DoFizjo - Fizjoterapia Masaż Akupunktura

21/07/2026

🦷 Terapia manualna może wspierać leczenie TMD u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS)

Czy terapia manualna może pomóc pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), u których występują również zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (TMD)?

📚 Odpowiedzi dostarcza randomizowane badanie kontrolowane (RCT), w którym porównano skuteczność dwóch metod terapii manualnej:
🔹 mobilizacji stawu skroniowo-żuchwowego,
🔹 mobilizacji tkanek miękkich.

🔬 W badaniu uczestniczyło 57 pacjentów z RZS i TMD, których podzielono na trzy grupy – dwie otrzymujące terapię manualną oraz grupę kontrolną.

Co wykazano?

✅ Obie metody terapii manualnej:

* poprawiały zakres ruchu żuchwy,
* poprawiały funkcję narządu żucia,
* zmniejszały poziom lęku w porównaniu z grupą kontrolną.

🦴 Mobilizacja stawu skroniowo-żuchwowego wykazywała bardziej wyraźny wpływ na poprawę ruchomości żuchwy.

🧠 Mobilizacja tkanek miękkich korzystniej wpływała na czucie pozycji odcinka szyjnego, co podkreśla ścisłe powiązania pomiędzy układem czaszkowo-żuchwowym a odcinkiem szyjnym.

Co to oznacza w praktyce?

Pacjenci z RZS mogą doświadczać dolegliwości ze strony stawu skroniowo-żuchwowego nie tylko z powodu zmian zapalnych, ale również przeciążenia mięśni, zaburzeń funkcji i ograniczeń ruchomości.

➡️ Dlatego skuteczna terapia powinna obejmować:
✔ ocenę stawu skroniowo-żuchwowego,
✔ ocenę mięśni narządu żucia,
✔ badanie odcinka szyjnego,
✔ indywidualnie dobrane techniki terapii manualnej.

⚠️ Terapia manualna nie zastępuje leczenia reumatologicznego, ale może stanowić wartościowe uzupełnienie kompleksowej, interdyscyplinarnej opieki nad pacjentem z RZS i TMD.

📖 Evidence-Based Physiotherapy oznacza wybór metod, których skuteczność potwierdzają badania naukowe, przy jednoczesnym dostosowaniu terapii do potrzeb konkretnego pacjenta.

Link do badania: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/joor.70218

14/07/2026

🦷 Dlaczego jedni pacjenci z TMD szybko wracają do zdrowia, a inni zmagają się z bólem przez lata?

Jeszcze do niedawna zaburzenia skroniowo-żuchwowe (TMD) kojarzono głównie z problemami zgryzu lub samego stawu. Dziś wiemy, że to znacznie bardziej złożone schorzenie.

Nowoczesna medycyna opiera się na modelu biopsychospołecznym, który zakłada, że na rozwój i utrzymywanie się TMD wpływają jednocześnie:

🦷 czynniki biologiczne – stan stawu, mięśni żucia, urazy czy choroby ogólnoustrojowe,

🧠 czynniki psychologiczne – przewlekły stres, lęk, jakość snu, sposób radzenia sobie z bólem,

👥 czynniki społeczne – styl życia, obciążenie zawodowe, relacje czy codzienne nawyki.

To nie oznacza, że ból jest „tylko w głowie”.

Oznacza natomiast, że układ nerwowy, emocje, sen i przewlekłe przeciążenie mogą wpływać na sposób odczuwania bólu oraz tempo powrotu do zdrowia.

📚 Właśnie dlatego międzynarodowe kryteria diagnostyczne TMD, stosowane na całym świecie, obejmują nie tylko badanie stawu i mięśni, ale również ocenę wpływu bólu na funkcjonowanie pacjenta oraz czynników psychospołecznych.

Co to oznacza dla pacjenta?

Skuteczna terapia TMD nie polega wyłącznie na rozluźnieniu mięśni czy leczeniu stawu.

To przede wszystkim:
✔ dokładna diagnostyka,
✔ znalezienie przyczyny dolegliwości,
✔ indywidualny plan terapii,
✔ spojrzenie na pacjenta jako całość.

Bo leczymy człowieka, a nie tylko jego staw skroniowo-żuchwowy.

📍 DOFIZJO Centrum Fizjoterapii
Specjalizujemy się w diagnostyce i fizjoterapii zaburzeń skroniowo-żuchwowych (TMD), bruksizmu oraz bólu twarzy i szczęki.

