Gabinet Psychoterapii Dorota Wejner

16/04/2026

O roli psychoterapeuty

Dariusz Bugalski: Kim zatem jest terapeuta?
Monika Miller-Nadolska: To ktoś, kto jest pomiędzy przeszłością, a teraźniejszością pacjenta. Pomiędzy jego uczuciami, myślami, światem marzeń i fantazji; ktoś, kto łączy różne fragmenty, nazywa je , nadaje im znaczenie. Czasem mediator, obserwator, ktoś kto wspomaga, sprzymierzeniec. Ale najbardziej – sojusznik rozwoju.
Alina Neugebauer: Kontener.
DB: Co to znaczy?
Alina Neugenauer: To ktoś, kto udostępnia siebie, swoje wnętrze, dla przeżyć i stanów emocjonalnych pacjenta. Udostępnia siebie i pomaga mu przetworzyć to, co dzieje się w jego życiu psychicznym. W przeżyciu pacjenta możemy być kimś, kto po raz pierwszy w życiu daje uwagę, cierpliwie słucha, podejmuje wysiłek, żeby zrozumieć.
Monika Miller-Nadolska: Jesteśmy kontenerem, który ma taką pojemność, by przyjąć pacjentów z całym ich światem, z pełnym spektrum ich trudności, z całym ich życiem. Jesteśmy po to, żeby to objąć i wytrzymać. Ten smutek, żal, wstyd, agresję, wściekłość, nienawiść… Bliscy nie byli czy nie są w stanie tego przyjmować. Często zresztą nie ma powodu, żeby to przyjmowali, na przykład mąż nie musi przyjmować wybuchów złości żony sfrustrowanej jakąś jego krytyczną uwagą, bo w niej odżyła wściekłość za niezliczone krytyki, które kiedyś otrzymywała od ojca. Od przeżywania i rozumienia tych emocji są sesje terapeutyczne.

fragment książki "Psychoterapia dziś"
fot unsplash

15/04/2026

Czym są afekty?
Polskie tłumaczenie wyjaśnienia w komentarzu do posta

31/03/2026

“Skoro większość problemów związanych ze zdrowiem psychicznym ujawnia się dopiero w wieku dorosłym, to dlaczego tak często wiąże się je z dzieciństwem? ⬇️

Nie wszystkie problemy związane ze zdrowiem psychicznym mają swoje źródło w dzieciństwie. Niektóre wynikają z doświadczeń w dorosłym życiu, takich jak trauma, przemoc czy wypalenie zawodowe.
Jednak wiele z nich ma swój początek dużo wcześniej.
Zaburzenia takie jak depresja, lęk czy zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne często ujawniają się później, ale ich korzenie sięgają dzieciństwa.
Dlaczego?
Ponieważ dzieci dostosowują się, aby przetrwać.
W trudnym, dysfunkcyjnym środowisku dziecko może:
- tłumić emocje,
- „zamrażać” swoje reakcje,
- ignorować własne potrzeby.
W tamtym czasie te strategie były pomocne.
Jednak problem pojawia się później.
To, co kiedyś nas chroniło, może nas ograniczać w dorosłym życiu.
Sztywne wzorce emocjonalne mogą utrudniać:
- budowanie pewności siebie,
- radzenie sobie ze stresem,
- tworzenie zdrowych relacji,
- delegowanie odpowiedzialności.
W rezultacie czujemy się przytłoczeni.
A czasami prowadzi to nawet do zaburzeń zdrowia psychicznego.
Wiele sygnałów zaburzeń pojawia się wcześnie, ale często są one niezauważane lub ignorowane.
Nie »stajemy się« lękowi lub przygnębieni z dnia na dzień. Często ma to swój początek na długo przed tym, zanim znaliśmy słowa, by to opisać.
Nie da się jednak przechytrzyć za pomocą myślenia tego, czego nauczyło się nasze ciało aby przetrwać. Nasze wzorce to nie tylko przekonania – one są ucieleśnione.
Mieszkają w:
- układzie nerwowym,
- naszych reakcjach,
- naszych automatycznych odpowiedziach.
Poprzez pracę z ciałem i układem nerwowym, terapia pozwala dotrzeć do tych przedwerbalnych wzorców i wspierać ich bezpieczne przetwarzanie oraz integrację w kontrolowanej przestrzeni terapeutycznej.”

