09/02/2026
O tym jak radzić sobie ze wspomnieniem traumy i jak wesprzeć przetwarzanie takiego doświadczenia.
***Jak wesprzeć siebie, gdy przychodzi do nas nagle wspomnienie doświadczonej traumy?***
1. Uznaj starania swojej psychiki, które prowadzą Cię w kierunku zdrowienia. Nagłe, często niechciane przypomnienie sobie zdarzenia traumatycznego (a czasami tylko fragmentu tego wspomnienia lub jednej tylko jego warstwy, np. wizualnej, słuchowej lub dotykowej) to wysiłki naszej psychiki, by pomóc nam metabolizować doświadczoną traumę. Psychika i ciało próbują domknąć to co zostało niedomknięte, zablokowane, przerwane. Próbują przesunąć wspomnienie do przeszłości.
2. Zmień kontekst pojawienia się wspomnienia traumatycznego. Aby wspomnienie traumatyczne miało możliwość się przetransformować, potrzebuje być przypominane w inny - niż dotychczasowy - sposób. Zmiana kontekstu wspomnienia to np.:
- delikatny ruch/gest, który wprowadzisz intencjonalnie gdy pojawi się niechciane wspomnienie
- dotyk (np. okolicy splotu słonecznego lub przestrzeni nad obojczykiem), który wesprze Cię podczas najtrudniejszych wspomnień
- myśl, która będzie Twoją kotwicą/zasobem, podczas gdy pojawi się wspomnienie traumatyczne (np. „To cierpienie ma swój początek i koniec” albo „Psychika robi, co może by umożliwić mi zdrowienie; nie musi mi się to podobać, ale wierzę, że to dzieje się w dobrym dla mnie kierunku”)
- obraz wewnętrznego opiekuna, który będzie Cię w Twojej wyobraźni chronił przed wspominanym zranieniem.
3. Zobacz, co potrzebuje być dopowiedziane, dokończone, poruszone w Twoim wspomnieniu traumatycznym. W jakim momencie wspomnienia utykasz? Gdzie „kręcisz się w kółko”?
Poszukaj impulsu, który poprowadzi Cię ku zakończeniu przerwanej reakcji na traumę. Może będzie to mocne zatupanie, bieg, przytulenie siebie, powiedzenie na głos „jestem wolna”, a może rysunek, który domaga się narysowania.
4. Gdy tylko pojawi się wspomnienie traumy, przekieruj uwagę na moment, w którym zorientowałeś/aś się, że traumatyczna sytuacja już się dla Ciebie skończyła. Poczuj to w ciele - moment przetrwania, biologicznego triumfu. Zatrzymaj się na nim.
Trzymam za Ciebie mocno w tym procesie kciuki!
Sabina
