Marcin Bartnicki - psychoterapia

15/07/2026

Malignant Altruism with Jungian analyst BETH FOLEY • Friday Sept. 11, 2026

Many of us—particularly those in the helping professions—are drawn toward the suffering of others. It gives meaning, purpose, and a sense of connection. But what happens when the impulse to help becomes excessive, compulsive, or even harmful? In clinical practice, we frequently encounter individuals whose generosity has tipped into exhaustion and alienation from their own inner lives. This seminar will explore the developmental pathways to what may be understood as malignant altruism—a form of helping that, paradoxically, undermines both the helper and those they seek to support. We will consider the religious and archetypal forces that shape this pattern, and reflect on what it means to move toward a more integrated and sustainable form of healthy altruism.

Dr Beth Foley is a Training and Supervising Analyst with the CG Jung Institute of Australia and New Zealand Association of Jungian Analysts and holds the President role of this organization. Beth is in private practice as a Jungian Analyst in Coffs Harbour and has also practiced as a clinical psychologist for over 20 years. Her PhD researched the therapeutic effectiveness of mindfulness-based therapies in psychiatric and oncology settings and resulted in a number of academic papers. She has lectured at several universities on health psychology, existential issues and Jungian psychoanalysis over many years.

Register / More info: https://www.jungarchademy.com/foley-altruism

08/05/2026

Bardzo ciekawy wywiad, stawiający ważne pytania dotyczące wewnętrznego przymusu działania i kultury “samorozwoju”.

Bardzo ciekawa rozmowa z analitykiem jungowskim - członkiem naszego Stowarzyszenia - Tomaszem J. Jasińskim. Rozmawia Aleksandra Nowakowska.
Tłumaczy kwestię siły Ego oraz związek Ego - Jaźń, w kontekście psychologii analitycznej - polecamy ! 🌸🌷🪻
Artykuł znajduje się w majowym wydaniu magazynu „Sens” 5/2026.
Fot. archiwum własne

31/03/2026

Już bardzo niedługo 🙂.

"Kryzys dojrzałej męskości jest bardzo dotkliwy. Brak odpowiednich wzorców dojrzałych mężczyzn, brak spójności społecznej i struktur instytucjonalnych umożliwiających realizację procesu rytualnego sprawia, że każdy musi radzić sobie sam (...) jesteśmy niespokojni, na skraju poczucia bezsilności, bezradności, frustracji, poniżenia, że czujemy się niekochani i niedoceniani i że często wstydzimy się swojej męskości. Wiemy jedynie, że nasza kreatywność została zaatakowana, że nasza inicjatywa spotkała się z wrogością, że zostaliśmy zignorowani, poniżeni i pozostawieni z pustką po utraconej samoocenie. Poddajemy się światu, w którym panuje zasada „człowiek człowiekowi wilkiem”, próbujemy utrzymać naszą pracę i nasze relacje, tracimy energię lub nie osiągamy zamierzonych celów. Wielu z nas poszukuje twórczego, afirmującego i wzmacniającego ojca (choć większość z nas nie zdaje sobie z tego sprawy), ojca, który dla większości z nas nigdy nie istniał w naszym rzeczywistym życiu i nie pojawi się, bez względu na to, jak bardzo będziemy się starać, by go wyczarować.

(...)

Ci spośród nas, których inspiruje myśl wybitnego szwajcarskiego psychologa Carla Junga, mają wszelkie podstawy, by sądzić, że zewnętrzne braki, z jakimi mierzą się mężczyźni – takie jak nieobecność ojca, jego niedojrzałość, brak znaczących rytuałów czy niedostatek starszyzny mogącej pełnić funkcje rytualne – mogą zostać uzupełnione.

Przemawia za tym nie tylko nadzieja, lecz także nasze realne doświadczenie, wywodzące się z pracy klinicznej i z bogactwa indywidualnych wewnętrznych zasobów, których istnienia psychologia przed Jungiem nie była w stanie nawet sobie wyobrazić. Z naszych obserwacji wynika, że w głębi każdego mężczyzny obecne są wzorce, które można określić mianem „twardego okablowania”, umożliwiające osiągnięcie przepełnionej spokojem, pozytywnej i dojrzałej męskości. Jungiści nazywają ten męski potencjał archetypami lub „pierwotnymi obrazami”.

- Król, Wojownik, Kochanek, Mag. O odzyskiwaniu archetypów dojrzałej męskości" w przekładzie Bartosza Samitowskiego i Jamili Younes, planowany czas wydania - wiosna 2026.

