Mazowieckie Centrum Psychoterapii Psychodynamicznej

05/08/2026

🎙️W następnym odcinku (Nie)świadomych:

„Nie tylko w gabinecie. O roli zespołu i społeczności terapeutycznej w kontenerowaniu procesu psychoterapii młodzieży”

Z Mateuszem Kupidurą rozmawiamy o tym, w jaki sposób oddział może stać się częścią leczenia, jaką funkcję pełni społeczność terapeutyczna oraz co dzieje się, gdy emocje i trudności pacjentów zaczynają ujawniać się również w grupie i w relacjach pomiędzy członkami zespołu.

Będzie także o młodzieńczym buncie, wpływie grupy rówieśniczej, granicach, odpowiedzialności oraz o tym, jak zespół może wspólnie kontenerować proces leczenia młodego człowieka.

Mateusz Kupidura – certyfikowany psychoterapeuta Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Pracuje zarówno w praktyce prywatnej, jak i w ramach NFZ. Ma doświadczenie w pracy na oddziale terapeutycznym dla młodzieży, gdzie pracował w modelu leczenia opartym na społeczności terapeutycznej i uczestniczył w jego rozwijaniu. Prowadzi również zajęcia w ramach Psychodynamicznego Studium Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży. Jest związany z nowo powstałym Stowarzyszeniem „Społeczność Terapeutyczna Zameczek”.

W MCPP prowadzi seminarium "Psychoterapia Psychodynamiczna adolescentów z zaburzeniami osobowości ".

Premiera już w najbliższy poniedziałek, zapraszamy!

01/08/2026

„Przeszłość się tutaj jedynie »utrzęsła«. Powstanie co prawda przestało być nieprzerwanym ciągiem nie do ogarnięcia i zaczęło się układać, ale się nie ułożyło”.

Traumatyczna przeszłość nie zawsze staje się zamkniętą historią. Nie daje się bezpiecznie uporządkować ani zamknąć w datach, rocznicach czy zbiorowych opowieściach. Powraca w obrazach, snach, słowach i kolejnych próbach nadania znaczenia temu, co się wydarzyło.

Doświadczenie Powstania Warszawskiego trwało w pamięci ocalałych, w ich milczeniu, wspomnieniach i potrzebie powracania do wydarzeń, których nie dało się raz na zawsze oswoić. Pamiętać oznacza czasem spotkać się z tym, co mimo upływu lat wciąż pozostaje żywe i nie do końca przeżyte.

Katarzyna Bojarska, Przeżyć raz jeszcze: Performance, pamięć, trauma, „Sztuka i Dokumentacja” 2013, nr 9, s. 72.

Fot. Mondadori Collection/Getty Images

29/07/2026

Dzieci doświadczające przemocy lub zaniedbania, zwłaszcza ze strony ludzi, których darzą miłością, potrzebują dystansu psychologicznego od bieżących zdarzeń w stopniu, który umożliwi im uniknięcie uczucia przytłoczenia oraz przetrwanie tych doświadczeń bez uszczerbku na zdrowiu psychicznym.
Zachowanie odrobiny szacunku względem siebie, więzi z rodziną oraz nadziei na przyszłość wymaga od osób, które przeżyły traumę, odcięcia się od tamtych bolesnych wydarzeń, zwątpienia w prawdziwość własnych doświadczeń lub wyparcia ich z pamięci, a także wyrzeczenia się tego „złego [skrzywdzonego] dziecka”, którego dotyczyły tamte przejścia poprzez przydanie mu statusu „nie ja”.
Wykorzystując właściwą ludzkiemu mózgowi zdolność do rozszczepiania czy szufladkowania te poszkodowane jednostki odcinają się od wspomnień o zadanych im krzywdach, dzięki czemu są w stanie uważać siebie za „dobre”. To „dobre dziecko” może być nad wiek dojrzałe, uprzejme i uczynne, perfekcjonistyczne, samokrytyczne albo ciche i nieśmiałe, najważniejsze jest jednak to, że potrafi ono znaleźć sposób, by zyskać akceptację oraz czuć się pewniej w niebezpiecznym świecie.
Takie rozszczepianie czy fragmentacja to sprytna, umożliwiająca przystosowanie się strategia przetrwania – mimo to za korzystanie z niej trzeba płacić wysoką cenę. Jednostka, która chce mieć pewność, że tamto odrzucone dziecko, czyli „nie ja”, nie będzie wchodziło jej w drogę (tzn. będzie utrzymywane z dala od świadomości), nawet po latach od traumatycznych wydarzeń wciąż musi się uciekać do dysocjacji, zaprzeczenia i/lub nienawiści względem siebie, aby podtrzymywać to rozłączenie.
Ostatecznie ci ludzie przetrwali brak poczucia bezpieczeństwa, wykorzystywanie oraz zdradę kosztem wyrzeczenia się najbardziej bezbronnej i najmocniej zranionej części swojego „ja”. Świadomi, że ich autoprezentacja oraz zdolność do funkcjonowania stanowią tylko jedno oblicze ich prawdziwego jestestwa, czują się jak oszuści. Ich usilnym dążeniom do tego, by trzymać się z dala od swojej „złej” strony i utożsamiać się z dobrą stroną towarzyszy poczucie „udawania”, „pozorowania” czy dostosowywania się do oczekiwań innych. W niektórych to przekonanie o własnej fałszywości wyzwala rozgoryczenie, w innych wstyd i brak wiary w siebie. Dla jednych i drugich spuścizna traumy pozostaje problemem bieżącym, nierozwiązanym.

