Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 07:00 - 19:00 Wtorek 07:00 - 19:00 Środa 07:00 - 19:00 Czwartek 07:00 - 19:00 Piątek 07:00 - 19:00 Sobota 07:00 - 19:00

Co to jest strona internetowa?

https://akademiawytchnienia.pl/, https://maps.app.goo.gl/b8jEtucoXuMqyn9u5

Akademiawytchnienia.pl, Poligonowa 10, Warsaw (2026)

23/04/2026

A co jeśli techniką jesteś Ty?

W ostatnim czasie w gabinecie słyszę pytania JAK?
Pytania o techniki i sposoby radzenia sobie z trudnościami,
z lękiem, poczuciem samotności,
z doświadczeniami z przeszłości, które wracają jak bumerang,
z cierpieniem.

Trauma to brak relacji,
przerwanie jej lub przewlekłe doświadczanie cierpienia w niej,
to samotność emocjonalna.
A trauma rodzi się w samotności,
bez świadków i pozostawia w nas poczucie zagrożenia, przerażenie i strach.

Czasem, żeby przeżyć stajemy się
zbyt silne,
zbyt dzielne,
zbyt wytrwałe,
zbyt zorganizowane.

A silne kobiety:
-ogarniają życie,
-biorą za nie odpowiedzialność, a nawet NADodpowiedzialność,
-nie odpuszczają tak łatwo w związku, w przyjaźni.
-walczą, gdy jest źle.

Ta wytrwałość wzmaga samotność,
a relacja przestaje być przepływem, lecz staje się wyzwaniem, za które czujesz się odpowiedzialna.
Dosłownie za wszystko co się w niej dzieje, bo może jeszcze da się naprawić, zrozumieć, znaleźć przyczynę i jeszcze raz spróbować.

I zostajemy za długo, tam gdzie nie powinno nas już być!

Jak sobie poradzić z samotnością, z nadmierną wytrwałością?
Jaki jest sposób na strach?

A co jeśli jedną z technik jesteś TY?
Tak, TY!

I to, ze możesz odkryć, że jesteś.
Pozwolić na towarzyszenie sobie i głęboką obecność.
Przyhamować, zwolnić i poczuć wartość Twojej obecności.

I przestać wreszcie zdawać egzamin z cudzych wyobrażeń!
Zacząć być dla siebie WYSTARCZAJĄCA.

Wtedy obecność staje się strategią i
ważną kompetencją życiową, żeby nareszcie powiedzieć TAK sobie, swojemu zdrowiu, samopoczuciu, swoim wyborom, by doświadczyć przyjemnej odpowiedzialności
tylko i aż za siebie.

Z miłością Joanna 🩵

19/04/2026

"Jednym z największych wyzwań Życia jest utrzymanie otwarego serca w obliczu skrajności.
Nikt nie jest odporny na wzloty i upadki ludzkiego doświadczenia.
Od uniesienia do udręki,
od radości do rozpaczy,
od miłości do straty.

Jeśli naprawdę chcemy doświadczać szczęścia, nie możemy omijać trudnych aspektów bycia człowiekiem.
A jeśli zamkniesz serce na smutek,
nie będziesz w stanie w pełni doświadczyć radości ".

Rebecca Campbell.

Takie dzisiaj treści w Akademii Wytchnienia.
I takie wnioski z mojego serca,
serca terapeuty i z głębokiej obecności,
tego co działo się w gabinecie w ubiegłym tygodniu.
Spotkań otwartych serc.
Dziękuję za to doświadczenie.

Z miłością Joanna 🍀🩵

24/03/2026

Kiedy twoj świat rozpada się na kawałki w jednej rozmowie:
- Nie mogę teraz rozmawiać, oddzwonię później
*a ty słyszysz:
-jesteś dla mnie nie ważna, to koniec naszego związku.

- Nie mogę ci w tym pomóc
*a ty słyszysz:
-nie interesujesz mnie, to nie moja spawa.

- Chcę teraz pobyć sam/sama, bo potrzebuję czasu dla siebie
*a ty słyszysz:
-już cię nie kochan, nie chcę cię.

- Było mi przykro po naszym spotkaniu
*a ty slyszysz:
-przez ciebie się źle czuję, to twoja wina, jesteś okropna/okropny.

Osoby, które nie uwolniły się od dawnego bólu, trudnej historii
reagują z poziomu dziecka. Działają bez wiary w sukces, przerażają je trudne sytuację, doświadczają cierpienia, które nie ma nic wspólnego z chwilą obecną.