25/03/2026

Z radością dzielę się informacją o stronie nowej książki: Psychodynamic Foundations of Bioenergetic Analysis – Experiencing, Understanding and Healing the Body and the Mind 📘

Publikacja prezentuje, jak współczesna psychoterapia pracy z ciałem rozwija się w dialogu z psychoanalizą, teorią przywiązania i psychologią rozwojową, pogłębiając rozumienie tego, w jaki sposób nasze doświadczenia życiowe zapisują się w ciele i wpływają na relacje, emocje oraz poczucie siebie.

Jeśli interesuje Cię zgłębianie psychodynamicznych aspektów bioenergetyki - czyli tego, jak ciało, emocje i historia relacyjna łączą się w procesie terapeutycznym - zapraszam do obserwowania strony książki.
Będziemy tam dzielić się refleksjami, fragmentami oraz inspirującymi treściami związanymi z tematyką pracy z ciałem i psychiką 🧠🫀

Polska wersja książki jest obecnie w przygotowaniu.

https://www.facebook.com/share/p/1E1s4mfC7K/?mibextid=wwXIfr

📘 New book: Psychodynamic Foundations of Bioenergetic Analysis – Experiencing, Understanding and Healing the Body and the Mind

This book brings together the traditional concepts of Bioenergetic Analysis – a body-oriented psychotherapeutic method founded by Alexander Lowen – with contemporary knowledge from psychoanalysis and developmental psychology.

Across 18 chapters, the authors explore how modern theories of developmental psychology and developmental psychopathology enrich therapeutic practice and deepen the psychodynamic understanding of bioenergetic process work in times of rapid social change.

The book builds a bridge between the humanistic roots of Bioenergetic Analysis and an intersubjective understanding of treatment, linking today’s bioenergetic practice with relational psychoanalysis. It also expands the traditional character-analytic diagnostic approach by integrating psychodynamic and psychopathological perspectives.

Among other topics, the book addresses:
• work with children and adolescents
• therapy with clients with complex PTSD
• new forms of psychological suffering
• the impact of digitalization and virtualization of life on the human psyche
• self-actualization and body-rooted spirituality

Richly illustrated with case vignettes, diagrams and tables, the book offers practical and theoretically grounded insights into the relevance of psychodynamically informed body-psychotherapy today.

📖 The full book description in English, German and Polish are available in the comments!

04/02/2026

O znaczeniu wyznania

Zaglądamy dzisiaj do książki „Praktyka psychoterapii” autorstwa Carla Gustawa Junga (Wydawnictwo KR, 2016) do rozdziału poświęconego praktyce psychoterapii (dokładnie rozdz.VI pt. Problemy psychoterapii współczesnej, str. 61-83).

W tym rozdziale Jung podejmuje próbę wskazania czterech etapów, z których składa się każda psychoterapia. Jego zdaniem , są to: 1) wyznanie 2) oświecenie 3) wychowanie oraz 4) przemiana.

W tym poście zatrzymamy się na pierwszym etapie-wyznaniu. To od niego zaczyna się proces przemiany wewnętrznej.

Podkreślając, że wypowiedzenie tego, co ukryte, stanowi nie tylko oczyszczenie, ale i otwarcie bramy do głębszej świadomości, Jung przypomina, że człowiek od zawsze nosił w sobie tajemnice, a jednocześnie instynktownie próbował się z nich wyzwalać.

Szwajcarski psychiatra podkreśla, że „posiadanie tajemnicy oddziaływa niczym trucizna psychiczna”— im bardziej ją tłumimy, tym silniej odcina nas od wspólnoty, od samych siebie, od poczucia sensu. W niewielkiej dawce buduje indywidualność, lecz gdy rośnie w ukryciu, zaczyna nas izolować.

Dlatego w wielu kulturach pojawiały się rytuały oczyszczenia, inicjacje, misteria — wszystkie oparte na tym samym mechanizmie: ujawnieniu tego, co skrywane. Wyznanie nie jest więc aktem moralnym, ale psychologiczną potrzebą, próbą ocalenia integralności duszy.

Najsilniej działają te treści, których najbardziej się wstydzimy: impulsy, lęki, pragnienia, konflikty moralne. Gdy je tłumimy, przenikają do działań, snów, somatyki, a czasem przybierają formy neurotyczne.

„Powstrzymywany afekt oddziaływa tak samo izolująco i zaburzająco jak nieświadoma tajemnica-on również napędza poczucie winy. Jak natura ma nam za złe, gdy zatajamy coś przed rodzajem ludzkim, tak również ma ona nam za złe, że taimy nasze emocje przed bliźnimi”-pisze Jung.

