Marzena Kopówka-Skrzecz Psychoterapia Uzależnień

15/08/2026

Po intensywnym tygodniu każdy z nas zasługuje na nagrodę w postaci odpoczynku i relaksu.
https://www.facebook.com/share/r/1DFqnu43P2/

21/06/2026

p0rnogr@fia m@sturbacj@ h@zard g@ming chems€ks

17/06/2026

https://www.facebook.com/share/p/1D4cjPeaYr/

Przychodzi do nas kobieta, której nie było dwa tygodnie. Oczywiście, nikt nie ma obowiązku być u nas codziennie. Serce Miasta nie jest więzieniem, nie jest instytucją kontroli, nie jest miejscem, w którym człowiek musi się meldować. Ale kiedy znamy kobietę, kiedy wiemy, że przychodzi regularnie, kiedy wiemy, że nie pije, że nie znika w ciągach, że coś w jej nieobecności jest nietypowe, pytamy z troską. Czasem nawet z humorem, żeby nie robić od razu przesłuchania. "Gdzie byłaś? Na imprezie czy co?" I wtedy słyszymy odpowiedź, która na chwilę zatrzymuje powietrze w pokoju. "A wiecie... kapnęłam się, że jeżdżę metrem bez celu. W jedną i drugą stronę. I jak się ocknęłam, że to bez sensu, to przypomniałam sobie, żeby przyjść do Serca". I właśnie to jest kryzys bezdomności, o którym za mało się mówi. Nie tylko brak dachu nad głową. Nie tylko brak łóżka. Nie tylko brak pieniędzy, dokumentów, prysznica i czystej bielizny. Kryzys bezdomności to także utrata kierunku. Człowiek może wstać rano i nie wiedzieć, po co ma gdziekolwiek iść. Może cały dzień przemieszczać się po mieście, nie dlatego, że ma plan, tylko dlatego, że ruch daje złudzenie życia. Metro jedzie. Autobus jedzie. Ludzie wysiadają. Ktoś gdzieś zmierza. A ty siedzisz i przez chwilę możesz udawać, że też jesteś częścią tego porządku. Tylko że nie masz dokąd wrócić. Nie masz kalendarza. Nie masz rytmu. Nie masz pracy, która porządkuje dzień. Nie masz domu, który mówi: tu kończy się świat zewnętrzny, tu możesz odpocząć. Kiedy człowiek traci miejsce, bardzo często traci też orientację w życiu. To nie jest lenistwo. To nie jest "nieogarnięcie". To nie jest brak charakteru. To jest psychiczne wyczerpanie organizmu, który zbyt długo żyje w trybie przetrwania. Bo jeśli każdego dnia najważniejsze pytania brzmią: gdzie dziś będę spać, gdzie się umyję, czy ktoś mnie nie wyrzuci, czy mam coś do jedzenia, czy moje rzeczy jeszcze są tam, gdzie je zostawiłam, to w człowieku zaczyna gasnąć zdolność planowania. Gasną proste cele. Gasną decyzje. Gasną małe wewnętrzne drogowskazy. I dlatego takie miejsca jak Serce Miasta są potrzebne. Nie tylko po to, żeby dać kawę, prysznic, ubranie, podpaskę, psycholożkę czy pomoc w dokumentach. Także po to, żeby człowiek miał punkt zaczepienia. Miejsce, które przypomina: jesteś. Możesz przyjść. Ktoś zauważy, że cię nie było. Ktoś zapyta, gdzie byłaś. Ktoś nie po to zapyta, żeby cię ocenić, tylko żeby cię przywołać z powrotem do życia. Bo czasem ratunkiem nie jest wielka interwencja. Czasem ratunkiem jest jedno miejsce na mapie miasta, które człowiek pamięta nawet wtedy, kiedy sam siebie już na chwilę zgubił. I może właśnie na tym polega godność. Że kiedy ktoś jeździ metrem bez celu, istnieje gdzieś adres, pod którym może sobie przypomnieć, że jego życie jednak ma kierunek.

16/04/2026

📢 Start zapisów!
Zapraszamy psychologów, pedagogów i wychowawców z Siedlce Miasto Przyjazne na moduł II „Rodzeństwo bez rywalizacji” w ramach cyklu „Szkoła dla rodziców i wychowawców”.

👉 Udział możliwy po ukończeniu modułu I
👩‍🏫 Prowadzenie: mgr Inga Grzebieliszewska
📅 Start: 14 września
🎟 Liczba miejsc ograniczona — warto się pospieszyć!
Projekt skierowany jest do mieszkańców Siedlec i współfinansowany z budżetu Miasta Siedlce.

07/04/2026

Polecam, szczególnie rodzicom i nauczycielom.

https://www.facebook.com/share/1Qtp2XPeV6/

04.12.2025 r. „Czynnik ryzyka rozwoju uzależnień behawioralnych u dzieci i młodzieży” – prof. Mateusz Gola

03/04/2026

13/03/2026

Młodzi ludzie zaprosili mnie do swojego projektu 😁

04/03/2026

Dziś poprowadziłam zajęcia o zachowaniach uzależniających w Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 6 im. Generała Józefa Bema- siedleckiej „Kolejówce”.

Rozmawialiśmy o uzależnieniach nie tylko od substancji, ale też od telefonu, gier czy mediów społecznościowych. O tym, gdzie kończy się „niewinna przyjemność”, a zaczyna utrata kontroli.

Dziękuję młodzieży za otwartość i dojrzałą dyskusję. Profilaktyka to przede wszystkim świadomość i rozmowa 🤝

Ps. Które zdjęcie jest moim faworytem 😉