Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 21:00 18:00 - 21:00 Wtorek 09:00 - 21:00 Środa 09:00 - 21:00 Czwartek 09:00 - 21:00 Piątek 09:00 - 21:00

Centrum Zdrowia i Psychoterapii

Strona główna
Polska
Warsaw
Centrum Zdrowia i Psychoterapii

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: praktyka

Centrum od prawie 30 lat oferuje profesjonalną pomoc psychiatryczną, psychologiczną i psychoterapeutyczną dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Posiadamy także szeroką ofertę diagnostyczną. Zapraszamy do placówek na Woli, w Centrum i na Wilanowie. Centrum Zdrowia i Psychoterapii NZOZ działa na rynku opieki medycznej od 1998 roku. Pracują tutaj doświadczeni specjaliści - psychologowie i psychiatrzy, stale podwyższający swoje kwalifikacje. W ramach swojej działalności proponujemy:

- Specjalistyczną pomoc psychiatrów
- Specjalistyczną pomoc psychologów
- Pomoc certyfikowanych terapeutów
- Biofeedback
- Promocję zdrowia i zdrowego stylu życia

11/10/2026

Poznajcie naszą placówkę przy ul. Lwowskiej 5 💙 To jedna z trzech warszawskich lokalizacji Centrum Zdrowia i Psychoterapii.

Od poniedziałku do piątku przyjmują tu:
✅psychiatrzy,
✅psychoterapeuci,
✅diagności.

Wspierają Was w dbaniu o zdrowie psychiczne i lepszym rozumieniu siebie ❤️🤲 Na Lwowskiej rusza też nasz najnowszy projekt “Nawigator Neuroatypowości”, czyli roczna grupa psychoedukacyjno-rozwojowa dla młodzieży w wieku 15-19 lat!
Zastanawiasz się, od czego zacząć? Możesz umówić się na pierwszą, próbną konsultację, aby poznać specjalistę i porozmawiać o swoich potrzebach.

📍 Warszawa, ul. Lwowska 5
Zapraszamy!

29/09/2026

🧭 Ruszamy z Nawigatorem Neuroatypowości, czyli roczną grupą psychoedukacyjno-rozwojową dla młodzieży w wieku 15–19 lat, która identyfikuje się jako osoby z ADHD, w spektrum autyzmu lub AuDHD. Formalna diagnoza nie jest wymagana 🗒️

To przestrzeń, w której uczestnicy mogą lepiej poznać własny sposób funkcjonowania, wymieniać się doświadczeniami z rówieśnikami i rozwijać umiejętności pomocne w codziennym życiu 🤲❤️

Podczas spotkań poruszane będą m.in. tematy:

🔹 rozumienia neuroatypowości i samoakceptacji,
🔹 regulacji emocji oraz przeciążenia sensorycznego,
🔹 relacji, komunikacji i stawiania granic,
🔹 funkcjonowania w szkole i komunikowania swoich potrzeb,
🔹 organizacji nauki, planowania i zarządzania czasem.

Grupa liczy od 10 do 12 osób i pracuje w stałym składzie. Udział poprzedza indywidualna konsultacja kwalifikacyjna, która pozwala sprawdzić, czy taka forma wsparcia odpowiada aktualnym potrzebom danej osoby.

🔎 Więcej informacji oraz możliwość umówienia konsultacji znajdziesz na naszej stronie internetowej: https://www.centrum-psych.pl/13211-2/

21/09/2026

Rozwój przestaje służyć człowiekowi, gdy z możliwości zmienia się w obowiązek. Gdy przestajesz mówić: ❌ „Chcę spróbować czegoś nowego”, a w to miejsce pojawia się zdanie: ✅ „Muszę coś osiągnąć, żeby coś znaczyć”. Wtedy nawet odpoczynek, relacje i emocje zaczynamy oceniać pod kątem ich „użyteczności”.

Presję można pomylić z chęcią rozwoju. Wtedy wartość dnia zależy od jego produktywności, osiągnięcie celu przynosi ulgę, ale nie satysfakcję, nowe nawyki szybko zmieniają się w kolejne obowiązki, a na odpoczynek trzeba sobie „zasłużyć”.

