KANWA Gabinet Psychoterapii

15/06/2026

11/06/2026

Wybór nurtu terapeutycznego to jedna z ważniejszych decyzji na początku pracy nad sobą. Od tego, jaką metodę wybierzesz, zależy nie tylko sposób rozmowy w gabinecie, ale też to, na czym terapeuta będzie skupiał uwagę i jak będzie rozumiał Twoje trudności. Na czym polega psychoterapia w metodzie TFP?

https://psychoterapeuta-slask.pl/psychoterapia-psychodynamiczna-i-metoda-tfp/

08/06/2026

Zdolność do odpoczynku jest jednym z kryteriów zdrowia psychicznego.

08/06/2026

Hanna Segal o reparacji i sublimacji.

27/05/2026

(…) proponuje, by winnicottowską zasadę „najpierw bycie, potem robienie" przełożyć na relację partnerską: najpierw „bycie" pary jako całości, a dopiero potem „robienie" partnerów w jej ramach. To spokojny, nieaktywny stan pary (ich bycie) stwarza warunki do pojawienia się kreatywności (ich robienia), wyrażającej się w rozmowach o tym, jak integrować swoje potrzeby w obrębie wspólnej seksualności. Co ciekawe, Winnicott wiąże zabawę i prawdziwe self z kwestią ubioru w dorosłości: „Zabawa może stać się szukaniem prawdy o sobie" (Winnicott, 1964b/1993, s. 149), tak jak ubieranie się może pełnić tę funkcję u dorosłego.

Susan Pacey
Zmysłowość i seksualność w terapii par, s. 113
Oficyna Wydawnicza Fundament

Grafika: https://pin.it/1FulFiqN8

25/05/2026

25/05/2026

Lęk uwielbia zabierać nas w podróż do przyszłości. Karmi nas pytaniami typu „a co jeśli…?”, pokazuje czarne scenariusze i sprawia, że serce zaczyna bić jak oszalałe. 🌪️
Kiedy czujesz, że Twoje myśli uciekają w stronę paniki, nie walcz z nimi na siłę. Zamiast tego zrób im brutalne „uziemienie” za pomocą metody 5-4-3-2-1.
To proste ćwiczenie uważności (mindfulness), które błyskawicznie angażuje wszystkie Twoje zmysły. Dlaczego to działa? Twój mózg nie potrafi jednocześnie analizować skomplikowanego lęku i skupiać się na liczeniu fizycznych bodźców z otoczenia. Wybierze to drugie.
W ten sposób dajesz swojemu układowi nerwowemu jasny sygnał: „W tej sekundzie, w tym miejscu, jestem bezpieczny”.
Przesuń palcem w lewo ➡️ i zobacz, jak krok po kroku odzyskać kontrolę nad własną głową w minutę.
Daj znać w komentarzu, czy znasz tę technikę, albo przetestuj ją właśnie TERAZ i napisz, co widzisz jako pierwsze! 👇
radzeniesobiezelękiem anxiety tuiteraz metoda54321 uziemienie spokój

16/05/2026

Z mojego punktu widzenia mimo przeniesieniowych potrzeb pacjenta i narcystycznych potrzeb klinicysty relacja terapeutyczna - przynajmniej w warunkach prywatnej praktyki, w której istnieje autonomia terapeuty i pacjenta - w istocie opiera się na wzajemności. Pacjent troszczy się o mnie, wypłacając mi honorarium. Ja troszczę się o pacjenta, starając się go zrozumieć i mu pomóc. W odróżnieniu od przyjaciół, krewnych i innych osób, które mogły wcześniej próbować pomóc pacjentowi, nie oczekuję w zamian wsparcia emocjonalnego.
Relacja psychoterapeutyczna nie jest zatem bynajmniej "płatną przyjaźnią", wbrew temu, co twierdzili niektórzy krytycy terapii (np. Schofield, 1986). W przyjaźni istnieje wzajemność w tym sensie, że obie strony czynią osobiste wyznania, obie troszczą się o siebie nawzajem na poziomie emocjonalnym i obie przyjmują od siebie nawzajem tę troskę. Wzajemność w psychoterapii to wymiana wsparcia finansowego na wsparcie emocjonalne i doświadczenie, co zakłada równość między ludźmi, ale nie równoważność strukturalną.

