Nowa Przestrzeń

21/07/2026

13/07/2026

Konsultacje psychologiczne w kierunku ADHD u dzieci i młodzieży w Nowej Przestrzeni!
Przeprowadzając badania korzystamy z:
👉Kwestionariuszy Conners 3 dla rodzica i nauczyciela
👉Kwestionariuszy ASRS (w kierunku spektrum autyzmu)
👉Skali Inteligencji Stanford Binet 5 (ocena umiejętności intelektualnych a szczególnie pamięci roboczej)
👉Kwestionariusz SENA (badanie problemów emocjonalnych i behawioralnych)
👉Wywiad Young DIVA 5 (w kierunku ADHD)
👉 Skala Inteligencji i Rozwoju IDS-2 (badanie funkcji wykonawczych)
👉kwestionariusze przesiewowe w kierunku ADHD i spektrum autyzmu u starszych nastolatków (CAT-Q, ASRS, RAADS-PL)

08/07/2026

Szkoła dla dzieci z ADHD 🧐
Na razie w Wielkiej Brytanii 🇬🇧 i online 💻
Czy to może być inspiracją także na naszym podwórku? 🇵🇱

05/07/2026

„Grzeczny”

Wg słownika języka polskiego PWN - dobrze wychowany, posłuszny i spokojny.

Czym jest „bycie grzecznym” w potocznym rozumieniu?
Na przykład:
Nie sprawia kłopotów,
Nie protestuje,
Odzywa się z szacunkiem,
Dostosowuje się do zasad.

Ale poprzez to często: nie wyraża swojego zdania, nie pozwala sobie na bunt, złość.

A gdy już nazbiera się wulkan frustracji, złości i bezradności wówczas musi on wybuchnąć.
Czasami do wewnątrz - i to chyba najgorszy stan, gdy nie wypowiem swojego zdania, aby otoczenie mnie „kupiło”.
Czasami na zewnątrz - i wtedy jest się tym „niegrzecznym”.

Każdy też może mieć mniejsze zasoby, aby poradzić sobie z frustracją czy złością. Ale pamiętajmy, że za każdym zachowaniem stoi jakaś przyczyna.
Może to być ciężki czas w domu, może trwające zbyt długo poczucie niezrozumienia.
Może chęć odnalezienia się w grupie, ale ADHD-owa impulsywność znowu powiedziała za dużo i za mocno.
Może kolejne przeciążenie, krzyk i płacz, gdy mój autyzm dostał więcej, niż mógł udźwignąć.

Idąc dalej tym tropem - podobno trafnym jest stwierdzenie, że „grzeczne dziecko” to z założenia oksymoron. Jedno z drugim z zasady się wykluczają. Dziecko ma prawo nauczyć się wyrażać swoje zdanie, niezadowolenie czy złość a my - dorośli - jesteśmy po to, aby go tego nauczyć. Pokazać, że można wyrazić swoje potrzeby i obawy z szacunkiem do siebie i oponentów. I dać wsparcie, gdy jednak sytuacja go przerośnie.

Na zdjęciu:
„Jak ja to widzę. ADHD oczami ośmiolatka.”
autor: Paweł Kowalczyk
ilustracje: Martyna Sitko
wyd. Fundacja Pomoc Autyzm, 2025

02/07/2026

Gdy dziecko z ADHD nie współpracuje albo nie wykonuje poleceń osób z otoczenia albo wykonuje je źle, wykonuje je inaczej.

Co wtedy?

Musimy pamiętać o tym, że osoby z ADHD i dzieci dorośli mają trudności w zakresie funkcji wykonawczych związanych z planowaniem, z regulacją swojej uwagi, z regulacją swoich emocji, z filtrowaniem informacji.

Nie zawsze od dziecka, na przykład 10-letniego, będziemy oczekiwali wykonania zadań na jego poziomie wiekowym.

Może być tak, że będzie ono potrzebowało wsparcia, wsparcia, nie wyręczania, tylko wsparcia, aby zrobić pewne zadanie, którego oczekujemy.

