo często „na zewnątrz wszystko wyglądało dobrze”. Dlatego tak trudno ją zauważyć, nazwać i uleczyć.

Dwie wartościowe książki — jedna bardziej otulająca i wspierająca, druga poruszająca to, co ukryte. Obie bardzo potrzebne. 🤍

22/03/2026

01/03/2026

Dwa lata temu po raz pierwszy usłyszałam o Annie H. Niemczynow w rozmowie z Małgorzatą Ohme.

Pomyślałam wtedy: jak ona pięknie mówi o ludziach… prosto, z czułością i ze słońcem w głosie.
Chciałam sięgnąć po jej książkę, ale jak to bywa — na półce czekały kolejne pozycje terapeutyczne, nowe publikacje, zawodowa ciekawość wygrywała z literaturą obyczajową.
I w końcu przyszedł ten moment.
Sięgnęłam po „Gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam” — i przeczytałam ją niemal jednym oddechem.

To, co mnie poruszyło najbardziej, to niezwykle subtelne pokazanie tego, co dzieje się w psychice kobiety na przestrzeni lat.
Jak zmienia się rozumienie miłości.
Jak dojrzewa spojrzenie na świat.
Jak przewartościowujemy to, co kiedyś wydawało się absolutnie najważniejsze.
To opowieść o relacjach, wyborach, rozczarowaniach i nadziejach — ale przede wszystkim o wewnętrznej drodze. A ta droga jest uniwersalna. Bardzo ludzka. Bardzo prawdziwa.

Jako psycholog szczególnie doceniam momenty, w których między wierszami widać mechanizmy obronne, schematy przywiązania, potrzebę bycia widzianą i kochaną taką, jaka się jest.

A „Sekretnik” po każdym rozdziale?
Zatrzymuje. Pogłębia.
I przypomina, że rozwój może iść w parze z lekkością (nawet z przepisem na drożdżowe i jagodzianki 😉).
Czuję, że to początek mojej czytelniczej przygody z tą Autorką.

A Was zapytam:

Czy literatura obyczajowa pomaga Wam lepiej rozumieć siebie?

Bo czasem dobra historia działa jak cicha sesja terapeutyczna.

Ania 🌿

23/02/2026

Depresja nie ma wieku.

Może mieć 15 lat.
Może mieć 40.
Może być uczniem. Może być mamą. Może być kimkolwiek.

Nie zawsze wygląda jak smutek.

Czasem to:

– u nastolatka: złość, zamknięcie w pokoju, słowa „zostaw mnie”, milczenie godzinami, poczucie, że nikt nie rozumie.

– u dorosłego: uśmiech „bo trzeba”, funkcjonowanie na autopilocie, zmęczenie życiem, nawet jeśli „wszystko jest dobrze”.

To także:

– brak siły na najprostsze rzeczy,
– pustka, której nie da się wytłumaczyć,
– utrata radości,
– poczucie bycia niewystarczającym,
– samotność wśród ludzi.

Depresja nie jest lenistwem.
Nie jest buntem.
Nie jest słabością.

Jest chorobą.

Nastolatek nie „przesadza”.
Dorosły nie „powinien się ogarnąć”.

Oboje mogą po prostu nie mieć już siły.

Dlatego zamiast oceniać — zapytaj:
„Co u Ciebie?”
„Jak się naprawdę czujesz?”
„Jestem, jeśli chcesz pogadać.”

Czasem to jedno zdanie może uratować czyjś świat.

I jeśli to czytasz i czujesz, że to o Tobie — proszę, nie zostawaj z tym sam/a.
Pomoc istnieje. I Ty jesteś ważny/a. 🖤

23/02/2026

W naszym gabinecie prowadzimy również terapię EMDR 💬

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) to nowoczesna, oparta na badaniach naukowych metoda pracy z traumą, trudnymi doświadczeniami oraz nadmiernym stresem.

W terapii wykorzystujemy bilateralną stymulację (np. ruch gałek ocznych, dźwięki lub delikatne bodźce dotykowe), która wspiera naturalne procesy przetwarzania informacji w mózgu. Dzięki temu wspomnienia, które do tej pory były źródłem napięcia, mogą zostać „przepracowane” i przestać wywoływać silne emocje.

