Marta Kotarba-Zaczek - Psychoterapia

26/05/2026

Macierzyństwo nigdy nie było jedynie rolą społeczną ani biologiczną funkcją. W swoim najgłębszym wymiarze jest doświadczeniem spotkania z czymś większym niż ego, z siłą życia, która jednocześnie tworzy, chroni i karmi, ale także domaga się oddzielenia, utraty i przemiany.

Archetyp Matki nie jest wyłącznie ciepłem i bezpieczeństwem. Niesie w sobie również chaos narodzin, ambiwalencję więzi, lęk przed utratą, zmęczenie, a czasem konieczność pozwolenia drugiemu człowiekowi odejść ku własnemu życiu. To właśnie dlatego macierzyństwo tak głęboko dotyka doświadczenia psyche, ponieważ konfrontuje nas z napięciem między miłością a wolnością, bliskością a separacją, opieką a zgodą na zmianę.

Być może właśnie w tym tkwi jego archetypowa siła, że matka nie tylko daje życie, ale przez całe życie uczy się oddawać je światu.

Dziś z czułością i wdzięcznością myślimy o wszystkich kobietach, które noszą w sobie ten niezwykły, często niewidzialny wysiłek tworzenia, podtrzymywania i wypuszczania życia dalej.

24/05/2026

📚 WYDARZENIE | SAP One-Day Conference 2026

6 czerwca 2026 roku londyńskie The Society of Analytical Psychology (SAP) organizuje wyjątkową konferencję poświęconą pamięci dr. Michaela Fordhama – jednej z najważniejszych postaci w historii psychologii analitycznej i twórcy tzw. rozwojowej szkoły jungowskiej.

Konferencja odbywa się z okazji 80-lecia SAP i będzie poświęcona zarówno dorobkowi Fordhama, jak i jego wpływowi na współczesne myślenie o rozwoju psyche, relacji matka–dziecko, Jaźni oraz procesach dezintegracji i reintegracji.

W programie wystąpienia m.in.:
• Jean Knox
• Richard Mizen
• James Astor
• Francesco Bisagni
• Christine Driver
• Ma**ca Rytövaara

📍 Formuła hybrydowa – udział stacjonarny w Londynie lub online
📅 6 czerwca 2026
🎟 dostępne są również bilety dla osób szkolących się

To wydarzenie może być szczególnie interesujące dla osób zainteresowanych dialogiem psychologii analitycznej z teoriami rozwoju, relacji z obiektem oraz współczesną psychoanalizą.

Więcej informacji i zapisy:
https://www.thesap.org.uk/events/dr-michael-fordham-father-of-the-developmental-jungian-school-anniversary-tribute/

19/05/2026

Zakończył się cykl seminariów „Jaźń i Bycie” – podróż, która przez kolejne spotkania prowadziła nas przez psychologię analityczną, filozofię, symbole, relacje, metafizykę i pytania o to, kim jesteśmy oraz kim stajemy się w spotkaniu z tym, co większe od nas samych.

Rozmawialiśmy o Jungu i Tomaszu z Akwinu, o dialogu i Jaźni, o cieniu i przemianie, o relacyjności, cielesności, neuronaukach, filozofii i doświadczeniu wewnętrznym. Szukaliśmy nie tyle odpowiedzi, ile sposobów głębszego stawiania pytań.

To, co porusza mnie szczególnie na zakończenie tego cyklu, to słowa Uczestniczek i Uczestników. Otrzymałam wiele niezwykle ciepłych wiadomości o spotkaniu, które było ważne, o doświadczeniu wspólnego myślenia, o poczuciu bycia poruszonym, zatrzymanym, czasem zainspirowanym do dalszych poszukiwań. Pisali Państwo o rzetelności, atmosferze, języku, głębi i o tym, że ten cykl był czymś więcej niż przekazem wiedzy.

Jestem za te słowa ogromnie wdzięczna.

Bo choć jako prowadząca mówię, wykładam i przygotowuję materiały, to prawdziwy sens takich spotkań rodzi się pomiędzy ludźmi. W przestrzeni wspólnej refleksji, pytań, obecności i odwagi myślenia.

Dziękuję za tę wspólną drogę...

15/05/2026

Dziś odbył się ósmy i zarazem ostatni wykład domykający cały cykl seminariów „Jaźń i Bycie”.

Przez kolejne spotkania wspólnie wędrowaliśmy przez psychologię analityczną, filozofię, fenomenologię i metafizykę, pytając o naturę Jaźni - czy jest centrum, procesem, relacją, czy może czymś, co wymyka się definicjom.

Dzisiejsze spotkanie poświęcone było doświadczeniu kresu, śmierci i granicy w perspektywie psychologii głębi. Rozmawialiśmy o Jaźni jako tym, co nie chroni przed cierpieniem, ale może towarzyszyć jako cichy świadek i nośnik sensu.

