uzalezniony.pl

01/03/2026

Rozważania na marzec – KROK TRZECI brzmi:
„Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, jakkolwiek Go rozumiemy”
Powierzenie naszej woli i naszego życia jest pozwoleniem na pomaganie pozytywnym siłom spoza nas samych. Oznacza szukanie i ufność, że powierzając nasze uzależnienie,
natrafimy na silną dłoń, która je od nas zabierze.
Mówienie zaufanym osobom o naszej walce z uzależnieniem bardzo pomaga naszemu zdrowieniu. Niestety, społeczne przyzwolenie na picie czy zażywanie często oznacza, że
ludzie wspierają nasze uzależnienie i nie są świadomi, że z nim walczymy. Możemy skrywać ten fakt, lecz byłoby to tym samym, co posługiwanie się systemem iluzji i zaprzeczeń.
Budowanie systemu społecznego wsparcia jest kluczowym aspektem skutecznego leczenia uzależnień. Powierzenie problemu jest równoznaczne z szukaniem pomocy i rozwijaniem systemu wsparcia, obejmującego korzystanie z pomocy innych osób.
Oto niektóre z nich:
- członkowie rodziny
- przyjaciele
- współpracownicy
- Anonimowi Alkoholicy i Narkomani
- Kluby abstynenta
- pacjenci oddziałów odwykowych, programów terapeutycznych i grup zdrowienia
- sponsor z AA, AN poznany na programie 12 Kroków
- i oczywiście, to Coś lub ten Ktoś, kto jest z Tobą stale - Twoja Siła Wyższa, Twój Bóg jakkolwiek go pojmujesz, która lub który jest Ci w stanie pomóc rozwiązać każdy problem, jaki napotkasz - jeśli tylko zachowasz odrobinę spokoju wewnętrznego, aby usłyszeć Jego ciche wskazówki, wiodące Cię we właściwym kierunku.
Wykonując ten Krok, odpowiadamy na pytanie: kto się o nas troszczy?
W realizacji Kroku Trzeciego może nam przeszkodzić pojęcie „siły woli”. Jeśli wierzymy w siłę własnej woli, to odpowiedź brzmi: „my”. Lecz jeśli wyzbędziemy się idei, że to my powinniśmy być w stanie kontrolować nasz nałóg, to siła woli stanie się zagadnieniem nieistotnym, nad którym można przejść, decydując się powierzyć nasz nałóg naszej Sile Wyższej - jaka by ona nie była.