Grafika: Richard Moult

Fisher, J. (2019). Terapia osób, które przetrwały traumy złożone: Jak przezwyciężać mechanizmy wewnętrznej alienacji (M. Moskal, tłum.) Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
s. 49–50

27/07/2026

Nasza biblioteczka właśnie wzbogaciła się o całkiem pokaźny stos nowych lektur.

📚Zdecydowanie będzie po co sięgać!

Dziękujemy Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 💙🩵💙

27/07/2026

Zapraszamy na konsultacje do grupy terapeutycznej.

25/07/2026

Co przed nami w najbliższym czasie?

Zapraszamy!
[email protected]

23/07/2026

🎙️ „Między bliskością a uwikłaniem. Terapia par a zaburzenia osobowości”

Już wkrótce nowy odcinek podcastu „(Nie)świadomi – rozmowy psychodynamiczne”.

Wspólnie z Moniką Kozak-Czekanowską i dr. Bartoszem Zalewskim porozmawiamy o terapii par w kontekście zaburzeń osobowości — między innymi o kontroli, koluzji i specyfice pracy w koterapii.

Premiera 27 lipca.

Zapraszamy!

22/07/2026

Pacjenci, którzy mają urojenia, ale nie mają omamów lub innych cech psychotycznych, nie spełniają kryteriów schizofrenii; mówimy, że cierpią na zaburzenie urojeniowe. Zazwyczaj ich choroba rozpoczyna się później niż w przypadku schizofrenii, a ich funkcjonowanie jest w mniejszym stopniu upośledzone.

Spotyka się kilka postaci urojeń, ale najczęstsze są urojenia prześladowcze, w których pacjent jest w jakiś sposób oszukiwany, śledzony, zniesławiany, podtruwany. Do innych postaci należą urojenia erotomaniakalne (ktoś, często o wysokiej pozycji społecznej, jest zakochany w pacjencie), wielkościowe (pacjent ma szczególny talent, władzę lub stosunki z kimś sławnym), zazdrości (współmałżonek lub kochanek jest niewierny) i somatyczne (doznania fizyczne, np. pełzanie owadów po skórze lub obrzydliwy zapach ciała, wskazują na zaburzenie somatyczne lub defekt fizyczny). Niektórzy pacjenci mają cechy dwóch lub więcej rodzajów urojeń.

Zaburzenie urojeniowe, spotykane mniej więcej 30 razy rzadziej niż schizofrenia, zdobyło rozgłos znacznie wykraczający poza jego liczebność. Jest kilka powodów takiego stanu rzeczy. Zła sława towarzyszy przypadkom stalkingu, który jest niekiedy spowodowany erotomaniakalną postacią zaburzenia urojeniowego (postać grana przez Glenn Close w filmie Fatalne zauroczenie przywodzi na myśl taką osobę). (...)

Oczywiście, tak jak w przypadku pacjentów ze schizofrenią, ogromna większość pacjentów z zaburzeniem urojeniowym nie zabija ani nie krzywdzi innych ludzi. Ci nieliczni, którzy dopuszczają się takich czynów, są przedmiotem nadmiernego zainteresowania, strachu i wściekłości.