To utknięcie zamyka dostęp do tego co realnie w tu i teraz.
Bo dojrzałość nie polega na:
- szukaniu winnych
- denerwowaniu się z powodu dyskomfortu
- dążeniu za wszelką cenę do stabilizacji
- unikaniu złości, urazy czy smutku.
- życiu w trybie oceniam lub jestem oceniana.

Każdy zdrowy układ nerwowy stałe doswiadcza wzrostu i rozładowania napięcia.
Cykle te mają swój zakres pomieszczania i wpływają na pojemność układu nerwowego, poszerzanie jego elastyczność i zdolności regeneracji całego systemu nerwowego.
Dzięki temu jest stabilny i dojrzały.

Dojrzałość to dopuszczenie do siebie całej gamy emocji. Od radości przez zachwyt do wstydu, smutki, gniewu i złości.

Dojrzałość to zintegrowanie świadomości swojej wiedzy z pewnością siebie.
I rośnie ona w nastepujacy sposób
:
- Wiem wszystko najlepiej, to takie proste
- To jednak bardziej skomplikowane niż myślę
- Chyba nigdy tego nie zrozumiem
- To zaczyna mieć sesn
- To skomplikowane, ale zaczynam rozumieć coraz więcej

Wychodzenie z utknięcie w przeszłości to stale zmieniająca się umiejętność aktywizowania energii i ciekawości by żyć:
w zdrowiu,
wśród ludzi
w otaczających wydarzeniach
w losowych sytuacjach.

Jeśli mamy z dzieciństwa zapisane doświadczenie
braku obecności matki,
ograniczonej dostępności emocjonalnej, zaniedbanie,
bycie nie istotnym,
poniżanym lub używanym do regulacji emocji, w przyszłości każdy gest, zachowanie, czy słowo interpretujemy jako zagrożenie.
Układ nerwowy nie doświadczał dopełnienia cyklu napięcia i rozładowania, co zabiera możliwość uczenia się elastyczności na emocje.

Przeciążenie to wyjaśnia dlaczego tak trudno jest znieść odmowę, krytykę czy obojętność.
Wyjaśnia też dlaczego w zwykłym -pogadamy później- Twój Świat może rozsypać się na kawałki.

To nie ty, to Twoje Wewnętrzne Dziecko, które czeka na twoją pomocną dłoń, by mogło nauczc się regulować emocje,
pomieszczać trudne stany,
a radości nie traktować jako zwiastun zagrożenia.

Jeśli chcesz nauczyć twoj układ nerwowy dojrzałości,
zapraszam cię na sesję 1:1 w
Somatic Experiencing®️

Z miłością
Joanna

22/03/2026

Jaka jest różnica między tym kim chcesz być, a tym kim czujesz, że jesteś?
Czy to twoja bajka?
Niedziela, wolny poranek, nie trzeba się spieszyć, organizować, a ty możesz czuć wewnętrzne pobudzenie, turbo myśli, rozważania i analizy.
Pod ich wpływem włączasz hiper czujność, wewnętrzną eksplozję.
Gonitwa myśli nabier tempa.
Ciało reaguje, mięśnie się napinają, może szczęka zaciska, oddech staje się płytki, szybki.
Nie wiesz kiedy, a twoje ciało przenosi się w inny wymiar, chociaż jest niedziela rano, wolny czas, a za oknem słońce.

✖️Gdy to zauważysz mogą przyjść wyrzuty- coś ze mną nie tak, że nie potrafię widzieć, że jest dobrze.
✖️Wstyd, który zasila myśl- czemu nie potrafię, nie zasługuję na dobre.
✖️Do tego dorzucasz umniejszanie sobie, bo inni potrafią i mają takie super życie, a ja nie...
I daleko wsiąkasz w te ciemne przestrzenie pustki i gniewu na przemian.

⛔️Zatrzymaj się!
💫A robisz to po to, żeby rozwinąć w sobie nawyk towarzyszenia sobie i rozpoznawania w czym jesteś.

❤️W twojej hiper czujności w ciele,
natłoku myśli i analizowaniu jest coś ważnego, głębokiego i pod spodem.
Coś co nie jest od razu widoczne w napięciu, które przeżywasz.
To tęsknotą!
To zapisane i niedokończone doświadczenie.
Niedomknięta reakcja w ciele:
-poczucia bezpieczeństwa,
-zaufania
-poczucia bycia szanowaną
-poczucia, że jest się dla kogoś ważną
-to o niespełnionej bliskości i głębokiej obecności.
Tęsknotą za harmonią, której brak utknął w twojej historii.

