Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu

Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu, Psycholog, Ulica Madalińskiego 89 lok. 1, Warsaw.

Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu (dawniej Akademia Psychologii Zorientowanej na Proces)
psychoterapia indywidualna, psychoterapia dla par i rodzin, superwizje, facylitacja, szkolenia, konsultacje dla firm, terapia metodą Lowena, procesy grupowe Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu skupia psychoterapeutów i psychoterapeutki pracujących w różnych systemach terapeutycznych, których wspólnym mianownikiem jest głęboki dialog z samym sobą, drugim człowiekiem, grupami i społecznościami.

Post Agnieszka Wróblewska Filozofka polityczna Iris Marion Young w swoich pracach podkreślała, że akt agresji wobec grup...
29/07/2026

Post Agnieszka Wróblewska

Filozofka polityczna Iris Marion Young w swoich pracach podkreślała, że akt agresji wobec grup mniejszościowych jest tylko jednym z 5 elementów złożonego mechanizmu społecznego, który tworzy cały system opresji. Towarzyszy mu wyzysk ekonomiczny, marginalizacja, obniżanie statusu oraz imperializm kulturowy, który polega na ustanawianiu doświadczenia i kultury grupy dominującej jako normy.
Oznacza to, że nie można traktować ataków na osoby z grup mniejszościowych jako "chuligaństwa", tylko jako efekt systemu, który niedostatecznie te osoby chroni i powinien podjąć systemowe działania, żeby zapewnić wszystkim bezpieczeństwo.

na podst. I. M. Young "Justice and the politics of difference".
fotografia Tina Modotti "Kobieta z flagą".

Zachęcamy do zapoznania się z tekstem Tomasza Teodorczyka p.t.: Kamyki wrzucone do umysłu czytelnika_czki.Autor w tym kr...
27/07/2026

Zachęcamy do zapoznania się z tekstem Tomasza Teodorczyka p.t.: Kamyki wrzucone do umysłu czytelnika_czki.
Autor w tym krótkim eseju zajmuje się problemami wynikającymi z różnych form literackich oraz kwestią jak budować relację autor_ka – czytelnik_czka.
Poniżej fragment, a link do całości tekstu w pierwszym komentarzu.

Krótka forma ma tyleż zalet, co wad. Podstawową zaletą jest brak wodolejstwa, tak powszechnego w literaturze używania słowa głównie do zapełniania papieru. Natomiast podstawową wadą są konsekwencje związane z formą, która z racji na duży poziom kondensacji stanowi ogromne wyzwanie zarówno dla autora_ki jak i czytelnika_czki. Oczywiście są różne poziomy kondensacji, istnieją krótkie formy poetyckie np. haiku, które spełniają warunek zwięzłości, ale ma ona inny charakter z racji na to, że jest zapisem chwili. Wprawdzie chwili znaczącej, która w umyśle czytelnika_czki może się rozrosnąć, „rozpakować” jak kulka herbaty, jednak nie o taką kondensację mi chodzi.

Post Agnieszka Wróblewska Jednym z wyzwań, z którymi mierzymy się w trakcie psychoterapii, jest oddzielenie społecznych ...
24/07/2026

Post Agnieszka Wróblewska

Jednym z wyzwań, z którymi mierzymy się w trakcie psychoterapii, jest oddzielenie społecznych wzorców, które nadały kierunek naszemu życiu od tego, co my byśmy rzeczywiście chciały realizować. Okazuje się, że wymaga to dużo pracy, na co trafnie zwracał uwagę Fromm:

"Człowiek współczesny żyje w złudzeniu, iż wie, czego chce, gdy w istocie chce jedynie tego, czego się odeń oczekuje. Aby zaakceptować tę prawdę, trzeba sobie uprzytomnić, że wiedzieć, czego się istotnie chce, nie jest wcale rzeczą łatwą, lecz jednym z najtrudniejszych zadań stojących przed każdą istotą ludzką. Jest to problem, który gorączkowo usiłujemy ominąć, przyjmując gotowe cele za własne."