Być może najważniejszym pytaniem całego cyklu nie było: „Czym jest Jaźń?”, ale: „Czy potrafimy jej zaufać, nawet wtedy, gdy nie wiemy na pewno?”

Dziękuję wszystkim za wspólną drogę. 🤍

15/05/2026

Czy doświadczenie terapeutyczne uruchamia nieświadome procesy wyłącznie u pacjenta, czy również u terapeuty? Co dzieje się w przestrzeni pomiędzy? Jak rozpoznawać działanie wzorców archetypowych w praktyce klinicznej?

Wraz z PTPJ, PSPJ oraz The Assisi Institute serdecznie zapraszamy na bezpłatny wykład dr Michaela Confortiego: „Praktyka psychoterapii: jakie wymagania praca ta stawia klinicystom”
📅 25 maja 2026
🕖 godz. 19:00–21:00
🎧 wykład w języku angielskim z tłumaczeniem na język polski
🎥 nagranie dostępne dla zapisanych uczestników

Dr Michael Conforti – psychoanalityk jungowski, założyciel The Assisi Institute i jeden z badaczy pól archetypowych – od ponad 40 lat bada relacje między psychiką, wzorcami nieświadomymi i procesem terapeutycznym.

Wykład będzie także wprowadzeniem do warsztatów poświęconych m.in. komunikacji nieświadomej, snom, doświadczeniom progowym i archetypowym wymiarom relacji terapeutycznej.

Wydarzenie bezpłatne.

📩 Obowiązują zapisy: [email protected]

Serdecznie zapraszam.l!

„Głównym przedmiotem mojej pracy nie jest leczenie nerwic, lecz raczej zbliżenie się do numinosum. Faktem jest, że, zbliżenie się do tego, co numinotyczne stanowi prawdziwą terapię i że, w miarę jak pogłębia się doświadczenie numinosum, następuje uwolnienie od klątwy patologii. Na...

15/05/2026

30/04/2026

🌿 Psychika nie rozwija się liniowo

Maj kojarzy się z rozwojem, ruchem do przodu, „kwitnieniem”.

Ale proces psychiczny rzadko wygląda w ten sposób. Rzadko kiedy jest linią. Bardziej przypomina ruch spiralny. Stale wracamy do tych samych tematów, ale nie jesteśmy już w tym samym miejscu. To, co kiedyś było nie do zniesienia, może stać się możliwe do pomyślenia. To, co było oczywiste, może nagle się zakwestionować.

🌿 W psychoanalizie nie przyspieszamy tego procesu. Towarzyszymy mu.

Bo rozwój psychiczny nie polega na tym, że stajemy się „lepsi”, ale że stajemy się bardziej prawdziwi.

Polskie Stowarzyszenie Psychoanalityków Jungowskich

20/04/2026

Zaproszenie do udziału w konferencji międzynarodowej

Z przyjemnością zapraszamy do udziału w międzynarodowej konferencji organizowanej przez Journal of Analytical Psychology:

International Conference 2027
📍 Split, Chorwacja
📅 14–17 października 2027

Temat konferencji:
The Space Between: Its Limits and Possibilities, Collapse and Metamorphosis in the Analytic Vessel and the World
(Przestrzeń pomiędzy: jej granice i możliwości, załamanie i metamorfoza w naczyniu analitycznym i świecie)

Konferencja zaprasza do wspólnej refleksji nad tym, co dzieje się „pomiędzy” – w przestrzeni relacji analitycznej, pomiędzy analitykiem a analizantem, pomiędzy światem wewnętrznym a zewnętrznym, pomiędzy rozpadem a wyłanianiem się nowego znaczenia.

Szczególną uwagę kieruje na te momenty pracy analitycznej, w których doświadczenie emocjonalne przekracza możliwości symbolizacji, gdzie ramy terapeutyczne zostają wystawione na próbę, a sens ulega zawieszeniu, transformacji lub dopiero zaczyna się kształtować. W tych granicznych przestrzeniach współistnieją: impas, niepewność i rozpad, ale także potencjał ruchu psychicznego, twórczego wyłaniania się i metamorfozy.

Zapraszamy do zgłaszania propozycji wystąpień, które podejmują m.in. następujące zagadnienia:
wczesne i nieuformowane stany psychiczne
współdzielone procesy nieświadome
somatyzacja i wspólne stany psychosomatyczne
dynamika przeniesienia i przeciwprzeniesienia
zdolność analityka do pozostawania obecnym na granicy tego, co może być pomyślane i utrzymane

Konferencja uwzględnia również szerszy kontekst kulturowy, historyczny i technologiczny, w którym dziś funkcjonuje praktyka analityczna. Zachęcamy do refleksji nad wpływem współczesnych zjawisk takich jak rozwój sztucznej inteligencji, doświadczenia psychodeliczne, trauma międzypokoleniowa i zbiorowa czy przemiany kulturowe na proces analityczny i „naczynie analityczne”.

