Edyta Kurowska - gabinet psychologii i psychoterapii

26/02/2026

25/02/2026

Inspiracją do przemyśleń będą dziś słowa Dory, które powiedziała do Marlina, taty tytułowego Nemo, który był (delikatnie mówiąc) bardzo nadopiekuńczym rodzicem.
Bajka pięknie uzasadnia jego zachowanie we wzruszających pierwszych scenach filmu. W przeszłości stracił już bliskich i nie chciał spuszczać synka z oka.
Dory mówi mu jednego razu:

“Jak nie dopuścisz żeby coś mu się stało,
to mu się w ogóle NIC nie zdarzy.”

Pytania do namysłu:

- Czy lęk rodzica może ograniczać rozwój dziecka?

- W odniesieniu do siebie:
czy z powodu własnych obaw, pozbawiam się możliwości rozwoju?

- Kiedy ostatnio próbowałam/em czegoś nowego?

Czy mieszka we mnie ta rybka?🐠

17/02/2026

Myślę, że w żadnym gabinecie psychoterapii nie zdarzyły się jeszcze dwa, dokładnie takie same przypadki pacjentów. Z reguły historie ludzkie są skomplikowane, a na rozwój człowieka wpływ ma ogrom różnych sytuacji i spraw.

Czasem jednak pacjenci przynoszą do terapeuty skargi, które są w pewnym sensie uniwersalne.

Jedna z nich to, poczucie, że w jakiś sposób utknęli.

Uczucie utknięcia, może dotyczyć różnych dziedzin życia, czasem jest to praca, czasem coś w życiu osobistym, np. decyzja o posiadaniu dziecka, czy przeprowadzce.
Czemu tak ciężko zrobić nam krok w przód?

Jeśli temat wydaje się interesujący zapraszam na blog:
www.psycholog-kurowska.pl/blog/utkniecie-w-martwym-punkcie

🌿

zdjęcie pochodzi z bloga Mantasa Gmitrzuki, podrozemantasa.wordpress.com

03/02/2026

Ten kwiat zakwitł znacznie wcześniej niż inne.

Wpłynęły na niego różne rzeczy:
trochę więcej słońca,
nieco lepsze osłonięcie od wiatru,
może gotowość, której inne pąki jeszcze nie miały.

Z ludźmi bywa podobnie.
Różne doświadczenia, relacje, warunki, momenty w życiu sprawiają, że coś w nas pojawia się wcześniej: emocja, objaw, kryzys, pytanie.

Czasem to pomaga nam się rozwijać.
Czasem nas wystawia na sytuacje, na które nie jesteśmy gotowi.

W terapii psychodynamicznej nie pytamy:
„czy to jest w porządku?”
tylko: „co sprawiło, że właśnie to i właśnie w tym momencie?”

Bo nawet to, co wydaje się zbyt wczesne, albo nie na miejscu,
ma swoją historię.
I sens, który można zrozumieć.
🌿

27/01/2026

To, co zostało wyparte, nie znika.
Wraca w innych formach.
W terapii uczymy się je rozumieć.
🌿

31/12/2025

Ostatni dzień pracy w gabinecie w roku 2025 zakończył się takim widokiem ❄️
Dziękuję Państwu za zaufanie okazane mi do tej pory.
🌿

16/12/2025

Czy skalpel jest nietypową grafiką na stronie gabinetu psychoterapii? Z pewnością. A jednak tu jest.

W procesie psychoterapii zwykle pomiędzy pacjentem, a psychoterapeutką wytwarza się szczególny rodzaj relacji. Jest to rozmowa w której, zupełnie inaczej niż w codziennym życiu, pacjent na bieżąco może informować terapeutę o tym jak się czuje, jakie myśli i emocje odczuwa wobec tego co usłyszał i powiedział w trakcie rozmowy. Zwykle w naszych codziennych kontaktach z ludźmi skupiamy się na treści naszych wypowiedzi, co jest całkiem zdrowe i jak najbardziej normalne. W gabinecie terapeuta zastanawia się natomiast nie tylko nad werbalną treścią wypowiedzi pacjenta, ale głównie nad tym jak i dlaczego pacjent wypowiada swoje słowa.
Moim celem jest zrozumieć jak pacjent funkcjonuje w relacji interpersonalnej, jakie uczucia kierują jego zachowaniem i wypowiedziami. Moim zadaniem jest zrozumieć to i w przystępny sposób pokazać pacjentowi. Zastanowić się wspólnie, czy akceptuje on swoje zachowanie, czy chce je zmienić i jak to zrobić jeśli tak jest.
Aby pacjent mógł przyjąć, czasem trudne komunikaty od swojego terapeuty, potrzebne jest ogromne zaufanie. Często zbudowanie przymierza terapeutycznego wymaga czasu, tak żebyśmy naprawdę uwierzyli, że psychoterapeuta mówi nam to co mówi, mając w interesie jedynie nasze dobro. Nawet jeśli to, co słyszymy bywa trudne, wierzymy, że słyszymy to tylko dlatego, i tylko po to, aby móc sobie pomóc.

Na koniec zaznaczę też, że tak jak chirurg ostrożnie i z uważnością posługuje się skalpelem, tak samo swoich słów w gabinecie używam świadomie i z dużą ostrożnością, mając świadomość ich znaczenia dla pacjenta.
🌿

04/11/2024

Czy każda rozmowa z psychoterapeutką da mi ulgę?

Dlaczego psychoterapia nie jest jedynie łatwym i przyjemnym procesem? Dlaczego jednak bywa najważniejszym doświadczeniem w życiu i prowadzi do spokoju i szczęścia? 🎭

Pracując z pacjentami często obserwuję pewien wzorzec. Pierwsza wizyta w gabinecie dla wielu osób bywa trudna, wiąże się z napięciem, oczekiwaniami, obawą przed nieznanym. Do nowej, obcej jeszcze osoby przynosimy swoje cierpienie, historię życia, często głęboko skrywane myśli i obawy. Na szczęście, choć pierwsze spotkanie jest trudne i często wymaga odwagi, zwykle daje pacjentowi ulgę wynikającą z poczucia zrozumienia i nadzieję na uzyskanie pomocy. 🌈
Czy jednak psychoterapia zawsze i od razu jest łatwym i przyjemnym doświadczeniem? Dlaczego aby poczuć długotrwałą ulgę i poprawę zwykle musimy poczekać? 🧘‍♀️
W procesie psychoterapii zwykle zajmujemy się tym co w nas trudne, nieprzepracowane, tym, co czasem nas samych prowadzi do naszych osobistych porażek. Poznając charakter własnych trudności identyfikujemy mechanizmy, które są ich źródłem. Czasem w innym świetle widzimy to, jak zachowujemy się w relacjach z innymi ludźmi. Sprawdzamy jak na nich wpływamy i jak oni wpływają na nas.👫 Celem rozmowy terapeutycznej, dzięki bezpiecznej relacji i odpowiednim interwencjom stosownym przez terapeutkę jest uzyskanie przez pacjenta wglądu we własną sytuację, zrozumienie jej. To poczucie "pojęcia tego co się ze mną dzieje i dlaczego" daje zwykle niesamowite poczucie radości i ulgi. To jeden z ważniejszych momentów procesu terapeutycznego. ⭐

Yalom, w swojej książce pisze: terapeuta (prowadząc proces psychoterapii) chce podążać nie wokół przeszkód, ale poprzez nie. To właśnie rozgryzając własne trudności, lęki, straty, przyglądamy się sobie i możemy się zmienić. 💁‍♀️

Czy jest trudno? Jest. Czy warto? Myślę, że tak.
🌿