‼ Metaanaliza 11 badań obejmujących 1560 osób wykazała, że postępowi w realizacji celów sprzyjała motywacja wynikająca z własnej potrzeby rozwoju. Motywacja oparta na presji i przymusie nie dawała tak samo satysfakcjonujących efektów.

Dlaczego poprzeczka wciąż idzie w górę? Cel zostaje osiągnięty, ale zamiast satysfakcji pojawia się myśl: „To przecież było minimum”. Po chwilowej uldze wyznaczamy więc kolejne wymaganie.

Tak może się dziać, gdy osiągnięcia mają nie tylko coś zmienić, lecz także potwierdzić naszą wartość. Tego potwierdzenia nie da się jednak zdobyć pojedynczym sukcesem - dlatego żadna wersja siebie nie wydaje się nam ostatecznie „wystarczająca”.

𝗥𝗼𝘇𝘄𝗼́𝗷 𝗰𝘇𝘆 𝗽𝗿𝗲𝘀𝗷𝗮? 𝗣𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗮𝘄𝗶𝗲𝗻𝗶𝗲𝗺 𝘀𝗼𝗯𝗶𝗲 𝗸𝗼𝗹𝗲𝗷𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗰𝗲𝗹𝘂 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼 𝘇𝗮𝗱𝗮𝗰́ 𝘀𝗼𝗯𝗶𝗲 𝗽𝘆𝘁𝗮𝗻𝗶𝗲:
🔵 Czy ten cel poszerzy moje życie, czy ma jedynie uciszyć lęk lub wstyd?
🔵 Po czym poznam, że zrobiłam_em już wystarczająco dużo?
🔵 Jaką cenę płacę za utrzymywanie tego standardu?

📙Warto przeczytać: Hill, A. P. i Curran T. (2016), Multidimensional Prefectionism and Burnout: A Meta-Analysis, "Personality and Social Psychology Review", 20(3), 269-288.

18/09/2026

Coraz częściej obserwujemy zjawisko, które nazywa się 𝗽𝗮𝗿𝗲𝗻𝘁𝘆𝗳𝗶𝗸𝗮𝗰𝗷𝗮. Polega ono na odwróceniu ról w rodzinie. Dziecko zaczyna przejmować zadania, które powinny należeć do dorosłych np.:
🔴 opiekuje się rodzeństwem,
🔴 łagodzi konflikty,
🔴 troszczy się o emocje swojego opiekuna.

Nie chodzi tutaj o zwykłe obowiązki domowe, ale o odpowiedzialność niedostosowaną do jego wieku i możliwości.

Takie dziecko może sprawiać wrażenie wyjątkowo samodzielnego, spokojnego i odpowiedzialnego. Uczy się obserwować nastroje innych, przewidywać problemy i nie dokładać dorosłym zmartwień. 📣 Za tą „dojrzałością” może jednak kryć się przekonanie: „Moje potrzeby muszą poczekać”.

Zauważmy, że ciągłe skupianie się na potrzebach rodziny może osłabiać kontakt dziecka z własnymi emocjami. Zamiast pytać: „Co czuję❓”, zaczyna zastanawiać się: „Czego potrzebują ode mnie inni ❓”. Może również odczuwać silne poczucie winy, gdy odpoczywa, odmawia lub nie potrafi komuś pomóc.

W dorosłości mechanizmy te mogą przejawiać się nadmierną odpowiedzialnością za emocje innych, trudnością w proszeniu o pomoc oraz przekonaniem, że na bliskość trzeba zasłużyć byciem potrzebnym.

Pomocne może się okazać pytanie do siebie: „Czy to naprawdę moja odpowiedzialność?”. Pomocne może być także pozwalanie innym na odczuwanie niezadowolenia (bez natychmiastowego „naprawiania” sytuacji) oraz sprawdzanie, czy w relacjach potrafimy nie tylko dawać, ale również przyjmować wsparcie.