Stąd też taka praca, poza rozpoznaniem tych mocno już uwewnętrznionych wpływów, opiera się na stopniowym uczeniu się zauważania własnych, najmniejszych potrzeb i dawania sobie prawa do ich realizacji.

cyt. Erich Fromm "Ucieczka od wolności"
obraz Georgia O'Keeffe "Blue Green Music"

Post Agnieszka Wróblewska Christina Maslach, prekursorka badań nad wypaleniem zawodowym, stwierdziła jako jedna z pierws...
22/07/2026

Post Agnieszka Wróblewska

Christina Maslach, prekursorka badań nad wypaleniem zawodowym, stwierdziła jako jedna z pierwszych, że jest ono odpowiedzią na dysfunkcyjne środowisko pracy, a nie brakiem odporności psychicznej czy defektem osobowości osoby zatrudnionej. Tworzyła i wdrażała w związku z tym programy zmian dla organizacji. Wyróżniła sześć obszarów niedopasowania, które wg niej mają kluczowe znaczenie w tym procesie:

1. PRZECIĄŻENIE – czy realistyczne jest wykonanie zadań w danym na nie czasie
2. KONTROLA – czy osoba ma wpływ na sposób wykonywania pracy
3. NAGRODA – czy czuje się doceniona, (nie tylko finansowo)
4. WSPÓLNOTA – jak wyglądają relacje z zespołem, z przełożoną/ym
5. SPRAWIEDLIWOŚĆ – czy czuje, że jest traktowana uczciwie
6. WARTOŚCI – czy to, co robi, jest zgodne z tym, co dla osoby jest ważne

Jest to dobra wskazówka dla doradztwa i psychoterapii, żeby zidentyfikować obszary największego niedopasowania, i zobaczyć, czy i jak można je zmienić. Chyba, że jest już na to za późno, gdyż rozwijające się wypalenie zawodowe może stać się istotnym czynnikiem rozwoju depresji.

Na podst. Christina Maslach, Michael P. Leiter "Prawda o wypaleniu zawodowym. Co robić ze stresem w organizacji"
Fot. Praca Latify Echakhch, Biennale Sztuki w Wenecji, 2022.

Post Agnieszka Wróblewska Kiedy do gabinetu przychodzą pary, zdarza się, że są wymęczeni ciągłą walką o mało ważne rzecz...
20/07/2026

Post Agnieszka Wróblewska

Kiedy do gabinetu przychodzą pary, zdarza się, że są wymęczeni ciągłą walką o mało ważne rzeczy i nie rozumieją, dlaczego wzbudza w nich ona tak skrajne emocje. Natomiast istota sprawy leży nieco głębiej niż fakty, o których opowiadają.

"Siła konfliktu nie jest związana z wysokością wygranej lub przegranej, ani z wagą sprawy, o którą toczy się walka, ale z tym, w jakim stopniu konflikt zagraża dotychczasowej tożsamości obu stron konfliktu.

W każdym konflikcie ludzie tak naprawdę bronią tożsamości i poczucia własnej wartości."

cyt. Deutsch i Coleman "Rozwiązywanie konfliktów. Teoria i praktyka".
zdj. rzeźba Henry’ego Moore’a "Król i królowa", Szkocja.

Zachęcamy do zapoznania się z bardzo ciekawym tekstem Tomasza Teodorczyka Czym jest głupota?Autor w krótkim eseju stawia...
17/07/2026

Zachęcamy do zapoznania się z bardzo ciekawym tekstem Tomasza Teodorczyka Czym jest głupota?
Autor w krótkim eseju stawia znaki zapytania przy „klasycznych” definicjach tego zjawiska, skupiając się bardziej na funkcji, jaką spełnia wprowadzenie tej kategorii do życia społecznego oraz mechanizmach jej powstawania.
Mottem do swojego tekstu uczynił refleksję Ludwiga Wittgensteina:
Filozof znajduje zawsze więcej paszy na nizinach głupoty niż na jałowych wyżynach mądrości.

Link do tekstu w pierwszym komentarzu.

post Tomasz Teodorczyk Autor Szeroko pojęte idee rozwoju i wzrostu zdają się stanowić podstawę mentalnego funkcjonowania...
15/07/2026

post Tomasz Teodorczyk Autor

Szeroko pojęte idee rozwoju i wzrostu zdają się stanowić podstawę mentalnego funkcjonowania propagandy sukcesu współczesnego świata – od psychologii po ekonomię i politykę. Jednak na szczęście pojawiają się też głosy odmienne. James Hillman w książce „Władza i jej rodzaje” (1996) tak o tym pisał:
„Powyższe idee wzrostu tchną nadzieją poprawy i rozwoju, choć wszyscy wiemy, że powiększenie i rozrost nie zawsze są czymś lepszym, ze dojrzewanie i dorastanie oznacza również więdnięcie i obumieranie oraz że niezależność przyczynia się również do poczucia osamotnienia.
Mimo to ze wzrostem związane są zwykle pozytywne implikacje, takie jak płodność/urodzajność, nadzieja, dobre zdrowie, postęp optymizm, siła, niezniszczalność, ekspansja, a nawet życie jako takie: ‘grow or die’. Owe pozytywne implikacje utrzymują się pomimo faktu, że w ostatnich latach idea wzrostu bywa dyskredytowana przez przedstawicieli przeciwnego prądu myślowego. (…)
W dzisiejszych czasach ‘więcej’ nie można już dłużej kojarzyć ze wzrostem, ponieważ ‘więcej’ może w istocie ograniczać zakres możliwości przyrodzonych wzrostowi. (…) Wzrost zaczyna być kojarzony z rozwojem o charakterze kancerogennym.”

