mgr Ewelina Halagarda - Psycholog Radom

24/07/2026

Nie musisz się zmieniać w kogoś innego.

Czasami myślimy, że terapia to stawanie się nową osobą.

A to raczej powrót do siebie.

Wyobraź sobie diament, przykryty warstwami kurzu i farby. On tam cały czas był. Nic nie trzeba tworzyć od nowa – wystarczy delikatnie zdjąć to, co go zasłania.

Twój spokój, twoja radość, twoja intuicja – one nigdzie nie zniknęły.

To, co czujesz jako lęk, samokrytykę, przekonanie „nie jestem wystarczający" – to nie jest cała prawda o tobie. To warstwy, które kiedyś pomagały ci przetrwać.

Praca nad sobą to nie dokładanie nowych rzeczy.
To uczciwe zdejmowanie starych.

I jeszcze jedno – bez pułapki.

Nie chodzi o to, żeby z „jestem beznadziejny" przeskoczyć w „jestem najlepszy".

To wciąż złudzenie. Chodzi o coś cichszego – o dojście do prawdy o sobie, na jaką jesteś dziś gotowy/gotowa.

Zastanów się chwilę.

Co, twoim zdaniem, przykrywa twój diament?
Napisz w komentarzu 👇

23/07/2026

21/07/2026

18/07/2026

Prawda o zmianie, której nikt ci nie powiedział:

Myślisz, że zmiana wygląda jak w filmach?
Nagły zwrot, jeden dzień i już jesteś inną osobą? 🌱

Prawda jest taka, że prawdziwa zmiana nie robi wrażenia. Nikt jej nie widzi. Dzieje się w środku, długo zanim zobaczysz jakikolwiek efekt na zewnątrz.

Nie chodzi o nową fryzurę, siłownię czy dietę od poniedziałku. Chodzi o to, żeby najpierw zrozumieć siebie — swoje emocje, wzorce, to, co Cię blokuje.

Bo zewnętrzna zmiana bez wewnętrznej pracy? To jak malowanie ściany, która ma pęknięcia w fundamentach. Ładnie wygląda przez chwilę. Potem wraca to samo.

Jeśli czujesz się dziś zagubiony — to nie znaczy, że coś jest z Tobą nie tak.
To znaczy, że jesteś na etapie, przez który przechodzi każdy, zanim znajdzie swój kierunek. 💭

17/07/2026

Kiedy ostatni raz zapytałaś/eś swoje ciało, czego potrzebuje? 🌿

Nie chodzi o dietę. Nie chodzi o trening.
Chodzi o to, że Twoje ciało od lat próbuje Ci coś powiedzieć – a Ty prawdopodobnie nauczyłaś/eś się tego nie słuchać.

Wyobraź sobie swoje ciało jako ogród.
Są w nim miejsca, które kwitną. I są takie, do których dawno nie zaglądałaś/eś – zarośnięte, zapomniane, czekające.

Nie dlatego, że coś jest z Tobą nie tak.
Tylko dlatego, że kiedyś nie było czasu ani przestrzeni, żeby się nimi zająć. Więc cała energia poszła w jedno: przetrwać. A to, co miało być spokojnym, pełnym życiem – zeszło na drugi plan.

👉 Spróbuj dziś czegoś prostego: zatrzymaj się na chwilę i zapytaj siebie – co teraz czuję w ciele? Gdzie jest napięcie? A może... nuda? To też ważna informacja.

Bez oceniania. Z ciekawością – taką, jaką ogrodnik ma wobec rośliny, która akurat nie kwitnie.

I jeszcze jedno pytanie, które zmienia wszystko:

✨ Co lubisz w swoim ciele? ✨

Spróbuj odpowiedzieć szczerze. Może Cię zaskoczyć.

Bo kontakt z ciałem to kontakt z sobą. A im więcej tego kontaktu, tym więcej świadomych wyborów w Twoim życiu.

Ten ogród nie potrzebuje rewolucji. Potrzebuje uwagi. 🌱

samoswiadomosc

16/07/2026

Psychologia i moja droga do zawodu 🧠

Zaczęło się od ciekawości — dlaczego ludzie myślą i czują tak, a nie inaczej. Ta ciekawość zaprowadziła mnie tam, gdzie jestem dziś. ✨

Jako psycholog często zadaję sobie pytanie: kiedy właściwie przestajemy być ciekawi świata?

Bo przecież każde dziecko rodzi się z tą niesamowitą potrzebą dotykania, sprawdzania, zadawania pytań bez końca.

Z czasem większość z nas gdzieś tę ciekawość gubi — zamienia ją na rutynę, na "już to wiem", na bezpieczną strefę komfortu.

U mnie było podobnie, dopóki nie zafascynowałam się psychologią.

Zaczęło się od jednego wątku, a skończyło na tym, że dziś trudno mi wyobrazić sobie dzień bez zastanawiania się, dlaczego ludzie myślą, czują i zachowują się tak, a nie inaczej.

Im więcej rozumiem o naszej psychice, tym bardziej mnie ona zachwyca.

W pracy z ludźmi widzę też drugą stronę medalu: strach.

Kiedy zbliżamy się do ważnego odkrycia na swój temat, często wolimy się wycofać, bo lęk przed zmianą okazuje się silniejszy niż ciekawość tego, co czeka po drugiej stronie.

Przyzwyczajenie wygrywa, a brakuje nam odwagi, żeby je przełamać.

Dlatego uważam, że ciekawość to nie dodatek do rozwoju — to jego paliwo.

A Wy — pamiętacie, kiedy ostatnio poczuliście taką ciekawość względem samych siebie?

zawódzpasji

16/07/2026

To, jak traktujemy dziś nasze ciało, jest odbiciem tego, czego doświadczyliśmy w przeszłości.

Cała robota, która należy do nas, to nauczyć się stawać za sobą murem — tu i teraz.

Dwa pytania na początek, piękne i bardzo trudne zarazem:

Jaki/a jesteś dla siebie?

Jaki/a jesteś dla swojego ciała?

Są w nas historie, które chcą zostać usłyszane.

To, co tłumione w dzieciństwie, nie znika — zostaje w ciele.

Nazwać → Usłyszeć → Zrozumieć.

"Wracamy do ogrodu — do naszego ciała, żeby je pielęgnować, uważnie i bez pośpiechu."

byćdlasiebie tuiteraz praceztrałemem zdrowiepsychiczne samoakceptacja