Magdalena Słupek Psychoterapia

25/04/2026

https://www.facebook.com/share/14epQJUkMmS/?mibextid=wwXIfr

🌺Specjalistyczna Poradnia Psychologiczna „Ursynów"🌺

Bezpłatna oferta wsparcia w roku 2026 skierowana jest do dorosłych mieszkańców Warszawy i nie wymaga posiadania skierowania.

Dane do kontaktu:
📍ul. Dereniowa 52/54, 02-776 Warszawa
📞535 288 933, 534 103 691
📧[email protected]
🕐poniedziałek–piątek: 8:00 - 20:00

Poradnictwo psychologiczne i pedagogiczne:
🔸konsultacje stacjonarne – krótkoterminowa pomoc indywidualna i rodzinna
🔸grupy edukacyjno-rozwojowe wspierające kompetencje społeczne i emocjonalne (TUS, TZA, warsztaty dla rodziców itp.)
🔸konsultacje online o charakterze doraźnym
🔸psychoedukacja: warsztaty, prelekcje, podcasty, publikacje itp.

Aktualne materiały informacyjne dotyczące wydarzeń, zapisów na różne działania publikowane są na Facebook wraz z odpowiednim Formularzem Google do zapisów na dane działanie, na stronie wspólnej dla wszystkich placówek prowadzonych przez CWR Rodzinna Warszawa: https://www.facebook.com/dziadeklisiecki

Informacje ogólne o całej sieci Poradni Specjalistycznych CWR Rodzinna Warszawa znajdują się na stronie: https://wsparcie.um.warszawa.pl/waw/centrum-wspierania-rodzin/poradnictwo-specjalistyczne

Nie bój się sięgnąć po pomoc! 🌷

14/04/2026

Jak już tu wspominałam, niedawno ukazała się książka Nancy McWilliams pt.: "Superwizja psychoanalityczna".

🪻Składa się z 9 rozdziałów. Myślę, że warto przeczytać je wszystkie, choć u mnie pojawiła się chęć pominięcia tego, który dotyczy superwizji w Instytutach Psychoanalitycznych. Pewnie każdy system szkoleniowy ma swoje ciemne strony i one zostały w nim opisane. To cenne, ale spojrzałam na to bardziej pobieżnie ze względu na specyfikę, której nie znam osobiście.
🪻Pozostałe części książki były ciekawe, choć nie jestem superwizorką. Mimo tytułu książka jest skierowana do praktyków psychoterapii bez ograniczeń wynikających z ich orientacji teoretycznej. Szczególną uwagę zwrócił rozdział 3 dotyczący „psychologicznych parametrów życiowych i oceny postępów w terapii" oraz te dotyczące osobowości superwizantów i superwizorów. Poznając tą perspektywę lepiej rozumiem idee superwizji, możliwości i ograniczenia oraz wyzwania z nią związane.

Szczególnie zwrócił moją uwagę fragment, który pozwolę sobie przytoczyć:
🪻 „Jak w przypadku każdej złożonej umiejętności, uzyskanie ogólnej kompetencji w prowadzeniu psychoterapii to zadanie na całe życie. Być może niełatwo jest przystępować do superwizji z nastawieniem, że wszystko można jeszcze udoskonalić-ale im szybciej zaakceptujemy fakt, że uczymy się sztuki (a nie wykonujemy możliwe do zmierzenia zadania według przepisu), tym lepiej".

🪻

Superwizja psychoanalityczna

09/04/2026

Jeszcze więcej nowości WUJ # :)
Z recenzją wrócę niebawem.

Tymczasem zapraszam na wydarzenie pt:

11. Forum Specjalistów WUJ, „Myślenie kliniczne w psychoterapii. Między refleksją a skuteczną pomocą"

W dniach 13 – 17 kwietnia na kanale YouTube oraz profilu Facebook Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego

Szczegóły na stronie wydarzenia:

https://www.facebook.com/events/34434155559533191

23/03/2026

Dwie nowości od WUJ #

Zabieram się za czytanie, żeby niedługo wrócić z moimi wrażeniami na ich temat :)

Tymczasem zapraszam do przeczytania opisów na stronie wydawnictwa:

https://wuj.pl/ksiazka/superwizja-psychoanalityczna -miekka-ze-skrzydelkami

https://wuj.pl/ksiazka/terapeutyczna-moc-powiezi

10/03/2026

Wspaniała inicjatywa :)

Mobilny Zespół Pomocy Psychologicznej to inicjatywa, której celem jest zwiększenie dostępności pomocy psychologicznej w miejscach, gdzie kontakt ze specjalistą często jest utrudniony lub niemożliwy - czyli we wsiach i w małych miasteczkach.

