Ośrodek Wsparcia dla Osób z Problemami Uzależnień MOPS w Turku

10/08/2026

Czy współuzależnienie zmienia mózg?

Tak. Coraz więcej badań pokazuje, że długotrwałe życie w przewlekłym stresie, lęku i nieprzewidywalności wpływa nie tylko na sposób myślenia, ale również na funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego.

Osoba współuzależniona często przez lata żyje w ciągłym napięciu. Uczy się przewidywać nastroje drugiej osoby, tłumi własne emocje, rezygnuje z własnych potrzeb i pozostaje w nieustannej gotowości na kolejny kryzys. Z czasem taki stan przestaje być wyjątkiem i staje się codziennością.

Układ nerwowy może być stale pobudzony, ciało migdałowate silniej reagować na zagrożenie, a obszary odpowiedzialne za spokojną ocenę sytuacji i podejmowanie decyzji działać mniej efektywnie pod wpływem przewlekłego stresu. W efekcie nawet bezpieczne sytuacje mogą być odbierane jako niebezpieczne, a odpoczynek, spokój czy stawianie granic stają się zaskakująco trudne.

Najważniejsze jest jednak to, że nie są to zmiany trwałe.

Mózg jest plastyczny. Potrafi tworzyć nowe połączenia i uczyć się nowych sposobów reagowania przez całe życie. Psychoterapia, bezpieczne relacje, praca z regulacją układu nerwowego, stopniowe odzyskiwanie sprawczości i kontaktu ze sobą mogą prowadzić do realnych zmian w funkcjonowaniu mózgu.

To nie jest wyrok.

To organizm, który przez lata przystosowywał się do przetrwania. A skoro nauczył się życia w ciągłym zagrożeniu, może również nauczyć się życia w większym poczuciu bezpieczeństwa.

10/08/2026

Głód alkoholowy nie zawsze zaczyna się od myśli: „chcę się napić”.

Czasem zaczyna się dużo wcześniej.

Od napięcia, którego trudno się pozbyć. Od rozdrażnienia. Od niepokoju, pustki, zmęczenia, poczucia, że czegoś brakuje. Człowiek może jeszcze wcale świadomie nie myśleć o alkoholu, a jego organizm już znajduje się w stanie, który przez lata nauczył się z alkoholem kojarzyć.

Jeżeli wielokrotnie po trudnym dniu pojawiał się alkohol i przynosił ulgę, mózg zaczyna zapamiętywać nie tylko samą substancję. Zapamiętuje również jej funkcję.

Napięcie. Alkohol. Ulga.

Samotność. Alkohol. Chwilowe odcięcie.

Wieczór. Alkohol. Rozluźnienie.

Po pewnym czasie wystarczy pierwszy element tego ciągu, aby uruchomiła się reszta.

Dlatego osoba uzależniona może naprawdę nie chcieć pić, znać konsekwencje, pamiętać wcześniejsze straty, obiecywać sobie abstynencję, a jednocześnie doświadczać bardzo silnego przymusu sięgnięcia po alkohol.

To właśnie jest jedna z rzeczy, których trudno zrozumieć komuś, kto uzależnienia nie doświadcza.

Z zewnątrz widzimy decyzję: „sięgnął po alkohol”.

Od środka może to wyglądać jak narastający stan psychiczny i fizjologiczny, w którym alkohol przez lata stawał się najszybszą, najlepiej znaną drogą do zmiany samopoczucia.

Głód alkoholowy może pojawiać się jako myśl, ale może być też napięciem w ciele, pobudzeniem, drażliwością, trudnością w skupieniu uwagi, natrętnym szukaniem pretekstu do picia albo nagłym przekonaniem: „jednego mogę”.

Dlatego leczenie uzależnienia nie polega wyłącznie na zabraniu alkoholu.

Potrzebne jest również uczenie się rozpoznawania tego, co dzieje się wcześniej: własnych wyzwalaczy, emocji, napięcia, automatycznych myśli i sytuacji, w których mózg szczególnie mocno przypomina sobie dawną drogę do ulgi.

Bo głód alkoholowy jest realnym doświadczeniem.

Ale nie jest rozkazem.

Można nauczyć się go rozpoznawać, przechodzić przez niego i stopniowo budować inne sposoby regulowania siebie niż alkohol.

04/08/2026

Zakres działania naszego ośrodka to m,in. umożliwianie przezwyciężania trudnych sytuacji życiowych tym, którzy nie są w stanie sami ich pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Wspiera ich w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliw...

