Indywidualna Praktyka Psychologiczna Małgorzata Rawska-Zajdel

31/12/2025

Przepies na Noworoczny Wrap !

Przez tych co strzelają mnóstwo naszych bliskich cierpi, prosty uspokajający wrap pieskowy można wykonać z długiego szala lub chusty może pomóc, wywierając delikatny, kojący nacisk, podobny do uspokajającego uścisku.

1. Zacznij od klatki piersiowej
2. Przełóż materiał przez barki
3. Owiń pod tułowiem
4. Zawiąż stabilnie z dala od kręgosłupa
5. Ma być przylegający, nigdy zbyt ciasny

Wiem, że to nie załatwia sprawy ale zawsze może trochę ukoić! Lekki, równomierny nacisk może pomóc psu poczuć się bezpieczniej i spokojniej podczas głośnych świątecznych celebracji.
Zawsze sprawdzaj jak Piesek się czuję! 🐾🐾🐾🐾🐾🐾

23/12/2025

Dzako i Indywidualna Praktyka Psychologiczna życzą uważnych Świąt, odpoczynku i życzliwości, przede wszystkim dla samego siebie.

26/11/2025

Witam na podkładzie - nowa Specjalistka!
Alicja Chałustowska jest magistrem psychologii, specjalizuje się we wsparciu psychologiczno-pedagogicznym dzieci i ich rodziców. Posiada certyfikat Trenera Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), certyfikat specjalisty TUS w pracy z dziećmi przedszkolnymi, certyfikat TZA (Trening Zastępowania Agresji), a także szkolenie dotyczące pracy z dziećmi z zaburzeniami koncentracji uwagi. Na konsultacje do Alicji można umawiać się za pośrednictwem gabinetu.

25/10/2025

Czasem znajdę coś pozytywnego 🤪

18/10/2025

19/11/2024

Arystoteles mówił, że przyjaźń polega na wzajemnej życzliwości, na życzeniu drugiej osobie dobra. Samo życzenie to niby nic, a poza tym, czyż nie dzieje się „tylko w umyśle”? A jednak może iść za nim działanie i zaangażowanie. Poza tym sama świadomość, że gdzieś tam, w różnych miejscach na świecie, są osoby dobrze mi życzące, sprawia, że chce mi się żyć. Ciężko mi, gdy myślę o tych, którzy mnie odrzucają czy są moimi wrogami. Jednak nawet to poczucie przygniatającego ciężaru jest niczym w porównaniu z uczuciem, które przychodzi, gdy myślę o tych dobrze mi życzących.

Przyjaciel to ktoś, kto za nic, zupełnie za darmo, może mi podarować drugi świat. Malutki świat z jabłkami na straganie i panią, która na mój widok konspiracyjnie szepce: „mam dzisiaj dobre antonówki, takie jak pani lubi”. Ale też wielki, kompletny, gdzie wszystko jest inne i gdzie nie ja jestem w centrum, nie ja widzę i odczuwam.

Nie znoszę konkurowania i gdy o coś trzeba rywalizować, tracę motywację do działania, po prostu mi się odechciewa. Unikam konkursów i turniejów. Ale moja przyjaciółka gra w brydża sportowego, jest wielokrotną mistrzynią, uwielbia sportową konkurencję z jej rytuałem fair play i poetyką eleganckich potyczek i poszanowaniem godności grających. Dzięki przyjaciółce mam w prezencie, zupełnie za darmo – bo w brydża gram fatalnie – cały ten drugi świat, gdzie cieszę się z jej pucharów dokładnie tak, jak gdybym to ja je dostała.

Bo w pewnym sensie to ja je dostałam. Niczego jej nie zazdroszczę – bo po co? Po co zazdrościć, gdy mam za frajer? Gdy spotyka mnie coś dobrego w moim świecie, gdy zostaję zaproszona jako wizytująca profesor na francuski uniwersytet, natychmiast jej o tym mówię, bo ona nie zazdrości mi – tylko pomnaża moją radość przez dwa, które to pomnożenie alchemicznie transformuje się w coś nowego i innego. Nie jestem już tylko zadowolona z siebie ani z moich osiągnięć, ale cieszę się naszą wspólną radością, że coś dobrego mi się przytrafiło.

