Kamil Elkader Gabinet Psychologii, Seksuologii i Psychoterapii

16/08/2026

Koleżanki Psychoterapeutki i Koledzy Psychoterapeuci,

We wrześniu ruszam z integracyjną grupą seminaryjno-superwizyjną w formule online. Start: 19 września❗️

Zapraszam wszystkich dbających o samorozwój. Poniżej wklejam kilka info. Więcej informacji na stronie, link w komentarzu.

Celem spotkań jest rozwijanie umiejętności różnorodnego rozumienia trudności osób korzystających z psychoterapii i możliwych działań terapeutycznych wychodząc poza wyuczone podejście, gdy nie pomaga ono optymalnie danej osobie bez przypadkowości i powierzchowności w działaniu.🔎

Integracyjna superwizja grupowa to miejsce uczenia się, jak korzystać z różnych perspektyw psychoterapeutycznych i przekładać je na adekwatne decyzje kliniczne dotyczące kierunku procesu, celów i priorytetów pracy. 💪

W części seminaryjnej zajmiemy się analizą wniosków z badań nad integracją i efektywnością psychoterapii, na przykład na podstawie prac Johna C. Norcrossa i Micka Coopera. 📔📒📕

Rozwijane umiejętności:

✅ tworzenie wieloperspektywicznej konceptualizacji,

✅ ustalanie adekwatnych celów terapii,

✅ porządkowanie procesu terapeutycznego,

✅ łączenie różnych perspektyw i możliwych działań bez chaosu i przypadkowości,

✅stosowanie interwencji doświadczeniowych wspierających proces,

✅monitorowanie własnych stanów w odniesieniu do poruszanych w procesie treści i podejmowanych interwencji.

Zapraszam również na superwizje indywidualne 👋

20/07/2026

Lęk przed porzuceniem to częsty temat w gabinecie. Jest stałym napięciem, które utrudnia zaufanie i poczucie się bezpiecznie w relacji z drugą osobą. Umysł zaczyna mimowolnie wypatrywać sygnałów świadczących o tym, że coś się psuje, coś jest nie tak…

Czasem wystarczy krótsza wiadomość, zmiana tonu głosu, późniejszy powrót do domu albo potrzeba spędzenia czasu osobno. Neutralne zachowanie może zostać odczytane jako zapowiedź końca. Uruchamia natrętne myśli:

- Co zrobiłem nie tak❓
- Czy jest na mnie zła❓
- Dlaczego się nie odzywa❓
- Czy jest ktoś inny❓

Im silniejsze staje się poczucie zagrożenia, tym większa pojawia się potrzeba odzyskania kontroli:

❌ domaganie się zapewnień,
❌ sprawdzanie szczegółów,
❌ próby kontrolowania drugiej osoby.

Takie zachowania są próbą zmniejszenia lęku i „ratowania” relacji. Paradoks polega na tym, że wywołują skutek przeciwny do zamierzonego. Druga osoba zaczyna czuć się kontrolowana, a nawet osaczona. Może wówczas zacząć się dystansować, złościć albo domagać się poszanowania prywatności. Dla osoby bojącej się porzucenia staje się to kolejnym dowodem, że jej obawy są uzasadnione….

W ten sposób tworzy się błędne koło: im większy lęk przed utratą relacji, tym intensywniejsze próby zabezpieczenia jej trwałości; im więcej kontroli, tym większa potrzeba niezależności po drugiej stronie.

W dorosłości lęk przed porzuceniem może przejawiać się między innymi jako:

⚠️trudność w tolerowaniu chwilowego dystansu,
⚠️ silna reakcja na opóźnioną odpowiedź lub zmianę planów,
⚠️ częste poszukiwanie zapewnień o miłości i trwałości związku,
⚠️ nadmierne analizowanie zachowania partnera,
⚠️ zazdrość i potrzeba kontroli,
⚠️ rezygnowanie z własnych potrzeb, aby nie ryzykować konfliktu,
⚠️ łatwe angażowanie się w relacje z osobami niedostępnymi i odrzucanie tych dostępnych jako nudnych,
⚠️ kończenie relacji wyprzedzająco.