Grafika - Yuval Robichek

Morrison, J. (2020). Diagnoza psychiatryczna: Praktyczny podręcznik dla klinicystów (R. Andruszko, tłum.; wyd. 2).
s. 271–272
Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

20/07/2026

Polecamy to podyplomowe szkolenie organizowane przez Polskie Towarzystwo TFP .

Szanowni Państwo!
Zostało jeszcze kilka ostatnich miejsc na Podyplomowe Szkolenie „Terapia Skoncentrowana na Przeniesieniu”. Wszystkich spóźnialskich zapraszamy do aplikowania, szkolenie rozpocznie się: wrzesień/październik 2026 r.

Link do informacji o szkoleniu znajdą Państwo w komentarzu pod postem.
__________________________

TFP jest uznaną metodą opartą na dowodach naukowych (EBP – Evidence-Based Practice). Metoda ta jest wynikiem integracji wiedzy pochodzącej z klasycznych teorii psychoanalitycznych ze współczesnym dorobkiem z obszarów neurobiologii oraz badań nad przywiązaniem. Bazuje na teorii strukturalnej Otto Kernberga będącej połączeniem psychologii ego i teorii relacji z obiektem. Centralnym zagadnieniem w tym podejściu terapeutycznym jest analiza przeniesienia. Składa się na nią analiza uwewnętrznionych relacji z obiektem, które są obecne „tu i teraz” podczas sesji terapeutycznej.

18/07/2026

Przypominamy, że wciąż trwa rekrutacja na Etap Wstępny Psychodynamiczne Studium Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży w Warszawie na rok 2026/2027.

To szkolenie dla osób, które chcą rozwijać się w pracy z młodzieżą i budować swoje kompetencje w sposób praktyczny, świadomy oraz oparty na głębokim rozumieniu relacji.

Jednym z najważniejszych elementów Studium jest intensywne doświadczenie własne. Szkolenie rozpoczyna się treningiem interpersonalnym, podczas którego uczestnicy poznają siebie w grupie, przyglądają się swoim sposobom reagowania i budowania relacji oraz zdobywają cenną wiedzę o sobie.

To doświadczenie ma szczególne znaczenie w pracy pomocowej. Pozwala rozwijać uważność, samoświadomość oraz zdolność lepszego rozumienia tego, co dzieje się w relacji z drugim człowiekiem.

W trakcie Studium uczestnicy poznają także podstawy podejścia psychodynamicznego, które pomaga rozumieć emocje, potrzeby, konflikty oraz procesy ukryte pod obserwowanymi zachowaniami. Takie spojrzenie pozwala trafniej rozpoznawać źródła trudności młodego człowieka i lepiej dopasowywać formę udzielanego mu wsparcia.

Program obejmuje 170 godzin szkoleniowych i przygotowuje przede wszystkim do prowadzenia pracy socjoterapeutycznej z dziećmi i młodzieżą, a także warsztatów, treningów interpersonalnych oraz innych form pracy grupowej.

Uczestnicy rozwijają kompetencje m.in. w zakresie:

• komunikacji interpersonalnej i asertywności
• profilaktyki uzależnień i przeciwdziałania agresji
• diagnozy i pomocy psychologicznej młodzieży
• rozumienia rozwoju grupy i zachodzących w niej procesów

Studium trwa dwa lata i może stać się początkiem dalszej drogi zawodowej. Osoby, które chcą rozwijać się jako psychoterapeuci psychodynamiczni, mogą od drugiego roku rozpocząć kolejne etapy szkolenia w KCP.

Ukończenie etapu wstępnego umożliwia również kontynuację nauki na etapie zaawansowanym oraz dalsze zdobywanie kwalifikacji, certyfikatów i rekomendacji Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Stowarzyszenia Socjoterapeutów.

📌 Wymagania:
Szkolenie jest przeznaczone dla osób pracujących z dziećmi i młodzieżą lub planujących rozwój zawodowy w tym obszarze. Warunkiem koniecznym udziału jest ukończenie co najmniej 4 roku studiów.

👉 Formularz zgłoszeniowy znajduje się na dole strony:
https://centrum-psychodynamiczne.pl/studium/

Zapraszamy osoby zainteresowane zbudowaniem solidnych podstaw pracy z młodzieżą oraz rozpoczęciem swojej drogi rozwoju w podejściu psychodynamicznym.

Jesteśmy autoryzowanym Ośrodkiem Krakowskiego Centrum Psychodynamicznego.