27/07/2026
Plastyka paznokcia wrastającego
Leczenie paznokcia wrastającego jest złożonym problemem. Najczęściej dotyczy palucha. Problem polega na wrastaniu płytki paznokciowej po stronie bocznej paznokcia. Kolejne niepełne przycinanie płytki paznokciowej powoduje, że pozostaje w głębi wału paznokciowego fragment paznokcia w formie ostrogi, który przebija skórę wału paznokciowego. W tym miejscu powstaje rana zakażana przez brud gromadzący się w tym miejscu. Dochodzi do ropienia, stanu zapalanego wywołującego z jednej strony rozwój ziarniny zapalnej, ból, ropienie. Drugą konsekwencją jest dalsze wrastanie paznokcia z jego zawijaniem się w głąb na kształt półrurki.
Podstawą leczenia jest oczyszczenie ropnia, prawidłowe przycięcie paznokcia – to znaczy równo, bez wycinania kąta, gdyż z reguły zostawimy ostrogę, która znów będzie ranić skórę, co spowoduje nawrót ropienia. Jeśli paznokieć wyrośnie w całości poza wał paznokciowy, to ryzyko nawrotu stanu zapalnego maleje. Pomocne są tu techniki stosowane przez podologa, których celem jest wyprostowanie wyżej opisanej półrurki. Są to techniki naklejania drucików, aparaty zaczepienie o brzeg paznokcie i prostujące go. Istotne jest żeby zrezygnować z zakażonego obuwia i skarpetek. Najlepiej stosować opatrunki i kilka razu dziennie zmieniać skarpetki na czyste nowe lub wygotowane.
Kiedy potrzebny jest lekarz?
Jeśli stan ropny jest duży, lekarz może wypisać receptę na antybiotyk, który może wyleczyć zakażenie. Połączenie powyższych metod daje wyleczenie w zdecydowanej większości przypadków. Jeśli jednak nadal zdążają się nawroty to potrzebny jest chirurg. W tym miejscu jest konieczny zabieg.
Proponujemy tu uznaną technikę resekcji klinowej paznokcia wrastającego. Opiszę tu procedurę, żeby pacjent mógł zrozumieć, że nie jest to proste wycięcie paznokcia za duże pieniądze.
Resekcja klinowa paznokcia wrastającego.
Zabieg wykonujemy po ustąpieniu ostrego procesu ropnego po wstępnym leczeniu włącznie z antybiotykoterapią, najlepiej celowaną po posiewie i uzyskaniu antybiogramu. Wykonujemy podstawowe badania krwi: morfologia, układ krzepnięcia HBs, HCV. Zabieg wykonujemy w osłonie antybiotykoterapii.
Znieczulenie miejscowe polega na podaniu środka znieczulającego przy pomocy iniekcji przy podstawie palca na nerwy palcowe. To jest jedyny moment kiedy pacjent może poczuć lekki ból. Po uzyskaniu znieczulenia, na co należy poczekać kwadrans myjemy chirurgicznie pole operacyjne, zakładamy obłożenie operacyjne, zaciskamy unaczynienie palca przy pomocy gumki założonej u podstawy palca.
Zabieg: wykonujemy dwa nacięcia: pierwsze przez skórę wału paznokciowego od stawu międzypaliczkowego do opuszki, głęboko do kości paliczka omijając paznokieć od boku. Drugie cięcie prowadzimy przez płytkę paznokciową i macierz paznokcia również do kości, najlepiej tak aby oba cięcia spotkały się w głębi tkanek na kości. W ten sposób patrząc od czoła palca widzimy ten klin, który obejmuje tkanki zapalne, zagiętą część paznokcia wraz z macierzą i przerośnięty wał paznokciowy. Najczęściej nie musimy usuwać paznokcia, chyba że proces ropny podminował już paznokieć. Czyścimy dno i zakładamy szwy zamykające ubytek łącząc macierz paznokcia z tkankami miękkimi bocznej strony paznokcia. Szwy najczęściej trzeba utrzymać do 3 tygodni, w tym czasie nadal stosujemy antybiotyk. W czasie najbliższego kwartału należy unikać urazów palca, np. nie kopać piłki. Po tej procedurze tylko raz w moim doświadczeniu trzeba było ją powtórzyć.
