01/10/2026
Świetne😀
Nuda w procesie terapii 👍
Udostępniam i polecam do przeczytania
Dziękuję autorowi
Nuda pojawiająca się w relacji terapeutycznej rzadko jest „brakiem treści” — w psychodynamice i innych nurtach to ważny komunikat kliniczny oraz forma przeciwprzeniesienia. Interpretacja nudy zależy od tego, skąd się bierze i jaką funkcję pełni w strukturze pacjenta oraz w samym procesie
🥱 Nuda może być mechanizmem obronnym pacjenta
Często pacjent nieświadomie indukuje nudę u terapeuty, aby zablokować dostęp do trudnych, zagrażających emocji i stanów (lęku, wstydu, złości, żałoby)
Intelektualizacja i odcięcie od afektu: Pacjent szczegółowo i bezemocjonalnie relacjonuje wydarzenia ze swojego tygodnia (tzw. opowiadanie historii zamiast przeżywania). Odcięcie afektywne pacjenta wywołuje u terapeuty znużenie lub trudność w utrzymaniu uwagi
Obrona przed bliskością: Nuda bywa oporem przed wglądem i relacją — jeśli rozmowa pozostaje na poziomie powierzchownym, relacja z terapeutą nie staje się zagrażająco bliska
Pseudo-uległość: Pacjent mówi to, co uważa, że „powinien” mówić w gabinecie, realizując obcy scenariusz, co pozbawia kontakt autentyczności i energii
😴 Nuda w kontekście struktury osobowości i diagnozy
Reakcja znużenia u terapeuty może pomóc w rozpoznaniu specyfiki funkcjonowania psychicznego pacjenta
Struktura narcystyczna: Nuda pojawia się często wtedy, gdy pacjent traktuje terapeutę jako „widza” lub obiektywnie użyteczne tło, a nie żywą osobę (relacja typu Selfobject). Brak autentycznej wymiany i przebywanie w promieniowaniu narcystycznego monologu wywołuje u odbiorcy poczucie wyłączenia i znużenia
Depresja i anhedonia: Nuda terapeuty bywa odzwierciedleniem głębokiej pustki, martwoty wewnętrznej lub zamrożonego afektu pacjenta (przeniesienie identyfikacyjne)
Ruminacje i obsesyjność: Drobiazgowe, uporczywe krążenie wokół tych samych tematów bez dopływu nowych emocji tworzy opór, który fizycznie wyczerpuje uwagę terapeuty
Nuda jako wskaźnik dynamiki relacyjnej i przeciwprzeniesienia
Przeciwprzeniesienie dopełniające (complementary countertransference): Terapeuta czuje się tak, jak czuły się ważne postacie z przeszłości pacjenta (np. zignorowany, zepchnięty na dalszy plan, zmuszony do słuchania bez prawa do głosu)
Przeciwprzeniesienie zgodne (concordant countertransference): Terapeuta doświadcza tego, co pacjent wypiera ze swojej świadomości — własnej nudy, poczucia beznadziei czy pustki życiowej
Przeciwprzeniesienie własne terapeuty: Nuda może być także sygnałem zmęczenia terapeuty, jego własnych obron przed trudnym tematem wnoszonym przez pacjenta lub bezradności wobec braku postępów w procesie
Wniosek? Nie dziwmy się, że psychoterapeuta ziewa, przysypia lub „odleciał”. On dalej pracuje! 🛠️🦺🧤😊
