Magdalena Jaromi-Góźdź Gabinet psychoterapeutyczny

29/04/2026

Jest wiele czynników wpływających na skuteczność psychoterapii. Silna, zdrowa, osadzona w ramach relacja terapeutyczna jest jednym z nich.

Obecnie uważa się, że do czynników zwiększających skuteczność psychoterapii, niezależnie od nurtu, w którym pracuje terapeuta, należą:
1. Ustalenie relacji budzącej zaufanie (nie tylko poprzez przyjęcie postawy terapeuty wspierającego, lecz także pokazanie kompetencji wynikających ze zdolności do rozumienia pacjenta).
2. Zbudowanie przymierza współpracy (co oznacza, że pacjent na bieżąco rozumie i podziela cele wspólnej pracy oraz aktywnie dąży do ich realizacji).
3. Stworzenie i podtrzymywanie zogniskowania na danym zagadnieniu *zamiast częstego przeskakiwania między różnymi wątkami)
4. Utrzymywanie lęku na średnim poziomie (brak jakiegokolwiek niepokoju to znak, że nie dotykamy problematycznych obszarów, co nie prowadzi do zmiany, zaś duży lęk przeszkadza, gdyż blokuje poznawczą pracę mózgu).
5. Sprzyjanie doświadczeniu na wielu płaszczyznach (poznawczej, interpersonalnej, emocjonalnej, somatycznej – im bardziej doświadczenie jest wielopoziomowe, tym skuteczniejsze)
6. Inicjowanie momentów kontaktu emocjonalnego, kiedy pacjent i terapeuta są w dobrej relacji i mogą o niej otwarcie rozmawiać.

Paweł Malinowski, ”Umysł, ciało, duchowość”, wydawnictwo Samo Sedno
fot Morgan Harper Nichols

16/04/2026

"Bycie „wystarczająco dobrym rodzicem” nie polega na bezbłędności. Polega na tym, że nawet jak się pogubimy, to potrafimy wrócić do relacji i ją naprawić.

Dziś możesz nie wiedzieć. I to jest w porządku."

✨ też ma prawo nie wiedzieć, co robić.
Znasz to uczucie? Twoje dziecko „wybucha” o niebieski kubek (choć rano był ulubiony), nastolatek rzuca krótkie „nienawidzę cię” i trzaska drzwiami, a Ty stoisz tam z pustką w głowie i jednym pytaniem: „Co ja mam teraz, do licha, zrobić?”.

W takich momentach często włącza nam się „rodzicielski autopilot”. Zaczynamy wykładać logikę, dawać dobre rady, a gdy to nie działa… pojawia się złość, a zaraz po niej wierny towarzysz: poczucie winy. Czujemy się bezsilni, bo przecież jako dorośli „powinniśmy” mieć odpowiedzi na wszystko.

Mam dla Ciebie ważną wiadomość: nie musisz ich mieć.

👉Z perspektywy EFT dla Rodzica/Opiekuna wiemy, że Twoja bezsilność to nie błąd w systemie. To sygnał, że sytuacja jest trudna, a emocje, Twoje i dziecka, potrzebują zauważenia, a nie natychmiastowej naprawy.

Czasem coś po prostu nie styka lub dochodzi do zwarcia… kiedy emocje biorą górę, nasza logiczna część mózgu po prostu idzie na przerwę kawową. U dziecka też. Próba tłumaczenia mu wtedy czegokolwiek to jak próba uczenia psa tabliczki mnożenia podczas burzy…. Bez sensu… Nie chce być inaczej

💡Co możesz zrobić, gdy nie wiesz, co robić?
Daj sobie prawo do „nie-wiem”. Powiedz w myślach: „To jest teraz cholernie trudne. Mam prawo czuć to napięcie”. To pierwszy krok do uspokojenia własnego układu nerwowego.

Zamiast naprawiać? ✅Po prostu bądź. Jeśli nie wiesz, co powiedzieć, nie mów nic. Twoja obecność jest spoko, a czasem nawet to „bezpieczna przystań”. Czasem wystarczy skinienie głową lub zwykłe: „Widzę, że jest ci teraz bardzo ciężko”.