To, co może pomóc zmienić podejście, nastawienie opiekunów, to jest wyrobienie przekonania, że dziecko faktycznie może nie mieć umiejętności do tego, aby podołać zadaniu.
W związku z tym, żeby pomóc dziecku być bardziej kompetentnym, spróbujmy duże działania, duże wyzwania rozłożyć na mniejsze elementy, gdzie dziecko wykonując je będzie miało poczucie, że “Tak! Udało mi się to zrobić!”.

Postarajmy się zminimalizować wszystko, co dookoła może przeszkadzać, żeby jak najmniej rozpraszało.

Postarajmy się stosować jak najwięcej strategii wizualnych, ponieważ to, co będzie usłyszane przez dziecko, prawdopodobnie nie będzie dla niego istotne, jeżeli nie będzie tego widziało.

Ważne jest też, żeby pamiętać, że dziecko pomimo tego, że samo z siebie generuje chaos, tak naprawdę bardzo potrzebuje planu i ważne jest, żeby spróbować w jakiejś formie ten plan dziecku dostarczyć.

17/05/2026

Czasami priorytety rozwojowe dzieci z wyzwaniami neurorozwojowymi i intelektualnymi bywają bardzo odmienne od potrzeb większości dzieci. Czasami sukcesem jest nawet niekoniecznie w pełni akceptowane zachowanie.
Paradoksalnie to są wielkie kroki milowe dla dziecka.
Dobrej niedzieli 🙂

18/04/2026

02/04/2026

O autyzmie powiedziano wiele.
Ukazano go w masie różnych postaci, kolorów, znaków, znaczeń. Każda osoba z autyzmem jest inna. Każda ma swoje własne potrzeby. Bo to, w jaki sposób autyzm przejawia się u każdej z nich jest tak wyjątkowy, że trudno to opisać nawet w najdłuższym poście.
Dziś więc tylko piękny plastyczny urywek od jednej z wyjątkowych osób, które nas odwiedzają.

Jaki/jaka jestem? Co mnie cechuje? Jestem trochę jak kot. Mam swój charakter. Czasami się zezłoszczę i zadrapię, bo muszę bronić tego, co dla mnie ważne. Czasami mam dystans do ludzi. Kto wie, co wymyślą i czy to będzie po mojej myśli. Nie wiem, czy będę się przy nich dobrze czuł więc trochę się oswajam. Ale, jak już się oswoję, to może nawet się przytulę. Albo pokażę, jaki jestem naprawdę. I będziemy mogli pobyć razem.

To, czy się to uda, zależy od nas obojga.
Dlatego oswajajmy się ze sobą. Każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy.
Przez cały rok.

26/03/2026

Okazja do spotkania i rozmowy!

Z radością zapraszam :) Z przyjemnością poprowadzę spotkanie!

Jak WY widzicie ADHD? - spotkanie autorskie w Łoskot Cafe!

AaKuKu Centrum Terapii oraz Fundacja Pomoc Autyzm zapraszają na spotkanie autorskie z Pawłem Kowalczykiem, psychologiem, diagnostą oraz autorem książki dla dzieci (i nie tylko): “Jak ja to widzę. ADHD oczami ośmiolatka”.

O czym będzie spotkanie?

W pierwszej części spotkania autor opowie o historii powstania książki, o swoim doświadczeniu ADHD, a także podzieli się swoją praktyką oraz aktualną wiedzą na temat ADHD. Spróbujemy zastanowić się nad pewnymi mitami, krążącymi wokół tego zagadnienia. Powiemy także, jak się ma ADHD do spektrum autyzmu? W końcu kwiecień będzie okresem szczególnego spojrzenia właśnie na autyzm.
W drugiej części oddamy głos uczestnikom. Chcemy porozmawiać o tym, jakie inne osoby widzą wyzwania stojące za funkcjonowaniem z ADHD.
Będzie również możliwość zakupu książki w niższej cenie (44zł.) oraz otrzymania dedykacji od autora.