15/03/2024

📣 Badania nad skutecznością analizy jungowskiej. Zachęcamy! 👇👇👇

Badania przeprowadzone w Niemczech i Szwajcarii od lat 90. wykazały, że psychoterapia jungowska przynosi znaczące poprawy w zakresie objawów, problemów interpersonalnych oraz struktury osobowości. Trwałość efektów zbadano na przestrzeni do sześciu lat po zakończeniu terapii. Efektywność i opłacalność tej metody potwierdzają dane ubezpieczeniowe, wskazujące na redukcję zapotrzebowania na usługi opieki zdrowotnej ze strony pacjentów. Średnio 90 sesji wystarcza, aby przesunąć pacjentów z poziomu ciężkich objawów do stanu zdrowia psychicznego, co potwierdzają również badania procesu terapeutycznego, które potwierdzają jungowską teorię psychoterapii.

📚Rössler Christian, Evidence for the Effectiveness of Jungian Psychotherapy: A Review of Empirical Studies

👉Link do artykułu w komentarzu

12/05/2023

„Ego i Archetyp” Edwarda Edingera to jedna z najważniejszych książek napisanych przez jungistów (bo sam Carl G. Jung za jungistę się nie uważał), jakie czytałem. Z niecierpliwością czekam na polski przekład.

08/04/2023

Bardzo polecam każdemu mężczyźnie i każdemu kto chce zrozumieć mężczyzn. Do słów wydawnictwa dodam, że książka jest na tyle krótka, a zarazem wszechstronna w swoim oglądzie, że można do niej często wracać, za każdym razem odkrywając coś nowego co naświetli nam jakąś prawdę o sobie lub innych.

Drogi Kolego / Szanowny Panie / Chłopie / Mężczyzno!
Zapraszam Cię do przeczytania jednej z najlepszych książek o męskiej psychologii i drodze rozwoju życiowego mężczyzny, jakie czytałem. Autor - psychoanalityk jungowski Murray Stein, jak mądry i rozumiejący przewodnik (oraz świetny pisarz), opisuje pięć etapów rozwoju w życiu mężczyzny, a także pisze o przyjaźniach męskich oraz o relacjach ojców i synów.
Może jesteś już "dojrzałym gościem", który to i owo w życiu osiągnął i zastanawia się co teraz, może dopiero szukasz tej dojrzałości i swojego miejsca w świecie. Może przed Tobą dopiero wyprowadzka z domu rodzinnego, a może masz już już na koncie "przejścia". Może zastanawiasz się, co po sobie zostawisz i jaki jest sens tego, co dotychczas robiłeś i co będziesz robił dalej. Może wiedziesz życie rodzinne i szukasz zrozumienia i równowagi między odpowiedzialnością wobec bliskich i tej wobec siebie samego. A może jesteś samotnikiem, wędrowcem albo twórcą. A może wszystkim po trochu. Może chcesz lepiej zrozumieć swoją historię i swoje relacje z kobietami, innymi mężczyznami, ojcem albo matką. A może jesteś w jakimś zupełnie innym miejscu. Ważne jest to, czy cenisz świadomość, autorefleksję i samorozwój.
Tak czy inaczej, ta książka jest świetna. Budzi duże zainteresowanie i otrzymuje dużo bardzo pozytywnych recenzji od Czytelników i Czytelniczek. Polecam!
- Bartosz Samitowski, tłumacz "Mężczyzny w budowie", psychoterapeuta i analityk jungowski

13/03/2023

Polecam bardzo interesujący wywiad

- W naszej kulturze gloryfikuje się bycie wiecznym chłopcem. A jeśli nie nastąpi moment otrzeźwienia, inicjacji w dojrzałość, to chłopiec skamienieje, zezgredzieje i pewnego dnia stanie się dziadersem.

08/03/2023

"To mężczyzna w szarym flanelowym garniturze, który codziennie rano dojeżdża kolejką do pracy i tak ściśle identyfikuje się ze swoją zbiorową rolą, że poza jej ramami nie posiada żadnej osobowości. Jego wrodzona wyjątkowość ujawni się w animie: będą go (być może skrycie) pociągać skrajnie niekonwencjonalne kobiety, ponieważ to one przenoszą dla niego projekcję animy, obrazują jego duszę, ujmują jego ducha przygody i śmiałości. Dokładnie ta sama zasada dotyczy kobiet: kiedy są one zamknięte w zbiorowości i konwencjonalne w swoich prezentacjach, ukrywają sekretnego wewnętrznego kochanka (często nieświadomego), który jest wszystkim tym czego nie można powiedzieć o ich konwencjonalnym partnerze. Kiedy się pojawi, zahipnotyzuje je i zawiedzie w odmęty zapomnienia. Tę podstawową zasadę psychiki można zaobserwować w życiu, przedstawiają ją niezliczone powieści, opery i filmy. W wyniku rzeczywistego spotkania z kimś, kto jest nosicielem projekcji animy lub animusa, często pojawia się w snach symbol ciąży psychicznej, symbol sięgający pierwotnego obrazu narodzin bohatera. Dziecko, które ma się narodzić, oznacza indywidualność, która choć obecna, nie jest jeszcze świadoma. Prawdziwym psychicznym celem romansu konwencjonalnego mężczyzny z jego bardzo niekonwencjonalną kobietą-animą jest urodzenie symbolicznego dziecka, które reprezentuje połączenie przeciwieństw w jego osobowości, a zatem jest symbolem jaźni.”
- Murray Stein, Mapa duszy
Wyd. Therapeutes
Zdj. Milles Studio, Shutterstock

