Ogarniam.nastolatka

27/08/2026

Zaczyna się rok szkolny.
A Ty już czujesz, jak budzi się tryb: „W tym roku będzie inaczej.”

Czyli:
📌 Librus sprawdzany częściej niż pogoda
📌 zeszyty pod kontrolą
📌 plan lekcji jak strategia wojskowa
📌 dziecko jeszcze nie weszło do szkoły, a Ty już widzisz poprawki z maja
📌 w głowie: „nie powtórzymy tego cyrku z zeszłego roku”

I wiecie co? Ja to totalnie rozumiem. Jeśli poprzedni rok był trudny, włączenie luzu może być wyzwaniem.
Tylko, że jeśli wrzesień zaczniemy jak akcję ratunkową NASA, to po dwóch tygodniach wszyscy będą chcieli ewakuować się z tej misji 🚀

Zamiast robić rewolucję, zapytaj:
🌿 co w zeszłym roku najbardziej nie działało?
🌿 co możemy zmienić na start?
🌿 gdzie chcesz mieć więcej samodzielności?
🌿 po czym poznamy, że zaczyna się przeciążenie?
🌿 jaki jeden mały nawyk testujemy przez 2 tygodnie?

Pierwszy tydzień szkoły nie jest od naprawiania całego poprzedniego roku, więc nie musicie zaczynać od rodzinnego zebrania kryzysowego przy kuchennym stole 😅

A jak u Was? Tryb wrzesień już włączony? 💬
_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców, nowy rok szkolny

12/08/2026

ROZSTANIE NASTOLATKA to nie zawsze „drama”.

Dla niego to mogła być:
💔 codzienna bliskość
💔 poczucie bycia wybranym
💔 plany
💔 bezpieczeństwo
💔 ktoś, do kogo emocjonalnie wracał

I kiedy to się kończy, to naprawdę BOLI.

Wiem, że jako rodzic możesz chcieć szybko pomóc:
„będzie dobrze”
„znajdziesz kogoś lepszego”
„jeszcze będziesz się z tego śmiać”

Tylko że to zwykle nie koi. Nastolatek nie potrzebuje planu naprawczego…

Potrzebuje obecności.
Bez poganiania.
Bez umniejszania.
Bez wykładu.

Czasem wystarczy:
„Widzę, że bardzo Cię boli.”
„Nie musisz szybko się ogarniać.”
„Jestem obok.”

Każdy ma swój czas na poradzenie sobie z rozstaniem. A my nie musimy niczego przyspieszać. Na ranę nie wystarczy nakleić plasterek, bo pod nim często rana goi się dłużej.

Możemy pomóc odbudować to, co zostało naruszone:
✨ poczucie wartości
✨ zaufanie do siebie
✨ codzienny rytm
✨ kontakt z innymi

Czasem najważniejsze jest po prostu nie zostawić dziecka samego, kiedy czuje się rozsypane.

A według Ciebie - czego nastolatek najbardziej potrzebuje po rozstaniu? 💬
_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, poczucie własnej wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców,
pierwsza miłość

Send a message to learn more

08/08/2026

[Egzemplarz recenzencki od Znak Horyzont]
Dostałam ostatnio do recenzji książkę „Nie trzaskaj drzwiami” i… woooow, ale to jest dobre 😅

Serio. Czyta się to totalnie bez wysiłku. Bez nadęcia, bez psychologicznego „ąę”, za to z dużą ilością sytuacji, które rodzic nastolatka przeczyta i pomyśli: „o matko, to u nas” 😂

Najbardziej podoba mi się to, że ta książka pomaga trochę zejść z perspektywy „co on/ona znowu wyprawia?” i spojrzeć na nastolatka z innej strony. Z większą ciekawością, mniejszą kontrolą i bez zakładania od razu najgorszych intencji.

I nie jest to tylko książka w stylu „buduj relację ze swoim dzieckiem” i radź sobie dalej sam 😅 Są konkretne przykłady, sytuacje z życia i wskazówki, co właściwie można zrobić albo powiedzieć inaczej.

