13/04/2026
Dziś pragniemy przedstawić Państwu kolejną osobę z naszej kadry - dr Magdalenę Hylę-Zając. Oto jak odpowiedziała na trzy pytania, które standardowo zadajemy naszym prowadzącym.
🌊🌊🌊 DLACZEGO BEHAWIORALNIE?
Behawioryzm, w postaci teorii ram relacyjnych, a później modelu elastyczności psychologicznej, był pierwszym podejściem, które wydało mi się jednocześnie przekonujące naukowo i głęboko prawdziwe w kontekście realnego doświadczenia. Miałam poczucie, że po raz pierwszy język nauki - konkretny, mierzalny, pojęciowy - spotkał się z językiem życia - zmiennym, zależnym od kontekstu, głęboko ludzkim.
Uczyłam się wielu nurtów terapeutycznych, m.in. systemowego, ericksonowskiego, humanistycznego i psychodynamicznego, z których czerpię w swojej pracy. Jednak od momentu zetknięcia się ze współczesnym behawioryzmem to właśnie myślenie funkcjonalne stało się dla mnie naturalnym sposobem rozumienia ludzkiego doświadczenia, cierpienia i objawów. I choć myślę o sobie jako o osobie pracującej integratywnie - inspiruję się różnymi nurtami, wizjami funkcjonowania człowieka i sposobami pracy terapeutycznej, to jednak właśnie perspektywa behawioralna pozostaje dla mnie czymś więcej niż jednym z wielu podejść. Jest osią, wokół której to wszystko się organizuje, trzonem, do którego wracam.
Być może dlatego, że jest to podejście jednocześnie proste i precyzyjne w swoich założeniach, a przy tym zaskakująco otwarte. To raczej kanwa niż gotowy obraz - daje zarys, ale nie ogranicza formy. Mogę ją wypełniać kolejnymi warstwami i znaczeniami, zachowując spójność, bo ich wspólnym językiem pozostaje rozumienie funkcjonalne. Szczególnie pasjonujące jest dla mnie łączenie psychoterapii ze sztuką - i to właśnie język behawioryzmu pozwala mi wprowadzać działania oparte na sztuce - ekspresyjne, nieszablonowe - bez utraty klarowności i spójności procesu terapeutycznego.
🌊🌊🌊 WARTOŚCI
U podstaw mojej pracy leży wartość, którą rozumiem bardzo szeroko: miłość. Wyrasta ona z moich przekonań duchowych i jest dla mnie kierunkiem, w którym chcę się poruszać jako terapeutka, ale także po prostu jako kobieta, żona, przyjaciółka. To z niej wyprowadzam inne ważne dla mnie wartości: prawdę i autentyczność, troskę i uważność na drugiego człowieka, gotowość do wspierania i pomagania. Ale także potrzebę wnoszenia wkładu - dawania światu czegoś od siebie, co - mam nadzieję - uczyni go choć trochę bardziej otwartym, uważnym i piękniejszym. Miłość to dla mnie również przestrzeń wolności - na bycie sobą, na zmianę, na popełnianie błędów i bycie niedoskonałym. Jest w niej miejsce na lekkość, zabawę, radość i poczucie humoru, które pozwalają nie tracić kontaktu z tym, co żywe i ludzkie.
🌊🌊🌊 DOŚWIADCZENIE
Jestem doktorem psychologii, certyfikowaną psychoterapeutką kontekstualno-behawioralną oraz arteterapeutką, jedną z założycielek ACBS Polska, byłą członkinią zarządu, a obecnie członkinią Komisji Naukowo-Dydaktycznej. Pracuję jako adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Śląskiego oraz prowadzę prywatną praktykę psychoterapeutyczną, w ramach której pracuję z osobami dorosłymi oraz superwizuję psychoterapeutów i arteterapeutów.
Szkoliłam się w RFT i ACT u twórców tych podejść, m.in. podczas staży w zespołach prof. Dermota Barnes-Holmesa (National University of Ireland oraz Ghent University) oraz prof. Raimo Lappalainena (University of Jyväskylä). Ponadto szkoliłam się m.in. w psychoterapii systemowej, ericksonowskiej, FAP. Zdobytą wiedzę rozwijam i upowszechniam w pracy naukowej, dydaktycznej oraz szkoleniowej, prowadząc zajęcia akademickie, warsztaty i szkolenia, a także wystąpienia konferencyjne w Polsce i za granicą, m.in. podczas światowych konferencji ACBS w Sewilli, Berlinie i Dublinie.
Jestem współautorką książki poświęconej narzędziom pomiaru elastyczności psychologicznej dla polskich praktyków i badaczy oraz autorką prac dotyczących związków między sztuką, terapią kontekstualno-behawioralną i koncepcjami ewolucyjnymi. Równolegle rozwijam działalność artystyczną - moje prace były prezentowane m.in. w BWA Katowice, Galerii Oblatów4, Minus1.artspace. Sztuka stanowi dla mnie nie tylko formę ekspresji, ale także integralny element pracy terapeutycznej - sposób badania doświadczenia, nadawania znaczeń i wspierania procesu zmiany.
