21/03/2020
Dlaczego pandemia wywołuje u tak wielu z nas duże trudności? Dlaczego sprawia, że ciało migdałowate, układ limbiczny u tak wielu osób wariują? Spójrzmy.
Odpowiednim punktem wyjścia jest zrozumienie następującego stwierdzenia:
„Trauma nie jest wydarzeniem, lecz doświadczeniem wydarzenia” P. Levine
Tak więc, pandemia jest wydarzeniem przywołującym doświadczenia w ciele. W obecnej sytuacji fizjologia każdego z nas reaguje MNÓSTWEM doświadczeń! Doświadczenia te złożone są z różnych neurofizjologicznych komponentów:
- aspektu cielesnego, doznań płynących z ciała;
- aspektu wizualnego w formie obrazów lub wrażeń w naszej wyobraźni;
- aspektu ruchowego w postaci zachowania;
- aspektu emocjonalnego, afektu;
- aspektu poznawczego w formie nadawania znaczenia.
Kiedy wszystkie te doświadczeniowe aspekty pojawiają się w polu świadomości naszego układu nerwowego, doświadczamy pełni (gestaltu) wydarzenia. Jeśli twój system nerwowy może doświadczyć pełni wydarzenia, wówczas jest on zdolny przetworzyć i domknąć doświadczenie tego wydarzenia. W wyniku tego fizjologia twojego ciała powraca do równowagi, podłączenia, stanu zdrowia.
Niepełne doświadczenie wydarzenia uniemożliwia systemowi nerwowemu przepracowanie (zintegrowanie) doświadczeniowej energii. Pozostaje ona wówczas w naszej neurofizjologii jako cielesne wspomnienia emocjonalne (SEM).
Takie SEMy mogą pozostać w uśpieniu w naszym ciele przez lata, a nawet dekady. Jesteśmy całkowicie nieświadomi ich istnienia. Dzieje się tak, dopóki nie będzie naszym udziałem wydarzenie pobudzające aspekty doświadczeniowe ukrytych SEMów.
Obecna pandemia przywróciła u mnóstwa ludzi połączenie z SEMami ukrytymi w neurofizjologii, o których istnieniu nie mieli pojęcia. Do jakiego rodzaju SEMów się odnoszę? Przyjrzyjmy się wydarzeniom, jakie pandemia może przywoływać.
• TRAUMA PRENATALNA, np. ciężki przebieg ciąży u matki, matka zażywająca narkotyki, przeciążona stresem, w żałobie podczas ciąży, itp.
W życiu płodowym nie jesteś odrębny od swojej matki. Nie masz poczucia indywidualności, swojego ja, poczucia autonomii, jesteś częścią większego energetycznego pola.
W macicy jesteś połączony z matką poprzez pępowinę i łożysko. Podlegasz wobec tego wpływowi energii matki, energii wszystkiego, co cię otacza.
Pandemia odwołuje nas do relacji z matką, do relacji z matką-światem, która nie jest bezpieczną relacją. Matka nie tylko nie podtrzymuje twojej zdolności do życia, lecz wręcz aktywnie zagraża twojej zdolności do przetrwania. W ten sposób pandemia przywołuje aspekty doświadczenia traumy prenatalnej. Zatem jeśli twoja neurofizjologia przechowuje nieprzepracowaną traumę prenatalną, jest bardzo prawdopodobne, że związane z nią SEMy zostaną reaktywowane w twoim ciele.
• TRAUMA NAGŁA, wydarzenia niespodziewane, nieoczekiwane.
Cechą charakterystyczną wszystkich wydarzeń postrzeganych jako traumatyczne jest to, że zdarzyły się zbyt szybko, nie zostały odpowiednio dostrzeżone przez układ nerwowy, nie dając przez to wystarczająco dużo czasu na przygotowanie i zapewnienie sobie bezpieczeństwa. Dostateczna informacja dotycząca natury zagrożenia nie była dostępna. Trauma jest również niemożliwa do przewidzenia, doświadczana jako nieprzewidywalna.
Obecnie, pandemia rozwija się o wiele zbyt szybko, by możliwe było zapewnienie poczucia bezpieczeństwa. Sam wirus jest również niepoznany i nieprzewidywalny.
• TRAUMA ENERGETYCZNA, np. skonfliktowani, walczący rodzice, zła atmosfera rodzinnego domu, itp.
Jednym z aspektów doświadczania jest Image/Impression, czyli nie tylko obraz, lecz także wrażenie, mające podstawy w energetycznym przeżywaniu doświadczenia.