Lekka, bardzo ludzka i momentami naprawdę zabawna.
Jeśli macie w domu nastolatka, to zdecydowanie warto zajrzeć ❤
_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, komunikacja, efektywne rozmowy z nastolatkiem,
rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie
więzi z dzieckiem, poczucie własnej wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców

08/07/2026

Kiedy mówię komuś, że pracuję z młodymi ludźmi, bardzo często słyszę:
„Współczuję.”
„Musi być Ci ciężko.”
„Trudna praca.”

I z jedną rzeczą mogę się zgodzić.
Bywa trudno.
Ale nie dlatego, że „dzisiejsza młodzież jest trudna”.

Trudno bywa wtedy, kiedy siedzi przede mną młody człowiek, który myśli o sobie tak źle, że nie widzi w sobie nawet grama potencjału.
A ja widzę coś zupełnie innego.

Widzę nastolatka, który ma w sobie ogromną siłę.
Wrażliwość.
Inteligencję.
Błysk.
Pomysły.
Charakter.
Coś swojego.
Widzę człowieka, który gdyby choć przez chwilę zobaczył siebie tak, jak ja go widzę, mógłby
naprawdę wiele.

I tak - wierzę, że każdy nastolatek ma w sobie potencjał.
Każdy.
Bez wyjątku.

Dlatego kiedy słyszę:
„ta dzisiejsza młodzież…”
albo:
„kiedyś to młodzi mieli więcej szacunku…”
mam ochotę zapytać:
serio?

Ja byłam nastolatką na początku lat 2000.
I wiecie co?
Słyszałam dokładnie te same zdania od dorosłych.

Że młodzież jest niewychowana.
Że nie ma szacunku.
Że kiedyś było inaczej.
Że „za naszych czasów…”

Może bardzo szybko zapominamy, jak to było mieć naście lat.
A może wcale nie chodzi o pamięć.
Może chodzi o tęsknotę.

Za czasem, kiedy świat był jeszcze trochę mniej poważny.
Za beztroską.
Za tym, że można było nie wiedzieć.
Szukać.
Błądzić.
Przeżywać wszystko mocniej.
Nie mieć jeszcze odpowiedzi na całe życie.

Może czasem łatwiej jest rzucić krytyką w stronę młodych, niż przyznać, że w każdym z nas
nadal jest jakaś część, która też chciałaby choć na chwilę przestać wszystko dźwigać.

Część, która tęskni za zabawą.
Za wolnością.
Za brakiem odpowiedzialności.
Za jednym krótkim momentem, w którym naprawdę nie trzeba nic.

Więc może zanim kolejny raz powiemy:
„ta dzisiejsza młodzież…”
warto zapytać siebie:
czy naprawdę chodzi o nich?
Czy może o tę część nas, która też kiedyś chciała być zrozumiana?

Tęsknisz?

_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców

Send a message to learn more

07/07/2026

Znasz to?

Nastolatek ma zrobić jedną rzecz.
📚 Otworzyć zeszyt.
📩 Napisać wiadomość.
💻 Zacząć prezentację.

I... nic.

Patrzy w telefon.
Idzie po wodę.
Mówi: „zaraz”.
Wraca.
I dalej stoi w miejscu.

Z boku wygląda to jak lenistwo.
Ale w środku często wygląda zupełnie inaczej 😔
W głowie może lecieć:
👉 „Nie wiem, od czego zacząć.”
👉 „Jak zrobię źle, będzie wstyd.”
👉 „To musi być idealne.”
👉 „Nie dam rady.”

I właśnie wtedy lęk nie motywuje.
On wciska hamulec 🧠
U jednych nastolatków wygląda to jak perfekcjonizm.
U innych jak kompletne zamrożenie.