Paradoks polega na tym, że kiedy w końcu coś wyznajemy, zwykle odkrywamy, że to, co wydawało się „nie do wypowiedzenia”, jest doświadczeniem bardzo ludzkim. Ujawnione — traci władzę, a napięcie opada.

Wyznanie jest więc momentem, w którym po raz pierwszy spotykamy się naprawdę z własną nieświadomością.

To dopiero wstęp — pierwszy z kilku etapów transformacji — ale bez niego nie ruszamy z miejsca.
Każda przemiana zaczyna się tam, gdzie kończy się milczenie.

17/09/2025

Ku refleksji:
Czy i jak często decyduję się na wysiłek? Jak go doświadczam?
Czy i jak się staram w ważnych aspektach mojego życia?
Czy i jak doświadczam satysfakcji z włożonego wysiłku czy starania?
Czym jest dla mnie satysfakcja?

Justyna Kopińska: (...) mówi się, że współczesny świat ma obsesję na punkcie dopaminy. Czym jest dopamina i jak działa na nasz mózg?
prof. Anna Lembke: Na najbardziej fundamentalnym poziomie dopamina jest neuroprzekaźnikiem przetrwania. Neuroprzekaźniki regulują sygnały elektryczne w mózgu. Dopamina związana jest z motywacją, pragnieniem, a w konsekwencji przyjemnością i nagrodą. Nasz układ działa sprawnie, gdy przyjemność poprzedzona jest zaangażowaniem. Genetycznie zmodyfikowane myszy, niezdolne do wytwarzania dopaminy, nie będą szukały pożywienia i umrą z głodu. Obecnie żyjemy w świecie, w którym otrzymujemy natychmiastowe, wysokodopaminowe bodźce bez należnego wysiłku. Nadmiar różnorodnych czynników - uzależniające substancje, Facebook, Twitter, seksting, konsumpcja, gry wideo, hazard - dezorientują nasze mózgi, nieprzystosowane do nowej rzeczywistości. By zrekompensować liczne nagrody, mózgi obniżają produkcję dopaminy nie tylko do poziomu podstawowego, ale poniżej tego poziomu, aż do stanu chronicznego deficytu. Niekiedy odczuwamy ten proces w postaci stanów lękowych i braku skupienia.

JK: Zachęcasz do znalezienia sposobu, by w pełni zanurzyć się w życiu, które prowadzimy. Jak przestać marzyć o byciu kimś innym?
AL: Nieadaptacyjne marzenia, czyli budowanie innego życia w fantazjach, trwających nawet kilka godzin dziennie, to także forma uzależnienia umysłu. Jej popularność wynika z rzeczywistości, w której żyjemy. Zalecałabym porzucenie wszystkiego, co jest narzędziem snu na jawie - gry wideo, śledzenie celebrytów, wirtualne zakupy… I stopniowe praktykowanie codziennej świadomości.Pod wpływem praktyki nasze umysły się wyciszą. Pamiętajmy, że każde uzależnienie to choroba izolacji. Narkotyk zastępuje bliskie więzi międzyludzkie. Z czasem zaczynamy przeceniać jego wartość. Leczenie uzależnień jest niezwykle satysfakcjonujące, ponieważ zdrowie jednej osoby rozpoczyna uzdrawianie całego systemu rodzinnego i koleżeńskiego. Z każdym miesiącem widzę, jak pacjent staje się lepszym ojcem, mężem, pracownikiem i przyjacielem.

JK: Nawiązując do słynnej metafory: Nie możemy kontrolować wiatru. Ale jak nauczyć się dobrze ustawić żagle?
AL: Kluczowa jest świadomość, że żyjemy w świecie nieustannych pokus. System, działający na rzecz globalnych zysków, próbuje nas zmienić w bezwolny, uzależniony tłum. Na ten proces szczególnie narażone są dzieci. Żagle to odmowa udziału w dopaminowym wyścigu oraz codzienna troska o bliskość i zdrowy, silny charakter.

rozmowa dotyczy książki Anny Lembke: “Niewolnicy dopaminy. Jak odnaleźć równowagę w epoce obfitości, tłum Grażyna Chamielec, wyd. Zysk

fot Maxim Berg

21/08/2025

📚 Fakty, nie mity – czym jest Analiza Bioenergetyczna?
Analiza Bioenergetyczna to uznana metoda psychoterapii, stworzona przez amerykańskiego lekarza psychiatrę Alexandra Lowena i rozwijana od kilkudziesięciu lat na całym świecie.
✅ Udokumentowane podstawy teoretyczne
✅ Opracowane techniki pracy
✅ Liczne publikacje naukowe potwierdzające skuteczność
Metoda jest stosowana m.in. w publicznych systemach ochrony zdrowia w Szwajcarii i we Włoszech, gdzie pacjenci mogą korzystać z refundowanych sesji.