Nancy McWilliams, Psychoterapia psychoanalityczna
zapraszamy na naszą letnią konferencję w trakcie której będziemy się zastanawiać czy równość jest wartością naprawdę obecną w naszym życiu społecznym i rodzinnym
fot Tim Mossholder

16/05/2026

Dlaczego pacjent „nie chce” się wyleczyć? O zjawisku oporu w psychoterapii. 🤔💡

Często wyobrażamy sobie psychoterapię jako prostą drogę: idę do gabinetu, opowiadam o problemach, wdrażam porady i czuję się lepiej. W praktyce jednak niemal każdy proces terapeutyczny napotyka na niewidzialną ścianę. Nazywamy ją oporem.
Opór to nic innego jak nieświadoma obrona przed zmianą. Choć racjonalnie pragniemy poczuć się lepiej, nasza psychika panicznie boi się tego, co nieznane. Stare, nawet bolesne mechanizmy dają złudne poczucie bezpieczeństwa.
Jak opór wygląda w codzienności gabinetu?

-Nagłe spóźnienia lub odwoływanie sesji z błahych powodów.
-„Pustka w głowie” i brak tematów do rozmowy.
-Skupianie się wyłącznie na tematach pobocznych (np. pogoda, polityka).
-Intelektualizowanie, czyli mówienie o emocjach „z głowy”, bez ich realnego przeżywania.

Perspektywa psychodynamiczna i TFP (Transference-Focused Psychotherapy)
W klasycznym ujęciu psychodynamicznym opór jest drogowskazem. Nie walczymy z nim, ale go badamy. Pokazuje nam dokładnie, gdzie ukryty jest lęk, wstyd lub głęboko zakorzeniony konflikt wewnętrzny.
W terapii TFP (stosowanej szczególnie przy głębszych zaburzeniach osobowości, np. borderline) opór przybiera bardzo wyrazistą formę. Pacjent może nieświadomie uruchamiać silne mechanizmy obronne, takie jak rozszczepienie (widzenie terapeuty jako wyłącznie „dobrego” lub wyłącznie „złego”) czy dewaluacja procesu leczenia.
W TFP opór manifestuje się bezpośrednio w relacji tu i teraz (w tzw. przeniesieniu). Kiedy pacjent zaczyna niszczyć więź z terapeutą lub atakować zasady terapii, tak naprawdę odtwarza swoje wewnętrzne, destrukcyjne wzorce relacyjne.

16/05/2026

Po co nam zasady? O sile kontraktu w psychoterapii. 📜
Kiedy zaczynasz psychoterapię (szczególnie w nurcie psychodynamicznym), pierwsze 2-3 spotkania służą nie tylko poznaniu Twojej historii. To także czas na ustalenie tzw. kontraktu terapeutycznego.
Dla wielu osób moment ten bywa zaskakujący. Słyszą o stałych godzinach spotkań, zasadach płatności za nieobecności czy konieczności wcześniejszego zgłaszania urlopów.
Mogłoby się wydawać, że to czysta biurokracja. W rzeczywistości kontrakt to jeden z najważniejszych elementów... leczenia. Jaką pełni funkcję?
1. Tworzy bezpieczne ramy.
Głęboka praca terapeutyczna budzi trudne emocje: lęk, złość, wstyd czy bezsilność. Aby móc je bezpiecznie przeżywać, potrzebujesz stabilnych ram. Kontrakt sprawia, że gabinet staje się przewidywalną „bezpieczną przystanią”. Bez względu na to, co wydarzy się w Twoim życiu, wiesz, że Twój dzień i Twoja godzina zawsze na Ciebie czekają.
2. Chroni przed... unikaniem trudnych emocji
To kluczowa funkcja. Kiedy w terapii dotykamy bolesnego tematu, nasz umysł natychmiast uruchamia mechanizmy obronne. Może pojawić się nagły opór, spóźnienia, a nawet chęć odwołania wizyty w ostatniej chwili z powodu „wypadku losowego”. Jasne zasady (np. płatność za nieodwołaną odpowiednio wcześniej sesję) sprawiają, że trudniej jest uciec przed dyskomfortem. Zamiast unikać – pacjent przychodzi i wnosi ten opór na sesję. To właśnie tam dzieje się największa zmiana.
3. Buduje dorosłą, partnerską relację
Kontrakt traktuje obie strony z pełnym szacunkiem. Określa granice i odpowiedzialność – zarówno terapeuty (który zobowiązuje się do stałej obecności, dyskrecji i superwizji), jak i pacjenta. Uczy stawiania granic i brania odpowiedzialności za własny proces zdrowienia.
4. Daje wolność słowa
Gdy zasady organizacyjne są sztywne i jasne, przestają zajmować nasze myśli. Nie musimy co tydzień negocjować terminów ani zastanawiać się, „co terapeuta pomyśli, jeśli nie przyjdę”. Wszystko jest ustalone. Dzięki temu całą energię na sesji możesz poświęcić temu, co najważniejsze: swojemu wnętrzu.