Poradnia Psychologiczna Dom Dobrego Słowa

10/09/2026

My, dorośli, tak często chcemy uczyć dzieci życia…
A czasem to dzieci przypominają nam o tym, co gdzieś po drodze potrafimy zgubić...

A czego Was nauczyły dzieci? 😊

dr Kamila Olga – psycholog

10/09/2026

Często ADHD kojarzy się wyłącznie z problemami z koncentracją lub zbyt dużą energią. To uproszczone i stereotypowe spojrzenie sprawia, że wiele osób nie dostrzega pełnego obrazu tego, jak wygląda życie z ADHD.

💡 W rzeczywistości ADHD jest o wiele bardziej złożone – to nie tylko wyzwanie z koncentracją, ale także problemy ze snem, skłonność do hiperfokusa, prokrastynacja, trudności w organizacji czy regulacji emocji. To codzienna walka z przeszkodami, których często nie widać na pierwszy rzut oka.

💬 Zamiast polegać na stereotypach, warto zgłębiać temat i słuchać osób z ADHD. To pozwala lepiej zrozumieć ich doświadczenia i budować empatię. ADHD to więcej niż tylko „rozkojarzenie” – to całe spektrum wyzwań, które nie zawsze są widoczne dla otoczenia.

* Mateusz Dziuba Radom • Psychoedukacja • Wsparcie • Zaburzenia psychiczne • Choroba • Psychologia • Profil psychoedukacyjny • Profil psychologiczny • Student psychologii • Zdrowie Psychiczne • OBJAWY ADHD • Dzieci z ADHD • Dorośli z ADHD •

10/09/2026

10/09/2026

Zaczął się rok szkolny…

PO CZYM POZNAĆ, ŻE KTOŚ W SZKOLE DOKUCZA DZIECKU (DRĘCZY, NĘKA, ZASTRASZA)?

Nie zawsze łatwo to zauważyć. Dziecko może nie powiedzieć wprost, że ktoś mu dokucza. Czasem o tym, że dzieje się coś trudnego, mówią jego zachowanie i codzienne reakcje.👇

Co powinno zwrócić Twoją uwagę?
Rozkojarzenie, problemy z nauką, bóle brzucha lub głowy, problemy ze snem, utrata apetytu, drażliwość, wycofanie z dotychczasowych aktywności, częsty płacz. Mogą pojawić się także natrętnie powtarzające się zachowania, takie jak częste mycie rąk, chrząkanie, kasłanie, drapanie skóry, ogryzanie paznokci i skórek czy wyrywanie włosów.

Niepokojące jest również, jeśli dziecko często traci swoją własność, czy wraca ze szkoły ze zniszczonymi rzeczami.

Warto przyjrzeć się zmianom w codziennym funkcjonowaniu:
🔸Czy dziecko zaczyna unikać konkretnych miejsc, zajęć lub osób?
🔸Spóźnia się na lekcje? Nie chce przebywać w szatni albo toalecie?
🔸Prosi o zwalnianie z WF-u?
🔸Nie chce chodzić do szkoły lub wracać z niej samodzielnie?

Nie bagatelizuj też słów: „Nie znoszę szkoły. Wszyscy w klasie są okropni (głupi, wredni)”.

Czego nie mówić? „Na pewno nie jest tak źle”,„Po prostu nie chce ci się uczyć”. Takie odpowiedzi zniechęcają do szukania wsparcia u rodzica. Podejdź do sprawy uważnie i dopytaj o szczegóły. Oczywiście każdemu może zdarzyć się gorszy dzień, ale jeśli takie komunikaty się powtarzają, to prawdopodobnie dzieje się coś, z czym dziecko nie potrafi sobie samo poradzić. Możesz powiedzieć:
🔸 „Opowiedz mi o tym więcej”.
🔸 „Powiedz, co jest szczególnie trudne”.
🔸 „Chcę wiedzieć, czego dokładnie nie lubisz”.

I przede wszystkim zapewnij:
🔸„Możesz mi o wszystkim powiedzieć. Jestem z Tobą i chcę Ci pomóc”.

Bo to właśnie uważna rozmowa jest pierwszym krokiem do tego, żeby dziecko nie zostało z trudną sytuacją samo.

Cały artykuł przeczytasz tutaj 👉 https://mlodeglowy.pl

Możesz pobrać też nasz BEZPŁATNY PORADNIK DLA RODZICÓW, którego autorką jest Joanna Szulc - psycholożka i ekspertka projketu MŁODE GŁOWY‼️🧡

pobierz tutaj: https://mlodeglowy.pl/bezplatny-poradnik-projektu-mlode-glowy

10/09/2026

10 września obchodzimy Światowy Dzień Zapobiegania Samobójstwom.