14/08/2025

27/06/2025

O całkiem szerokim znaczeniu wstrzykiwania botuliny

Botoks i czepiec ścięgnisty – związek głębszy, niż się wydaje

Czy botoks wpływa tylko na zmarszczki mimiczne? Nie.
Czy czepiec ścięgnisty to tylko cienka struktura “trzymająca skórę głowy”? Zdecydowanie nie.
Zanurkujmy głębiej.

Czepiec ścięgnisty (galea aponeurotica) to dynamiczna, funkcjonalna powięź rozpięta od czoła do potylicy, która współpracuje z mięśniem czołowym, potylicznym, skroniowym i szeroką siecią struktur podpowięziowych – tworząc kompleks, który nie tylko odpowiada za mimikę, ale ma znaczenie dla propriocepcji, napięcia karku, postawy głowy, a nawet emocjonalnej ekspresji.

I właśnie w ten układ ingeruje toksyna botulinowa (BTX-A) – czasem dla dobra pacjenta, a czasem… komplikując sprawy.

✅ Pozytywne efekty działania botoksu – kiedy działa na naszą korzyść:

1. Redukcja napięcia w czepcu i okolicy czołowej

Botoks blokując przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe w mięśniu czołowym (lub potylicznym) może znacząco obniżyć napięcie powięziowe – co w przypadku pacjentów z napięciowymi bólami głowy daje realną ulgę.
👉 W badaniach (Dodick et al., 2010 – PREEMPT 1 i 2) wykazano istotną poprawę u pacjentów z przewlekłą migreną po iniekcjach BTX-A w obszarze głowy i karku.

2. Wpływ na układ nerwowy i redukcję przekaźnictwa bólowego

Dzięki blokowaniu acetylocholiny i efektowi lokalnego rozluźnienia, BTX może modulować aktywność nocyceptorów, czyli receptorów bólu.
Działa to nie tylko mechanicznie, ale i neuroprzekaźnikowo – zmniejszając sensytyzację centralną, co ma ogromne znaczenie u pacjentów z przewlekłym bólem głowy i szyi.

3. Wpływ na emocje i układ nerwowy

Ciekawym efektem ubocznym, który czasem staje się głównym celem, jest tzw. facial feedback hypothesis – osłabienie możliwości marszczenia brwi czy czoła wpływa na odczuwanie negatywnych emocji.
Niektóre badania sugerują poprawę nastroju i zmniejszenie objawów depresji u pacjentów po botoksie.

⚠️ Ale nie zapominajmy – botoks to nie tylko plusy. Są też ryzyka:

1. Zaburzenie równowagi napięciowej czepca

Botoks wyciszając mięsień czołowy, rozregulowuje naturalny balans między czołem a potylicą.
Potylica może „przeciągać” czepiec ku tyłowi → pojawiają się bóle głowy, uczucie ciągnięcia, asymetrie napięciowe.
To częste u osób, które mają bardzo silny mięsień potyliczny i słabszy czołowy.

2. Zaburzenia czucia i propriocepcji

Czepiec ścięgnisty ma wiele zakończeń nerwowych.
Botoks może zakłócać lokalne czucie i propriocepcję – stąd objawy typu:
• „ciężka głowa”,
• zawroty głowy przy ruchu,
• trudności z kontrolą postawy głowy (szczególnie u pacjentów z problemami błędnikowymi).

🧠 De Benedictis et al. (2016) pokazują, że BTX może wpływać nie tylko na ruch, ale i percepcję położenia głowy.

3. Wpływ na kark, szyję i obręcz barkową

Przez ciągłość powięziową (galea → powięź karkowa → MOS, czworoboczny) zmiana napięcia w czole wpływa na całe “dalsze ogniwo”.
Rezultat?
Zwiększone napięcie szyi, przeciążenia barku, kompensacje posturalne.
Pacjenci nie zawsze to łączą z botoksem – ale Ty, jako terapeuta, powinieneś to rozpoznać.

4. Zaburzenia krążenia limfatycznego i żylnego

Zmniejszone napięcie mięśni i powięzi może upośledzić odpływ limfy i krwi – szczególnie z okolic czoła, oczodołów i skroni.
Typowe objawy to:
• obrzęki pod oczami,
• uczucie ciśnienia w głowie,
• “zapchana” twarz.

