19/08/2026
🔹Dostępność psychologicznych treści i normalizacja korzystania ze wsparcia sprawia, że mamy wiele narzędzi pozwalających na lepsze zrozumienie siebie i pracę nad różnymi aspektami naszych żyć. Samo w sobie jest to wartościowe.
➡Problem zaczyna się, gdy „praca nad sobą” przestaje być wyborem, a staje się obowiązkiem.
W kulturze rozwoju osobistego łatwo przyjąć założenie, że jeśli coś w naszym życiu nie działa, powinniśmy znaleźć odpowiedni sposób, żeby to naprawić:
🔹Jeśli jesteśmy zmęczeni – musimy lepiej zarządzać energią
🔹Jeśli nie osiągamy swoich celów – musimy zmienić swoje przekonania
🔹Nie radzimy sobie z presją w pracy – musimy nauczyć się regulować emocje
W ten sposób problemy, które mają również wymiar społeczny, relacyjny czy sytuacyjny, mogą być przedstawiane przede wszystkim jako zadania do wykonania przez jednostkę – każdy człowiek powinien aktywnie kształtować i modyfikować własne funkcjonowanie*.
➡Obserwujemy, że tego rodzaju przekaz często prowadzi do silnej samokrytyki, uzależniania samooceny od tego, jak dużo robimy, żeby “poprawić siebie” i czy spełniamy obserwowane w social media standardy.
Bywa, że to stan zbliżający się do perfekcjonizmu, który w sensie klinicznym wiąże się z lękiem, sztywnością poznawczą i nierealistycznymi oczekiwaniami wobec siebie.
💡Te same wygórowane standardy i oczekiwania działają w odniesieniu do psychoterapii – niektóre osoby chcą odczuwalnej zmiany w krótkim czasie, a jej brak wpływa negatywnie na ich samoocenę.
Pamiętajmy, że psychoterapia nie jest drogą do “lepszej wersji siebie”, ale przestrzenią, w której możemy lepiej zrozumieć swoje trudności i pracować nad tym, co faktycznie jest dla nas ważne, wynika z naszych wartości i ma szansę realnie poprawić nasze funkcjonowanie.
Psychoterapia może również pomóc w rozpoznawaniu, które zmiany są rzeczywiście zgodne z naszymi potrzebami, a które wynikają z dążenia do ideału i przekonania, że z nami samymi jest coś nie tak.
🔹🔹🔹
Jesteśmy dla Was.
*Daniel Nehring, The Self in Self-Help: A Re-Appraisal of Therapeutic Culture in a Time of Crisis, doi.org/10.1177/1360780424124234