Zastosuj „rodzicielską powtórkę”. Jeśli w emocjach powiesz o dwa słowa za dużo (każdemu się zdarza!), zawsze możesz wrócić do dziecka później i powiedzieć: „Przepraszam, poniosło mnie. Nie wiedziałem, jak ci pomóc i sam się zdenerwowałem. Spróbujmy jeszcze raz”.

💡Pamiętaj, bycie „wystarczająco dobrym rodzicem” nie polega na bezbłędności. Polega na tym, że nawet jak się pogubimy, to potrafimy wrócić do relacji i ją naprawić.

Dziś możesz nie wiedzieć. I to jest w porządku.

Zapisz ten post na trudniejszy moment: przypomni Ci, że Twoja wartość nie zależy od tego, czy masz gotową odpowiedź na każdą dramę.

24/12/2025

Życzymy świątecznego czasu pełnego spokoju, ciepła i małych radości. Takich, które pozwalają złapać oddech, pobyć z bliskimi i na moment oderwać się od codziennego pośpiechu ❤️ By te chwile nie obligowały do głosów powinności w naszych głowach, a dawały przyzwolenie na to, by iść za sobą i spędzać je po swojemu .

18/12/2025

To bardzo ważne by w relacji rodzic-dziecko móc się zatrzymać i zobaczyć tą emocjonalną część dziecka, ale też i samego siebie.

Wczoraj był Ogólnopolski Dzień Bez pytania „Jak było dzisiaj w szkole?”

Ale dlaczego publikuję to dzisiaj? Trochę z wrodzonej przekory oraz z pełną świadomością, że… czasem coś ważnego warto powiedzieć właśnie chwilę później, kiedy emocje opadną, bo ważny temat ma szansę bardziej wybrzmieć!
Poza tym na podjęcie tak istotnego tematu nigdy nie jest za późno!

Na co dzień jako psychoterapeuta wspieram dzieci, nastolatków i rodziców żeby STAWALI SIĘ LEPSZI W CZUCIU... i relacji... bardzo często widzę, że wyzwaniem nie zawsze jest zachowanie dziecka, nie oceny, nawet nie „trudne emocje”.

Najtrudniejsze bywa to, że dorośli i dzieci rozmijają się w codzienności... Codziennym pośpiechu i obowiązkach... blisko fizycznie, ale czasem emocjonalnie gdzieś się gubią.
Spotykając się z rodzicami w gabinecie najczęściej odkrywamy, że to co najlepiej im służy, to PAUZA... zatrzymanie i "emocjonalne zobaczenie dziecka"

Często słyszę od rodziców:
„On/a wraca ze szkoły i zamyka się w pokoju”,
„On/a nie chce ze mną rozmawiać”,
„Niby nic się nie dzieje, ale czuję, że coś jednak jest nie tak”.

Zdarza mi się wtedy zapytać:
„A wiecie, co on/ona naprawdę czuje, kiedy rano wstaje do szkoły?”
"Czy masz przeczucie jak on/a się tam czuł przez cały dzień? Nawet jak nie wiesz, to spróbujmy sobie razem to wyobrazić

Bo zanim dziecko wyjdzie z domu z książkami i śniadaniówką, wkłada do swojego plecaka coś o wiele ważniejszego: "rzeczy" na pozór niewidzialne... Piszę na pozór, bo jak zrobimy PAUZĘ, to możemy jest dostrzec:

Czasem to stres przed klasówką.
Czasem presja, żeby „być dobrym uczniem”.
Czasem niepokój, że znów nikt nie usiądzie z nim na przerwie.

To wszystko waży. Rozmowa z rodzicem może być tym momentem, kiedy dziecko wreszcie może to z siebie zdjąć... lub po prostu się podzielić z kimś.

Nie chodzi o to, żeby zasypywać gradobiciem pytań. Czasem wystarczy jedno, proste, szczere:

👉 "Miło cię widzieć córeczko/synku"
👉Co dzisiaj było dla Ciebie trudne?”
👉 „Co dzisiaj sprawiło Ci choć trochę radości?”
👉 „Jaka myśl została z Tobą po dzisiejszym dniu?”