Oczywiście, warto pomóc zrobić pierwszy krok.
🤍 Usiąść obok.
🤍 Podzielić zadanie na mniejsze części.
🤍 Powiedzieć: „Spróbujmy tylko przez 10 minut.”

Ale jeśli pod spodem siedzi przekonanie:
„Ja sobie nie poradzę”,
to przy kolejnym zadaniu wszystko może zacząć się od nowa.

Pewność siebie rośnie wtedy, kiedy nastolatek sam zaczyna widzieć:
✨ „Zrobiłem pierwszy krok.”
✨ „Bałem się, ale dałem radę.”
✨ „Nie było idealnie... i świat się nie zawalił.”

Dlatego zanim zapytasz:
„Dlaczego jeszcze tego nie zrobiłeś?”
spróbuj zapytać:
„Co sprawia, że tak trudno Ci zacząć?”
To jedno pytanie potrafi zmienić naprawdę dużo. 🤍

📩 Jeśli widzisz, że Twój nastolatek od dłuższego czasu zmaga się z lękiem, perfekcjonizmem albo ciągle „stoi w miejscu”, nie czekaj, aż samo przejdzie. Czasem kilka
spotkań wystarczy, żeby zrozumieć, co naprawdę go blokuje i znaleźć sposób, żeby ruszyć dalej. Jeśli czujesz, że potrzebujecie wsparcia - zapraszam na konsultację.
_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców

Send a message to learn more

02/07/2026

Ostatnio pracowałam z nastolatką, która była w ciągłym konflikcie z mamą.

Kłótnie praktycznie codziennie.
Mocne słowa.
Krzyk.
Trzaskanie drzwiami.
Teksty o wyprowadzce i o tym, że jej nienawidzi.

Mama była już kompletnie bezradna.
Próbowała rozmawiać, tłumaczyć, szukać sposobu… ale cokolwiek robiła, kończyło się kolejną awanturą 😔

Na początku myślałam, że to może po prostu bardzo silna potrzeba autonomii. Że to ten moment dojrzewania, kiedy nastolatek walczy o swoje miejsce.
Ale coś mi nie pasowało.

Na jednej z sesji zadałam jej tylko jedno pytanie:
„Czy czujesz się akceptowana przez mamę?”

Zapadła cisza.
Spojrzała na mnie i pierwszy raz zobaczyłam łzy.
Nie ze złości.
Nie z bezsilności.
Z bólu 💔

Powiedziała, że przez bardzo długi czas miała poczucie, że ciągle jest niewystarczająca.
Że musi zasłużyć na akceptację.
Że mama bardziej widzi to, co robi źle, niż to, jaka jest.
I nagle wszystko zaczęło mieć sens.

To była dziewczyna, która rozpaczliwie próbowała powiedzieć:
„Mamo, zobacz mnie. Kochaj mnie taką, jaka jestem.”

Jej mama?
To naprawdę cudowna kobieta 🤍
Nie odrzucała córki.
Nie chciała jej zranić.
Po prostu obie mówiły zupełnie innymi językami.

Kiedy to zrozumiała, zaczęła zmieniać drobiazgi.
Sposób, w jaki rozmawiały.
To, jak reagowała.
Jak spędzały razem czas.
I ich relacja zaczęła się zmieniać.

Ta historia przypomina mi jedną bardzo ważną rzecz.
Nastolatki bardzo często nie reagują na nasze intencje.
One reagują na to, jak odbierają nasze zachowanie.

My myślimy:
„zwracam uwagę, bo chcę pomóc”

Oni słyszą:
„znowu jestem niewystarczający”

My stawiamy granicę.
Oni czasem czują odrzucenie.

Dlatego za wieloma trudnymi zachowaniami nie stoi brak szacunku. Bardzo często stoi niezaspokojona potrzeba bycia zauważonym, zaakceptowanym i ważnym.

🔁Będę tu rozkładać takie tematy na czynniki pierwsze – możesz dołączyć.

_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców

Send a message to learn more

30/06/2026

Na jednej z ostatnich sesji pracowałam z nastolatką, która miała przed sobą duże wyzwanie.