04/03/2026

09/02/2026

https://www.facebook.com/share/p/183MeAiyt3/?mibextid=wwXIfr

***Jak wesprzeć siebie, gdy przychodzi do nas nagle wspomnienie doświadczonej traumy?***

1. Uznaj starania swojej psychiki, które prowadzą Cię w kierunku zdrowienia. Nagłe, często niechciane przypomnienie sobie zdarzenia traumatycznego (a czasami tylko fragmentu tego wspomnienia lub jednej tylko jego warstwy, np. wizualnej, słuchowej lub dotykowej) to wysiłki naszej psychiki, by pomóc nam metabolizować doświadczoną traumę. Psychika i ciało próbują domknąć to co zostało niedomknięte, zablokowane, przerwane. Próbują przesunąć wspomnienie do przeszłości.

2. Zmień kontekst pojawienia się wspomnienia traumatycznego. Aby wspomnienie traumatyczne miało możliwość się przetransformować, potrzebuje być przypominane w inny - niż dotychczasowy - sposób. Zmiana kontekstu wspomnienia to np.:
- delikatny ruch/gest, który wprowadzisz intencjonalnie gdy pojawi się niechciane wspomnienie
- dotyk (np. okolicy splotu słonecznego lub przestrzeni nad obojczykiem), który wesprze Cię podczas najtrudniejszych wspomnień
- myśl, która będzie Twoją kotwicą/zasobem, podczas gdy pojawi się wspomnienie traumatyczne (np. „To cierpienie ma swój początek i koniec” albo „Psychika robi, co może by umożliwić mi zdrowienie; nie musi mi się to podobać, ale wierzę, że to dzieje się w dobrym dla mnie kierunku”)
- obraz wewnętrznego opiekuna, który będzie Cię w Twojej wyobraźni chronił przed wspominanym zranieniem.

3. Zobacz, co potrzebuje być dopowiedziane, dokończone, poruszone w Twoim wspomnieniu traumatycznym. W jakim momencie wspomnienia utykasz? Gdzie „kręcisz się w kółko”?
Poszukaj impulsu, który poprowadzi Cię ku zakończeniu przerwanej reakcji na traumę. Może będzie to mocne zatupanie, bieg, przytulenie siebie, powiedzenie na głos „jestem wolna”, a może rysunek, który domaga się narysowania.

4. Gdy tylko pojawi się wspomnienie traumy, przekieruj uwagę na moment, w którym zorientowałeś/aś się, że traumatyczna sytuacja już się dla Ciebie skończyła. Poczuj to w ciele - moment przetrwania, biologicznego triumfu. Zatrzymaj się na nim.

Trzymam za Ciebie mocno w tym procesie kciuki!

Sabina

15/01/2026

Chciałam dzisiaj przedstawić książkę „Psychoonkologia w opiece paliatywnej i u schyłku życia”, która niedawno została wydana przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Opis z tyłu książki głosi, że to „kompleksowy podręcznik psychoonkologii”, stworzył go międzynarodowy zespół specjalistów (każdy rozdział napisany jest przez innych autorów) i skierowany jest do pracowników ochrony zdrowia, którzy mają kontakt z umierającymi osobami.
Co znajdziemy w środku ?
11 rozdziałów dotyczących różnych obszarów: komunikacji na temat choroby, zaburzeń lękowych i depresyjnych, trudności z adaptacją i zniechęceniem, zaburzeń funkcji poznawczych, życzeń dotyczących śmierci, wsparcia dla opiekunów i rodzin, zaopiekowaniem dzieci, duchowości, żałoby i wsparcia personelu.
Moje wrażenia ?
Książka wydaje mi się wysoce specjalistyczna. Każdy rozdział jest uporządkowany, są tam wypunktowania, tabelki, protokoły, rekomendacje narzędzi np. testów. Okraszone są krótkimi historiami pacjentów, żeby lepiej zobrazować daną sytuację/problem.
Znajdziemy w niej informacje o lekach oraz badaniach, które są potrzebne w diagnozach różnicowych. W tym opracowaniu poruszany jest też wątek dylematów etycznych i rozwiązań prawnych w różnych krajach.
W ostatnich rozdziałach, zwłaszcza dotyczących wsparcia rodzin i żałoby znalazłam trochę więcej miejsca poświęconego wsparciu psychologicznemu, psychoterapii i proponowanych interwencjach.
Podsumowując, miałam trochę inne oczekiwania sięgając po tę książkę. Jest inaczej, ale nadal jest to ciekawa pozycja, do której zakładam, że będę potrzebowała czasem wrócić. Na pewno wartościowa pozycja dla osób, które na co dzień pracują z osobami, które chorują i żegnają się z życiem.

Psychoonkologia w opiece paliatywnej i u schyłku życia

12/01/2026

Ważna informacja :

04/12/2025

https://www.facebook.com/share/16XH3oYJQN/?mibextid=wwXIfr

Gościną pierwszego odcinka podcastu Bez oceny jest Sabina Sadecka, psycholożka, terapeutka traumy, nauczycielka akademicka, edukatorka, autorka książki "Powr...