📘 Warto przeczytać: „Parentification Vulnerability, Reactivity, Resilience, and Thriving: A Mixed Methods Systematic Literature Review” — Dariotis i in. (2023).

15/09/2026

𝗣𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺 𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗮𝗰𝘇𝘆𝗻𝗮 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘄𝘁𝗲𝗱𝘆, 𝗴𝗱𝘆 𝘇̇𝗮𝗿𝘁𝘂𝗷𝗲𝗺𝘆, 𝗮𝗹𝗲 𝗴𝗱𝘆 𝘇̇𝗮𝗿𝘁 𝘀𝘁𝗮𝗷𝗲 𝘀𝗶𝗲̨ 𝗿𝗲𝗮𝗸𝗰𝗷𝗮̨ "𝘂𝗸𝗿𝘆𝘄𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝗮̨ 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺".

Żart pozwala spojrzeć na trudną sytuację z dystansu, rozładować napięcie i uzyskać inną perspektywę. Dzięki temu trudne emocje mogą stać się mniej przytłaczające, choć nadal pozostają ważną informacją o naszych potrzebach i trudnościach.

Zastanówmy się więc, kiedy humor powinien nas zaniepokoić. Może dziać się tak wtedy, gdy:
🤣poważną rozmowę obracamy w żart,
🤣wyśmiewamy swoje trudności, aby nie potraktować ich poważnie,
🤣 żartujemy z sytuacji, która nas zraniła, zamiast postawić jasne granice.

Co może kryć się pod takim żartem? Czasem humor chroni nas przed poczuciem bezbronności. Pomaga zachować kontrolę, uniknąć oceny albo sprawić, że inni nadal będą czuć się przy nas swobodnie. 𝗡𝗶𝗲𝗸𝗶𝗲𝗱𝘆 ł𝗮𝘁𝘄𝗶𝗲𝗷 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲𝗱𝘇𝗶𝗲𝗰́: „𝗡𝗼 𝗰𝗼́𝘇̇, 𝘁𝗮𝗸𝗶 𝗷𝘂𝘇̇ 𝗷𝗲𝘀𝘁𝗲𝗺”, 𝗻𝗶𝘇̇ 𝗽𝗿𝘇𝘆𝘇𝗻𝗮𝗰́: „𝗧𝗼 𝗻𝗮𝗽𝗿𝗮𝘄𝗱𝗲̨ 𝗯𝘆ł𝗼 𝗱𝗹𝗮 𝗺𝗻𝗶𝗲 𝘁𝗿𝘂𝗱𝗻𝗲”.

Jeżeli rozpoznajesz u siebie taki sposób reagowania, spróbuj na chwilę zatrzymać się i zadać sobie trzy pytania:

‼ Co naprawdę czuję, zanim zdecyduję się zażartować?
‼ Czego obawiam się, gdy myślę o powiedzeniu wprost, że coś mnie zraniło?
‼ Co powiedziałabym lub powiedziałbym, gdybym nie próbował_a rozładować atmosfery?

Nie chodzi o to, aby rezygnować z poczucia humoru. Warto jednak sprawdzić, czy żart pomaga nam przeżyć emocje, czy sprawia, że po raz kolejny unikamy powiedzenia o nich wprost. 𝗝𝗲𝘇̇𝗲𝗹𝗶 𝗺𝗮𝘀𝘇 𝘄𝗮̨𝘁𝗽𝗹𝗶𝘄𝗼𝘀́𝗰𝗶, 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼 𝘀𝗸𝗼𝗻𝘀𝘂𝗹𝘁𝗼𝘄𝗮𝗰́ 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘇𝗲 𝘀𝗽𝗲𝗰𝗷𝗮𝗹𝗶𝘀𝘁𝗮̨.

📘 Rod A. Martin, Patricia Puhlik-Doris, Gwen Larsen, Jeanette Gray i Kelly Weir (2003), Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the Humor Styles Questionnaire, „Journal of Research in Personality”, 37(1), 48–75.

07/09/2026

📣 Witamy w naszym Zespole Weronikę Marcinkowską — lekarkę w trakcie specjalizacji z psychiatrii, która będzie przyjmować pacjentów w naszej placówce przy ul. Lwowskiej 5.

