Biolumed

29/03/2026

26/02/2026

🩸🚗 O tym jak koleżanka Babesia microti zabiera czerwone krwinki na przejażdżkę…

Czerwone krwinki (erytrocyty) są z natury… dość „leniwe”.

Nie mają jądra komórkowego.

Nie mają mitochondriów.

Nie posiadają struktur umożliwiających ruch.

Po prostu płyną z prądem krwi, dostarczając tlen tam, gdzie jest potrzebny.

A jednak naukowcy z Carnegie Mellon University odkryli coś zaskakującego:
po zakażeniu pasożytem Babesia microti czerwone krwinki potrafią poruszać się samodzielnie.

⸻

🔬 Jak to odkryli?

Podczas testowania nowego narzędzia do analizy krwi o nazwie µ-Blood, inżynier biomedyczny Tagbo Niepa wraz ze swoim zespołem zauważył coś niezwykłego: zakażone erytrocyty wykazywały ukierunkowany ruch.

Zwykle czerwone krwinki są biernymi „pasażerami” krwiobiegu.

Tymczasem w krwi zakażonych myszy około 1% zakażonych komórek poruszało się z prędkością około 2 mikrometrów na minutę — czyli podobnie jak makrofagi (komórki układu odpornościowego odpowiedzialne za „sprzątanie”).

⸻

🦠 Kim jest sprawca? To Babesia microti.

Babesia microti to pierwotniak przenoszony przez kleszcze.

Po wniknięciu do organizmu gospodarza pasożyt atakuje czerwone krwinki i żywi się zawartą w nich hemoglobiną.

Jest spokrewniony z pasożytami wywołującymi malarię (Plasmodium), ale znacznie słabiej poznany— częściowo dlatego, że przez lata był traktowany głównie jako problem weterynaryjny (szczególnie w hodowli bydła i u psów).

U ludzi zakażenie (babeszjoza) może powodować:
• gorączkę
• niedokrwistość
• dreszcze
• zmęczenie

Większość przypadków przebiega łagodnie lub bezobjawowo, ale u osób z obniżoną odpornością choroba może mieć ciężki przebieg.

⸻

🔍 Czy pasożyt „prowadzi” celowo?

Za pomocą mikroskopii konfokalnej, jasnego pola oraz mikroskopii elektronowej zespół potwierdził, że to pasożyt znajdujący się wewnątrz erytrocytu odpowiada za ten ruch.

Najważniejsze pytanie brzmi jednak:

Czy ten ruch jest strategią przetrwania?

Możliwe scenariusze:

• 🚨 unikanie komórek odpornościowych
• 🎯 przemieszczanie się w kierunku nowych erytrocytów do zakażenia
• 🤷 albo… niezamierzone kierowanie się prosto do makrofaga (co nie jest najlepszym pomysłem)

Na razie nie wiadomo, czy ta „zdolność motoryczna” daje pasożytowi przewagę, czy jest jedynie efektem ubocznym infekcji.

Konieczne są dalsze badania molekularne, aby zidentyfikować mechanizmy odpowiedzialne za to zjawisko— a być może także nowe cele terapeutyczne.

⸻

🧠 Dlaczego to ważne?

To odkrycie podważa nasze dotychczasowe rozumienie interakcji gospodarz–patogen.

Czerwone krwinki uchodzą za biologicznie proste i całkowicie ,,niemobilne”— a jednak zakażenie może zasadniczo zmienić ich zachowanie.

Jeśli uda się zidentyfikować cząsteczki odpowiedzialne za ten nabyty ruch, mogą one:
• ujawnić nowe aspekty biologii pasożyta,
• wskazać potencjalne cele dla leków,
• pogłębić nasze zrozumienie strategii przetrwania patogenów wewnątrzkomórkowych.

Jak widać czasem nawet „najprostsze” komórki potrafią nas zaskoczyć.

