Psychoterapia-Kielce

16/12/2023

Być po stronie dziecka
Mimo wszystko...

18/11/2022

Lepiej mieć tróję... Tylko jak nauczyć się z niej cieszyć?

Zdrowie psychiczne jest ważniejsze niż oceny.

03/03/2022

21/07/2021

CZEGO DZIECI NAM NIE MÓWIĄ...

1. Nie krzycz na mnie. Boję się wtedy Ciebie i myślę, że skoro na mnie krzyczysz to ze mną musi być coś nie tak.

2. Słuchaj mnie. Kiedy opowiadam Ci o tym, co dla mnie ważne, patrz mi w oczy. Czuję wtedy, że ja i moje sprawy są dla Ciebie ważne.

3. Pozwól mi dorastać w moim własnym tempie. Nie zmuszaj mnie do robienia rzeczy, na które jeszcze mam czas. Pamiętaj, że jestem dzieckiem i najlepiej odkrywam świat poprzez zabawę.

4. Uwielbiam, kiedy spędzasz ze mną czas. Jesteś w dobrym humorze, bawisz się ze mną, śmiejemy się i tworzymy piękne wspomnienia, do których jako dorosły będę z przyjemnością wracał.

5. Nie porównuj mnie do rodzeństwa czy rówieśników. Czuję się wtedy gorszy, a tak bardzo potrzebuję Twojej akceptacji.

6. Przytul mnie kiedy jest mi smutno. Pozwól mi płakać. Nie mów mi, że chłopcy nie płaczą, że jestem beksą i że powinienem być w dobrym nastroju. Moje uczucia są prawdziwe. Tak samo jak Twoje.

7. Naucz mnie dbania o swoje potrzeby. Wyśpij się, odpocznij, realizuj swoje zainteresowania, spotykaj się z przyjaciółmi. Pokaż mi, że bycie rodzicem i spędzanie czasu z dzieckiem może być źródłem radości. Naprawdę nie chcę widzieć jak cierpisz i poświęcasz się dla mnie, a później jesteś zdenerwowany i sfrustrowany. Martwię się wtedy, że to przeze mnie.

8. Bądź przy mnie kiedy się boję. Nie wyśmiewaj się z moich dziecięcych lęków. Powiedz mi, że też kiedyś bałeś się ciemności i pozwól mi trzymać latarkę przy poduszce.

9. Kochaj mnie dlatego, że jestem. Nie dlatego, że szybko biegam, recytuję wiersze i jestem „grzeczny”. Kochaj mnie także wtedy kiedy popełniam błędy i potrzebuję Twojego wsparcia. Potrzebuję być pewny, że kochasz mnie także wtedy kiedy coś mi nie wyjdzie.

10. Okazuj miłość swojemu partnerowi/ partnerce. To od Was uczę się rozwiązywania konfliktów, radzenia sobie z trudnymi sytuacjami oraz zrozumienia czym jest prawdziwa miłość.

11. Pamiętaj, że najprawdopodobniej przejmę Twoje przekonania o mnie samym, o innych ludziach, o życiu. Znajdź czas, aby zastanowić się, czy Twoje przekonania są prawdziwe i czy będą mi służyć. Jeżeli myślisz, że ludzie są źli i wykorzystują innych, w życiu będzie mi trudniej i będę nieufny.

12. Wiem, że kochasz mnie i starasz się dla mnie ze wszystkich sił. Pokaż mi, że gorsze dni i drobne potknięcia są częścią życia. Wyciągnij wnioski, zadbaj o swoje samopoczucie i wybacz sobie. Dzięki temu nauczę się reagować podobnie.