Weronika ukończyła ⚕ Warszawski Uniwersytet Medyczny, a obecnie pracuje w całodobowym oddziale ogólnopsychiatrycznym ⚕ Szpitala Nowowiejskiego w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała także na oddziale detoksykacyjnym dla osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Pozwala jej to pomagać pacjentom mierzącym się z różnorodnymi trudnościami w obszarze zdrowia psychicznego.

Zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem osób dorosłych doświadczających m.in.:
🔵 zaburzeń nastroju,
🔵 zaburzeń lękowych,
🔵 problemów ze snem,
🔵 zaburzeń psychotycznych,
🔵 uzależnień.

W kontakcie z pacjentem szczególnie ważne są dla niej uważność, empatia oraz tworzenie bezpiecznej relacji terapeutycznej.

😀 Bardzo się cieszymy, że nasz zespół powiększył o tak cenioną przez pacjentów specjalistkę.

01/09/2026

Reakcja stresowa to automatyczny mechanizm obronny, który pomaga nam szybko odpowiedzieć na niebezpieczeństwo.

Organizm mobilizuje uwagę i ciało, zanim zdążymy spokojnie przeanalizować sytuację. Nie jest to świadoma decyzja — układ nerwowy próbuje zwiększyć nasze szanse na poradzenie sobie z zagrożeniem.

W zależności od tego, jak zostanie oceniona sytuacja, reakcja stresowa może przyjąć jedną z trzech form: fight, flight albo freeze.

🥊 𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧

Reakcja fight pojawia się, kiedy organizm przygotowuje się do przeciwstawienia zagrożeniu. Możemy wtedy odczuwać napięcie mięśni, złość lub rozdrażnienie, potrzebę obrony własnych granic albo impulsywną chęć konfrontacji.

✈️ 𝗙𝗟𝗜𝗚𝗛𝗧
Jeżeli układ nerwowy oceni, że bezpieczniej będzie się oddalić, może aktywować reakcję flight. Nie zawsze oznacza ona dosłowną ucieczkę. Może przejawiać się unikaniem rozmowy lub kontaktu, niepokojem i pobudzeniem, wycofywaniem się z sytuacji albo szukaniem sposobu na jak najszybsze zakończenie napięcia.

❄ 𝗙𝗥𝗘𝗘𝗭𝗘
Trzecią możliwą reakcją jest freeze. Zastygnięcie nie oznacza jednak obojętności ani braku reakcji. To chwilowe zahamowanie ruchu, któremu może towarzyszyć spowolnienie rytmu serca, wzmożona obserwacja otoczenia oraz tak zwana „pustka w głowie”. Freeze aktywuje się, gdy zagrożenie zostało wykryte, ale nie jest jeszcze jasne, która strategia okaże się najlepsza.

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘁𝗲𝗻 𝗺𝗲𝗰𝗵𝗮𝗻𝗶𝘇𝗺 𝗺𝗼𝘇̇𝗲 𝘄𝗽ł𝘆𝘄𝗮𝗰́ 𝗻𝗮 𝗻𝗮𝘀 𝗿𝗼́𝘄𝗻𝗶𝗲𝘇̇ 𝘄𝘁𝗲𝗱𝘆, 𝗴𝗱𝘆 𝘇𝗮𝗴𝗿𝗼𝘇̇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗷𝘂𝘇̇ 𝗺𝗶𝗻𝗲̨ł𝗼? Zwierzęta po ustaniu niebezpieczeństwa zwykle wracają do normalnego funkcjonowania. Ludzie często nie. Możemy pozostać zablokowani w tym samym wzorcu obronnym, który powstał w chwili pierwotnego zagrożenia. Wtedy fight, flight albo freeze mogą włączać się podczas spotkania, rozmowy z bliską osobą czy przebywania w tłumie, nawet jeśli w danym momencie nic bezpośrednio nam nie zagraża.

‼️ Dostrzegasz u siebie przejawy takich zachowań? Rozważ rozmowę z psychoterapeutą. Podczas pierwszej konsultacji, można przyjrzeć się tej trudnej sytuacji i zostanowić się nad planem skutecznej pomocy.