Takie pytania robią miejsce na prawdziwe spotkanie.

I nawet jeśli dziecko odpowie: „nie wiem”, to i tak poczuje, że jesteś blisko, bo interesujesz się.
W danym momencie pytania może po prostu nie wiedzieć lub nie być gotowe żeby się podzielić

Bardzo wspieram kampanię Mentalnie Równi „Ciężary Pozalekcyjne”, która mówi o tym głośno i mądrze.

Dla mnie to więcej niż kampania, to temat, który wraca w moim gabinecie niemal codziennie.

Zachęcam, żeby zajrzeć do świata tej akcji → https://wypakujciezary.pl

I może… dziś zadać inne pytanie niż zwykle.

05/09/2025

✨ Nowa jakość w dostępie do psychologów na NFZ!

📅 Od 17 września 2025 r. nie będzie już potrzebne skierowanie do psychologa w ramach opieki psychiatrycznej.

🔹 Co to oznacza?
Nowelizacja ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych znosi obowiązek uzyskiwania skierowania od lekarza na wizytę u psychologa.

👉 To realne uproszczenie procedur i skrócenie czasu dostępu do specjalisty.

🔹 Dlaczego to ważne?
• szybsza pomoc psychologiczna,
• odciążenie lekarzy rodzinnych i psychiatrów,
• niższy próg wejścia – łatwiejszy pierwszy kontakt,
• jasne rozróżnienie między poradą psychologiczną (bez skierowania) a psychoterapią (skierowanie od psychiatry).

✊ OZZP wspiera te zmiany!
Jednocześnie apelujemy o zwiększenie liczby zakontraktowanych porad psychologicznych – w wielu regionach wciąż panuje deficyt.

10/04/2025

Wewnętrzny krytyk, który króluje w nas od dzieciństwa, nie oddaje jednak łatwo swojej władzy nad naszą psychiką. Uparcie odmawia przyjęcia do wiadomości aktualnych informacji, że dorosłość daje nam teraz możliwość uzyskania większego bezpieczeństwa i zdrowego przywiązania. To tak, jakby krytyk wyżłobił w mózgu koleinę wywołującą flashbacki o głębokości Wielkiego Kanionu. Teraz każdy z wzorców myślenia może w dowolnej chwili uruchomić przejęcie kontroli przez ciało migdałowate, które z powrotem wepchnie nas w koktajl uczuć związanych z porzuceniem. Postępy w osłabianiu krytyka są często nieskończenie powolne i na początku niedostrzegalne. Nasze mózgi uzależniły się od zauważania tylko tego, co jest złe i niebezpieczne. Podobnie jak w przypadku większości nałogów, przełamanie tego głęboko zakorzenionego nawyku może wymagać walki przez całe życie. We wczesnej fazie zdrowienia musimy z całą zaciekłością rzucać wyzwanie jednostronnemu, negatywnemu nastawieniu krytyka. W końcu dzięki ćwiczeniom będziemy w stanie znaleźć tę część siebie, która jest wściekła z powodu tego, jak bardzo niesprawiedliwe były znęcanie się i obojętność naszych rodziców. Możemy znaleźć tę część nas, która jest oburzona, że byliśmy indoktrynowani i wdrażani do chronicznego porzucania siebie i znęcania się sami nad sobą. Możemy się denerwować, że miało to miejsce, gdy byliśmy zbyt młodzi, by protestować lub nawet wiedzieć, co się z nami dzieje. Przy wystarczającej dawce zdrowej wewnętrznej samoobrony ofiara traumy stopniowo uczy się odrzucać swoją nieświadomą akceptację dla przemocy wobec siebie i opuszczania siebie. Zaczyna się wyłaniać zdolność zdrowej samoobrony, która z czasem zamienia się w zaciekłą gotowość do powstrzymywania niesprawiedliwej krytyki – wewnętrznej lub zewnętrznej.