Prowadzenie spotkania: Agnieszka Gołębiewska

Miejsce: Łoskot Cafe, ul. Stefana Batorego 12, Sochaczew
Termin: 16.04.2026
Godzina: 17.0)

Kilka słów o nas:

Paweł Kowalczyk - psycholog pracujący od 18 lat z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi w spektrum autyzmu a od kilku lat zgłębiający szersze oblicze neuroróżnorodności ze szczególnym zainteresowaniem tematyką ADHD. Obecnie pracuje w AaKuKu Centrum Terapii w Sochaczewie, gdzie prowadzi wsparcie psychologiczne dzieci, młodzieży idorosłych osób z autyzmem, ADHD oraz osób z trudnościami w relacjach. Prowadzi także konsultacje diagnostyczne w kierunku spektrum autyzmu oraz ADHD.
W grudniu 2025 roku ukazała się jego książka “Jak ja to widzę. ADHD oczami ośmiolatka” wydana przez Fundację Pomoc Autyzm. Książka powstała z potrzeby uświadomienia otoczeniu, co dzieje się w głowie młodego człowieka z ADHD oraz pomocy dzieciom w zaakceptowaniu siebie i zrozumieniu swoich zachowań.

Agnieszka Gołębiewska - pedagog specjalny, terapeuta AAC, diagnosta ADOS-2, terapeuta ESDM, szkoleniowiec. Założycielka i dyrektor AaKuKu Centrum Terapii oraz Niepublicznego Punktu Przedszkolnego dla Dzieci Z Autyzmem AaKuKu w Sochaczewie. Uczestniczka i inicjatorka lokalnych wydarzeń o charakterze edukacyjnym i społecznym. Od ponad 18 lat pracuje z osobami w spektrum autyzmu oraz ich rodzinami. Specjalizuje się w pracy z młodszymi dziećmi a także z osobami ze złożonymi potrzebami w komunikowaniu się.

ZAPRASZAMY!

28/01/2026

Kiedy trwa facebookowa cisza powstają takie projekty!

Można już zamawiać, czytać, śmiać się i wzruszać ...
Można przeczytać wspólnie i w samotności, w pracy, w domu, w autobusie ...
Można rozmawiać, pytać, zastanawiać się ...

Tak dużo można, a to tylko jedna książka!

Słuchajcie! To już oficjalnie! Mamy to! Nasz tajny projekt ujrzał światło dzienne! "Jak ja to widzę. ADHD oczami ośmiolatka" to książka autorstwa Pawła Kowalczyka - psychologa i terapeuty, który od lat zajmuje się dziećmi, młodzieżą i dorosłymi z ADHD oraz spektrum autyzmu. Poniżej przytaczamy słowa autora o książce:

„Jak ja to widzę. ADHD oczami ośmiolatka” to historia Aleksa, który kończy pierwszą klasę. Aleks, podobnie jak jego tata, ma ADHD, co już może nieco spojlerować, że bywa niełatwo ogarnąć codzienność organizacyjnie i emocjonalnie. Aleks ma swoje pasje i kolegów, ale przede wszystkim kończy pierwszy rok szkoły, która czasami dawała w kość. Jak sobie poradził? O tym jest ta książka.

Książka ta nie jest poradnikiem. Jest próbą pokazania, jak widzi świat młody człowiek z ADHD.

Będę niezmiernie usatysfakcjonowany, jeśli ta historia pozwoli choć w małym stopniu uświadomić otoczeniu (dzieciom, rodzicom, nauczycielom) - co dzieje się w głowie młodego, wrażliwego dziecka i ile wysiłku wkłada ono aby podołać wymaganiom, zasadom i w tym wszystkim znaleźć przyjaciół.
A dzieciom z ADHD pozwoli choć trochę uwierzyć, że były, są i zawsze będą wystarczająco dobre i skuteczne takie, jakie są - jeśli będą podążać za tym, jakie są.
A kto wie - może jakiś rodzic z lub bez ADHD - spojrzy na siebie trochę przychylniej.

-------
📆Do 12 stycznia 2026 Książkę można zamówić w przedsprzedaży, a później już w sprzedaży regularnej. Wysyłkę zamówień rozpoczniemy 12 stycznia 2026.

👉Książkę zamówisz tutaj: https://pomocautyzm.org/jak-ja-to-widze/

Patronami książki są: Autyzm Startup oraz Fundacja ADHD