Iga Grzegrzółka - Ścieżki do siebie. Psychoterapia i rozwój

04/05/2025

Ta wielka mała książka „NIE z miłości”, którą właśnie odświeżyłam, pisze o ważnych życiowych mądrościach w prosty i zrozumiały sposób.

Autor - Jesper Juul - duński psycholog i pedagog - pisze o tym jak efektywna i uzdrawiająca dla relacji jest umiejętność mówienia NIE, gdy nie chcemy się na coś zgodzić. Juul przekonuje, że autentyczne i zgodne z naszymi głębokimi potrzebami NIE jest jedyną drogą do budowania szczerych, bliskich relacji, które cechują się szacunkiem do każdej ze stron oraz integralnością osobistą. Dlaczego? Ponieważ jedynie mówienie NIE gdy jest to zgodne z nami pozwala zachować spójność wewnętrzną i poczucie bezpieczeństwa, nie przekraczać siebie dla kogoś. A jednocześnie dać drugiej osobie jasną informację o naszych potrzebach. Ach, czyż to nie ulga, gdy nie musimy czegoś udawać lub dawać więcej niż byśmy chcieli? Czyż wtedy, gdy mówimy TAK, ono nie jest prawdziwsze i bardziej z serca?

Co się dzieje, gdy mówimy TAK gdy tak naprawdę chcemy powiedzieć NIE? Gromadzimy ukryte urazy i pretensje do drugiej strony, które z czasem wychodzą w tonie głosu lub wyolbrzymionych oczekiwaniach, by druga strona coś nam wynagrodziła. Co w przypadku komunikacji z dziećmi kończy się wyniszczająco - dzieci mogą czuć, że rodzic ma jakąś pretensje, ale nie wiadomo dlaczego, i wówczas mogą przypisywać winę sobie, czują też, że relacja traci na bliskości. Mogą nie rozumieć komunikatów nie wprost lub niechęci rodziców wynikającej z tego, że „tak się poświęcają” (=ciągle mówią tak, mimo, że czasem woleliby powiedzieć nie).

Książkę można czytać na trzy różne sposoby:
🟠 jako poradnik dla rodziców o tym jak budować lepszą relację z dziećmi, czyli tak jak została napisana. Niesamowite są przykłady tego, jak być przy swoich potrzebach i swoim TAK i NIE nawet w okresie opieki nad noworodkiem. Następnie autor przeprowadza po przykładach i dialogach z kilkulatkiem, nastolatkiem i młodym dorosłym. Książka odwołuje się do Porozumienia bez Przemocy (NVC)
🟠 jak autoterapię dla każdego, komu brakowało w domu jasnosci i szacunku w komunikacji, a zamiast tego były niedopowiedzenia i pretensje. Samo czytanie dialogów z książki przynosi rodzaj ulgi, że tak można.
🟠 jako trening stawiania granic i asertywności we wszystkich relacjach. Ostatnio korzystam z cytatów w tej książce w pracy coachingowej dla firm w temacie porządkowania hierarchii w relacjach szef - pracownik, odwołując się do teorii systemowej, czyli ról dziecko, rodzic, dorosły. Działa cuda 🙂🟠

„W bliskich związkach z ludźmi chodzi przede wszystkim o prawdziwie osobisty wyraz naszych myśli i uczuć, a im bardziej jest on przykryty pretensjami, apelami i unikami, tym mniej druga strona dostaje tego, czego wszyscy potrzebujemy: bliskości, uznania i empatii” 🧡

28/04/2025

Każdy czasem potrzebuje terapii😉

https://www.facebook.com/reel/1410642406759278

18/02/2025

Czasem trzeba pozwolić, by coś odpłynęło, nawet, jeśli wydawało się niezbędne do życia.