01/02/2026

Rozważania na luty - KROK DRUGI brzmi:
„Uwierzyliśmy, że Siła większa od nas samych może przywrócić nam zdrowie”
Uwierz i wyobraź sobie.
Krok Drugi wymaga od nas poszukania pomocy z zewnątrz. W tym celu konieczne jest zaakceptowanie następujących idei:
- Jest „coś” większego ode mnie.
- To „coś” ma większą siłę niż ja sam i dlatego może mi pomóc.
W Kroku Drugim musimy zrobić dwie rzeczy:
- nauczyć się wierzyć w coś lub kogoś poza nami samymi;
- wyobrazić sobie, kim lub czym może być ta Siła większa ode mnie.
Aby zacząć ufać Sile spoza nas samych, musimy przyjąć do wiadomości obłąkanie naszego picia alkoholu / zażywania narkotyków.
Obłąkanie może się nam wydawać zbyt mocnym słowem, lecz jak nazwać zażywanie substancji, która nam szkodzi lub pewnego dnia być może nas zabije?
Może warto sporządzić prostą listę. Wróć pamięcią do ostatnich kilku lat twojego nałogu i opisz sposoby, jakimi usiłowałeś (własnymi siłami i sposobami) kontrolować ilość wypijanego alkoholu lub zażywanych narkotyków?
Oto przykład takiej listy:
Czy wydzielałeś sobie ilość alkoholu/narkotyków na dany dzień?
Czy zmieniałeś rodzaj wypijanego alkoholu/zażywanego narkotyku na taki, którego nie lubisz, aby obrzydzić go sobie?
Czy kupowałeś tak zwane „lekkie” alkohole lub „miękkie” narkotyki, aby za szybko nie spowodowały upicia/odurzenia?
Czy obniżałeś stopniowo ilość wypijanego alkoholu/zażywanych narkotyków, aby wyznaczonego dnia zaprzestać pić/zażywać?
Jak często próbowałeś, polegając na własnej sile, ograniczyć picie/zażywanie albo je rzucić?
Gdy uczciwie akceptujemy, że próbowaliśmy, lecz nam się nie udawało, łatwiej nam będzie zrozumieć i zaakceptować obłąkanie naszego dalszego picia/zażywania i poszukać pomocy z zewnątrz.
Potrzebujemy idei Siły Wyższej, której damy miejsce w naszych myślach i naszym sercu. Musi być ona czymś rzeczywistym, co możemy sobie wyobrazić, znać, ufać jej i czuć się z nią dobrze. Podane pytania mogą ci pomóc zgodzić się na taką wersję Siły Wyższej, na której możesz polegać w przywróceniu sobie zdrowia.
Czy przypominasz sobie silne przeżycie duchowe lub emocjonalne? Co cię poruszyło? Czy możesz w jakiś sposób powiązać to z Siłą Wyższą?
Czy bycie częścią natury daje ci poczucie pokory i obecności Siły przekraczającej twoje rozumienie?
Czy możesz przełożyć jakoś to poczucie na koncepcję Siły Wyższej?
Jeśli nadal wierzysz w Boga ze swojego dzieciństwa, czy możesz teraz znaleźć w swoich myślach miejsce dla Jego ciepłego i wspierającego wyobrażenia?
Czy w twoim życiu rolę Siły Wyższej lub przynajmniej Siły zewnętrznej mogą pełnić ważne dla ciebie osoby?
Czy możesz posłużyć się w tym celu grupą ludzi, taką jak inni zdrowiejący uzależnieni albo grupa wsparcia programu Dwunastu Kroków?
Jeśli trudno ci zaakceptować koncepcję metafizycznej Siły Wyższej, może nią być dla ciebie sponsor, czyli osoba, która uporała się z uzależnieniem i utrzymuje długotrwałą abstynencję.
Duchowy aspekt tego Kroku pomaga pogłębić stosunki w twoim życiu, które z kolei wesprą twoje wysiłki prowadzące do zmiany, rozwoju i zdrowienia. Proces definiowania i akceptowania Siły większej od nas samych otwiera drzwi do pielęgnowania więzi z innymi ludźmi, z nami samymi i Siłą Wyższą. Zdrowe stosunki we wszystkich tych obszarach pozwolą ci prowadzić zrównoważony styl życia i zmniejszą potrzebę uzależniania się od czegokolwiek.

