28/04/2026
„On się ociera o wszystko…”
„Wpada na meble, ludzi…”
„Ciągle coś ściska, gryzie, dotyka…”
To nie jest „dziwne zachowanie”.
To często sposób, w jaki dziecko szuka czucia w ciele.
👉 W integracji sensorycznej mówimy o tzw. poszukiwaniu bodźców
(zwłaszcza dotykowych i proprioceptywnych — czyli czucia głębokiego).
Dlaczego to robi?
Bo jego układ nerwowy „czuje za mało”
albo potrzebuje mocniejszych sygnałów, żeby się zorganizować.
Dlatego możesz widzieć:
– ocieranie się o ściany, meble, ludzi
– wpadanie na przedmioty, brak „wyczucia siły”
– bardzo mocne przytulanie albo ściskanie
– ciągłe dotykanie, ugniatanie, gryzienie rękawów
– kręcenie się, skakanie, szukanie ruchu
– niezgrabność, częste potykanie się
To NIE jest rzadkie.
I to nie jest „złe zachowanie”.
👉 To informacja:
„Potrzebuję więcej bodźców, żeby poczuć swoje ciało”
Badania i praktyka pokazują, że dzieci z trudnościami SI mogą mieć:
– obniżoną lub nadmierną wrażliwość na bodźce
– problemy z koordynacją i równowagą
– trudności z koncentracją i regulacją emocji
👉 Co pomaga na co dzień?
✔ więcej „czucia głębokiego”: przytulanie, zawijanie w koc, docisk
✔ ruch: turlanie, huśtanie, zabawy na podłodze
✔ aktywności „z oporem” (pchanie, ciągnięcie, noszenie)
✔ mniej oceniania, więcej rozumienia tego, co stoi za zachowaniem
Jeśli widzisz to często — warto skonsultować.
Nie dlatego, że „coś jest nie tak”.
Tylko dlatego, że dziecko może potrzebować innego wsparcia niż myślisz.
🤍