Ta tęsknota jest niczym zaproszenie do świadomej podróży w głąb siebie.
Swoją drogę możesz rozpocząć od pytania:

Kim jestem dzisiaj i co chciałabym wyrazić?

Uznanie tego co czujesz i przeżywasz to pierwszy krok budowania relacji ze sobą.
Wchodząc na swoją drogę, możesz popatrzeć na siebie z bliska i odkryć, że:
- mogę teraz swobodnie usiąść i wziąć kilka spokojnych oddechów,
- odprężyć zmysły w świadomej obecności,
- poczuć swoją obecność fizyczną, emocjonalną, psychiczną i duchową
- doświadczyć stabilizacji
- zaciekawić się czy moja reakcja jest odpowiednia do sytuacji.

❗️Ważne, żeby pozostać przy obserwacji i nie mylić jej z oceną.

Obserwacja nie jest oceną❗️

🫶Obserwacja wynika z
ciekawości,
życzliwości i
prowadzi do nowych spostrzeżeń.

✖️Ocena zamyka nas w stwierdzeniu, wprowadza w stan zagrożenia, bronimy się, polemizujemy, siłujemy się.

🍀Obserwacja zauważa, nazywa i pozostawia nam wybór.
Tu nie ma złych odpowiedzi, tu jest refleksja:
💝 ile informacji na swój temat jestem w stanie zmieścić?
💝 Jaka jest różnica pomiędzy tym kim chcę być, a tym kim się czuję?

Pięknej i ekscytującej podróży w głąb siebie!!!

Z miłością
Joanna

19/03/2026

*Mimo, że kosztuje mnie to dużo sił i jadę na oparach, muszę wykonać to perfekcyjnie.
*Mimo, że mam dużo swoich spraw na głowie, załatwię to dla ciebie.
*Mimo, że w głowie mi huczy nadmiar moich myśli, wysłucham cię.
*Mimo, że sama jestem w niedoczasie, przywiozę, przyjdę, pomogę.

Czy znasz ten kawałek siebie, który jest pomocny swoim kosztem, zaniedbuje swoje potrzeby, nie słyszy swojego głosu.
To ta część, która nadal czuje się gorsza od innych.
I myślisz, że taka jaka jesteś to za mało, musisz być kimś więcej, żeby być na równi.
Wtedy zaczynamy budować obraz siebie oczami innych i przekonania:
- Ludzie lubią mnie za to co dla nich robię, nie za to kim jestem
- Nie zasługuję na więcej, więc cieszę się z ochłapów bliskości, sympatii, szacunku.
- Muszę sama dać radę, gdy proszę o pomoc czuję się gorszą
- Nikt mnie nie polubi gdy jestem sobą, muszę kontrolować co powiedzieć, co myśleć, jak się zachować.

Zaczynamy postrzegać, że to co na zewnątrz jest ważniejsze od naszego świata wewnętrznego, od tego co czujemy, przeżywamy, czy myślimy i czego potrzebujemy.

Trudno się robi, jeśli aprobata z zewnątrz nie przychodzi.
Gdy spotykamy się z niezadowoleniem i krytyką. Frustrację i złość najczęściej kierujemy do siebie:
-krytykujemy siebie
-nie znosimy siebie
-obrzucamy pretensjami
-atakujemy siebie
-w sobie upatrujemy źródło krytyki
-ignorujemy to co naprawdę czujemy
-pomijamy własne przeżycia.

Poczucie bycia gorszą silnie jest związane poczuciem własnej wartości. Przy niedocenianiu siebie zaczynamy organizować się w świecie zewnetrzym przy jednoczesnej blokadzie dostępu do siebie, co może prowadzić do głębokiej destabilizacji.
Przeżywamy odcięcie od poczucia harmonii, otwartości, połączenia, poczucia bycia przyjętym i zrozumianym, odcina nas od naszego dobrostanu.

Gdzieś w głębi jednak zauważamy to odcięcie, a internety huczą od dobrych porad wellbeing.
Postanawiamy niezłomnie, tak na tysiąc procent, że od dzisiaj już tak nie będzie. Będę ważna, będę się lubić i szanować.
I tak ma być!!!

Wtedy dochodzi do kolejnego przeciążenia, jakim jest przeciąganie liny z samym sobą.
Lubię - nie lubię 🤔
Jestem wartościowa, ale ktoś się na mnie krzywo spojrzał🤔
Jestem ok, ale nie dostałam podwyżki więc czuję się gorsza 🤔
Jestem ważna, ale odmówiłam pomocy i czuję się złym człowiekiem🤔

🍀Świat zewnętrzny nie definiuje jakim jesteś człowiekiem.
💚Poczucie bycia gorsza to uczucie w tobie, proces, który dzieje się wewnątrz ciebie. To stan, który nie jest widoczny dla innych.