⸻

📚 Bibliografia

1. Li C., Apgar A.L., Tufts D.M., Niepa T.H.R. Acquired motility of Babesia microti–infected red blood cells. Proc. Natl. Acad. Sci. USA. 2026;123(7):e2509776123 — główna publikacja opisująca nabyty ruch czerwonych krwinek zakażonych B. microti.
2. Lobo C.A., et al. Human Babesiosis — Recent Advances and Future Challenges. Clin. Microbiol. Rev. 2020 — przegląd literatury na temat babesjozy u ludzi, epidemiologii, zakażeń i perspektyw leczenia.
3. Montero E., et al. Babesia and Human Babesiosis. Pathogens. 2022 — zbiór artykułów przeglądowych dotyczących stanu wiedzy o babesjozie, diagnostyce i patogenezie.
4. Westblade L.F., et al. Babesia microti: from mice to ticks to an increasing number of human infections. J. Clin. Microbiol. 2017 — analiza cyklu życia B. microti i epidemiologii choroby w kontekście zakażeń ludzi.
5. Specificity of Babesia–tick vector interactions — Bajer A., Dwużnik-Szarek D. (2021). Parasites & Vectors — przegląd interakcji między pasożytem a kleszczami-wektorami oraz znaczenia ekologicznego.
6. Magni R., et al. Analysis of the Babesia microti proteome in infected red blood cells. PMC. 2018 — badanie białek B. microti obecnych w zakażonych erytrocytach, źródło do głębszego zrozumienia mechanizmów patogenezy.
7. Rożej-Bielicka W., Stypułkowska-Misiurewicz H., Gołąb E. Human babesiosis (PZH epidemiological report, 2015) — przegląd epidemiologiczny babesjozy u ludzi, symptomów i ryzyka klinicznego.
8. Babesia microti – overview — rozdział z książki naukowej opisujący biologię pasożyta, jego transmisję i leczenie (ScienceDirect, 2012).
9. Wikipedia: Babesia microti — ogólny opis gatunku pasożyta, cyklu życiowego i choroby babesjozy u ludzi oraz zwierząt.

24/02/2026

W powietrzu pojawiły się już pierwsze ziarenka pyłku leszczyny i olchy, co oznacza początek wczesnowiosennego sezonu pylenia tych drzew. W Polsce rozpoczyna się on zazwyczaj na początku lutego i może trwać do marca, a nawet kwietnia.

U osób wrażliwych, podatnych na alergię w tym okresie mogą wystąpić różne dolegliwości, takie jak:

• wodnisty lub zatkany nos, częste kichanie,
• swędzenie i łzawienie oczu,
• świąd skóry,
• uczucie zmęczenia i obniżenie nastroju,
• bóle głowy,
• okresowe trudności w oddychaniu przy nasilonych objawach.

Takie sygnały mogą świadczyć o nadwrażliwości na alergeny obecne w powietrzu.

W moim gabinecie, w oparciu o metodę biorezonansu, wspieram osoby, które chcą sprawdzić, jak ich organizm reaguje na czynniki środowiskowe, w tym sezonowe alergeny. Badanie ma charakter nieinwazyjny i bezbolesny, a dalsze działania dobieram indywidualnie na podstawie szczegółowego wywiadu oraz obserwacji reakcji organizmu.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak pracuję w okresie pylenia, zapraszam do kontaktu lub na moją stronę internetową:
https://biolumed.pl/oferta/

Zapisy przyjmuję telefonicznie pod numerem 606 818 901.

A jak Ty reagujesz na sezon pylenia? Czy pierwsze objawy są już odczuwalne?

23/02/2026

🦠 Glistnica (Ascaris lumbricoides) – więcej niż choroba jelit?

Dedykujemy szczególnie osobom, które prosiły nas o napisanie tego wpisu i ogłaszamy temat glistnicy ( przynajmniej na naszym fanpage’u ) za zamknięty na dłuższy czas.

Zakażenie Ascaris lumbricoides jest jedną z najczęstszych helmintoz na świecie. Klasycznie kojarzy się z bólem brzucha, kaszlem w fazie płucnej i niedrożnością jelit.

Coraz więcej danych wskazuje jednak, że może mieć charakter ogólnoustrojowy, głównie poprzez silną modulację układu immunologicznego.

⸻

🔬 1. Układ odpornościowy i alergie

Glistnica wywołuje silną odpowiedź typu Th2:
• ↑ IgE
• ↑ eozynofilia
• ↑ IL-4, IL-5, IL-13

Najlepiej udokumentowane są powiązania z:
✔ astmą
✔ nadreaktywnością oskrzeli
✔ alergiami krzyżowymi (tropomiozyna – reakcje z roztoczami i skorupiakami)

Wpływ na AZS pozostaje niejednoznaczny.

⸻

🧠 2. Układ nerwowy

Powikłania neurologiczne są rzadkie, ale opisywane:
• drgawki
• encefalopatia
• zaburzenia świadomości
• bardzo rzadko – anizokoria (wtórnie do uszkodzenia nerwu III lub wzrostu ICP)

⚠ Anizokoria jest objawem alarmowym i zawsze wymaga pilnej diagnostyki neurologicznej.

⸻

👁 3. Oczne powikłania

Sporadycznie:
• zapalenie tęczówki
• zmiany ziarniniakowe
• zaburzenia reakcji źrenicy

To kazuistyka, nie typowy przebieg.