Pete Walker, Złożone PTSD
Od przetrwania do pełni życia. Proces powrotu do zdrowia po traumie dziecięcej. Tłumaczenie: Juliusz Okuniewski, Paweł Malinowski, wyd Harmonia
(str. 202)
fot Paweł Czerwinski

02/04/2025

"Dziecko, które doświadczyło zaniedbania, opuszczenia, zagrożenia, które tak naprawdę pozbawiono dzieciństwa, nie wyrasta raczej na kogoś, kto uważa, że zasługuje na pomoc i kto potrafi o nią prosić. Prędzej na kogoś, kto wypierając swoje emocje i potrzeby, zaciśnie zęby i będzie próbował przeżyć."

Agnieszka Jucewicz, Magdalena Kicińska

26/03/2025

Bogdan de Barbaro: Ktoś potrzebuje bliskości, bo bycie blisko jest naturalną potrzebą, a boi się, bo jego dawne doświadczenia są takie, że bliskość jest raniąca. Jego psychika pamięta, że rodzice, od których potrzebował miłości, dawali mu agresję lub obojętność. Innymi słowy, to, czy bliskość jest bezpieczna, zależy od wczesnych doświadczeń w tym obszarze. Jeśli to były doświadczenia traumatyczne, to powstaje taka nieświadoma wewnętrzna wskazówka: „Nie będę ryzykował bliskości, bo ból przy próbie jej otrzymania lub po jej stracie jest zbyt wielki".

Justyna Dąbrowska: Angażując się w bliskość, ryzykujemy, że będzie bolało.

BdB: I może powstać coś w rodzaju filozofii życia pod tytułem: „Już się raz sparzyłem". Taka przesłanka może się stać samospełniającą się przepowiednią: „Będę tak ostrożny, że nie będę niczego ryzykować. Także tego, co mogłoby przełamać tamten wzorzec. Nie ryzykując, pozostaję w osobności, inni są więc coraz bardziej obcy, więc tym bardziej nie wolno się do nikogo zbliżać". Ale pamiętajmy: są też ludzie, którzy są samotni, i jest im dobrze na świecie.

Bogdan de Barbaro w rozmowie z Justyną Dąbrowską, "Swoją drogą...", wyd. Agora

fot. Mateusz Skwarczek

25/03/2025

"Jeśli pragniecie szczęścia, nie marnujcie życia walcząc o to, co tak naprawdę nie jest wam potrzebne."

Irvin D. Yalom

21/02/2025

Wytrwałości w pracy, pasji i zdrowia dla wszystkich koleżanek i kolegów 🥰

Dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Psychologa 🙂
🍀 Mamy nadzieję, że rok 2025 będzie wyjątkowy dla nas psychologów i spełni się nasze największe życzenie od lat - powstanie wreszcie samorząd zawodowy psychologów, a nasz zawód zostanie skutecznie uregulowany. Tego również Państwu życzymy‼️
🍀 Życzymy też Państwu możliwie szybkiego wdrożenia zmian potrzebnych do normalnej, zgodnej ze sztuką, pracy w poszczególnych resortach i w różnych typach placówek i co ważne - za godziwe wynagrodzenie, adekwatne do posiadanej przez nas wiedzy i podejmowanej przez nas odpowiedzialności za drugiego człowieka‼️
🍀 Pracujemy w różnych miejscach: w ochronie zdrowia, oświacie, w szeroko rozumianej pomocy społecznej, w służbach mundurowych, w resorcie sprawiedliwości, na uczelniach i jednostkach badawczo-naukowych, w orzecznictwie, jako biegli sądowi, w psychologii transportu, w medycynie pracy, w organizacjach pozarządowych, w projektach i w różnych odsłonach, często coraz bardziej nowoczesnych, na rynku prywatnym.
🍀 Jako związkowcy wiemy jednak doskonale, że nie wszędzie jest jednak tak kolorowo, dlatego tym bardziej przyjmijcie nasze życzenia 🙂
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk

14/02/2025

Walentynki to dzień, w którym szczególnie możemy docenić miłość, bliskość, szczere relacje i obecność kochających nas oraz kochanych przez nas osób.
Warto również pomyśleć o sobie, czy kocham, akceptuję, lubię samego siebie ?
Jeśli mam z tym problem, nigdy nie jest za późno żeby spróbować to zmienić.