Wewnętrzny krytyk jest dla nas jak zaciągnięty hamulec, a poczucie że taka jaka jestem to za mało, jest w tej samej chwili wciśniętym gazem do podłogi.

Dlatego zmiana nie polega na odcięciu starego i wklejeniu nowego, już naprawionego kawałka nas.

Zmiana to nawiązanie relacji ze sobą, zaciekawienie się, kawałek po kawałku, kim jestem.
Budowanie głębszej więzi ze sobą naturalnie wycisza głos krytyką, wzmacnia poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa w ciele.
Rozwija nas poprzez uznanie siebie i tego jaka jestem, a nie jaka miałam być!

Z miłością Joanna

®️

07/03/2026

Czy często tworzysz czarne scenariusze i zamartwiasz się ?
Myśląc o bliskich wyobraźnia podsyła czarne barwy?

Z pewnością znasz przekonania:

🤔 Martwię się, bo kocham,
a jak się nie martwię to znaczy, że nie kocham.
🤔 Ten kto się martwi jest dobrym człowiekiem.
🤔 Jak się martwię to znaczy, że mi zależy.
🤔 Jak się o kogoś boję, to jesteśmy w bliskiej relacji.

🩶 Martwienie się o kogoś, nie mówi o waszej bliskość,
nie podnosi na duchu,
nie wspiera i nie dodaje sił.

Kiedy ktoś bliski się martwi o nas, to często wycofujemy się z relacji,
zaczyna być rzadko i mniej.
Zamykamy się i powstrzymujemy od szczerości.
Martwienie się i lęk o kogoś jest o oddalaniu się, nie o bliskości!!!.

Gdy się o kogoś martwisz, druga osoba słyszy między słowami:
- Nie wierzę w Ciebie
- Nie dasz rady
- Jesteś kimś słabszym
- Nie ufamTwojej mocy
- Widzę cię w bezsilności.
✖️TO NIE JEST MIŁOŚĆ!

✖️TO NIE JEST BLISKOŚĆ!

To jest Twój strach opakowany w troskę!

Łatwiej przeżywać cudze dramaty, napięcia czy poruszenia, niż zatrzymać się przy swoich.
Martwienie się często zaczyn się tam, gdzie uciekamy od siebie, od swoich emocji i odpowiedzialności za siebie,
gdy za trudna wydaje się rozmowa,
zmiany, decyzją.
Wtedy stajemy się bohaterami-ratownikami, ale w myślach
Lecz ratujemy nie realnie, a w wyobraźni.

Strach o kogoś staje się zajęciem na stałe, a może nawet naszą tożsamością,
ważną rolą, bez której trudno się odnaleźć, bo utrzymuje nas w ciągłym napięciu.
Staje się czymś, co skupia nas na sobie, nie na wsparciu bliskiej nam osoby.

Prawdziwe wsparcie to obdarowanie troską i zaufaniem.

Jakbyś się czuła, gdybyś zamiast kontroli miała zaufanie?

ZAUFANIE ❤️
To droga prawdziwego wsparcia i głębokiej empatii.
To ta obecność, która mówi
-Widzę jak Ci trudno.
A zaufanie mówi- Wierzę w Ciebie,
wiem że masz siłę by przez to przejść.
🫶🍀🫶

To nie jest odwrócenie się od kogoś, to nie jest zamknięcie się na czyjś trud.
To zasianie ziarna wiary w czyjąś MOC.
To pierwszy krok, żeby nie dokładać komuś swojego lęku.
Gdy możesz podarować komuś taką obecność, możesz odwrócić czarne scenariusze w inspirację do szukania rozwiązań.
Możesz podarować swój spokój, który obniża napięcie,
da wytchnienie wraz z oddechem,
wiarę i ciepło w sercu.
W głębokiej obecności może zadziać się koregulacja emocji 🩵

Nie musisz kogoś kontrolować, żeby go kochać!

Prawdziwa pomoc nie polega na wyręczaniu, zwątpieniu,
czy dźwiganiu za kogoś jego trudu.

Prawdziwa pomoc polega na towarzyszeniu komuś,
a towarzysząc nie odbierasz sprawczości, mocy i możliwości.