⸻

🧬 4. Oś jelito–mózg

Helminty modulują mikrobiotę i odpowiedź zapalną. Hipotetyczny wpływ na:
• nadpobudliwość
• koncentrację
• tiki
• zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Dowody przyczynowe są obecnie ograniczone.

⸻

⚡ 5. Padaczka

Drgawki w przebiegu ciężkiej askarydozy są opisywane (głównie u dzieci w krajach endemicznych).
Nie ma jednoznacznych dowodów, że Ascaris jest bezpośrednią przyczyną padaczki strukturalnej.

⸻

🔎 Najważniejsze wnioski
1. Najsilniejsze dowody: astma i alergie krzyżowe.
2. Umiarkowane: immunomodulacja i wpływ na mikrobiotę.
3. Słabe / hipotetyczne: tiki, OCD, SIBO, zmiany skórne.
4. Objawy neurologiczne wymagają pełnej diagnostyki różnicowej.

⸻

P.s.

W części omawianych zagadnień (np. tiki, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, nawracające jęczmienie, skłonność do kurzajek, wybrane zaburzenia neurobehawioralne) literatura wysokiej jakości jest ograniczona lub niejednoznaczna.

W niektórych obszarach brak jest:
• badań randomizowanych,
• dużych badań kohortowych,
• metaanaliz,
• jednoznacznych mechanizmów patofizjologicznych.

Nie ukrywamy, że obserwacje kliniczne i praktyka gabinetowa często sugerują szersze spektrum objawów niż obecnie opisane w literaturze.

Empiria bywa często pierwszym sygnałem nowych zależności biologicznych.

Jednak w duchu medycyny opartej na faktach (EBM):

• obserwacja kliniczna ≠ dowód przyczynowy
• korelacja ≠ kauzalność
• hipoteza wymaga weryfikacji

Dlatego wszelkie potencjalne powiązania, które nie mają solidnego potwierdzenia w badaniach, należy traktować jako hipotezy wymagające dalszych analiz, a nie jako ustalone fakty.

I dlatego na sam koniec końca pozwalamy sobie zapoznać Was z aforyzmem autorstwa Marii Salomei Skłodowskiej-Curie:

,,Niczego w życiu nie należy się bać, należy to tylko zrozumieć”

Dobrego dnia.

📚 Bibliografia:

1. World Health Organization. Soil-transmitted helminth infections. Geneva: WHO; 2023.
2. Centers for Disease Control and Prevention. Ascariasis – Clinical Overview. Atlanta: CDC; 2023.
3. Dold C, Holland CV. Ascaris and ascariasis. Microbes Infect. 2011;13(7):632–637.
4. Hotez PJ, Brindley PJ, Bethony JM, et al. Helminth infections: the great neglected tropical diseases. J Clin Invest. 2008;118:1311–1321.
5. Nutman TB. Evaluation and differential diagnosis of eosinophilia. N Engl J Med. 2007;356:101–111.
6. Cooper PJ. Interactions between helminth parasites and allergy. Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2009;9:29–37.
7. Leonardi-Bee J, Pritchard D, Britton J. Asthma and intestinal parasites: systematic review and meta-analysis. Lancet. 2006;367:693–701.
8. Flohr C, Quinnell RJ, Britton J. Do helminths protect against atopy? Clin Exp Allergy. 2009;39:20–32.
9. Hunninghake GM, Soto-Quiros ME, Avila L, et al. Sensitization to Ascaris and asthma severity. Lancet. 2007;369:1799–1801.
10. Lynch NR, Lopez RI, Di Prisco MC, et al. Ascaris infection and wheezing. Am J Respir Crit Care Med. 1998;158:502–507.
11. Acevedo N, Caraballo L. IgE cross-reactivity between Ascaris and mite allergens. Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2011;11:404–410.
12. Reese G, Ayuso R, Lehrer SB. Tropomyosin: an invertebrate pan-allergen. Int Arch Allergy Immunol. 1999;119:247–258.
13. Arruda LK, Vailes LD, Ferriani VP, et al. Cross-reactive allergens in helminth infections. J Allergy Clin Immunol. 2001;107:409–414.
14. Caraballo L, Zakzuk J, Lee BW, et al. Ascaris lumbricoides allergy and asthma. Front Immunol. 2020;11:1–12.
15. Ahmadizar F, Vijverberg SJH, Arets HGM, et al. Helminth infections and asthma severity. Allergy. 2017;72:178–186.
16. Smits HH, Yazdanbakhsh M. Chronic helminth infections and immune regulation. Nat Rev Immunol. 2007;7:995–1006.
17. Allen JE, Maizels RM. Diversity and dialogue in immunity to helminths. Nat Rev Immunol. 2011;11:375–388.
18. Maizels RM, McSorley HJ. Regulation of the host immune system by helminths. Nat Rev Immunol. 2016;16:573–587.
19. McSorley HJ, Maizels RM. Helminth infections and immune regulation. Clin Microbiol Rev. 2012;25:585–608.
20. Yazdanbakhsh M, Kremsner PG, van Ree R. Allergy, parasites and hygiene hypothesis. Science. 2002;296:490–494.
21. Rook GAW. Hygiene hypothesis and helminths. Clin Rev Allergy Immunol. 2012;42:5–15.
22. Ramanan D, Bowcutt R, Lee SC, et al. Helminth infection promotes microbiota modulation. Science. 2016;352:608–612.
23. Jenkins TP, Peachey LE, Ajami NJ, et al. Helminth infection shapes gut microbiota. ISME J. 2017;11:1899–1911.
24. Walk ST, Blum AM, Ewing SA, et al. Alteration of gut microbiota during helminth infection. PLoS Pathog. 2010;6:e1001091.
25. Cryan JF, O’Riordan KJ, Cowan CSM, et al. The microbiota–gut–brain axis. Physiol Rev. 2019;99:1877–2013.
26. Vezzani A, French J, Bartfai T, et al. The role of inflammation in epilepsy. Nat Rev Neurol. 2011;7:31–40.
27. Vezzani A, Friedman A. Brain inflammation as biomarker in epilepsy. Lancet Neurol. 2011;10:973–981.
28. Libbey JE, Cusick MF, Fujinami RS. Role of inflammation in epilepsy. J Neuroimmunol. 2013;264:1–8.
29. Parlog A, et al. Microglial activation in epilepsy. Front Cell Neurosci. 2015;9:173.
30. Erny D, Hrabe de Angelis AL, Prinz M. Microglia in brain disease. Nat Neurosci. 2017;20:1369–1378.
31. Ezeamama AE, Friedman JF, Acosta LP, et al. Helminth infection and cognitive development. Am J Trop Med Hyg. 2005;72:283–291.
32. Jukes MCH, Nokes CA, Alcock KJ, et al. Heavy helminth infection and cognitive impairment. Lancet. 2002;359:105–110.
33. Sakti H, Nokes C, Hertanto WS, et al. Parasitic infection and cognitive impairment. Trop Med Int Health. 1999;4:322–334.
34. Beautyman GM, Woolf AL. Cerebral ascariasis: report of a case. J Pathol Bacteriol. 1951;63:635–639.
35. Kazacos KR. Larva migrans and CNS involvement. Handb Clin Neurol. 2013;114:251–262.
36. StatPearls. Ascariasis. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2023.
37. StatPearls. Anisocoria. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2023.
38. Miller NR, Newman NJ. Walsh and Hoyt’s Clinical Neuro-Ophthalmology. 6th ed. Lippincott; 2005.
39. Kanski JJ, Bowling B. Clinical Ophthalmology. 8th ed. Elsevier; 2016.
40. Lee AG, Brazis PW. Clinical Pathways in Neuro-Ophthalmology. 3rd ed. Thieme; 2018.
41. Bennett JE, Dolin R, Bl**er MJ. Mandell, Douglas, and Bennett’s Principles and Practice of Infectious Diseases. 9th ed. Elsevier; 2020.
42. Brooker SJ, Bundy DAP. Ascariasis. In: Manson’s Tropical Diseases. 23rd ed. Elsevier; 2014.
43. Walker MM, Talley NJ. Microbiota and gut-brain interaction. Nat Rev Gastroenterol Hepatol. 2014;11:227–238.
44. Moloney RD, et al. Microbiota and stress response. Neurobiol Stress. 2016;4:1–12.
45. Buffington SA, et al. Microbiota influence on neurodevelopment. Cell. 2016;165:1762–1775.
46. van den Biggelaar AHJ, et al. Helminths and eczema. Clin Exp Allergy. 2004;34:174–180.
47. Flohr C, et al. Helminths and atopic dermatitis. J Invest Dermatol. 2010;130:279–281.
48. McGee S. Evidence-Based Physical Diagnosis. 4th ed. Elsevier; 2018.
49. Nutman TB. Human infection with soil-transmitted helminths. N Engl J Med. 2013;368:1–10.
50. Hotez PJ, Kamath A. Neglected tropical diseases in children. PLoS Negl Trop Dis. 2009;3:e412.

26/11/2025

Zaczynamy BLACK WEEK do 30.11.2025 testy na alergie pokarmową i nietolerancję pokarmową + test na obecność pasożytów tylko 250 zł