01/01/2026

Rozważania na styczeń
Krok Pierwszy brzmi:
„Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu/narkotyków - że przestaliśmy kierować naszym
życiem”
Przyznanie się do bezsilności wobec alkoholu / narkotyków oznacza przyznanie się do utraty kontroli nad piciem czy zażywaniem. Akceptując nasze uzależnienie od alkoholu / narkotyków z jego wszystkimi konsekwencjami - otwieramy „drzwi” na zmianę.
Aby rozpocząć proces zdrowienia, trzeba stanąć twarzą w twarz wobec naszej bezsilności wobec niekontrolowanego picia czy zażywania i zadać sobie kilka pytań:
• Jak często obiecywałem sobie i innym, że rzucę alkohol / narkotyki?
• Jak wiele razy próbowałem bezskutecznie rzucić alkohol / narkotyki?
• Jak często próbowałem bezskutecznie ograniczyć ilość alkoholu / narkotyków?
• Czy kontynuowałem picie / zażywanie mimo jego negatywnych konsekwencji?
A oto kilka pytań dotyczących utraty kontroli nad życiem, którym zawładnęło uzależnienie od alkoholu / narkotyków:
• Czy zdarzało mi się unikać miejsc w których lub ludzi z którymi nie można było się napić lub zażyć?
• Czy zdarzało mi się unikać sportów albo aktywności fizycznej, ponieważ wiedziałem, że z powodu picia / zażywania nie podołam związanemu z nimi wysiłkowi fizycznemu?
• Ile pieniędzy (które przydałyby się na coś innego) wydawałem rocznie na alkohol / narkotyki?
• Czy zdarzyło mi się spóźnić na spotkanie, bo musiałem przed nim „wypić drinka” albo „coś wziąć”?
• Czy zdarzało mi się wychodzić z domu o bardzo późnej porze do sklepu, bo zabrakło mi alkoholu albo dzwonić do dilera po narkotyk?
• Czy kiedykolwiek robiłem zapasy alkoholu / narkotyków, aby mi nie zabrakło?
I jeszcze kilka pytań:
• Czy możesz uczestniczyć w imprezie czy przyjęciu, nie pijąc alkoholu / nie zażywając narkotyków?
• Co się dzieje, gdy stajesz w obliczu trudnej sytuacji takiej, jak kłótnia ze współmałżonką/kiem albo konfrontacja z współpracownikiem? Czy musisz się wtedy napić / zażyć?
• Czy możesz zacząć dzień bez alkoholu / narkotyku?
Takie pytania można stawiać w nieskończoność. Gdy później będziemy dokonywać obrachunku moralnego, zobaczymy dokładnie, że rzeczywiście przestaliśmy kierować naszym życiem z powodu uzależnienia.
Ale na razie potrzebujemy jedynie przyznać, że nie jesteśmy w stanie kontrolować naszego picia alkoholu czy zażywania narkotyków, skutkiem czego robiliśmy rzeczy, których nie chcieliśmy robić i staliśmy się ludźmi, których nie akceptujemy.
Krok Pierwszy wymaga pokory - ciężko się przyznać i pogodzić z faktem, że nie kontrolujemy naszego picia alkoholu / zażywania narkotyku; że to on nas kontroluje. Ponieważ konsekwencje picia / zażywania nie są natychmiastowe, lecz rozwijają się w czasie, łatwo jest je ignorować lub zaprzeczać faktowi, że przestaliśmy kierować tym aspektem naszego życia. Poważanie, jakim się
cieszy w naszej kulturze „siła woli”, jeszcze bardziej utrudnia powiedzenie na głos: „Nie mogę przestać. Nie kontroluję mojego picia / zażywania”. Lecz przyznanie się do tego i pokora, jakiej to wymaga są właśnie fundamentem pierwszego kroku na drodze do zmiany w naszym życiu.
ŻYCZYMY TRZEŹWEGO NOWEGO ROKU!!!

24/12/2025

30/11/2025

Rozważania na grudzień - KROK DWUNASTY brzmi:
„Przebudzeni duchowo w rezultacie tych Kroków, staraliśmy się nieść to posłanie innym uzależnionym i stosować te zasady we wszelkich naszych poczynaniach”.
Inni potrzebują waszego posłania, dlatego realizowanie tego Kroku nada istotę waszym poczynaniom. W tym Kroku stajecie się gotowi, by dzielić się tym, czego się nauczyliście z tymi, którzy potrzebują waszej wiedzy.
Chyba każdy z was zna przynajmniej parę osób, które mają problem z alkoholem czy narkotykami. Być może dotychczas nie zauważaliście ich problemu, tak jak inni ignorowali kiedyś wasz problem. Dlatego ofiarowanie waszej pomocy tym, którzy jej potrzebują pokaże, czego się nauczyliście i jak bardzo się rozwinęliście.
Oto kilka sposobów, jak możecie nieść posłanie tym, którzy go potrzebują.
- Chodźcie na mityngi Anonimowych Alkoholików / Anonimowych Narkomanów
- Gdy poczujecie, że jesteście do tego gotowi, zostańcie sponsorem* osoby, która usiłuje rzucić picie lub zażywanie.
- Dodawajcie otuchy członkom swojej rodziny, przyjaciołom i współpracownikom, którzy chcą
zaprzestać picia alkoholu czy zażywania narkotyków.
Pamiętajcie, że przysłowie mówi „im więcej dajesz, tym więcej dostajesz” - jest ono sednem Kroku
Dwunastego, a wasze duchowe przebudzenie da wam poczucie radości. Stosując zasady programu
Dwunastu Kroków we wszelkich waszych poczynaniach, możecie szerzyć tę radość dookoła, bez
obawy, że wam samym jej zabraknie, czyli dajecie innym ją po to, by zapewnić ją sobie.
*) Sponsor w programie Dwunastu Kroków to Mentor, który wspiera zdrowienie innej osoby z uzależnienia.