Czasem najpiękniejszym gestem przyjaźni, aktem miłości dla osoby nam bliskiej jest zaakceptować drogę, którą kroczy i z nią BYĆ,
TOWARZYSZYĆ ❤️

Z miłością Joanna
®️

01/03/2026

Wytrzymam,
Dam radę,
Wyćwiczę się,
Będę twarda,
Przygotuje się na najgorsze.
Ubiorę pancerz i mnie nie ruszy.

A wtedy
emocje nie zmiotą mnie z powierzchni ziemi,
nie dam się zaskoczyć,
nie stracę kontroli,
zachowam twarz.

Czy znasz tą część siebie, która tworzy setki scenariuszy na przyszłość.
A każdy gorsz od siebie,
bardziej czarny i zaplanowany,
w tym nieprzewidywalnym?

Myślisz, że robisz to by się zabezpieczyć, przygotować na najgorsze, żeby to trudne nie zaskoczyło.

Jednocześnie czujesz ile siły i energii ciebie to kosztuje.
Jak wysysa z ciebie chęci i pasję do działania.
Towarzyszą temu myśli
- nie mam siły zadzwonić,
- niech się spotkają beze mnie,
- nie mam siły zrobić/iść/myśleć.
I to poczucie siłowania się i przeciągania liny jak na jakiejś wojnie.

Bardzo bym chciała wszystkim co są na swojej wewnętrznej wojnie powiedzieć, że będzie dobrze i, że już nigdy nie spotka cię nic złego.
Ale to jest nieuczciwe,
obiecać komuś nie prawdę.
Każdego z nas może spotkać coś przykrego, trudnego, coś co może nas przerosnąć czy zaskoczyć.

Dlatego w Somatic Experiencing®️ uczymy się kontenerowania, pomieszczania tego co trudne, tak by nie "wywaliło" nas z torów.

Kontenerowanie
✖️to nie wytrzymywanie,
✖️to nie bycie dzielnym,
✖️ to nie bycie silnym,
✖️to nie nauka znoszenia cierpienia,
✖️ to nie odcięcie od tego co czujesz, by dać radę.

KONTENEROWANIE TO NIE JEST STRATEGIA PRZETRWANIA

Kontenerowanie zadziewa się poprzez
🫶 bycie miłym i delikatnym dla siebie
🫶 naukę wyczucia pojemności swojego układu nerwowego,
🫶 rozpoznawanie kiedy intensywność napięcia cię przeciąża
🫶 uszanowanie ile w sobie mieścisz.
A dzięki temu możesz zwolnić, zrobić przystanek na chwilę i odpocząć od wewnętrznego sztormu.
Bo najczęściej ten sztorm jest w głowie, w myślach, w obawach na przyszłość lub w bolesnych wspomnieniach.
Często nie wiemy co czujemy teraz.

Kontenerowanie to stabilność i
głęboka obecność:
💫Jestem stabilna bo wiem, że jestem np. zaskoczona.
💫Jestem w kontakcie z tym co czuję, nawet jeśli czuję dyskomfort.
💫Jestem świadoma tego co mnie otacza.
💫Mogę zwolnić i nie boli jak wrzątek.
💫Mogę być w swoim naturalnym rytmie i mogę poznawać swój naturalny rytm.
💫Mogę odkrywać i sięgać po swoje zasoby. A to daje możliwość rozładowania tego, co zasila napięcie w nas.

W somatycznym wymiarze naszego bycia, czarne scenariusze na przyszłość przestają mieć znaczenie.

Somatic Experiencing®️ to delikatna nauka oswajania i osadzania się w chwili obecnej.
Aaaaa i jaka to ulga, gdy terapeuta nie mówi:

⛔️ to proszę mi opowiedzieć jak to się stało, jeszcze raz?

Bo w somatycznym wymiarze usłyszysz
❤️ wiem, że tam było bardzo trudno, więc choć chwilę pobędziemy TERAZ, na spotkaniu,
w obecności,
w kontakcie, bo nie musimy tam wracać.

Sięgnij po WYTCHNIENIE!

Z wdzięcznością za kontenerowania,
a nie wytrzymywanie ❤️
Joanna 🍀🩵

24/02/2026

Dzisiaj długopis sam pisał,
a natchnieniem była wdzięczność za Somatic Experiencing®️ i to jak delikatnie, z głębią i przyjmowaniem można pracować z najgłębszą traumą i pozostać sobą TU I TERAZ.

Czy zdarza ci się odpływać świadomością z
"tu i teraz"?

Czuć napięcie w ciele, gdy długo zostajesz w kontakcie z kimś?

Mieć wrażenie, że cisza i bezruch są o czymś strasznym lub nudnym?

Przeżywać napięcie w klatce piersiowej, ścisk w brzuchu, kiedy w otoczeniu jest dobrze i bezpiecznie?