Warto pamiętać, że potrzeba bezpieczeństwa, chęć kontaktu i emocjonalnej dostępności jest naturalną częścią więzi. Trudność pojawia się wtedy, gdy lęk zaczyna dominować nad faktami i sprawiać, że większość sytuacji jest interpretowana przez pryzmat poczucia odrzucenia.

Źródła lęku przed porzuceniem wiążą się z doświadczeniami z dzieciństwa.
Nie chodzi o dosłowne porzucenie lub opuszczenie dziecka. Większe znaczenie ma emocjonalna niedostępność opiekunów, nieprzewidywalność ich reakcji lub doświadczenie, że poczucie bezpieczeństwa zależy od nastroju dorosłego ⚡️ Dzieci z poczuciem emocjonalnego odrzucenia często dorastają także z poczuciem bycia niewystarczającym, co odbiera pewność siebie i często utrudnia wchodzenie w satysfakcjonujące relacje romantyczne.

Praca terapeutyczna może obejmować rozpoznawanie własnych reakcji i wzorców atrakcyjności, sposobów wchodzenia w relacje, tolerowanie niepewności, regulowanie napięcia, zmianę sposobu interpretowania zachowania partnera oraz uczenie się bardziej bezpośredniego wyrażania potrzeb oraz szanowania autonomii drugiej osoby. Ważne jest także odróżnianie dwóch sytuacji: uruchomienia dawnego lęku oraz realistycznej oceny sytuacji, w której rzeczywiście brakuje stabilności.

Zmiana tego wzorca jest możliwa. Nie zawsze wymaga psychoterapii, ale terapia może być potrzebna, gdy obawy są silne, powtarzają się w kolejnych relacjach lub prowadzą do sztywnych lub nieadekwatnych zachowań, które niszczą związek

Celem nie jest całkowite pozbycie się lęku ani przekonanie siebie, że nikt nigdy nie odejdzie. Takiej gwarancji nie daje żadna relacja. Chodzi raczej o rozwinięcie zdolności do pozostawania w bliskości bez ciągłego przewidywania katastrofy — i do zauważania, że chwilowy dystans nie oznaczać końca relacji.

Jeżeli rozpoznajesz u siebie ten wzorzec i widzisz, że wpływa on na Twoje relacje, warto przyjrzeć się temu bliżej.

04/06/2026

Tę radę z internetów dedykuję wszystkim nadmiernie przejętym ocenami innych😉

22/05/2026

Trauma prenatalna, okołoporodowa i postnatalna – co warto wiedzieć❓

Za mną szkolenie z wczesnej traumy, które zainspirowało mnie do poukładania przemyśleń wokół problemów spotykanych w gabinecie.

Chodzi o bardzo wczesne doświadczenia stresu i przeciążenia, które wpływają na rozwijający się układ nerwowy i późniejszą regulację emocji i poczucie bezpieczeństwa.

Jest to tak zwana trauma przedwerbalna, która powstaje zanim człowiek nauczy się mówić. A mówienie o swoich doświadczeniach i przeżyciach jest ważnym elementem wychodzenia z traumy.

Jak wyzdrowieć z traumy, która powstała zanim znane były słowa oddające to, co się stało❓

Trauma prenatalna i okołoporodowa nie oznacza, że dziecko „pamięta” wydarzenia z tego okresu. Do potencjalnie traumatyzujących doświadczeń z tego okresu należą m.in.:

⚠️przewlekły stres w ciąży,
⚠️ depresja, lęk, trauma lub poczucie zagrożenia w czasie ciąży,
⚠️ komplikacje przebiegu ciąży lub porodu,
⚠️ poród przedwczesny,
⚠️ niedotlenienie,
⚠️ nagłe lub bolesne procedury medyczne w czasie ciąży, porodu lub po porodzie,
⚠️ oddzielenie od matki po porodzie,
⚠️ pobyt w inkubatorze lub intensywnej opiece neonatologicznej.

Takie doświadczenia nie determinują całkowicie rozwoju, ale u części dzieci, a następnie dorosłych mogą zwiększać podatność na:

☑️ trudności z wyciszaniem,
☑️ problemy ze snem,
☑️ nadwrażliwość na bodźce,
☑️ zwiększoną lękliwość,
☑️ drażliwość lub impulsywność,
☑️ trudności z regulacją napięcia,
☑️ nieustanne przeżywanie nieadekwatnego do okoliczności życiowych poczucia zagrożenia, bezradności, uwięzienia, zblokowania, niemocy, opuszczenia lub braku bezpieczeństwa,
☑️ chorowanie na zaburzenia lękowe i nastroju w późniejszym życiu.