Takie, które mocno wykraczało poza jej strefę komfortu.
Im bliżej było tego momentu, tym bardziej rosło napięcie.

W głowie pojawiały się myśli:
„Nie dam rady.”
„Na pewno coś pójdzie nie tak.”
„Nie poradzę sobie.”
„Nie będę miała wyjścia.”

Rozmawiałyśmy o tych myślach, blokadach i przekonaniach.
Szukałyśmy strategii:
co może zrobić wcześniej,
co może jej pomóc w trakcie,
co jeśli coś nie pójdzie zgodnie z planem.

Ważne było też to, że zawsze może się wycofać.
Bo miała przekonanie, że jeśli coś zacznie, to nie ma odwrotu.
Już samo zobaczenie, że wyjście istnieje, trochę obniżyło napięcie.

Ale prawdziwy przełom przyszedł później.
Zapytałam ją:
„Jakie trudne rzeczy już kiedyś zrobiłaś?”
I to był game changer.
Nastolatki, które mają w sobie dużo lęku, często zapominają o swoich sukcesach.
W obliczu wyzwania robią się bardzo małe.
Ich głowa zaczyna szukać potwierdzeń przekonania:
„nie poradzę sobie”
„zawsze się boję”
„nie potrafię”

I wtedy widzą głównie zagrożenia, możliwe problemy i wszystko, co może pójść źle.
A ona miała za sobą naprawdę duże wyzwania.
Między innymi samodzielny wyjazd do Wielkiej Brytanii na kurs językowy.

Zaczęłyśmy więc sprawdzać:
Co wtedy jej pomogło?
Jakie umiejętności wykorzystała?
Czego się o sobie nauczyła?
Co z tamtego doświadczenia może zabrać teraz?
I nagle przestałyśmy rozmawiać tylko o lęku.
Zaczęłyśmy rozmawiać o zasobach.

Jeśli Twoje dziecko boi się obozu, kolonii, wyjazdu albo nowej sytuacji, nie zatrzymuj się tylko na:
„dasz radę.”

Zapytaj:
„Przypominasz sobie sytuację, która kiedyś też była trudna, a jednak przez nią przeszedłeś/przeszłaś?”Czasem klucz nie jest w dokładaniu kolejnych zapewnień tylko w pomocy dziecku, żeby zobaczyło:
„Ja już kiedyś sobie poradziłem/am. Może teraz też mam z czego skorzystać.” ❤

💬 Co Twojemu dziecku kiedyś pomogło przejść przez coś trudnego? Napisz - może komuś
też to pomoże.

_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców, wakacje, pierwszy wyjazd

Send a message to learn more

23/06/2026

Nastolatki nie potrzebują idealnych ojców.
Potrzebują obecnych ojców 🤍

Takich, przy których syn nie musi udawać twardszego, niż jest.
I takich, przy których córka nie musi zasługiwać na miłość.

Bo dla dziecka najbardziej bolesna nie jest niedoskonałość.
Najbardziej boli nieobecność.
Ta fizyczna.
Ale też ta emocjonalna.

Kiedy tata jest obok, ale go nie ma.
Kiedy słyszy, ale nie słucha.
Kiedy zapewnia wszystko oprócz poczucia bliskości.

Dzieci nie zapamiętają idealnego ojca.
Zapamiętają tego, przy którym czuły się ważne ✨

🔁 Jeśli znasz tatę, który potrzebuje dziś to przeczytać - wyślij mu ten post.
_________
psycholog dla nastolatków, wychowanie, konsultacje dla rodziców, komunikacja, efektywne
rozmowy z nastolatkiem, psycholog dzieci i młodzieży, rodzicielstwo bez przemocy, wybuchy
emocji, bunt nastoletni, budowanie relacji, budowanie więzi z dzieckiem, poczucie własnej
wartości nastolatka, wsparcie dla rodziców, dzień ojca

Send a message to learn more