07/07/2026

🦷 Zmiany zwyrodnieniowe stawu skroniowo-żuchwowego – czy to oznacza, że nic już nie da się zrobić?

To jedno z najczęstszych pytań, jakie słyszę od pacjentów po wykonaniu USG, RTG lub rezonansu.

Dobra wiadomość jest taka, że obraz badania nie zawsze odzwierciedla poziom bólu i sprawności stawu.

Nawet jeśli opis wskazuje na zmiany zwyrodnieniowe, w wielu przypadkach można skutecznie:
✔ zmniejszyć ból,
✔ poprawić zakres ruchu,
✔ ograniczyć trzaski i napięcie mięśni,
✔ przywrócić komfort jedzenia i codziennego funkcjonowania.

Kluczem jest prawidłowa diagnostyka i indywidualnie dobrana terapia. W leczeniu nie skupiamy się wyłącznie na samym stawie, ale również na mięśniach żucia, odcinku szyjnym, nawykach (np. zaciskaniu zębów), jakości snu oraz czynnikach wpływających na przeciążenie układu żucia.

📌 Zmian zwyrodnieniowych nie zawsze można cofnąć, ale bardzo często można znacząco poprawić funkcję stawu i jakość życia.

Jeżeli odczuwasz ból w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego, słyszysz trzaski podczas otwierania ust lub masz trudności z żuciem – nie warto czekać, aż problem będzie się nasilał.

📍 DOFIZJO Centrum Fizjoterapii
Specjalizujemy się w diagnostyce i fizjoterapii zaburzeń skroniowo-żuchwowych (TMD), bruksizmu oraz bólu twarzy.

🔴 Czy w opisie swojego badania miałeś kiedyś informację o zmianach zwyrodnieniowych SSŻ? Napisz w komentarzu lub zadaj pytanie – chętnie wyjaśnię, co taki opis oznacza w praktyce.

16/06/2026

Bruksizm dzienny, lęk i ból stawu skroniowo-żuchwowego – co pokazują najnowsze badania?

Bruksizm dzienny (ang. *awake bruxism*) to nie tylko zgrzytanie zębami. To również nieświadome zaciskanie zębów, utrzymywanie ich w kontakcie oraz nadmierne napinanie mięśni żucia w ciągu dnia.

Coraz więcej badań pokazuje, że bruksizm dzienny nie jest wyłącznie problemem mechanicznym. Dużą rolę mogą odgrywać także czynniki psychologiczne, takie jak lęk, przewlekły stres czy sposób, w jaki reagujemy na ból.

Jedno z najnowszych badań z 28 stycznia 2026 opublikowanych w *Journal of Oral Rehabilitation* („Psychological Features Associated With Awake Bruxism in Painful TMD: The Role of Anxiety”) analizowało zależność pomiędzy bruksizmem dziennym, bólową postacią zaburzeń skroniowo-żuchwowych (TMD) oraz poziomem lęku.

W badaniu uczestniczyło 72 pacjentów z bólową postacią TMD. U osób z wyższym poziomem lęku zaobserwowano:

✔ częstsze występowanie bruksizmu dziennego, zwłaszcza zaciskania zębów (89% vs 72%),
✔ większe nasilenie bólu,
✔ wyższy poziom odczuwanego stresu,
✔ częstsze negatywne myśli związane z bólem (tzw. katastrofizację bólu),
✔ bardziej nasilone objawy depresyjne.

Co ciekawe, nie stwierdzono różnic między grupami pod względem aktywności fizycznej, palenia tytoniu, spożycia alkoholu czy zaangażowania społecznego.

Co to oznacza w praktyce?

Ból stawu skroniowo-żuchwowego i bruksizm nie zawsze wynikają wyłącznie z problemu mięśni lub samego stawu.

Napięcie psychiczne, przewlekły stres, lęk oraz sposób funkcjonowania układu nerwowego mogą wpływać na:

* częstsze zaciskanie zębów,
* zwiększone napięcie mięśni żucia,
* większą wrażliwość na ból,
* utrzymywanie się dolegliwości.

Dlatego skuteczna terapia nie powinna ograniczać się jedynie do „rozluźniania mięśni”.

W DOFIZJO patrzymy szerzej – oceniamy nie tylko staw i mięśnie, ale również nawyki dnia codziennego, pozycję spoczynkową żuchwy, poziom napięcia oraz czynniki, które mogą wpływać na utrzymywanie się objawów.