Tak możemy reagować, gdy w naszym układzie nerwowym jest zapisane doświadczenie, które przyszło
zbyt szybko,
było zbyt intensywne,
nagłe lub przewlekłe.

Doświadczenie, które blokowało możliwość ochronić się, bronić, reagować, czy
prosić o pomoc.
Trauma pojawią się kiedy działanie staje się niemożliwe.
W odpowiedzi system obronny ulega przeciążeniu i dezorganizacji.

Człowiek koncentruje całą swoją uwagę na zagrożeniu.
A to oznacza, że mózg nie ma dostępu do spójnej treści, a jedynym zadaniem jest PRZETRWAĆ.

Tryb przetrwania uruchamia nagłe i silne pobudzenie fizjologiczne.
To tak jakby ktoś za twoimi plecami nagle krzyknął - Uważaj, głodny lew za tobą!!!

To wyjaśnia dlaczego wiele reakcji potraumatycznych nie jest przesadzona.

Zatrzymanie i utknięcie tłumaczy:
- trudność w odczuwaniu bezpieczeństa mimo, że nie ma "racjonalnych" zagrożeń
- nagłe zamrożenie w sytuacji konfliktowej
- nadmierną czujność
- mocne reakcje na drobne bodźce.

Kiedy schodzimy do ciała, poruszamy to co w nim zapisane, a rozum nie do końca pamięta.
Schodzimy do obszaru pamięci naszego stanu fizjologicznego w chwili zagrożenia.

Pamięć sensoryczna jest bardzo pierwotną. Powstaje szybciej niż obszary mózgu odpowiadające za słowa.

Leczenie traumy to nie rozmowa, analiza i ponowne rozgrzebanie trudnych wydarzeń.

Leczenie traumy to
- stopniowe doświadczanie regulacji w układzie nerwowym,
- cierpliwość i powtarzalność nowych stanów w ciele
- uczenie i przyłączenie nowych reakcji: stabilizacji, orientacji i ugruntowania
- to odkrywanie zasobów w ciele
- budowanie poczucia bezpieczeństwa w relacji

Leczenie traumy to oswajanie stanu, w którym: brak napięcia nie jest zagrożeniem,
spokój nie oznacza ciszy przed burzą, a
więcej nie uruchamia strachu przed utratą kontroli.

Trauma nie jest tylko historią z przeszłości,
trauma jest fizjologicznym stanem układu nerwowego w teraźniejszości.
Bessel van der Kolk definiuje traumę jako zaburzeniem zdolności do bycia tu i teraz.

Dlatego zmiana nie przychodzi spektakularnie z fajerwerkami w tle.
Zmiana przychodzi cicho, delikatnie, łagodnie.Nie chcąc cię przestraszyć, a wzbudzić Twoje zaufanie i na dobre w tobie zagościć.

Somatic Experiencing ®️ nie jest nurtem uzdrawiania efektem WOW.
Jest rodzajem pracy z traumą poprzez negocjacje, subtelne miareczkowanie, głęboką obecność, otwartość i zaangażowanie.
Narzędzia pracy oparte są na empatii, współczuciu i bezpiecznym przyjmowaniu procesu takim jaki jest.
By integrować go z tu i teraz.

Z miłością Joanna 💚🩵

22/02/2026

Miłość, miłość, miłość... kto by o niej nie marzył.

🤔 Czy wiesz jak to jest kogoś naprawdę kochać, tak calym sercem?
🤔 Czy pamiętasz jak Ty się czujesz, gdy obdarzasz kogoś miłością?
❤️
Myślisz o tej osobie, chcesz dla niej jak nalepiej.
Chcesz uśmiechać się i widzieć ją w uśmiechu i szczęściu.
Chcesz spędzać z nią każdą chwilę.
Dać pyszne śniadanie, przykryć kocem, gdy zimno i
z ciepłem w sercu życzyć cudownego dnia!
Chcesz znać jej marzenia i troski, bo to ważne dla Ciebie co czuje.
Słuchać jej potrzeb z czułością i powagą.
W trudnych chwilach zatrzymać się i z szacunkiem otulić.
A w tym otuleniu, niewidzialnie chcesz chronić przed cierpieniem i złem całego świata.
Chcesz dla niej jak najlepiej, cokolwiek by to znaczyło w realu, bo tyle w tobie miłości!
Twoje ciepło i czułość są darem!

