02/05/2026
Wiem, że te rady nie sprawią, że ktoś nagle pojawi się w Twoim życiu, ale mogą one pomóc Ci zbudować lepszy kontakt ze sobą i aktywizować się do życia. A czemu to takie ważne?
Gdy skupiamy się na tym, że nie mamy z kim spędzać czasu możemy wpaść w tryb „oczekiwania”. Jak to brzmi?
„Super byłoby pójść do tego muzeum…ale nie mam z kim” (przekonanie, że muszę iść z kimś)
„Chciałabym przejść się na te zajęcia, ale samej mi głupio” (czekam, aż przestanę odczuwać wstyd, by zacząć działać)
Obie sytuacje blokują nasze działanie. Do muzeum, do kina czy w inne miejsce mogę iść sama lub z kimś znajomym. Mogę rozpocząć rozmowę z kimś, kto też przyszedł na wystawę. Mogę zaciekawić się światem.
Wstyd bez ekspozycji (wystawienie się na stresująca sytuację) raczej sam nie minie. Najpierw musisz iść na te zajęcia wstydząc się, ale po pewnym czasie ta emocja być może zmieni się, a Ty przestaniesz się wstydzić, bo będziesz robić to regularnie. („To nie jest trudne, to jest nowe”)
🏃🏻♀️🏃🏻♀️ A jak wyglądała moja pierwsza przygoda z Run Club?
Zacznę od tego, że nie miałam z kim biegać. Postanowiłam znaleźć ludzi z którymi mogę to robić :)
Strasznie się wstydziłam i stresowałam, ale poszłam! Miały być prędkości biegu dostawane do różnych osób, ale te 1,5 roku temu, kiedy zaczynałam nie miałam pojęcia czy dam radę. Trasa miała 5 km lub 10 (o ile dobrze pamiętam). Ja zrobiłam 5. Okazało się, że byłam DOSŁOWNIE najwolniejsza. 😅 Biegłam z jedną osobą, która trochę zwolniła, by mnie wspierać (nie znałam wcześniej tej osoby). Kiedy dotarłam na koniec, wszyscy już odpoczywali (także ci, którzy zrobili dłuższą trasę). Przeżyłam ze swoim wstydem? Przeżyłam! Poznałam ludzi? Poznałam ludzi! Czy było fajnie? Było fajnie! To najważniejsze ☺️
Jest tak, że często sytuacje wyglądają inaczej niż to sobie zakładamy w naszych lękowych przekonaniach.
CBT ACT relacje aktywność fizyczna Park Run