Bo bruksizm to nie tylko zęby. To często sygnał przeciążenia całego układu.

11/06/2026

Bruksizm to nie tylko zgrzytanie zębami. To często sygnał przeciążenia całego układu.

Wiele osób myśli, że problem zaczyna się i kończy na samych zębach albo stawie skroniowo-żuchwowym. Tymczasem coraz więcej badań pokazuje, że przy bolesnych zaburzeniach SSŻ dużą rolę mogą odgrywać również czynniki takie jak napięcie, stres i sposób, w jaki układ nerwowy reaguje na obciążenia.

Konkretna rola lęku jako czynnika psychologicznego będzie omówiona w kolejnym poście. Przedstawię informacje z ciekawego badania potwierdzającego powiązanie lęku z częstotliwością występowania bruksizmu dziennego.

Link do badania: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/joor.70158

Szczególnie ciekawy jest temat bruksizmu dziennego (awake bruxism) — czyli nieświadomego zaciskania zębów w ciągu dnia.

Częste sygnały:
🦷 łapiesz się na zaciskaniu zębów podczas pracy
🦷 napinasz szczękę przy koncentracji lub stresie
🦷 rano czujesz zmęczenie mięśni żucia
🦷 pojawiają się bóle skroni, policzka, szyi lub głowy

W terapii nie chodzi tylko o „rozluźnienie żwacza”. Ważne jest znalezienie przyczyny przeciążenia:
✔ kontrola pozycji spoczynkowej żuchwy
✔ nauka świadomego rozluźniania
✔ poprawa kontroli ruchu
✔ praca nad nawykami dnia codziennego

Celem nie jest walka z własnym ciałem, ale nauczenie układu żucia pracy z mniejszym napięciem.

Jeżeli często zaciskasz zęby — spróbuj teraz sprawdzić: czy Twoje zęby aktualnie się dotykają?
W prawidłowej pozycji spoczynkowej powinny być delikatnie rozłączone.

12/01/2025

❌ Jeżeli masz problemy ze stawami skroniowo żuchwowymi to jest prawie pewne że także cierpi Twoja szyja i ramiona. Poniżej badanie potwierdzające ten fakt:
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1155/2015/512792?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTAAAR2rCUJ9E0cm1fJJQ_6L1J0-5Iu9tPmhMjepE1H-5n3njKb-KTjhuWxBhzw_aem_h_Uef59bFybnreNfvdtn3Q

Badanie to dobrze podkreśla istotne wnioski, wskazując na związek między dysfunkcją żuchwy, szyi i tkliwością mięśni u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami skroniowo-żuchwowymi (TMD). Oto kluczowe wnioski i implikacje kliniczne:
✅ Kluczowe wnioski:

Silna korelacja między niepełnosprawnością szyi a dysfunkcją żuchwy:
Współczynnik korelacji (r = 0,915) wskazuje na istotny związek między funkcjonowaniem tych dwóch regionów. Wynik ten podkreśla wzajemne powiązanie biomechaniczne i funkcjonalne szyi oraz stawów skroniowo-żuchwowych.

Umiarkowana korelacja tkliwości mięśni szyi i żucia z niepełnosprawnością:
Tkliwość mięśni skroniowych oraz górnej części mięśnia czworobocznego wykazuje powiązanie z dysfunkcją żuchwy i szyi (r = 0,32–0,65). To sugeruje, że przewlekły ból mięśniowy w TMD może nasilać problemy funkcjonalne w szyi i odwrotnie.

Znaczenie wieloaspektowego podejścia:
Wyniki wskazują, że leczenie TMD powinno obejmować ocenę i terapię struktur szyi, ponieważ ich dysfunkcja może pogłębiać objawy TMD.

✅ Implikacje kliniczne dla fizjoterapii:

Kompleksowa ocena pacjenta:
Podczas diagnozowania pacjentów z TMD należy uwzględniać badanie zakresu ruchomości szyi, siły mięśni oraz oceny bólu i tkliwości w obszarze górnej części tułowia i głowy.

Zintegrowane podejście do terapii:
Leczenie TMD powinno obejmować:
Terapie manualne: mobilizacja stawów kręgosłupa szyjnego i mięśni szyi.
Ćwiczenia rozciągające i wzmacniające: szczególnie dla mięśni czworobocznych, podpotylicznych i mięśni dna jamy ustnej.
Techniki relaksacyjne: zmniejszające napięcie mięśniowe w obszarze szyi i żuchwy.