📕 Warto przeczytać: Roelofs, K. (2017). „Freeze for action: neurobiological mechanisms in animal and human freezing”. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 372

28/08/2026

𝗭𝗮𝗰𝘇𝗻𝗶𝗷𝗺𝘆 𝗼𝗱 𝘁𝗲𝗴𝗼, 𝗴𝗱𝘇𝗶𝗲 𝗺𝗼𝘇̇𝗲 𝗹𝗲𝘇̇𝗲𝗰́ 𝘇́𝗿𝗼́𝗱ł𝗼 𝗻𝗶𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝘀𝗮𝗺𝗼𝗼𝗰𝗲𝗻𝘆.

Nie zawsze chodzi o brak pochwał. Zwykle pojawia się ona, gdy jako dziecko uczymy się, że na własną wartość trzeba zasłużyć. Gdy jesteśmy oceniani za wyniki w szkole, wygląd, bycie potrzebnym itd.

𝗭 𝗰𝘇𝗮𝘀𝗲𝗺 𝗽𝘆𝘁𝗮𝗻𝗶𝗲: “𝗝𝗮𝗸𝗶_𝗮 𝗷𝗲𝘀𝘁𝗲𝗺?”, 𝘇𝗼𝘀𝘁𝗮𝗷𝗲 𝘇𝗮𝘀𝘁𝗮̨𝗽𝗶𝗼𝗻𝗲 𝗽𝘆𝘁𝗮𝗻𝗶𝗲: “𝗖𝘇𝘆 𝘇𝗿𝗼𝗯𝗶ł𝗲𝗺_𝗮𝗺 𝘄𝘆𝘀𝘁𝗮𝗿𝗰𝘇𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝗼 𝗱𝘂𝘇̇𝗼, 𝘇̇𝗲𝗯𝘆 𝗺𝗼́𝗰 𝗺𝘆𝘀́𝗹𝗲𝗰́ 𝗼 𝘀𝗼𝗯𝗶𝗲 𝗱𝗼𝗯𝗿𝘇𝗲?”.

Jak możemy stopniowo odbudowywać poczucie własnej wartości❓

🟢 𝗭𝗔𝗠𝗜𝗔𝗦𝗧 𝗭𝗠𝗜𝗘𝗡𝗜𝗔𝗖́ 𝗢𝗖𝗘𝗡𝗘̨, 𝗭𝗠𝗜𝗘𝗡́ 𝗪𝗔𝗥𝗨𝗡𝗞𝗜
Zwróć uwagę jak często używasz zdań typu:

"Jestem wartościowy_a kiedy...
👉 osiągam dobre wyniki,
👉 podobam się innym,
👉 nie popełniam błędów.

To właśnie te "niewidoczne warunki" mogą obniżać samoocenę. Zacznij stopniowo zmieniać swoje myślenie. Nie uzależniaj własnej wartości od spełnienia wyznaczonych przez siebie kryteriów.

🟢 𝗖́𝗪𝗜𝗖𝗭 𝗥𝗘𝗔𝗞𝗖𝗝𝗘̨ 𝗡𝗔 𝗣𝗢𝗥𝗔𝗭̇𝗞𝗘̨
Posiadanie stabilnego poczucia własnej wartości poznaje się najlepiej po reakcji na niepowodzenie, gdy zawiedliśmy, popełniliśmy błąd itp.

❌Zamiast automatycznego:
"Nie udało mi się jestem do niczego".

➡️ Spróbuj spojrzeć szerzej i powiedzieć np.:
"Nie udało mi się, następnym razem przyłożę się do tego zadania solidniej".

🟢 𝗭𝗠𝗜𝗘𝗥𝗭 𝗦𝗜𝗘̨ 𝗭𝗘 𝗦𝗪𝗢𝗜𝗠 𝗞𝗥𝗬𝗧𝗬𝗞𝗜𝗘𝗠
Niska samoocena może wpływać na to, że unikasz wyzwań, zabierania głosu, angażowania się itd.