06/01/2025

Kiedyś nie lubiłam zimy ❄️❄️❄️❄️
Jej ciemności, zimna, zatrzymania

Nie potrafiłam też dobrze jej nawigować, by czuć się zdrowo, ciepło i spokojnie. Raczej kontunuowałam te same zwyczaje, tempo, aktywności, jak w czasie ciepłych pór roku, nie będąc świadoma, jak odbiera mi to energię i pogarsza nastrój. Bo zima, zwłaszcza w naszej szerokości geograficznej potrzebuje innego zachowania. Nie możemy udawać, że jej nie ma, jak na Południu, gdzie temperatura nie spada poniżej 10st. Wiemy jak zadbać o samochody i motocykle podczas zimy, ale czy wiemy jak zająć się swoim ciałem i psychiką?
❄️
Powoli budowałam wiedzę i próbowałam, co mi służy. Zaczynajac od podstaw takich jak pożywne ciepłe jedzenie, odpowiednio ciepłe ubrania i właściwy sen. Gdy mogłam sobie pozwolić - kilkudniowe wypady na południe Europy, by poczuć słońce i inne powietrze. Pielęgnowanie bliskich i wspierających relacji. Nagle okazało się, że zimę da się przeżyć z przyjemnością, a zbudowana wtedy energia procentuje na pozostałą cześć roku.
❄️
Czy my potrafimy zimować? To pytanie zadaje Katherine May w książce "Zimowanie", która od jakiegoś czasu mnie przyciągała. Autorka pisze o zimie samej w sobie ale też jako metaforze kryzysu, zastoju, niedyspozycji:
"Czasami zimowanie przychodzi stopniowo, niekiedy spada na nas przerażająco szybko. Za każdym razem jest jednak nieuniknione. Chociaż lubimy sobie wyobrażać, że życie może być wiecznym latem, jego zim nie da się uniknąć.
Zimowanie to spędzanie czasu w chłodzie. To jałowy okres w życiu, kiedy czujemy sie odrzuceni, zablokowani na drodze rozwoju, zepchnięci do roli outsiderów. Może być skutkiem choroby albo jakiegoś istotnego wydarzenia, jak śmierć kogoś bliskiego, rozpad związku, utrata pracy lub narodziny dziecka.
Łatwo wtedy o poczucie, że wpadło się w dziurę pomiędzy światami"
❄️
Kim byśmy byli bez ciągłej pracy, szukania sobie aktywności, sprawdzania social mediów, rozmawiania z ludźmi?
I czy to możliwe w świecie ciagle nastawionym na efektywność? Oczekujemy od siebie, że będziemy tak samo silni i efektywni codziennie i przez cały rok. A to zupełnie niezgodne z rytmem natury.
Kobiety maja zmienność energii wpisaną w biologię - cykl miesięczny zaprasza do regulowania poziomu swojej aktywności w rytmie miesiąca.
Mężczyźni z kolei mają okresy odpoczynku wojownika, gdy mogą czuć się mniej efektywni i skuteczni.
Wielu z nas nie lubi zatrzymań, ponieważ nosi w sobie trudne przeżycia, które w momencie zatrzymania dają niekomfortowe odczucia, niepokój, od którego natychmiast chce się uciec.
❄️
Co byłoby potrzebne, żebyś czuł/a się komfortowo, gdy - pozornie - nie dzieje się wiele? Pozornie, bo zwykle, gdy na zewnątrz nie dzieje się wiele, różne tematy układają się wewnątrz - w naszej psychice. Bo w niej znajdują się skarby, których najczęściej nie da się inaczej znaleźć niż przez odcięcie bodźców i czasem też ludzi, bo jest się zbyt zajętym zajmowaniem się światem zewnętrznym.
❄️
Dlatego szczęśliwi Ci, którzy zostali zmuszeni do zatrzymania, mimo tego, że najchętniej by uciekli. Stanięcie na przeciw swoim największym strachom i przejście zimy daje ogrom siły. Za każdym razem większy.
❄️
Czy jest możliwe poczuć, ze zima jest dla nas, a nie przeciwko nam?
Jakie są Wasze patenty na zimę?
Czy pozwalacie sobie zwolnić tempo?