07/03/2023

"[W] przypadku wszystkich osób persona musi odnosić się do obiektów, równocześnie chroniąc podmiot. Jest to jej podwójna funkcja. O ile introwertycy mogą by bardzo otwarci w towarzystwie tylko niewielkiej garstki osób, o tyle w dużej grupie kurczą się i znikają. Ich persona często odczuwa wtedy nieadekwatność, zwłaszcza w kontaktach z nieznajomymi i w sytuacjach, w których introwertyk nie odgrywa określonej roli. Przyjęcia koktajlowe są dla nich męczarnią, ale już odgrywanie roli na scenie może by czystą radością i przyjemnością. Wielu znanych aktorów i aktorek jest głęboko introwertycznych. Prywatnie mogą by nieśmiali, ale w roli publicznej czują się bezpiecznie, mają poczucie pewności i mogą z łatwością udawać najbardziej ekstrawertyczne osobowości, jakie można sobie wyobrazić.
Persona, jeśli używa się jej w sposób twórczy w kontekście solidnego rozwoju psychologicznego, służy zarówno do wyrażania, jak i ukrywania różnych aspektów osobowości. Odpowiednia persona jest wystarczająco obszerna, by nie tylko wyrażać właściwe społecznie aspekty osobowości, ale także by pozwalać na bycie autentycznym i wiarygodnym. Jednostka może bez większych szkód identyfikować się z daną personą w takim stopniu, w jakim jest ona prawdziwym wyrazem jej osobowości. Oczywiście może się to zmieniać z wiekiem, a wraz z przechodzeniem kolejnych etapów życia rozwijają się nowe persony. Na przykład ekstrawertycy społeczni mogą stać się bardziej introwertyczni, kiedy osiągają wiek 50 lub 60 lat. W późniejszym okresie życia człowiek uświadamia sobie również, że istnieje zasadnicza różnica między poczuciem, że jego persona jest prawdziwa, szczera i autentyczna, a kompletnym i nieświadomym utożsamianiem się z nią."
- Murray Stein, Mapa duszy
Wyd. Therapeutes
Zdj. Cristina Conti, Shutterstock

03/03/2023

„Furia współczesnych mężczyzn jest ogromna. Ponieważ nie mogą o niej mówić bez narażenia się na wstyd, większość dryfuje w osamotnienie i w konsekwencji kieruje swoja wściekłość na siebie. Narkotyzują się, nadużywają alkoholu albo pracują do upadłego. Muszą odnaleźć punkt, w którym nie czują już bólu, w którym mogą zwolnić. Wielu z nich to pracoholicy. Praca pozwala im uniknąć konfrontacji z wymogami własnej animy. Praca wykańcza ich do tego stopnia, że dopiero wieczorem pozwalają sobie wreszcie paść na łóżko, wyczerpani, ale za to z honorem. Nie trzeba być terapeutą, żeby rozumieć, jak gniew skierowany do wewnątrz prowadzi do somatyzacji i depresji. Stres jest czymś mierzalnym. Dzięki temu w psychologi potocznej nauka radzenia sobie ze stresem jest tak popularna, co jest zjawiskiem tyleż użytecznym, co powierzchownym. Nadciśnienie, choroby serca, dolegliwości żołądkowe i bóle glowy - wszystkie są dziećmi stresu. Czyż skracanie się długości życia nie jest patologią? [...]
Madejowe łoże Saturna obraca się. Leżą na nim wszyscy mężczyźni. Ich rany nie prowadzą do wzrostu świadomości, nie stają się źródłem mądrosci, a źródłem bólu pozbawionego znaczenia. Znieczulenie pracą, narkotyczne otępienie spowodowane substancjami chemicznymi lub ideologią, groza samotności - zranienia bez transformacji są barbarzyńskie i bezduszne.
To prawda, że zranienia są mężczyznom potrzebne, muszą jednak umożliwiać wzrost. Dzisiejsi mężczyźni doświadczają ich jednak w samotności, przez co niszczą wszystko wokół siebie. Mężczyzna, który chce pomóc sobie i swojemu otoczeniu, powinien zacząć od akceptacji własnych zranień i tego, że przenikają one w jego codzienność.”
- James Hollis, W cieniu Saturna
Wyd. Raven https://www.facebook.com/ravenedu
Zdj. ESB Professional Shutterstock