Takie unikanie sprawia, że masz nowych doświadczeń, które mogłyby zmienić stary obraz siebie.

Dlatego zamiast czekać, aż poczujesz się pewniej, warto stopniowo działać wbrew głosom swojego wewnętrznego krytyka.

Dlaczego niska samoocena sama nie znika❓
Negatywny obraz siebie może działać jak filtr informacji. Gdy jest włączony, łatwiej zauważamy doświadczenia zgodne z tym, co już o sobie myślimy. Sytuacje, które temu przeczą, możemy pomniejszać lub tłumaczyć przypadkiem. Dlatego zmiana powinna zacząć się od stopniowego, świadomego aktualizowania przekonań o sobie i budowania nowych, pozytywnych doświadczeń.

A ty, spróbujesz którąś z opisanych metod? Podziel się z nami w komentarzu!

📕 Warto przeczytać: Muris, P. & Otgaar, H. (2023), Self-Esteem and Self-Compassion: A Narrative Review and Meta-Analysis on Their Links to Psychological Problems and Well-Being.

26/08/2026

𝗢𝗱𝗰𝘇𝘂𝘄𝗮𝘀𝘇 𝗽𝗼𝘁𝗿𝘇𝗲𝗯𝗲̨ 𝗰𝗶𝗮̨𝗴ł𝗲𝗷 𝗸𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗶?
𝗭𝗮𝘀𝘁𝗮𝗻𝗮𝘄𝗶𝗮𝘀𝘇 𝘀𝗶𝗲̨ 𝗰𝗼 𝗰𝗼 𝗺𝗼𝘇̇𝗲 𝗯𝘆𝗰́ 𝗷𝗲𝗷 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗰𝘇𝘆𝗻𝗮̨?

Zauważ, że często nie chodzi o potrzebę kontrolowania wszystkiego. Zwykle to negatywna reakcja na sytuacje, których przebiegu lub rezultatu po prostu nie możemy przewidzieć. Nietolerancja niepewności to jedna z częściej spotykanych trudności. Zazwyczaj doświadczamy jej w mechanizmie błędnego koła.

🔴 𝗣𝗼𝗷𝗮𝘄𝗶𝗮 𝘀𝗶𝗲̨ 𝗡𝗜𝗘𝗣𝗘𝗪𝗡𝗢𝗦́𝗖́
Gdy nie wiesz co się wydarzy, myśli zaczynają galopować, nasila się strach, napięcie i inne niekorzystne emocje.

🔴 𝗡𝗮𝘁𝘂𝗿𝗮𝗹𝗻𝗲 𝗻𝗮𝘀𝘁𝗲̨𝗽𝘀𝘁𝘄𝗼 𝘁𝗼 𝗡𝗔𝗣𝗜𝗘̨𝗖𝗜𝗘
Nie dość, że stan jest trudny do opanowania, to jeszcze myślenie o nim, wzmaga uczucie spięcia, lęku, pobudzenia itp.

🔴 𝗞𝗼𝗹𝗲𝗷𝗻𝘆 𝗸𝗿𝗼𝗸 𝘁𝗼 𝗣𝗥𝗢́𝗕𝗔 𝗢𝗗𝗭𝗬𝗦𝗞𝗔𝗡𝗜𝗔 𝗞𝗢𝗡𝗧𝗥𝗢𝗟𝗜
Ciągłe myśli typu: muszę coś z tym zrobić, czas przeanalizować scenariusze, obawiam kolejnych sytuacji, wymusza podejmowanie różnorakich działań zapobiegających.

🔴 𝗖𝗛𝗪𝗜𝗟𝗢𝗪𝗔 𝗨𝗟𝗚𝗔 𝗷𝗮𝗸𝗼 𝗲𝗳𝗲𝗸𝘁𝘆 𝗼𝗱𝘇𝘆𝘀𝗸𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗸𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗶
Gdy wielkim wysiłkiem odzyskujesz kontrolę nad daną sytuacją, pojawia się poczucie bezpieczeństwa, napięcie maleje. Niestety jest to stan chwilowy...