01/01/2025

✨Przychodzę z serdecznymi psychologicznymi życzeniami na Nowy Rok, przede wszystkim:

🔷 coraz więcej bezpieczeństwa i osadzenia w sobie, by to wnętrze było oparciem, gdy tego potrzebujemy, w tym celu:
🔷 pozwalania sobie na doświadczanie emocji i - ważne - empatyzowania z nimi - to dobry wstęp do karmiącej relacji ze sobą i do następnego punktu:
🔷 zdrowego ciała: układu nerwowego, jelit, mięśni, stawów, skóry, hormonów, neuroprzekaźników i innych części. To w celu m.in:
🔷 realizacji pasji misji projektów pracy ról, które nadają Waszemu życiu sens i pozwalają się rozwijać
🔷 bliskości i jednocześnie wolności w relacjach (pozorna sprzeczność 😉)

To wszystko w swoim tempie 🙂

I jeszcze cytat z książki o połączeniu emocje - ciało, która mnie ostatnio poruszyła:

„(…) mogłoby się wydawać, że ostatecznym dążeniem natury powinno być fizyczne przerwanie organizmu.
Okazuje się jednak, że jej wyższym celem jest istnienie autonomicznej, samoregulującej się psychiki.
Umysł i duch potrafią przetrwać nawet ciężki uszczerbek na ciele, ale uszczerbek na integralności i wolności psychicznej sprawia, że ciało zaczyna zawodzić.”

(Gabor Mate, Kiedy ciało mówi nie)

03/09/2024

SKUTECZNOŚĆ PSYCHOTERAPII

Bardzo ciekawa rozmowa o psychoterapii z Wojciechem Eichelbergerem, o tym czym jest, czym się różni od coachingu, kim jest psychoterapeuta, jaka jest jej skuteczność itd.

Wyjątkowo interesuje mnie zagadnienie skuteczności psychoterapii i Pan Wojciech odwołuje się do badań skuteczności psychoterapii (z Uniwersytetu Kalifornijskiego), które są zgodne z moją intuicją:

🟦 trudno jest prowadzić rzetelne badania psychoterapii ze względu na zbyt dużą ilość zmiennych, zbyt dużo czynników wpływających na skuteczność. Wyobraźcie sobie: każdy terapeuta ma zupełnie inna osobowość, nawet, jeśli posługuje się ta samą metodą, to jak się posługuje tą metodą również często zalezy od niego oraz od osoby pacjenta (i całe szczęście, że nie ma tu sztywnych skryptów, może poza kilkoma metodami którym jest do takich blisko)
🟦 badanie nie wykazało jasnych wyników statystycznie (pokazało równy wynik dla każdej z 10 badanych metod na pozionie 30-40%)
🟦 lecz jedną ze składowych badania były relacje klientów i ich dalsze losy. I okazało się, że najważniejszym czynnikiem skuteczności psychoterapii była osobowość i osobista dojrzałość terapeuty i sposób budowalia relacji i kontaktu z pacjentem - niezależnie jaką szkołę reprezentował!

To jest bliskie mojemu rozumieniu psychoterapii, gdzie własny ciągły rozwój i poziom uzdrowienia psychicznego psychoterapeuty ma ogromne znaczenie w dostarczaniu skutecznej i przede wszystkim nieszkodzącej psychoterapii. Dlatego niezbędnym elementem kształcenia psychoterapeutów jest terapia własna. M.in. po to, by:
🔹 psychoterapeuta potrafił odróżnić swoje problemy i przekonania od tych pacjenta i nie przenosił ich na pacjenta w terapii. Dzieje się to na poziomie nieświadomym, także może nawet nie chcieć robić tego celowo, lecz bez pracy własnej i znajomości siebie, bez kontaktu ze swoją podświadomością, terapeuta może przenosić swoje tematy na pacjenta,
🔹mieć szerszy horyzont wglądu niż pacjent i np. widzieć rozwiązania, których pacjent jeszcze nie widzi. Wiedzieć, że pacjent jest w sztywnym schemacie, z którego da się wyjść (bo np. terapeuta sam doświadczył wielu takich transformacji w swoim życiu)
🔹 mieć wiarę, że można z problemów wyjść - daje ją przede wszystkim historia pokonywania własnych trudności.

Co na ten temat sądzicie? 🙂

Zachęcamy do zapoznania się z całym wywiadem na temat niespełnionego macierzyństwa, gdzie psycholog porusza takie kwestia jak strata dziecka, in vitro czy ab...