Badania nad stresem prenatalnym wskazują, że jednym z mechanizmów ich powstawania jest:
❗️wpływ kortyzolu na rozwijającą się oś HPA, czyli układ podwzgórze–przysadka–nadnercza.
❗️przewlekle pobudzony autonomiczny układ nerwowy, który odpowiada za regulację pobudzenia, wyciszenia i reakcji na bodźce.

Innymi słowy: osoba (także dorosła) z doświadczeniem traumy przedwerbalnej może mieć układ nerwowy łatwiej przechodzący w stan alarmu i trudniej wracający do spokoju.

Skutki stresu prenatalnego mogą ujawniać się nieco inaczej u dziewczynek 🙎‍♀️i chłopców👨‍💼. U dziewczynek częściej opisywany jest wzór podwyższonej lękowości 🫣i reaktywności emocjonalnej, u chłopców — pobudliwości, impulsywności i agresji ⚡️

Co można robić? Najważniejsza jest profilaktyka i wsparcie:

✅ Pomoc terapeutyczna, psychoterapia, wsparcie psychiatryczne są ważnymi czynnikami ochronnymi w czasie ciąży o trudnym przebiegu.

✅ Wciąż mało popularna jest wiedza, że nowoczesne leki psychiatryczne są bezpiecznie w stosowaniu pod kontrolą lekarza w czasie ciąży. Ich stosownie zmniejsza obciążającą ekspozycję dziecka na stres i kortyzol w łonie i potencjalnie łagodzi związane z tym problemy po urodzeniu, a potem w dorosłości. Lepiej leczyć niż zmagać się ze skutkami nieleczenia ❗️

✅ Równie ważna jest opieka po porodzie. Dlatego pomoc może obejmować wsparcie psychologiczne mamy, leczenie u niej depresji poporodowej i lęku, terapię traumy okołoporodowej, pracę nad więzią rodzic–dziecko oraz pomoc dziecku w regulacji napięcia.

✅ Z kolei u dorosłych w zmagających się ze skutkami wczesnej traumy potrzebna jest praca z wzorcami regulacji: napięciem w ciele, specyficznymi zblokowanymi reakcjami, poczuciem bezpieczeństwa, somatycznymi reakcjami obronnymi. Szczególnie ważna jest regulująca relacja terapeutyczna.

Ważne: nie chodzi o obwinianie matek. Ich stres jest wypadkową sytuacji, z którą muszą się mierzyć. Chodzi o rozpoznawanie obciążeń i zapewnianie wsparcia — matce, dziecku i całemu systemowi rodzinnemu.

16/05/2026

Pracujący weekend ze studentami i studentkami🧑‍🎓👩‍🎓Szkoły Psychoterapii Integratywnej Silva Rerum wokół zaburzeń psychosomatycznych.

Przywitał mnie gospodarz Ośrodka 😊

05/05/2026

💘To, co nazywasz „chemią”, może być… red-flagiem⚠️☢️

Wiele osób opisuje początki relacji jako natychmiastowe przyciąganie: „kliknęło”, „zaiskrzyło”, „czuję, że to coś wyjątkowego”. Taka intensywność bywa ekscytująca, ale nie zawsze oznacza dobre dopasowanie.

W gabinecie często wracają wspomnienia intensywnego zauroczenia, silnej ekscytacji i poczucia wyjątkowości na początku znajomości. Mniej uwagi poświęca się jednak dalszemu ciągowi tych historii: temu czy relacja rzeczywiście okazała się bezpieczna, wzajemna i stabilna, czy raczej szybko stała się krzywdząca, naruszająca albo pełna napięcia.

W kolejnych poszukiwaniach punktem odniesienia bywa więc sam intensywny początek, a nie jego konsekwencje.

Dlaczego tak się dzieje❓

„Chemia” może być nie tylko sygnałem zainteresowania, lecz także efektem pobudzenia układu nerwowego, aktywacji systemu przywiązania i uruchomienia znanych schematów relacyjnych.