31/10/2025

Rozważania na listopad - KROK JEDENASTY brzmi:
„Dążyliśmy poprzez modlitwę i medytacje do coraz głębszej więzi z Bogiem, jakkolwiek Go rozumiemy, prosząc Go jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia”.
Mówi się, że uzależnienie to choroba ciała i duszy, a więc leczenie obejmuje dbanie o ciało przez utrzymywanie abstynencji oraz o równowagę duszy, która oznacza utrzymywanie związku z Siłą Wyższą.
Co daje nam ten związek? Wspiera naszą psychikę (psyche z łac. dusza), przemieszcza naszą uwagę z nas samych na siłę, której w nas samych nie znajdziemy, umacnia w nas pokorę i pomaga zachować umiar w życiu. Proszenie o poznanie woli naszej Siły Wyższej wobec nas daje nadzieję do jej spełnienia.
Modlitewno-medytacyjny aspekt Kroku Jedenastego.
Modlitwa i medytacja oznaczają przeznaczenie jakiegoś czasu dla siebie w celu uruchomienia swojej energii mentalnej. Uspokajające i wyciszające modlitwy i techniki relaksacyjne, pomagają osiągnąć i utrzymać pozytywne nastawienie do siebie i otaczającego świata, co może nas uchronić przed nawrotem uzależnienia.
- Wyznacz sobie co dzień przynajmniej jeden krótki okres czasu, w którym będziesz modlił się lub medytował.
- Znajdź takie miejsce, gdzie udasz się, aby się modlić lub medytować; miejsce ciche, w którym nikt ani nic nie będzie ci przeszkadzać.
- Na początku modlitwy lub medytacji, po prostu odpręż się i wycisz swoje myśli.
- Po osiągnięciu stanu wyciszenia, zacznij się modlić lub medytować, rozważając jakąś myśl, która ci pomaga osiągnąć spokój.
- Naucz się posługiwać tymi umiejętnościami w chwilach trudnych i stresujących lub gdy poczujesz chęć wypicia alkoholu lub zażycia narkotyku.
- Nie zapomnij o spokojnym i głębokim oddychaniu.
Troszcząc się o naszą duszę ćwiczymy dyscyplinę, gdyż modlimy się nie tylko wtedy, gdy jest źle, po czym rezygnujemy, gdy jest dobrze, ale robimy to regularnie.

