Ula Malko - Psychoterapeutka

17/09/2026

Festiwal zaczyna się już za nieco ponad tydzień, więc czas rozpocząć odkrywanie cudowności, które przygotowaliśmy specjalnie dla Was! Wśród nich znalazł się seans specjalny filmu „Rodzina” (reż. Mees Peijnenburg), który odbędzie się jeszcze przed oficjalnym startem 13. MFF TAURON Młode Horyzonty, 23 września o godzinie 19:00 w Kinoteka PKiN 💚

Po seansie odbędzie się rozmowa z:
Niedzwiecka o Zmierzchu - psycholożką, s*x coachem i autorką podcastu „O Zmierzchu”
Ula Malko - psycholożką, psychoterapeutką rodzinną, mediatorką i współzałożycielką ośrodka Bliskie Miejsce

Podczas spotkania porozmawiamy między innymi o tym, jak rozmawiać z dziećmi o rozstaniu rodziców, czego dzieci najbardziej potrzebują od rodziców w czasie rozstania i rozwodu, a także jak z uważnością na dzieci budować rodzinę patchworkową.

🫶 Seans przeznaczony dla osób dorosłych.

🤝 Partnerem medialnym pokazu jest „Newsweek Psychologia Dziecka” i „Newsweek Psychologia Nastolatka”

Najciekawsze filmy aktorskie, animacje czy dokumenty z całego świata, wyzwalające kreatywność warsztaty, inspirujące spotkania z twórcami. Wspólnie przeżywamy pierwsze seanse, dorastamy i wypływamy na głębokie wody.

15/09/2026

To zaszczyt być w jury Festiwalu Młode Horyzonty!

11/09/2026

For seven months, a chimpanzee named Natalia at the Bioparc in Valencia, Spain, refused to leave the lifeless body of her newborn. Despite time going by and the natural decomposition process, she held it day and night, gently carrying it as if it were still alive. The image moved visitors and zoo caregivers, who respectfully documented her long mourning process.

This behavior is not exclusive to chimpanzees. Studies have recorded similar scenes among Asian elephants, where mothers carry their d3ad offspring for days or weeks, which is interpreted as a mourning ritual. According to an article published in the Journal of Threatened Taxa, some even seek a specific spot to "bury" their children, showing a deep emotional bond and an instinctive understanding of loss.

Natalia's case sparked a heated ethical debate on social media: Should humans intervene in such an intimate process? The Bioparc decided not to separate the mother from her b4by, allowing her to grieve in her own way. For months, Natalia did not allow any other chimpanzee or caregiver to approach the small body. Her behavior showed signs of extreme attachment but also palpable sadness.

Finally, after seven long months, Natalia let go of her young child. The caregivers regarded this gesture as a natural closure to her grief. The scene left a powerful lesson about the emotional complexity of animals and the need to respect their time, even when their pain is difficult to understand from a human perspective.

11/09/2026

Jest 11 września a Ty już masz dość? Okładki, obiady, basen, widmo egzaminów 8 klasisty, trójka klasowa, zebranie nr 1, 2 i 3. Młodsze chore, średnie chce telefon, bo wszyscy mają, najstarsze znika na całe godziny z szydełkiem i audiobookiem.

Zadyszka, lista, codzienny tetris. Musisz, trzeba, koniecznie. Bo będą odstawać, bo chcą, bo inni mają, bo jesteś jedynym rodzicem, który (wstaw dowolne).

Poczekaj. Czy to na pewno Twój chaos?

Co z Twojej listy jest naprawdę Twoje?
Co wybierasz, bo jest ważne dla Twoich bliskich?
Co bierzesz na siebie, bo nie ma kto albo trudno to komuś oddać?
Co bierzesz, bo wszyscy inni biorą?
Co wpuszczasz do swojej głowy przez ekran, przez inspirację innymi, przez zalecenia z podcastu, przez poczucie, że tylko Ty nie wyrabiasz?

Którym batem poganiasz siebie i dociszkasz tempo? Własnym czy tym z otoczenia? Po jaki tytuł biegniesz, a jakiego bardzo nie chcesz mieć?

Jaka część tego wrześniowego chaosu jest Twoja, a jaką możesz odrzucić?

Co pomoże Ci poczuć w sobie resztę trwającego lata?