Nasz mózg rozpoznaje to, czego nauczył się wcześniej. Jeśli bliskość była kiedyś związana z niepewnością, napięciem, zabieganiem o uwagę albo lękiem przed odrzuceniem, podobna dynamika w dorosłej relacji może wydawać się bardzo intensywna.

Nie dlatego, że jest dobra i bezpieczna.
Bardziej dlatego, że jest znajoma.

☢️ Właśnie dlatego ktoś niedostępny, niejednoznaczny albo raz dostępny, raz oddalający się, może silnie przyciągać. Układ nerwowy może odczytywać napięcie jako ekscytację, niepewność jako fascynację, a ulgę po odzyskaniu kontaktu jako dowód wyjątkowej więzi.☢️

W psychoterapii mówi się o utrwalonych w przeszłości wzorcach, które wpływają na to, jak przeżywamy siebie i innych w relacjach.

Jeśli druga osoba uruchamia schemat opuszczenia, deprywacji emocjonalnej, zasługiwania na uwagę albo lęku przed odrzuceniem, może wydawać się szczególnie pociągająca. 🥹

Jeśli mamy trudność w tworzeniu stabilnych i dobrych związków, warto szczególnie uważnie przyglądać się ekscytacji z początków poznawania drugiej osoby. ⚠️ Może ona sygnalizować powrót do dawnego, niesłużącego wzorca. ☠️

Warto więc zatrzymać się i sprawdzić, czy:

✅ rzeczy nie dzieją się za szybko,
✅ nie pojawia się nadmierne analizowanie zachowań i motywów drugiej osoby,
✅ nie tracimy kontaktu ze sobą, swoimi potrzebami i granicami,
✅ relacja nie zaczyna zbyt szybko pochłaniać całej naszej uwagi,
✅ więcej jest napięcia i niepewności niż spokoju i realnego poznawania się.

Nie każda intensywna „chemia” jest red flagiem. Warto jednak pamiętać, że dobre związki nie zawsze — zwłaszcza od razu — przypominają emocjonalny fajerwerk.

❗️Dobre związki wymagają wzajemnego poznania i zbudowania więzi, czyli czasu 🥰 Właśnie dlatego na początku mogą wydawać się mniej spektakularne.

Psychoterapia może pomóc, jeżeli:
⚠️ciągle powtarzasz niekorzystny schemat relacyjny,
⚠️zawsze "przyciągasz" ten sam typ partnera/partnerki,
⚠️nikt nie jest w stanie Cię zainteresować,
⚠️odczuwasz ekscytację, a potem kończy się "jak zwykle".

09/01/2026

To ważny dzień. Powstanie rejestr psychologów, wiążące standardy edukacji, samorząd i instytucja rozpatrująca skargi na złą jakość. A co najważniejsze, będzie ochrona prawna dla tytułu. Koniec dziwnych studiów bez chodzenia na zajęcia i tytułowania się psychologiem po weekendowym kursie psychologii społecznej…. Mam nadzieję, że Prezydent podpisze.

Co ważne, ustawa rozdziela zawód psychologa i psychoterapeuty. To dobry ruch, gdyż w Polsce zwykło się mówić „idę do psychologa”, kiedy chodzi się do psychoterapeuty. O ile większość psychoterapeutów to również psychologowie (ponad 90%), to prowadzenie psychoterapii wymaga od psychologa oddzielnego wykształcenia i przygotowania zawodowego. Same studia psychologiczne nie są niezbędne do bycia psychoterapeutą. Obecnie to jest pole do nadużyć - do prowadzenia psychoterapii aspirują osoby ledwie po podstawowych studiach psychologicznych, często skróconych i złej jakości (patrz pierwszy akapit: ustawa o zawodzie psychologa), a bez istotnej wiedzy z zakresu psychoterapii. Stosowna ustawa, która ureguluje też psychoterapię jest procedowana rownolegle.

Już dzisiaj sprawdzaj jednak czy Twój „psycholog” i Twój „terapeuta” skończyli dodatkową czteroletnią ❗️ szkołę psychoterapii lub są w jej trakcie. Masz prawo pytać o edukację i oglądać papiery nawet zanim powstanie rejestr psychoterapeutów.

❗ Powstanie rejestr psychologów.

Sejm uchwalił ustawę o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów. Na mocy jej przepisów powstać ma rejestr psychologów, który umożliwi sprawdzenie, czy osoba podająca się za psychologa, faktycznie nim jest.