Kryzys emocjonalny rzadko daje wyraźne sygnały. Często kryje się pod maską wycofania, braku energii czy zwykłego „wszystko w porządku”. Reagowanie na małe zmiany w zachowaniu bliskich może uratować czyjeś życie.

Warto zwrócić uwagę na:
- wypowiedzi typu „wszyscy mieliby ode mnie spokój” lub „nie mam już siły”.
- nagłe wycofanie się z relacji, porzucenie pasji, rozdawanie osobistych rzeczy.
- skrajną obojętność, nagły spokój po długim okresie smutku.

Zamiast dawać dobre rady, po prostu zapytaj: „Jak się dziś naprawdę czujesz?” i wysłuchaj bez oceniania.

Poniżej numery pod które możesz zadzwonić całkowicie bezpłatnie i anonimowo:

116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (dla dorosłych)
116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
22 484 88 01 – Antydepresyjny Telefon Zaufania
112 – w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia
800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie samobójczym

04/09/2026

Na dobry sen 💛

04/09/2026

W 1939 roku student studiów magisterskich o nazwisku George Dantzig spóźnił się na zajęcia ze statystyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Na tablicy były już zapisane dwa zadania, gdy wszedł do sali.

Zakładając, że to zadanie domowe na ten wieczór, przepisał je i poszedł do domu, aby nad nimi popracować. Zajęło mu to znacznie dłużej niż zwykle i przeprosił swojego profesora za opóźnienie.

Jego profesor, Jerzy Neyman – jeden z najbardziej szanowanych statystyków swoich czasów – nie zganił go. Oniemiał z wrażenia. Dwa zadania, które Dantzig od niechcenia rozwiązał jako zadanie domowe, były w rzeczywistości słynnymi nierozwiązanymi twierdzeniami w statystyce, takimi, które od lat wpędzały w zakłopotanie profesjonalnych matematyków.

Jedno z rozwiązań Dantzig przygotowano do publikacji niemal natychmiast. Później przyznał, że gdyby wiedział, iż te problemy miały być niemożliwe do rozwiązania, prawdopodobnie nigdy w ogóle by ich nie spróbował.

Czasami jedyną rzeczą stojącą między człowiekiem a niemożliwym jest po prostu brak informacji o tym, że czegoś nie da się zrobić.

04/09/2026

10/08/2026

30/07/2026

Relacja z Rodzicem to fundament, na którym budujemy kolejne doświadczenia. Bycie dzieckiem jest tak trudne, bo tak wiele nie wiadomo... Wszystko jest nowe, wszystko jest "do nauczenia" "do zrozumienia". Gdy stajemy się dorosłym, to widzimy ten świat ze swojej perspektywy. Gubimy "świat widziany oczami dziecka". Wymagamy. Oczekujemy i...bywa różnie. I właśnie w takich chwilach, relacja- bliskość z rodzicem dodają sił. Mobilizują i dają pewność, że ktoś czuwa, jak będzie zbyt strasznie, zbyt dużo wszystkiego... Samotność w byciu dzieckiem jest pamiętana przez długi czas... I nie chodzi tylko o to, jak dużo czasu spędzamy z dzieckiem, na jakie zajęcia zapisujemy i przyprowadzamy, do jakich szkół posyłamy...ale na czym chcemy oprzeć naszą relację. Krzyk, kary, poczucie winy I wstyd nie budują więzi, ale uczą, jak może wyglądać ten świat i jak on funkcjonuje. Krzyk uczy krzyku, wstyd uczy poniżania, wina uczy poszukiwania tego, kto przejmie odpowiedzialność. A przecież świat to MY :-) To ludzie w świecie...
I dlatego, już dziś, gdy Twoje dziecko wejdzie do pokoju, zwróć uwagę, czy cieszy się, że może być blisko Ciebie? Czy jego błyszczą, czy obawiają się...że nie jest zbyt dobre dla Ciebie, że zawodzi, że będzie znowu dezaprobatą, westchnięcie niezadowolenia czy...głośny krzyk.
Wszystko można zmienić, jeśli tylko wiemy, co pragniemy zmienić
A każdy dzień to dobry początek.
Każde dziecko potrzebuje swojego dorosłego. Bądźmy TYM dorosłym 🤝🌱🤝
Bądźmy dorosłymi, jakich potrzebują nasze dzieci.