14/08/2026
Zarządzani przez wzorce
Nasze życie można postrzegać jako scenariusz, który częściowo zapisuje się w dzieciństwie i może być powtarzany w dorosłości. Wzorce organizują nasze myślenie, odczuwanie i działanie.
Gdy potrzeby dziecka nie są zaspokajane, a jego otoczenie nie daje mu wystarczającego poczucia bezpieczeństwa, pojawia się lęk. W odpowiedzi uruchamiają się mechanizmy ochronne. To, czego nie możemy wyrazić, często kierujemy do wewnątrz. W sytuacji zagrożenia możemy korzystać z różnych strategii przetrwania: walki, ucieczki, zastygnięcia lub obłaskawiania.
Wzorzec walki – reagowanie gniewem, kontrolowaniem, domaganiem się uwagi czy wzbudzaniem poczucia winy. Źródła problemów można wtedy szukać przede wszystkim w drugiej osobie.
Wzorzec ucieczki – unikanie bliskości, ciągła aktywność, perfekcjonizm, nadmierne analizowanie i przekraczanie własnych granic.
Wzorzec zastygnięcia – wycofanie, izolacja i poczucie zagrożenia w kontakcie z innymi. W silnym stresie może pojawić się odłączenie od emocji, ciała lub otoczenia.
Wzorzec obłaskawiania – silne koncentrowanie się na potrzebach innych, zabieganie o ich zadowolenie i poczucie bezpieczeństwa, często kosztem siebie.
Im więcej w naszym życiu stresu, pustki i niezadowolenia, tym łatwiej powtarzamy znane strategie.
Źródło: „Newsweek Psychologia” 3/2026, Magdalena Sękowska, „Zarządzani przez wzorce”, s. 26.