19/07/2026
✨ Każda droga do psychoanalizy wygląda inaczej.
W naszym cyklu rozmów z Nauczycielami i Superwizorami chcemy pokazać, jak różnorodne doświadczenia prowadzą do pracy psychoterapeutycznej i co po latach praktyki pozostaje w niej najważniejsze.
Dziś na nasze pytania odpowiada dr Milena Gracka-Tomaszewska – Psychoanalityczka PTPa i Psychoanalityczka DiM PTPa, Superwizorka PTPP i Superwizorka Psychoterapii DiM PTPP
W rozmowie opowiada m.in.:
🔹 dlaczego wybrała psychoanalizę i psychoterapię psychoanalityczną,
🔹 dlaczego od początku chciała pracować z dziećmi i młodzieżą,
🔹 co jest dla niej najważniejsze w pracy psychoterapeutycznej,
🔹 jak rozumie rolę pracy z uczniami i osobami szkolącymi się,
🔹 oraz co chciałaby przekazać osobom rozpoczynającym pracę psychoterapeutyczną z dziećmi i młodzieżą.
Dlaczego psychoanaliza i psychoterapia psychoanalityczna?
Miałam szczęście poznać psychoanalizę i psychoanalityczne teorie rozwoju oraz ich wykorzystanie do rozumienia dziecięcych pacjentów już na studiach w Pracowni Psychologii Klinicznej Dziecka na UW. Porównując je z innymi podejściami – wydało mi się najlepiej i najgłębiej opisujące człowieka – także całkiem małego i na dodatek niesłyszącego i niemówiącego – z jakim spotykałam się w ramach zajęć, które prowadziła Marina Zalewska.
Dlaczego psychoterapia dzieci i młodzieży?
Ten wybór był dla mnie całkiem prosty – szłam na studia z myślą, że chcę pracować z dziećmi i przy tym pomyśle pozostałam. Do pracy z dziećmi doszła praca z rodzicami, potem osobami dorosłymi, a dziecięcy pacjenci dorastali i pozwalali mi towarzyszyć sobie przez wszystkie etapy rozwoju. Myślę, że z tego powodu psychoterapia dzieci i młodzieży jest bardzo wszechstronna – a przez to także bardzo ciekawa, choć wymagająca.
Co jest dla mnie najważniejsze w pracy psychoterapeutycznej?
Nie potrafię określić, co jest najważniejsze. Ważna jest dla mnie możliwość kontaktu z drugim człowiekiem i poczucie możliwości zrozumienia go i nawiązania porozumienia. Teorie w tym pomagają, ale kluczowa wydaje mi się ciekawość Innego i gotowość do poznawania go – także poprzez pryzmat własnych przeżyć w relacji terapeutycznej.
Co jest dla mnie najważniejsze w pracy z uczniami?
Po wielu latach spędzonych na uczelni jako nauczyciel akademicki niezwykle satysfakcjonujące jest dla mnie spotkanie z moimi dawnymi studentami, którzy weszli na ścieżkę terapeutyczną. Lubię myśleć, że może przekazałam im choć odrobinę ciekawości do poznawania innych właśnie taką drogą. I chyba właśnie to jest dla mnie najważniejsze w pracy z uczniami – pomóc rozumieć, co dzieje się w procesie terapeutycznym, jasno przedstawiać różne teorie, które mogą w tym pomóc. Lubię pokazywać uczniom różne ścieżki rozumienia, ale niezwykle cenię, gdy wybierają własną.
Co chciałabym powiedzieć osobom chcącym rozpocząć pracę psychoterapeutyczną z dziećmi i młodzieżą?
Myślę, że do tej pracy trzeba odnajdywać w sobie chęć i gotowość do bawienia się – czyli kontakt z wczesnymi, dziecięcymi stanami, a jednocześnie zachowania pozycji dorosłego. Nie każdemu to odpowiada – bowiem praca z dziećmi „naraża" na kontakt z pierwotnymi stanami, wymaga czasem szybkiego działania i jednocześnie analitycznego myślenia. Ale dzięki temu jest tak fascynująca...