Czym jest paradoks ulgi❓
Ulga może wzmacniać konieczność sięgnięcia po kontrolę przy kolejnej niepewnej sytuacji. Jest ona zwykle krótkotrwała, każdej kolejnej niepewności, towarzyszy coraz większy przymus odzyskania kontroli.

Jak sobie z tym poradzić❓
Celem nie musi być całkowite odpuszczenie kontroli. Bardziej chodzi o zwiększenie tolerancji na to, czego nie da się przewidzieć. Zamiast próbować przewidzieć każdy możliwy scenariusz, warto stopniowo oswajać stresujące sytuacje. Z czasem zbuduje to doświadczenie, że brak kontroli nie zawsze oznacza zagrożenie.

Jeżeli borykasz się z przymusem kontroli, porozmawiaj z fachowcem. 💬 𝗣𝗼𝗱𝗰𝘇𝗮𝘀 𝗽𝗶𝗲𝗿𝘄𝘀𝘇𝗲𝗷 𝗸𝗼𝗻𝘀𝘂𝗹𝘁𝗮𝗰𝗷𝗶 𝘇 𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝗮̨, 𝗺𝗼𝘇̇𝗻𝗮 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗷𝗿𝘇𝗲𝗰́ 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘁𝗲𝗺𝘂 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗼𝘄𝗶 𝗶 𝘇𝗮𝗽𝗹𝗮𝗻𝗼𝘄𝗮𝗰́ 𝗱𝘇𝗶𝗮ł𝗮𝗻𝗶𝗮, 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝗲 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗻𝗶𝗼𝘀𝗮̨ 𝘁𝗿𝘄𝗮ł𝗮̨ 𝘂𝗹𝗴𝗲̨.

📕 Warto przeczytać: Näsling J. i wsp. (2024), Effect of Psychotherapy on Intolerance of Uncertainty: A Systematic Review and Meta-Analysis, Clinical Psychology & Psychotherapy, 31, e3026.

19/08/2026

𝙋𝙎𝙔𝘾𝙃𝙄𝘼𝙏𝙍𝘼
Rola psychiatry obejmuje diagnozowanie i leczenie farmakologiczne problemów psychicznych.

W jego gabinecie możesz spodziewać się m.in:
👉 lekarskiej oceny stanu psychicznego,
👉 diagnozy medycznej,
👉 dobrania leczenia farmakologicznego, jeśli jest konieczne.

𝙋𝙎𝙔𝘾𝙃𝙊𝙏𝙀𝙍𝘼𝙋𝙀𝙐𝙏𝘼
Psychoterapeuta pomaga rozpoznawać i zmieniać utrwalone schematy przeżywania.

Możesz rozważyć psychoterapię, kiedy np.:
👉 potrzebujesz poznać źródła swoich emocji,
👉 chcesz zrozumieć, jak Twoja przeszłość wpływa ona obecne cierpienie,
👉 zależy Ci na długofalowej pracy nad problemem, z terapeutą, z którym masz relację, opartą na zaufaniu i poufności.

Nadal wahasz się, jaka forma pomocy jest dla Ciebie najlepsza? Nie zawsze musisz wiedzieć!

Opieka nad zdrowiem psychicznym ma charakter wielodyscyplinarny, a kompetencje różnych specjalistów mogą się uzupełniać.

‼ Pierwsza konsultacja może pomóc określić charakter trudności i wybrać najlepszą formę pomocy.

📘Warto przeczytać: Hutschemaekers G., Tiemens B., Kaasenbrood A. (2005), Roles of psychiatrists and other professionals in mental healthcare: results of a formal group judgement method among mental health professionals , The British Journal of Psychiatry, 187 , 173–179.

Adres

Warsaw

Godziny otwarcia

Poniedziałek	09:00 - 21:00
	18:00 - 21:00
Wtorek	09:00 - 21:00
Środa	09:00 - 21:00
Czwartek	09:00 - 21:00
Piątek	09:00 - 21:00

Strona internetowa

http://www.centrum-psych.pl/

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Centrum Zdrowia i Psychoterapii opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.