Monika Kostera, fragment tekstu z miesięcznika "Więź"
fot Joseph Pearson

08/10/2024

Na początku związku najczęściej koncentrujemy się na poznaniu partnera. Jego historii, potrzeb, zachowań. Jest to naturalne. Próbujemy pozyskać możliwie najwięcej informacji, na podstawie których podejmiemy decyzję o dalszym zaangażowaniu. Jednocześnie, wraz z budowaną relacją, aktywuje się nasz system przywiązaniowy, który kształtował się w zupełnie innym czasie - na bardzo wczesnych etapach naszego rozwoju z pierwszymi opiekunami. I tu sprawa zaczyna się komplikować. Bo związek nie jest tylko wypadkową cech naszych i partnera. Tym, co przesądza o jego dynamice, jest nasz styl przywiązania. W zależności od tego, czy mamy styl bezpieczny, lękowy czy unikowy, w różny sposób przeżywamy i interpretujemy zachowania naszych bliskich.
Osoby z bezpiecznym stylem przywiązania zazwyczaj charakteryzują się otwartością, zdolnością do zaufania i łatwością w wyrażaniu uczuć, co sprzyja zdrowym, stabilnym związkom. Natomiast osoby z lękowym stylem przywiązania mogą doświadczać ciągłego niepokoju o status swojej relacji, co często prowadzi do potrzeby nadmiernej bliskości i uwagi. Z kolei styl unikający charakteryzuje się dystansem emocjonalnym i niechęcią do zbytniego zaangażowania, co może być wynikiem obaw przed zbytnią zależnością.

Dwumiesięcznik Newsweek psychologia 2/2024
„Ja w związku” Matylda Porębska
Autorka gier dla par Otwarcie i Razem
fot Danie Franco

15/01/2024

"Wyobraźcie sobie, o ile łatwiej byłoby się nauczyć kochać, gdybyśmy zaczęli od wspólnej definicji. Miłość najczęściej uznaje się za uczucie, a jednak wszyscy co wnikliwsi teoretycy zgadzają się, że kochalibyśmy lepiej, gdybyśmy myśleli o niej jak o działaniu. Spędziłam wiele lat na poszukiwaniu sensownej definicji i poczułam wielką ulgę, gdy ją znalazłam - w klasycznym poradniku 'Droga rzadziej przemierzana', wydanym po raz pierwszy w 1987 roku, psychiatra M. Scott Peck, nawiązując do Ericha Fromma, określa miłość jako „wolę rozszerzenia własnego Ja w celu pielęgnowania cudzego rozwoju duchowego”. I dodaje: „Miłość poznajemy po jej owocach. Miłość jest aktem woli - czyli zarówno intencją, jak i działaniem. Wola implikuje również wybór. Nie musimy kochać. Postanawiamy, że będziemy kochali”. Aby pielęgnować rozwój, trzeba podjąć decyzję - definicja ta zatem przeczy powszechnemu założeniu, że kochamy instynktownie."

Bell Hooks - Wszystko o miłości. Nowe wizje (1999)
tłum. Karolina Iwaszkiewicz (2023)
fot Ketut Subiyanto

23/12/2023

Wspaniałego czasu!

26/11/2023

"Więź nie przetrwa bez czasu, który powinien być na nią przeznaczony (...). Poprzez czas, jaki oddajemy na rzecz więzi, przekazujemy sobie ważną wiadomość. Jeden z partnerów, ten, który daje czas mówi: "Jesteś dla mnie ważny/Jesteś dla mnie ważna." Drugi dostaje wiadomość, że osoba, z którą chce być blisko, pragnie tej wspólnoty czasu. Ceni ją ponad inne smaki życia, albo przynajmniej nie mniej niż inne."

Bogdan de Barbaro, Bliskość. Co i jak robić, co i jak mówić, żeby naprawdę być razem więcej
fot Zoe

13/11/2023

"nie potrzebuje .... kiedy mam Ciebie"

„Pewien zmagający się z uzależnieniem pacjent powiedział swojej żonie na ostatniej sesji terapeutycznej: «Nigdy nie wiedziałem, jak być blisko, jak pokazywać, czego potrzebuję. Teraz, kiedy potrafię to robić, nie chcę już nigdy odpuścić. Nie pozwolę, by alkohol wkroczył między nas. Nie potrzebuję alkoholu, kiedy mam ciebie. Miałaś rację, mówiąc mi, że muszę wybrać między moim romansem z alkoholem a tobą. Wybieram ciebie». Inaczej mówiąc, ludzie wpadają w uzależnienia, kiedy nie mogą liczyć na bezpieczne schronienie w relacjach z innymi. Muszą znaleźć zastępczą formę łagodzenia paniki i bólu. Kiedy jesteś już uzależniony – od alkoholu, narkotyków, seksu, hazardu lub czegoś innego – nie jesteś w stanie ich porzucić, dopóki nie znajdziesz lepszego sposobu zaspokojenia potrzeby kontaktu z innymi ludźmi. Jesteśmy istotami społecznymi to zasoby tkwiące w relacjach pozwalają nam wrócić do zdrowia.”
Sue Johnson,