Edukuj pacjentów:
Wyjaśnienie, jak postawa głowy i napięcie mięśni szyi mogą wpływać na TMD, oraz wprowadź strategie zmniejszania obciążeń, np. poprawę ergonomii w codziennych aktywnościach.

📌Podsumowując:

Badanie potwierdza ścisły związek między funkcjonowaniem szyi a stawami skroniowo-żuchwowymi. Podkreśla potrzebę holistycznego podejścia w diagnostyce i terapii TMD, uwzględniając zarówno mięśnie żucia, jak i struktury szyi. To odkrycie może pomóc poprawić efektywność leczenia pacjentów z przewlekłymi problemami w obrębie żuchwy i szyi.

Purpose. Tender points in the neck are common in patients with temporomandibular disorders (TMD). However, the correlation among neck disability, jaw dysfunction, and muscle tender...

24/07/2024

Czy kinesiotaping może być terapią alternatywną dla ograniczonej ruchomości żuchwy u pacjentek z bólową postacią zaburzeń skroniowo-żuchwowych (TMD)?
Ciekawe polskie badania, opublikowane w czasopiśmie Dental and Medical Problems, była ocena przeciwbólowego i rozluźniającego działania KT u pacjentek z TMD z ograniczoną ruchomością żuchwy.

Randomizowane, kontrolowane badanie z pojedynczą ślepą próbą przeprowadzono wśród pacjentek w wieku 20-45 lat z grupy Ib według kryteriów diagnostycznych dla zaburzeń skroniowo-żuchwowych (DC/TMD)

Wnioski. Kinesiotaping w połączeniu z ćwiczeniami/autoterapią można uznać za skuteczną uzupełniającą nieinwazyjną metodę leczenia TMD, zarówno jako samodzielną, jak i część procesu terapeutycznego u pacjentów odczuwających ból i ograniczoną ruchomość żuchwy. Ponadto stwierdzono, że stosowanie KT i TE miało korzystny wpływ na odczuwany poziom stresu.

Źródło badania
https://dmp.umw.edu.pl/en/ahead-of-print/173126/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTAAAR1n0tS0HttP9gxAI9QljgCNWS1_DQ3VxpSmWazG7yfnzgDHh62s6bS7gfk_aem_b0rxkFnFYcELPoRCH0iblQ

25/01/2024

🎯 Fizjoterapia stomatologiczna to dziedzina fizjoterapii, która koncentruje się na diagnozowaniu, leczeniu i prewencji zaburzeń funkcji układu stomatognatycznego, czyli obszaru obejmującego jamę ustną, żuchwę, twarz i struktury przyległe. Zajmuje się także problemami związanych z zaburzeniami ruchowymi, bólem oraz dysfunkcjami mięśni i stawów w obrębie głowy i szyi.
✅ Główne obszary pracy fizjoterapeuty stomatologicznego to:
1. Leczenie Dysfunkcji Narządu Żucia
2. Terapia Mięśni i Stawów
3. Zaburzenia Artikulacyjne:
* Pomoc w przypadkach, gdy pacjent ma trudności w prawidłowej artykulacji mowy, co może być związane z dysfunkcjami w obrębie jamy ustnej.
4. Leczenie Bólu
5. 5. Rehabilitacja po Zabiegach Stomatologicznych:
* Pomoc w procesie rekonwalescencji po operacjach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej i twarzy.

Fizjoterapeuci stomatologiczni współpracują często z lekarzami stomatologami, ortodontami, chirurgami szczękowymi oraz innymi specjalistami, aby dostosować terapie do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważnym aspektem tej dziedziny jest także edukacja pacjentów na temat prawidłowej higieny jamy ustnej i postaw wobec własnego zdrowia stomatologicznego.
Warto zaznaczyć, że fizjoterapia stomatologiczna stanowi integralną część opieki stomatologicznej i może przyczynić się do poprawy jakości życia pacjentów z różnego rodzaju dysfunkcjami w obszarze układu stomatognatycznego.

🔹🔹🔹
Have a nice day! 🍀
___________________
📍ul. Bohdanowicza 15 gabinet fizjoterapii DoFizjo

🚀 Obserwuj by być na bieżąco:

___________________