Jeśli czujesz, że trudne doświadczenia wciąż mają wpływ na Twoje obecne życie – terapia EMDR może być skutecznym wsparciem w procesie zdrowienia.

Zapraszamy do kontaktu i umówienia konsultacji 🤍

07/01/2026

Rok rozpoczynam z książką „Dlaczego zebry nie mają wrzodów?”.

Autor w niezwykle błyskotliwy i lekki sposób przekazuje zagadnienia skomplikowane, a jednocześnie fundamentalnie ważne — dotyczące stresu, ciała i psychiki. Czyta się to z przyjemnością, a jednocześnie z poczuciem, że obcuje się z naprawdę solidną wiedzą.
Już teraz jestem pod ogromnym wrażeniem.
Zapowiada się bardzo dobry początek literackiego roku — i piękna inspiracja do dalszych refleksji w pracy terapeutycznej.

✨ Jeszcze raz dziękuję Gwiazdce za ten cudny prezent ✨

05/12/2025

W tym roku na Mikołaja kupiłam… sobie książki. 🎁📚
Bo o ile obdarowywanie innych jest dla mnie ważne i naturalne, to coraz częściej uczę się zaczynać od siebie. Od docenienia siebie, podziękowania za codzienny trud, za to że ogarniam, próbuję, że ciągle idę dalej.

To wcale nie było dla mnie oczywiste.
Dorastałam w przekonaniu, że inni są ważniejsi, że ciagle trzeba coś zrobić, a odpoczynek, jak już to w niedzielę. A doenianie siebie? Czym wogole jest?-nie miałam pojęcia.

Pamiętam moment, kiedy mój superwizor zadał mi pytanie:
„A jak świętowałaś zakończenie procesu terapeutycznego?”
To było dla mnie jak zatrzymanie w pół kroku. Świętować… takie rzeczy? 🤔
Dziś wiem, że tak. I że nie chodzi o wielkie gesty, tylko o intencję – żeby się zatrzymać, docenić, zauważyć siebie.

Więc dziś praktykuję. Uczę się. Czasem nieporadnie.
A te książki są moim małym „dziękuję” dla samej siebie. ❤️📚

04/12/2025

✨ Małe rzeczy, małe zmiany… a jednak potrafią przynieść dużo radości.
W gabinecie pojawił się już świąteczny wystrój — drobne światełka, delikatne detale, trochę ciepła, które od razu otula przestrzeń.

To dobry czas, by przyjrzeć się sobie.
Zatrzymać na chwilę i zapytać:
• Czy to, co mnie otacza, mi służy?
• Czy to, co robię, daje mi przyjemność?
• Czy czuję się obecny/obecna w swoim życiu… czy może stoję gdzieś obok?

W codziennym biegu łatwo przegapić te małe sygnały.
A przecież to właśnie w drobiazgach często kryje się światło — takie, które potrafi przypomnieć o sobie samym.

Niech ten czas będzie chwilą uważności.
Chwilą, żeby zauważyć to światełko. ✨

26/11/2025

Mówić ludziom, którzy z natury poświęcają się dla innych, o tym jak zadbać o siebie…
to było prawdziwe wyzwanie.

Strażacy, opiekunowie młodzieży, rodzice, społecznicy — ludzie, którzy zawsze są „do dyspozycji”, zawsze pierwsi do pomocy, często na własny koszt.
To nie jest grupa, która łatwo stawia siebie na pierwszym miejscu.

Czy udało mi się przekonać ich, że oni też mają prawo do odpoczynku, ciszy, troski i ładowania swojej baterii?
Nie wiem.

Ale mam ogromną nadzieję, że dziś zasadziłam w ich ogrodzie Dobrostanu choć jedno małe ziarenko.
Ziarenko myśli, że:

🌱 ich potrzeby też są ważne
🌱 oddech może uratować nie tylko życie, ale i relację
🌱 małe rytuały codzienności mają moc
🌱 żeby móc wspierać innych, trzeba mieć z czego

I wierzę, że jeśli będą je podlewać — małymi krokami, każdego dnia —
to wyrośnie z niego coś pięknego.

Dziękuję za zaufanie, obecność i otwartość ❤️
To był zaszczyt.