28/07/2026

W ramach działań profilaktyczno terapeutycznych dniu wczorajszym tj.27 lipca odbyły się warsztaty skierowane do osób uzależnionych i współuzależnionych. Spotkanie zostało zorganizowane przy ognisku, co sprzyjało integracji uczestników, budowaniu poczucia bezpieczeństwa oraz swobodnej wymiany doświadczeń.
Podczas warsztatów przeprowadzono gry i zabawy integracyjne, których celem było rozwijanie umiejętności współpracy, komunikacji, a także wzmacniania relacji między uczestnikami. Wspólne aktywności umożliwiły aktywne spędzenie czasu, budowanie zaufania oraz kształtowanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie z emocjami i stresem.
Warsztaty przebiegły w przyjaznej atmosferze , a uczestnicy chętnie angażowali się w proponowane działania. Spotkanie przy ognisku stworzyło przestrzeń do rozmów, wzajemnego wsparcia oraz wzmocnienia motywacji do utrzymywania zdrowego stylu życia i kontynuowaniu procesu zdrowienia.

28/07/2026

�
– Aniu, wiesz co się stało?! – zaczyna Ziutka wyraźnie oburzona.
�– Co, Ziuteczko?
�– Jedna osoba zalała mnie pretensjami, które nosiła w sobie od miesięcy. Nie powiedziała mi ani słowa o swoich uczuciach, a rozmawiała o tym z innymi. Nie miałam pojęcia, że czuje się przytłoczona. Gdybym wiedziała – mogłabym coś zmienić. A tak relacja się skończyła i zostałam z poczuciem bezradności…

– Ziutko, do wyrażenia trudnej prawdy w relacji potrzeba odwagi. To właśnie miernik zdrowej relacji – autentyczność. Prawda może być niewygodna, ale daje drugiej osobie szansę na zmianę, a relacji – na wzrost.�Naprawdę bliskie relacje są niemożliwe, gdy nie ma w nich:
�❌ przestrzeni na prawdę�❌ otwartej komunikacji�❌ wyrażania granic i ich respektowania�❌ załatwiania spraw z osobą, a nie obgadywania jej z innymi�❌ szczerości, lojalności i szacunku.

– Było mi smutno, ale wybieram zdrowe relacje. Teraz jestem wdzięczna, że zobaczyłam, że tamta nie miała na to szans. A czemu ludzie tak komplikują i niszczą relacje?

– Często nie wiedzą, jak budować zdrowe, bo w domu takich nie było. Wchodzą w życie z lękiem przed bliskością i unikowym stylem przywiązania.

– A można z tym coś zrobić?
�– Tak, Ziuteczko. Ten styl da się przetransformować w bezpieczny i dać sobie szansę na zdrowe relacje!

💜 Chcesz dowiedzieć się jak? Skomentuj RELACJE – wyślę Ci link do bezpłatnej rozmowy, w której opowiem o narzędziach, które pomogły mi budować zdrowe, karmiące relacje ☺️

15/07/2026

Rusza bezpłatne wsparcie dla osób starszych 65+ i osób z niepełnosprawnościami W ramach projektu „Wsparcie Zmiany Społecznej w Wielkopolsce Wschodniej”, współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Fundusze...

15/07/2026

Dzieci nie boją się swoich emocji.
To my, dorośli, często boimy się ich bardziej...

Bo kiedy dziecko płacze, chcemy szybko je uspokoić.
Kiedy się złości, chcemy, żeby przestało.
Kiedy się boi, chcemy od razu przekonać je, że nie ma czego.

A może czasem najbardziej potrzebuje usłyszeć:

😊„Widzę, że jest Ci trudno.”
😊„Jestem przy Tobie.”
😊„Możesz tak się czuć.”

Bo emocje nie znikają dlatego, że powiemy dziecku, żeby ich nie było.

Ale często stają się łatwiejsze do uniesienia, kiedy dziecko nie musi przeżywać ich samotnie.

I może właśnie o to chodzi w byciu obok.
Nie o to, żeby zabrać dziecku wszystkie trudne emocje.
Tylko żeby pomóc mu uwierzyć, że poradzi sobie z nimi, bo nie jest w nich samo...

Przytulam ❤️
dr Kamila Olga - psycholog

15/07/2026

⚫️Wiele osób dorastało w relacjach, w których emocje były ignorowane, zawstydzane albo karane milczeniem.

Dziś – jako dorośli – często wiemy, że to było raniące i niewłaściwe, ale zamiast to przepracować, próbujemy o tym zapomnieć, zagłuszyć, „być ponad to”.
Tyle że nieprzeżyte emocje nie znikają.Wracają w relacjach, w reakcjach, w sposobie, w jaki mówimy albo milczymy.

Dopóki ich nie nazwiemy, to one będą mówić za nas...

15/07/2026