01/10/2025

Rozważania na październik - KROK DZIESIĄTY brzmi:
„Prowadziliśmy nadal obrachunek moralny, z miejsca przyznając się do popełnionych błędów.”
Krok 10 wymaga od nas zastanowienia się nad naszymi zaletami, które pomagają nam w trzeźwieniu oraz nad wadami, które mogą to utrudniać. Ten wgląd może też pomóc nam utrzymać równowagę emocjonalną - niezbędną dla zachowania abstynencji, a abstynencja pozytywnie wpływa na naszą równowagę emocjonalną i tak „koło się zamyka”. Bez tej równowagi, nasza zdolność do zachowania wolności od picia alkoholu czy zażywania narkotyków może być zagrożona i doprowadzić do nawrotu uzależnienia.
Krok ten może pomóc nam być szczerymi wobec samych siebie, dać możliwość codziennego analizowania naszych zachowań, aby dobrze wykorzystać każdy dzień i wspierać dalszy rozwój osobisty - jest to ważne w zdrowieniu z uzależnienia.
Aby mieć te zachowania pod kontrolą należy odpowiedzieć na następujące pytania:
- Czy stosuję się do zaleceń dla uzależnionych?
- Czy dobrze radzę sobie z emocjami lub stresem?
- Czy dbam o swoje potrzeby?
- Czy unikam wyzwalaczy głodu alkoholowego czy narkotykowego?
- Czy unikam widoku alkoholu, albo ludzi, którzy zagrażają mojej abstynencji
- Czy potrafię asertywnie odmówić ludziom namawiającym mnie do picia czy zażywania?
- Czy trzymam się z dala od miejsc i ludzi, którzy zagrażają mojej abstynencji?
- Czy utrzymuję kontakty z osobami, które nie piją alkoholu ani nie zażywają narkotyków?
- Czy kontaktuję się z nimi, gdy potrzebuję pomocy lub jestem „na głodzie”?
- Czy jestem aktywny fizycznie? Czy dbam o swój wypoczynek?
Jeżeli czegoś z tego nie robisz, to powinieneś zgodnie z treścią tego kroku „przyznać się do popełnianych błędów” - najlepiej na Mitingu AA lub AN. Dzięki temu „obrachunkowi” nauczysz się sprawdzać, zatrzymywać, poprawiać się i iść dalej. Dzięki temu zwiększy się zasób środków radzenia sobie w trudnych chwilach i wzrośnie Twoja zdolność do zachowania abstynencji.

01/09/2025

Rozważania na wrzesień - KROK DZIEWIĄTY brzmi:

„Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.”
Zastanów się nad tym co jest sednem Kroku Dziewiątego. Wymaga on, od nas abyśmy wzięli do siebie konsekwencje naszych dawnych zachowań z czasów aktywnego picia alkoholu lub zażywania narkotyków oraz przyjęli za nie odpowiedzialność.
Mechanizm Iluzji i Zaprzeczeń może uruchomić w nas minimalizowanie czy zaprzeczanie, jednak należy się temu nie poddawać tylko “wziąć to na klatę”.
Aby móc “odhaczyć” ten krok musimy przemyśleć, komu i jak możemy zadośćuczynić.
Strategia powinna wyglądać następująco:
Spróbuj określić swoją realną winę (bez minimalizowania ani przyjmowania nadodpowiedzialności).
Spróbuj określić konsekwencje jakie poniosły Twoje “ofiary” (jeżeli tego nie wiesz to ich o to zapytaj).
Przeproś ich, uznaj ich cierpienie i swoją winę. Możesz tu niejako wytłumaczyć im, że stało się to przez Twoją utratę kontroli nas sobą, gdy byłeś pod wpływem alkoholu lub narkotyków, ale nigdy nie zrobiłbyś tego na “trzeźwo”. Możesz użyć argumentów np., że nawet dobrzy ludzie czasem robią złe rzeczy, a wyrzuty sumienia jakie odczuwasz świadczą o tym, że masz moralność.
Opierając się na konsekwencjach jakie ktoś poniósł spróbuj zrobić coś co mu/jej to zadośćuczyni, dzięki czemu będzie mógł/ogła Ci wybaczyć.
Przygotuj się też na negatywne reakcje z jego/jej strony (nie każdy/a będzie gotowy/a, aby przyjąć Twoje przeprosiny i Ci wybaczyć - przyjmij to ze zrozumieniem).
Jeżeli przeprosiny i zadośćuczynienie nie jest z jakiegoś powodu możliwe, nie poprzestawaj w swojej pracy ani się nie załamuj. Spróbuj przekazać je przez pośrednika (jeżeli ktoś nie chce tego od Ciebie, może weźmie od kogoś kto jest między Wami), możesz przenieść zadośćuczynienie na kogoś innego (np. na dzieci lub na innych potrzebujących), możesz napisać list z przeprosinami.
Ważne jest abyś tym gestem pozbył się poczucia winy, gdyż toksyczne poczucie winy może spowodować, że z go nie wytrzymasz i znowu sięgniesz po alkohol lub narkotyki, aby się “znieczulić”.
Krok Dziewiąty pomoże Ci rozprawić się z przeszłością