01/08/2026

"Gdy ktoś uśmiecha się do nas – wyrażając w ten sposób szczerą przyjaźń i oddanie – czujemy, jak ogrzewa nas siłą swojej miłości. Wierzymy w to, że nas rozpoznał i docenił. Jeżeli jednak nie uda nam się wywołać uśmiechu wtedy, gdy go oczekujemy lub na niego liczymy, czujemy się odrzuceni i pomniejszeni, uzmysławiamy sobie również spadek naszej temperatury emocjonalnalnej. Chwilowo obniża się nasza samoocena. Gdy ktoś odwzajemnia uśmiech, mamy pewność co do dalszych działań i spodziewamy się akceptacji. Widząc brak uśmiechu lub nieruchomą twarz, zaczynamy odczuwać niepewność i wahanie – wpadamy w pułapkę ukrytego wstydu. W codziennym natłoku obowiązków staramy się ignorować takie drobne doświadczenia, odciskają one jednak piętno na naszych uczuciach i działaniach." („Wstyd i zazdrość” Phil Mollon)

Pamiętacie te odwzajemniane uśmiechy?
---
fot. Gabriel Silverio

19/07/2026

Dr Monika Działowska wspaniale uspokaja:))

18/07/2026

Nie wszystko da się wyeliminować. I to jest chyba jeden z najtrudniejszych elementów rodzicielstwa.

Chcielibyśmy uchronić nasze dzieci przed bólem, frustracją, rozczarowaniem. To naturalne.

Ale naszą rolą nie jest stworzenie świata bez łez i złości. Ważne by być obok. Towarzyszyć. Pomagać dziecku przechodzić przez trudne chwile, zamiast je przed nimi chronić za wszelką cenę.

To właśnie w takich momentach dziecko uczy się, że:
- trudne emocje mijają,
- nie jest z nimi samo,
- ma w sobie siłę, by sobie poradzić.

Jednocześnie wiem, jak towarzyszenie dziecku które jest nieszczęśliwe jest ciężkie. Bycie dostępnym gdy dziecko przeżywa huragan emocji potrafi być wycieńczające.

A co jest dla Ciebie najtrudniejsze w towarzyszeniu dziecku w jego trudnych emocjach?

Dzięki Agnieszka Stein za to zdanie!

17/07/2026

Nie znamy Twojej sytuacji, nie wiemy czy Twoje macierzyństwo to urocze, spokojne chwile czy nieustające wątpliwości, płacz, kolki, osamotnienie. Żadna z nas nie jest Tobą i w Twojej sytuacji, ale jest parę rzeczy, które chciałybyśmy usłyszeć, kiedy nasze dzieci były maleńkie.

To minie. To z jednej strony banał, bo jesteś w tu i teraz i nie obchodzi Cię wizja, że to, co trudne teraz, za jakiś czas będzie wspomnieniem. Gdyby jednak uznać, że to myśl o nadziei, to bardzo chcemy, żebyś ją usłyszała. To po prostu minie. Kolki, ząbkowanie, domyślanie się o co chodzi po odcieniach płaczu, poczucie, że nic z tego wszystkiego nie rozumiesz. Myśl "to minie" nie ma nic wspólnego z tym straszącym "potem to dopiero będzie". "To minie" mówi, że czasem tylko czas przynosi rozwiązania, choć jeśli cokolwiek Cię niepokoi, warto szukać zrozumienia i wsparcia.

Korzystaj. To też trudne i dzisiaj wiele z nas uśmiecha się do własnej decyzji, że wszystko sama, sama, sama. Korzystaj z zaufanych ramion, które proponują, że wezmą na ręce albo poprowadzą wózek. Korzystaj z zamrożonych pierogów od teściowej, gotowców, które lubisz, obniżonych czasowo standardów. Korzystaj z wiedzy, która Cię wspiera, ale nie dociska i nie straszy. Korzystaj z obecnosci ludzi, choćby z faktu, że w ulubionej piekarni można zamienić z kimś kilka słów.

Otaczaj się. Ludźmi, bliskimi a czasem też przypadkowymi. Kiedy chcesz, wybieraj ciszę i samotność, a kiedy potrzebujesz szukaj innych. To nie na być opresyjne "wyjdź do ludzi", ale życzliwe otaczaj się tym, co może ładować Twoje baterie. Czasem będzie to czyjeś towarzystwo, innym razem zieleń drzew na spacerze, a jeszcze innym zapach zupy, która rozgrzeje Twoje ciało. Otaczaj się tym, co wspiera, a nie dociska.

Nie piszemy tych wskazówek z pozycji mądrusiów ani "my to już wiemy". Prawdopodobnie wiele z nas, mam nieco już starszych dzieci, chciałoby kiedyś to wszystko usłyszeć.

A może coś jeszcze warto dodać do tej listy? Co byście powiedziały mamom, które niedawno urodziły dziecko?