5. 5. Zanik mimiki, zaburzenia emocjonalne i emotional blunting

Jednym z mniej oczywistych, ale bardzo istotnych skutków ubocznych stosowania botoksu w obrębie czoła i brwi jest tzw. emotional blunting – czyli stępienie emocjonalne, związane z ograniczoną ekspresją twarzy i osłabieniem odczuwania emocji.

Botoks blokując przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mięśni odpowiedzialnych za marszczenie czoła (głównie corrugator supercilii i frontalis) wpływa nie tylko na wygląd, ale też na sprzężenie zwrotne między mimiką a stanem emocjonalnym – znane jako facial feedback hypothesis.
Nie mogąc np. marszczyć brwi, pacjent może nieświadomie słabiej odczuwać złość, frustrację, napięcie – co z jednej strony może działać terapeutycznie (np. redukcja stresu), ale z drugiej zaburzać pełnię przeżywania emocji, ekspresję interpersonalną i nawet skuteczność terapii psychologicznej.

Badania Finziego i Rosenthala (2014) wykazały, że botoks może wpływać na objawy depresyjne – zarówno pozytywnie (łagodząc je), jak i ograniczając dostęp do pełnego spektrum emocji, co nie u wszystkich pacjentów jest korzystne.

U części pacjentów emotional blunting przyjmuje postać subtelną – np. trudność w „poczuciu” smutku, nieumiejętność empatycznego reagowania mimiką lub „pustka emocjonalna”, którą trudno opisać.
Dlatego tak ważne jest, by terapeuta pytał nie tylko o funkcję ruchową, ale też o doświadczenia emocjonalne po zabiegu, zwłaszcza gdy praca toczy się w obszarze psychosomatyki, napięć przewlekłych czy pourazowych reakcji stresowych.

6. Trwałe zmiany powięzi przy długotrwałym stosowaniu

Botoks używany przez wiele lat może prowadzić do:
• zaniku mięśni,
• pogrubienia i przekształceń czepca ścięgnistego,
• tworzenia kompensacyjnych zrostów i asymetrii w obrębie czaszki i szyi.

🧠 Praktyczne wnioski dla fizjoterapeutów:
• Jeśli pacjent zgłasza napięciowe bóle głowy, sztywność karku, uczucie ciężkiej głowy – zapytaj, czy miał botoks w okolicy czoła lub potylicy.
• W przypadku nietypowych zawrotów głowy, opadania powieki, asymetrii napięcia twarzy – sprawdź, czy nie doszło do zaburzeń w obrębie czepca.
• Terapia manualna, neuromobilizacja nerwów czaszkowych, delikatna praca na powięzi głowy i karku – mogą być kluczowe u pacjentów po botoksie.

📚 Źródła naukowe:
• Dodick DW et al. (2010). Botulinum toxin type A for the prophylaxis of chronic migraine: PREEMPT clinical program.
• Bordoni B, Zanier E (2013). The fascial system and exercise intolerance in patients with chronic heart failure.
• Mathevon L et al. (2018). The anatomical continuity of the occipitofrontalis muscle and the superficial musculoaponeurotic system.
• De Benedictis A et al. (2016). Proprioceptive and neurological changes following botulinum toxin A injections.

✍️ Na koniec – przemyślenie:

Botoks to nie tylko zabieg estetyczny.
To interwencja w cały układ powięziowo-mięśniowy głowy, szyi i emocji.
Fizjoterapeuci powinni być świadomi jego wielowymiarowego wpływu – zarówno tego korzystnego, jak i potencjalnie szkodliwego.

A Ty – masz pacjentów po botoksie, którzy trafili z bólem głowy lub karku?
Jak wyglądała Twoja praca z nimi?

💬 Podziel się doświadczeniem w komentarzu – bardziej mi zależy aby ten funpage stał się też miejscem wymiany doświadczeń oraz wiedzy:-)

Liczę ma Was 😀

Pozdrawiam serdecznie
Marcin Absalon

05/03/2025

Prace nad ustawą o zawodzie psychoterapeuty są na etapie konsultacji społecznych, czyli każdy może wyrazić swoją opinię korzystając z dostępnej na stronie sejmu ankiety.
Czas tylko do 13go marca!
Zachęcam!

04/09/2023

Plecy tego, kto doświadcza długotrwałego stresu, przypominają tarczę wojownika. Plecy żyjącego w wiecznym rygorze są proste jak deska. Słowa: „Wyprostuj się” lub „Coś ty taki sztywny” nic nie pomogą. By uleczyć plecy, potrzeba wglądu w siebie i zmiany przekonań na temat...