01/08/2025

Rozważania na sierpień - KROK ÓSMY – brzmi:
„Sporządziliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.”
Twierdzenie, że ze nasze picie alkoholu czy zażywanie narkotyków nikomu nie szkodziło byłoby zaprzeczeniem i wyparciem. Owszem zdarzało się, że nasi bliscy przyzwalali na to dla świętego spokoju, ignorowali to, lub nie zauważali tego, gdyż bardzo dobrze umieliśmy się z tym kryć. Wzmacniało to nasze zaprzeczanie, że nie mamy problemu z piciem czy zażywaniem i choć zatruwaliśmy tym samych siebie to niszczyliśmy też i innych.
Jeśli wykonaliśmy szczerze i dokładnie Krok Czwarty i Piąty, to nie sprawi nam trudności sporządzenie listy osób, które skrzywdziliśmy naszym uzależnieniem.
Ta lista wymaga abyśmy szczegółowo wymienili, kogo skrzywdziliśmy i w jaki sposób. Następnie trzeba zastanowić się, którym z nich zaszkodziło to najbardziej i wobec kogo twoje zadośćuczynienie będzie konieczne.
Jeżeli masz z tym problem to zapytaj o to ludzi z twojego otoczenia, z pewnością udzielą Ci odpowiedzi.
Sporządzając tą listę uzyskasz głęboki wgląd w destrukcję jaką wyrządziło picie alkoholu czy zażywanie narkotyków w sferze kontaktów międzyludzkich, co może dać ci motywację do trzeźwienia.
Podczas wykonywania tego ćwiczenia, nie zapomnij o sobie samym/ej, gdyż uzależnieniem skrzywdziłeś/aś też osobę, którą widzisz w lusterku. Przepracuj to tym rzetelnie, a pomoże ci to pozbyć się poczucia winy.

30/06/2025

Rozważania na lipiec - KROK SIÓDMY – brzmi:
„Zwróciliśmy się do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki”
Nas uzależnionych, raczej nie cechowała pokora.
W Pierwszym kroku musieliśmy przyznać, że „Jesteśmy bezsilni wobec alkoholu, narkotyków i przestaliśmy kierować własnym życiem”, a to wymaga pokory. Następnie w kroku Drugim uwierzyliśmy w Siłę większą od nas samych i postanowiliśmy jej powierzyć naszą wolę i życie. Pokora jest również niezbędna do uczynienia tego kroku. Krok Siódmy mówi nam, abyśmy skorzystali z tej pokory celem przezwyciężenia naszych wad, które określiliśmy dokonując obrachunku w Kroku Czwartym.
Jednym z warunków powodzenia terapii uzależnienia jest nauczenie się nowych postaw i zachowań, by zastąpić nimi te destrukcyjne uwarunkowane wieloletnim piciem alkoholu czy zażywaniem narkotyków. Krok Siódmy pomaga nam je usunąć i przygotować miejsce dla nowego myślenia i działania.
Oto ćwiczenia, które mogą ci pomóc w wykonaniu Kroku Siódmego:
- przejrzyj listę sporządzoną w Kroku Czwartym;
- napisz na kartce o tych wadach charakteru, których chcesz się wyzbyć;
- poproś Siłę Wyższą, medytując albo pisząc do Niej list o ich zabranie od Ciebie;
- obiecaj Sobie i swojej Sile Wyższej, że będziesz pamiętał o swoich pozostałych wadach charakteru i że będziesz kontynuował pracę nad wyzbyciem się ich.
Samo zrezygnowanie z picia alkoholu czy zażywania narkotyków nie zapewni Ci pełnego wyzdrowienia, a to oznacza, że musisz pracować nad swoimi wadami charakteru jednocześnie prosząc Siłę Wyższą o ich usunięcie.