Hmm ...
na samą myśl robi się miękko w sercu 💝🩵💚

Teraz weź głęboki wdech i wyobraź sobie,
jak by to było,
być w ten sposób kochanym!
Poczuj, jakie to uczucie,
gdy jesteś tak ważnym dla kogoś!
💚🩵❤️

A teraz najtrudniejsze:
zatrzymaj się,
spróbuj, delikatnie,
tak na próbę,
skierować do siebie,
to co masz dla innych.

Wyobraź sobie, że w ten sam sposób możesz traktować siebie,
być dla siebie czułym, delikatnym i ważnym człowiekiem.
Szanować swój trud,
chronić się i
celebrować szczęście.
Możesz dla siebie być dobrym 🫶

Miłość to poważna rzecz 💝😊
potraktuj ją całkiem serio!

Z miłością Joanna 💚🩵❤️

08/02/2026

Często mylimy dobre traktowanie siebie z egoizmem, czy egocentryzmem.
Bycie dobrym dla siebie nie umniejsza ludziom w Twoim otoczeniu,
oni nic nie tracą, wręcz przeciwnie.

Bo Ziemia nada się kręci wokół Słońca,
nie wokół Ciebie.
Ale Twój Świat, warto, żeby się kręcił wokół Ciebie.

Dbanie o siebie to wybór,
czym kierujesz się w relacji.
A to czego nie masz dla siebie,
nie możesz oferować innym.
Jeśli mój portfel jest pusty,
to czym mogę obdarować?

❤️ Ludzie czują jak siebie traktujesz❤️

Tym samym w niewidzialny sposób wnosisz, że czują jak CIEBIE można traktować.
I jak Ty chcesz ich traktować.

Jeśli samej sobie umniejszasz, mówisz,
- nie wypada,
- nie zasługuję.

✖️Jeśli nie dajesz sobie prawa, tak po cichu w głowie,
🍀 by być
🍀 sięgać
🍀 otrzymywać np. szacunek,
dobre traktowania z kulturą osobistą.

✖️Jeśli dobrze traktujesz, tych, którzy tego nie szanują, z nadzieją, że odwzajemnią twoją dobroć.

✖️Jeśli gdzieś głęboko myślisz,
że coś z Tobą nie tak,
jesteś wadliwa i popsuta,
a na miłość trzeba zasłużyć i cierpliwie czekasz kiedy przyjdzie ta zasłużona miłość- to tak wymarzona niestety nie przyjdzie,
bo ludzie czują, jakie standardy traktowania wyznaczasz sama sobie.

Jeśli zaczynasz wątpić w siebie i obwiniać się, że do tej pory nie przyszła ta:
🔸️wymarzona przyjaźń,
🔸️wymarzona praca,
🔸️wymarzona miłość,
🔸️nie umiem utrzymać relacji,
🔸️nie umiem wyjść z toksycznych więzi,
🔸️czuję zmęczenie bezowocnym staraniem się,
🔸️przyciągam trudne i źle traktujące mnie osoby,
🔸️mam poczucie, że bardziej się staram niż inni,
🔸️ czekam, kiedy ktoś mnie zacznie dobrze traktować,
To czas się zatrzymać.
I spojrzeć
💚 jak sama siebie traktujesz i co ludzie mogą czuć o twojej relacj?
💚 w czym godzisz się brać udział?
💚 co sobie dajesz, tak wewnętrznie?

Jeśli nasze poczucie bezpieczeństwa i spełnienie
✖️ lokujemy w innych osobach,
✖️ warunkujemy w przychodzących zdarzeniach,
to ile zależy od nas?
I czy Ci TO pasuje w Twoim życiu?

Trwała zmiana zaczyna się od zlokalizowania w czym jestem,
a nie powtarzania czego w życiu CHCĘ.
Nie afirmuj życia, a przeżywaj je!

Buziaki, dobrego dnia Kochani 😘
Z miłością Joanna

03/02/2026

Rozmowy, które się toczą w gabinecie psychosomatycznym, dla niektórych z początku dziwne, a potem fascynujące.
Wyglądają tak:

-Czy słyszysz co mówi Twoje ciało?
-To ciało mówi?
Hmm....
-To skąd wiesz, że je masz?
-Wiem kiedy boli, kiedy mi coś dolega, znam swoje kontuzje, migreny, bóle brzucha.
-Czy to coś Ci mówi?
-Nie wiem bo najbardziej to mnie wtedy wkurza, jest czymś co trudno wytrzymać,
mam chęć je wtedy wyłączyć,
wyrzucić do kosza.
Ma przestać boleć, bo mi przeszkadza!
-A w czym najbardziej Ci przeszkadza?
-W pracy, w obowiązkach, w utrzymaniu tempa.
-W pędzie?
-Tak
-A ten pęd, lubisz go, jest Twoim naturalnym rytmem?