Ustawa określa również wymogi edukacyjne i kwalifikacyjne dla osób świadczących usługi psychologiczne. Ma to zwiększyć bezpieczeństwo pacjentów oraz zapobiec działalności osób nieuprawnionych.

04/11/2025

Kryzys w związku zaczyna się często od trzech poniższych błędów. Brzmią niby prosto, a jednak zazwyczaj sprawiają dużo kłopotów ze stosowaniem. Dlaczego? Ponieważ potrzeba rzeczy niełatwych:

1️⃣ Wiedzy, że każdy czuje i przeżywa świat nieco inaczej, z inną intensywnością i odnosi do innych doświadczeń i związanych z nimi reakcjami. Co dla nas jednej osoby nieważne, dla drugiej bywa kluczowe i nie jest to "przesada". Nie należy po prostu mierzyć innych swoją miarą i zakładać, że doświadczają codzienności tak, jak my. To kluczowa dla relacji i związków umiejętność tak zwanego
🔥mentalizowania 🔥czyli wyobrażania sobie co przeżywa druga osoba.

2️⃣ Zainteresowania drugą osobą i chęci poznania jej przeżyć bez stawiania się w centrum lub bez uruchamiania porównywania się, licytowania się (jakże częste w parach jest licytowanie się na krzywdy lub na zasługi) lub zwykłego mądrowania się ❌

3️⃣ Umiejętności bieżącego rozmawiania o potrzebach, emocjach, żalach i pretensjach. Pozwala to być dla siebie ważnymi i na siebie uważnymi. Przeciwdziała powstawaniu dystansu i frustracji skutkującej ulewaniem się nieadekwatnej krytyki („bo ty zawsze") lub rozpamiętywaniem krzywd („bo ty kiedyś”).

✅ Psychoterapia pomaga poradzić sobie z trudnościami utrudniającymi stosowanie się do powyższych zasad a psychoterapia par pomaga rozwiązać problemy, kiedy sprawy rozwiną się w złym kierunku.

28/10/2025

Warto wiedzieć 💡
✅ Pisanie ręczne pozytywnie stymuluje mózg – wpływa na polepszenie pamięci, umiejętność koncentracji, a nawet na bardziej trafny dobór słów dla wyrażenia myśli. Badania dowodzą, że pisanie na klawiaturze nie daje takich rezultatów.

✅ Pisanie dziennika, pamiętnika, a także popularnego w psychoterapii zadania, jakim jest listu do ważnej osoby (albo siebie) korzystnie wpływa na możliwość przepracowania zdarzeń, relacji, problemów i regulacji emocji.

Rezygnacja z pisania ręcznego szkodzi kondycji układu nerwowego.
Pisanie ręczne pozytywnie stymuluje mózg – wpływa na polepszenie pamięci, umiejętność koncentracji, a nawet na bardziej trafny dobór słów dla wyrażenia myśli. Badania dowodzą, że pisanie na klawiaturze nie daje takich rezultatów.

Artykuł w komentarzu ⬇️

02/09/2025

Miło mi poinformować, że zostałem dopuszczony do otwarcia przewodu superwizorskiego i rozpoczynam działalność superwizora psychoterapii.

Zapraszam psychoterapeutów i psychoterapeutki, psychologów i psycholożki, pracowników i pracownice szeroko rozumianego sektora pomocowego, czyli wszystkich, którzy potrzebują rozumieć siebie i innych do dobrego wykonywania swojej pracy pomocowej.

Pracując razem, możemy według Twoich potrzeb:

- poszerzać rozumienie trudności osób pod Twoją opieką terapeutyczną,

- łapać lepszy ogląd relacji terapeutycznej i monitorować kierunek procesu,

- omawiać dobór adekwatnych interwencji,

- analizować wpływ własnych doświadczeń i trudności, które mogą przekładać się na przebieg psychoterapii/ rozwój relacji pomocowej,

- dzielić się wiedzą i doświadczeniem.

Pracuję integracyjnie z mocnym naciskiem na doświadczeniowość i humanistyczne rozumienie człowieka. Mam przy tym solidną wiedzę z różnych podejść i metod. Więcej na mojej stronie w linku w komentarzu.

Zapraszam w Warszawie i online. Indywidualnie i grupowo.