13. Uśmiechaj się do mnie. Twój szczery uśmiech działa na mnie kojąco. Czuję się wtedy bezpieczny i kochany.

Z miłością ❤
Patrycja

Pracownia Dobrych Relacji
Profesjonalne wsparcie dostępne z każdego miejsca na świecie 🧡

796 236 306
www.patrycjajuszkat.pl
[email protected]

Jeżeli masz ochotę umieścić wpis na swojej stronie- proszę zapytaj o zgodę oraz pamiętaj, aby podać autora, link do źródła oraz pozostawić całość w niezmienionej formie. Dziękuję ❤

11/07/2021

Ciekawość jest przeciwieństwem narcyzmu. Tam gdzie ciekawość chce wiedzieć, intruzja chce posiąść, włączyć niewiadome innego w granicę własnego self, tak aby anulować bolesne otarcia, powstające w spotkaniu z rzeczywistością różnicy. Jest też druga możliwość – narcystyczna osoba może twierdzić, że już zna innego, choć to, co w rzeczywistości widzi i bierze za innego, jest w dużej mierze odbiciem jej własnych identyfikacji projekcyjnych.

Warren Colman, The intolerable other

25/04/2021

Głuptak niebieskonogi (Sula nebouxii) to ptak z Galapagos, który lata wyjątkowo wysoko, nurkuje w oceanie, zjawiskowo tańczy, ale ma problemy z lądowaniem i często nie wychodzi mu to zbyt dobrze. [1]

Podobnie moglibyśmy opisać osobę z dyspraksją.

Etymologicznie termin dyspraksja określają dwa wyrazy:
• dys (gr.) — „źle”, „ciężko”
• prâxis, (gr.) „ruch”, „aktywność”.

Dyspraksja charakteryzuje się trudnościami w koordynacji ruchów, zarówno całego ciała, jak i ruchów bardziej precyzyjnych. Może towarzyszyć objawom ADHD czy spektrum autyzmu. Zwana jest szerzej jako DPD (ang.: developmental coordination disorder – DCD, czyli rozwojowe zaburzenie koordynacji). Szacuje się, że dyspraksję może mieć nawet 5-6% dzieci, i niewiele mniej dorosłych, jak choćby Daniel Radcliffe – znany z serii filmów o Harrym Potterze [2].

A jak w praktyce wygląda życie z dyspraksją? Andrzej opowiada:
„Kiedy któregoś lata pracowałem w hotelowej kuchni, uznano mnie za osobę upośledzoną, bo powoli i niezgrabnie pakowałem produkty kuchenne. Potrzebowałem po prostu więcej czasu na wykonanie tej pracy, za to byłem w stanie zarządzać zespołem nawet sprawniej, niż inni. Szybko z ‘kaleki’ stałem się ‘geniuszem’ w oczach współpracowników.”

Trzeba pamiętać, że o ile u osoby bez innych cech neuroratypowych, dyspraksja raczej nie jest wielkim problemem, to u osób z ADHD może sprawiać ogromne trudności. Badanie z 2010 r dowiodło, że osoby, u których występuje połączenie ADHD i dyspraksji częściej mają kłopoty z bezrobociem czy zdrowiem psychicznym. Pozostają niezrozumiani. [3]

„Jest jeden wyraz, który ich określa – to neuroatypowość – niestety, nadal nieznane szerzej słowo. Przez to wydaje się, że „wszyscy dookoła” robią wszystko dobrze, podczas gdy Ty, wszystko na opak…”

p.s. nie, nie mówimy „syndrom niezdarnego dziecka”.

[1]https://canchild.ca/system/tenon/assets/attachments/000/000/159/original/dcdrevised.pdf
[2] Daniel Radcliffe o swojej dyspraksji: https://abcnews.go.com/Health/story?id=5605093&page=1
[3] Kirby, A., Edwards, L., Sugden, D., Rosenblum, S. (2010). The development and standardization of the Adult Developmental Co-ordination Disorders/Dyspraxia Checklist (ADC),
Research in Developmental Disabilities, Volume 31, Issue 1,
Dyspraxia Foundation: https://dyspraxiafoundation.org.uk/