Długa cisz, zwolnienie i zadziwnienie.

- Hmm ... W moim rytmie?
W zasadzie nie wiem co masz na myśli, w sensie, czym ten mój rytm jest, hmm.
To dobry moment w terapii.
W ciszy można więcej zauważyć, poznać siebie, każdy swój aspekt.

Ciało jest jak dziecko.
Źle traktowane, pomijane i lekceważone płacze, jest nieposłuszne, nieznośne.
Odcina się w samotności lub
jest na maxa niegrzeczne, tupie nogą, żeby tylko ktoś je zauważył.
Ukoił, wziął z łagodnością na kolana, a wtedy zadziewają się najpiękniejsze rzeczy.
Możesz zobaczyć uśmiech na twarzy tego dziecka.
Bezpieczeństwo w oczach i ciekawość odkrywania świata, kiedy może iść z Tobą za rękę.

A Twoje ciało jak się miewa?
Jest nakarmione Twoją uważnością?

Tu nie chodzi o siłkę trzy razy w tygodniu, regularny fryzjer, czy hybrydka.

🍀Co tak naprawdę czujesz, kiedy się zatrzymasz?
🍀Jakie fizyczne doznania z Twojego ciała płyną w chwili bezruchu?
🍀Co mówi do Ciebie i co słyszysz od niego?

Cudownie jest móc znowu połączyć się ze sobą.
Czasem to połączenie jest o smutku, zapomnieniu czy nadużywaniu.
Nie bój się tego.
Na końcu jest zawsze przyłączenie i połączenie brakujących elementów,
na powrót.
Dobrze kiedy układanka ma wszystkie puzzle ma miejscu.
A Ty, masz ciekawość swojej pełni w somatycznym wymiarze? 😊

Cudowności i ciekawości somatycznej 😘

Z miłością Joanna

31/01/2026

Żyjemy w czasach kiedy można się już bać.
Ataki paniki, nerwica, depresja, czy zaburzenia osobowości,
są nie o słabości, a o poczuciu bezpieczeństwa w przeżywaniu.

Mogę zwolnić i zacząć kontaktować się z tym co czuję,
zauważać co przeżywam i
ucieleśniać swoją obecność.

Mogę powiedzieć - boję się.
Mogę dać sobie wsparcie lub poprosić kogoś o wsparcie.
Zauważyć, że jestem w przestrzeni, którą sama mogę kreować,
w swoim domu, czy
na spacerze w lesie.

Być może jesteś pierwszym pokoleniem w swoim rodzie,
które może pozwolić sobie czuć,
Czuć za tych, którzy dla przetrwania musieli szybko i bez czucia stawiać czoła codzienności.

Wybór świadomej obecności nie jest łatwym wyborem.
Ścieżka w zgodzie ze sobą, często nie jest w zgodzie z otoczeniem.

Słyszałam, że jestem zbyt wrażliwa, niestabilna, za dużo czuję,
zbyt przeżywam, że denerwuję innych.
Taki odbiór zapraszało do bycia emocjonalnym betonem.

Dzisiaj cieszę się, że mogę czuć,
że mogę przeżywać i uwalniać to co ciężkie i intensywne.
Cieszę się, że kiedy byłam mniej ważna dla innych, nie przestałam być ważna dla siebie.
Dzisiaj mój lęk jest dla mnie ważny,
mój smutek ma znaczenie,
mój niepokój ma we mnie swoje mniejsce.

Cieszę się, że wybrałam metodę Somatic Experiencing®️ która uświadomiła mi, że żyjemy w bezpiecznych czasach, aby pozwolić sobie czuć i przeżywać.
Aby dać sobie dostęp do troski,
czułości i wyregulowania.

Możemy w bezpiecznej przestrzeni zwolnić, otwierać się,
rozpoznawać i nawiązywać kontakt z tym co w nas,
odkrywać i rozumieć.

Wdzięczna za ®️
Joanna

Akademiawytchnienia.pl

23/04/2026

19/04/2026

24/03/2026

22/03/2026

19/03/2026

07/03/2026

01/03/2026

24/02/2026

22/02/2026

08/02/2026

03/02/2026

31/01/2026

Adres

Godziny Otwarcia

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Poniedziałek	07:00 - 19:00
Wtorek	07:00 - 19:00
Środa	07:00 - 19:00
Czwartek	07:00 - 19:00
Piątek	07:00 - 19:00
Sobota	07:00 - 19:00