Trauma energetyczna to przeciążenie mające związek z wszelkimi formami zewnętrznej środowiskowej traumy (np. katastrof naturalnych), jednak może się też odnosić do traumy wewnętrznej. Przykładami takiej traumy są intensywne emocjonalne doświadczenia w czasie, gdy byłeś zbyt mały, by poradzić sobie z tego rodzaju energiami samemu, bez regulacji przy pomocy drugiej osoby. Także ruminacje i „co by było gdyby” wytwarzane przez umysł oraz infekcje i przewlekłe choroby. Obecnie mnóstwo wrażeń, wyobrażeń pandemii, jak i sama choroba wyzwalają wielkie emocjonalne wewnętrzne energie.
• KATASTROFY NATURALNE , trzęsienia ziemi, powodzie, pożary lasów, huragany, tornada, wichury.
Ponownie, zagrożenie przychodzi z otoczenia, ze środowiska. Ta kategoria wyzwala także traumę prenatalną i okołoporodową.
• TRAUMA WIĘZI, np. brak dostrojenia opiekuna, niezapewnienie fizycznego i/lub emocjonalnego bezpieczeństwa przez drugą osobę.
Poczucie bezpieczeństwa zdobywamy poprzez bycie w relacji i poprzez odpowiednią dynamikę takiej relacji. Matryca poczucia bezpieczeństwa powstaje w życiu płodowym i niemowlęctwie (teoria Bowlby'ego). Nasza zdolność czucia się bezpiecznie jest niesamowicie ważna w ciągu całego naszego życia. Jeśli nie doświadczyliśmy regularnego, przewidywalnego poczucia bezpieczeństwa poprzez kontakt z drugą osobą, w nasz układ nerwowy zostaje wdrukowana potrzeba nadmiernej czujności wobec drugiej osoby i otoczenia.
Obecnie, pandemia stwarza masę sytuacji, w których druga osoba nie zapewnia bezpieczeństwa – mnóstwo ludzi nie zachowuje higieny rąk, rozsiewają mikroby kaszląc, także rządy państw nie wdrażają nakazów społecznego dystansu wystarczająco wcześnie..
• TRAUMA ZATRUCIA, choroby wczesnego dzieciństwa.
Poważna choroba lub infekcja we wczesnym okresie życia drastycznie przeciąża układ nerwowy, głównie dlatego, że źródło zagrożenia postrzegane jest wewnątrz siebie samego. W związku z tym, neurorozwojowo dojrzalsze sposoby obrony, tj. walka lub ucieczka są całkowicie nieadekwatne. Jedyną dostępną opcją obrony jest zamrożenie. Ta odpowiedź unieruchamia silną energię przetrwania w ciele, pozostawiając ją nieprzetworzoną, jak wewnętrzna bomba zegarowa gotowa do detonacji poprzez podobne doświadczenie w późniejszym życiu.
Infekcja wirusem jest właśnie takim doświadczeniem – stanowi potencjalne zagrożenie życia pochodzące z wewnątrz ciała.
• TRAUMA WOJENNA – np. odizolowanie społeczności i jednostek, racjonowanie pożywienia i podstawowych dóbr.
Trauma wojenna jest specyficzną kategorią zewnętrznej traumy środowiskowej i może również wyzwolić traumę prenatalną, okołoporodową i energetyczną. Trauma wojenna może być rozumiana jako przykład niemożliwego do powstrzymania ataku i przez to odsyłać do innych rodzajów napaści, fizycznej, seksualnej, ataku zwierzęcia, itd. Wojna stwarza także sytuację izolacji, niemożliwości zaufania drugiemu, braku dostępu do potrzebnych zasobów, doświadczenia braku/niedoboru. Wyzwala traumy wczesnego niemowlęctwa i więzi. Poprzez doświadczenie straty wywołane przez wojnę, trauma ta pośrednio dotyczy także żałoby, utraty życia w dotychczasowej formie, utraty wolności, utraty nadziei i marzeń.
Pandemia wytwarza energetyczne pole zbliżone do stanu wojny.
Nic więc dziwnego, że rozpętało się pandemonium w układzie nerwowym praktycznie każdego z nas. Obecna sytuacja pandemii może potencjalnie wyzwolić wszelkiego rodzaju nieprzetworzone SEMy przechowywane w twojej neurofizjologii. Czy jest w tym wszystkim coś pozytywnego? Tak. Pandemia ma także potencjał ukazania nam czym potrzebujemy się zająć, co zintegrować, jeśli mamy na koniec tego wszystkiego znaleźć się w lepszym miejscu, równowagi i zdrowia.
Przekład za: Somatic Tao/Penny Boyland, Somatic Experience