Zgłoszenia (abstrakt do 500 słów) prosimy przesyłać do 31 lipca 2026 na adres:
📧 [email protected]
(Esther Waldron, Managing Editor)

Serdecznie zapraszamy do współtworzenia tej ważnej przestrzeni dialogu i refleksji.

17/04/2026

JAŹŃ I BYCIE | Spotkanie 7

Czy Jaźń naprawdę jest (ma) centrum?

Podczas siódmego spotkania w cyklu „Jaźń i Bycie” weszliśmy w moment, który - nie ukrywajmy - trochę rozsadza wcześniejsze porządki.

Postawiliśmy pytanie: co jeśli to centrum… nie istnieje tak, jak myślimy?

Sięgnęliśmy do krytycznych ujęć postjungowskich i filozoficznych, które nie tyle „obalają” Jaźń, co przesuwają ją z miejsca w strukturze w stronę wydarzenia:
✨ Jaźń jako coś, co dzieje się (po)między
✨ Jaźń jako przestrzeń dialogu
✨ Jaźń jako gościnność wobec tego, co inne

Pojawiły się ważne napięcia:
🌼 czy idea jedności nie niesie w sobie ukrytej przemocy?
🌼 czy wszystko naprawdę musi zostać zintegrowane?
🌼 co z doświadczeniami, które nie chcą się „ułożyć”?

Wchodziliśmy w myślenie Louisa Zinkina i Jamesa Hillmana oraz Emmanuela Levinasa, gdzie podmiot rodzi się nie w sobie, lecz w odpowiedzi na Innego. Towarzyszyli nam też Martin Buber, Michaił Bachtin i Hans-Georg Gadamer.

Coraz wyraźniej wyłonił się z tych rozważań inny obraz pracy terapeutycznej - nie jako prowadzenia do centrum, ale jako bycia razem w przestrzeni, gdzie coś może się wydarzyć.

Czasem interpretacja nie jest tym, czego potrzeba. Czasem potrzebna jest obecność.

Na koniec pojawiła się metafora, którą osobiście bardzo lubię.
🪡 Jaźń jako haft.
Nie jedna nić, ale wiele.
Nie linia, ale splątanie.
Nie centrum, lecz wzór, który wyłania się z napięć, przecięć i powrotów.

I może właśnie to jest najważniejsze przesunięcie - z pytania „kim jestem?” do pytania „co wydarza się między tymi wszystkimi głosami, które mnie tworzą?”
—
Cykl trwa. Przed nami jeszcze jedno, ostatnie spotkanie.

12/04/2026

11-12 kwietnia odbyło się seminarium I stopnia kursu psychoanalizy jungowskiej poświęcone kulturowym wymiarom w analizie jungowskiej.

To było spotkanie o tym, że psychika nie kończy się na „moim”, że to, co przeżywamy jako najbardziej osobiste, bardzo często jest jednocześnie utkane z historii, kultury i relacji, które nas poprzedzają.

Pracowaliśmy na kilku poziomach jednocześnie:
1. klasycznym jungowskim rozróżnieniu: świadomość - nieświadomość osobista - nieświadomość zbiorowa
2. rozszerzeniu tego modelu o nieświadomość kulturową (Henderson)
3. oraz na współczesnej teorii kompleksów kulturowych (Singer, Kimbles)

Zatrzymywaliśmy się przy tym, jak kompleks kulturowy działa, jak organizuje sposób myślenia, reagowania i wchodzenia w relacje, jak może nieść zarówno poczucie tożsamości i przynależności, jak i reprodukować traumę i napięcia międzypokoleniowe.

Dużo miejsca poświęciliśmy też symbolowi, nie jako „znakowi do odczytania”, ale jako przestrzeni pomiędzy ciałem, psychiką i kulturą, czyli tym miejscom, w których to, co zbiorowe, staje się doświadczeniem jednostki.

Rozmawialiśmy o tym, jak w praktyce klinicznej rozpoznawać momenty, w których „to nie jest tylko moje”, kiedy reakcja jest większa niż sytuacja, kiedy pojawiają się obrazy i emocje bez wyraźnego źródła osobistego, kiedy psychika zaczyna mówić językiem historii.

I co dla mnie szczególnie ważne, to nie było tylko seminarium „o teoriach”. Kursanci wnosili własne doświadczenia, obrazy, refleksje. To one nadawały tej pracy żywość i prawdziwość. To dzięki nim mogliśmy zobaczyć, jak te koncepcje naprawdę działają w relacji, w ciele, w polu grupowym.

Bo ostatecznie psychika jednostki jest zawsze zanurzona w kulturze, a kultura przeżywana jest zawsze przez konkretną osobę.