18/12/2025
„U mnie w domu krzyki były normalne, nic mi nie jest” — mówi mężczyzna, który wpada w szał, gdy ktoś się z nim nie zgadza.
„Jak płakałam, słyszałam, że przesadzam. To mnie zahartowało” — mówi kobieta, która dziś przeprasza za każdą swoją emocję.
„Rodzice byli surowi, ale skuteczni” — mówi ktoś, kto nie zna odpoczynku, bo bez ciągłego napięcia czuje pustkę.
„Ignorowali mnie, dopóki się nie uspokoiłem. Nauczyło mnie to samodzielności” — mówi mężczyzna, który nie potrafi poprosić o pomoc.
„Musiałam być grzeczna i nie sprawiać kłopotów” — mówi kobieta, która nie wie, czego chce, ale doskonale wie, czego oczekują inni.
„Porównywali mnie do lepszych dzieci, to motywowało” — mówi ktoś, kto nigdy nie czuje, że jest wystarczający.
„W domu nie było czułości, takie czasy” — mówi dorosła osoba, której ciało sztywnieje przy próbie bliskości.
„Rodzice wiedzieli lepiej, nie było dyskusji” — mówi mężczyzna, który boi się własnych decyzji.
„Zmuszali mnie do ambicji, dzięki temu coś osiągnęłam” — mówi kobieta, która płacze w łazience przed kolejnym dniem pracy.
„Nie okazywali uczuć, ale dawali dach nad głową” — mówi ktoś, kto nie potrafi uwierzyć, że miłość może być spokojna.
„Byłam karana ciszą, to mnie nauczyło pokory” — mówi ta, która dziś boi się konfliktu bardziej niż samotności.
„Tak mnie wychowano i wyszłam na ludzi” — mówi dorosły, który każdego dnia walczy z napięciem, lękiem i wstydem, nie wiedząc dlaczego.
I tak żyje wielu dorosłych, którzy mówią: nie mam traumy,
a ich ciało, relacje i układ nerwowy opowiadają zupełnie inną historię.
Trauma nie zawsze krzyczy.
Często milczy, działa w tle, w reakcjach, w wyborach, w sposobie, w jaki traktujesz siebie i innych.
Przerwanie tego łańcucha to nie oskarżanie rodziców.
To wzięcie odpowiedzialności za to, żeby ból nie był dziedziczony dalej.
Wyślij ten post komuś, kto wciąż myśli, że trauma to tylko „wielkie dramaty”, a nie codzienny lęk i napięcie.
Bądźmy dla siebie dobrzy ♥️🍀 Nazywam się Anna Szeremeta.
Jestem psychologiem, psychotraumatologiem i psychoterapeutą. Pracuję z osobami dorosłymi, które mierzą się z trudnymi doświadczeniami między innymi z traumą, stresem czy różnego rodzaju kryzysami.