post Tomasz Teodorczyk Autor Bardzo trudno przebija się do naszego myślenia rozumienie przemocy inaczej niż jako pewnej ...
13/07/2026

post Tomasz Teodorczyk Autor

Bardzo trudno przebija się do naszego myślenia rozumienie przemocy inaczej niż jako pewnej formy patologii lub krucjaty w imię dobra. Sądzę, że jest to związane z trudnością skonfrontowania się z mniej uwodzącym i nie tak pięknym obrazem tego kim jesteśmy. Poniżej kolejna próba przywrócenia realności, bo jest to konieczny warunek do zmiany.

„Bez wątpienia przemoc jest cechą człowieczeństwa równie fundamentalną jak zdolności poznawcze i twórcza inteligencja. Przenika swoja obecnością wiele instytucji kultury, służących jej sublimowaniu i cywilizowaniu. (…) Zwolennicy i rzecznicy humanizmu, czyli osoby sądzące, że gatunek ludzki od innych form żywej materii dzieli istotna różnica jakościowa, zazwyczaj podkreślają, że żadna inna forma tej materii nie wymyśla systemów filozoficznych i religijnych, nie tworzy dzieł sztuki, nie pisze powieści ani nie komponuje symfonii. To prawda, lecz prawdą jest również, że żadna poza ludźmi forma życia, nie pozbawia życia przedstawicieli własnego gatunku z wyjątkiem sytuacji skrajnych (…). Żadna inna znana nam obecnie forma życia nie wykorzystuje również stworzonych przez siebie narzędzi w celu zadawania cierpień fizycznych swoim pobratymcom pod jakimkolwiek symbolicznym pretekstem. Wreszcie – nie obserwujemy wśród zwierząt przypadków zaburzeń psychicznych wyrażających się w seryjnych aktach niekontrolowanej, niefunkcjonalnej agresji i przemocy, skierowanej wobec innych istot żywych.”

fot. Roger Ballen

Paweł Majewski Najdalsza północ człowieczeństwa. Eseje o przemocy.

post Tomasz Teodorczyk Autor Fascynujące zjawisko fantomowych bólów pozwoliło odkryć i sprecyzować rozróżnienie „schemat...
11/07/2026

post Tomasz Teodorczyk Autor

Fascynujące zjawisko fantomowych bólów pozwoliło odkryć i sprecyzować rozróżnienie „schematu ciała”, czyli reprezentacji różnych części ciała w mózgu, od „obrazu ciała”, czyli subiektywnego poczucia co należy do mojego ciała. Rozbieżności między nimi powodują, że gdy to, co widzimy - obraz ciała w wyniku amputacji - nie zgadza się ze schematem ciała obecnym w mózgu, mamy do czynienia z fantomowym bólem, a w wypadku np. udaru może mieć miejsce sytuacja, że nadal obecna kończyna (schemat ciała) nie jest spostrzegana jako własna.
Prowadzi to do niesłychanie ważnej konkluzji kwestionującej nasze rozumienie ciała i podważa tzw. „mądrość ciała”.
Jeśli granice naszego obrazu ciała są rzeczywiście tak rozmyte i zmienne, to czy nie powinniśmy raczej postrzegać tego, co odczuwamy jako swoje ciało, na zasadzie tymczasowej fikcji, nieustannie dostosowującej się do zmiennych warunków? Dopóki granice naszego obrazu ciała pokrywają się ściśle z naszym ciałem, możemy się łudzić, że nasz obraz ciała jest stabilny i wiernie odzwierciedlony w naszym mózgu. Jednak amputacje i eksperymentalne manipulacje obrazem ciała wymuszają przesunięcie tych granic, a powstający rozziew uświadamia nam, jak bardzo są one tymczasowe i ulotne. Dla naukowców właśnie to jest lekcją płynącą z neuroiluzji: „Twoje ciało jest fantomem, tymczasową konstrukcją stworzoną wyłącznie dla twojej wygody przez mózg.”

za Douwe Draaisma Człowiek, który stracił głowę. O urojeniach i halucynacjach.

Adres

Ulica Madalińskiego 89 Lok. 1
Warsaw
02-549

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Akademia Psychologii Głębokiego Dialogu umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij