Jaka jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/283303981535856/

znajdź spokój, Warsaw (2026)

08/09/2026

Na chwilę odbiegnę od Neuroróżnorodności, ale myślę że powinnam Wam wszystkim to pokazać - to jest podstawa naszego funkcjonowania...

CZY TO, CO MYŚLISZ, JEST FAKTEM?

Ta sama sytuacja może wywołać zupełnie różne emocje.

Ktoś nie odpowiada na nasze „dzień dobry”.

Możemy pomyśleć:

„Ignoruje mnie.”
„Jest na mnie zły.”
„Pewnie zrobiłam coś nie tak.”

I chwilę później pojawia się napięcie, smutek, złość albo chęć wycofania się.

Ale jest też inna możliwość:

Może nie usłyszał.
Może był zamyślony.
Może właśnie dostał trudną wiadomość.

!!! SYTUACJA JEST FAKTEM. MYŚL O NIEJ JEST NASZĄ INTERPRETACJĄ. !!!

To właśnie pokazuje jeden z podstawowych modeli CBT:

A — zdarzenie
B — myśli i przekonania
C — emocje i zachowanie

Nie mamy wpływu na wszystko, co nam się przydarza.

Ale możemy nauczyć się **zauważać moment, w którym nasz umysł zaczyna dopisywać znaczenie do faktów.**

Nie chodzi o przekonywanie siebie, że „wszystko jest dobrze”.

Chodzi o zatrzymanie automatycznego pilota i sprawdzenie:

„Co właściwie się wydarzyło?”
„Co ja o tym pomyślałam?”
„Jakie mam dowody, że moja interpretacja jest prawdziwa?”
„Czy istnieje inne wyjaśnienie?”

!!! MYŚLI TO HIPOTEZY, NIE ZAWSZE FAKTY. !!!

Czasem niewielka zmiana sposobu patrzenia na sytuację potrafi zmienić emocje, a wraz z nimi — nasze zachowanie.

Dlatego warto czasem **złapać myśl, zanim ona złapie nas.**

08/09/2026

KIEDY „NIE CHCE MI SIĘ” WCALE NIE OZNACZA BRAKU MOTYWACJI

Zdarza się każdemu.

Wiesz, że coś jest ważne. Chcesz to zrobić. A mimo to odkładasz rozpoczęcie.

I bardzo łatwo wtedy pomyśleć:

„Jestem leniwa.”

„Brakuje mi motywacji.”

„Muszę się bardziej zmobilizować.”

Ale BRAK DZIAŁANIA NIE ZAWSZE OZNACZA BRAK MOTYWACJI.

Czasem za zatrzymaniem stoi przeciążenie.

Czasem lęk przed porażką.

Czasem zadanie wydaje się tak duże, że trudno znaleźć pierwszy krok.

A czasem po wielu wcześniejszych niepowodzeniach pojawia się przekonanie:

„Po co zaczynać, skoro i tak nie dam rady?”

I uruchamia się błędne koło:

PRZECIĄŻENIE → NAPIĘCIE → ODKŁADANIE → CHWILOWA ULGA → ZALEGŁOŚCI → POCZUCIE WINY → JESZCZE MNIEJ WIARY, ŻE SOBIE PORADZĘ

Im dłużej czekamy na moment, w którym „wreszcie pojawi się motywacja”, tym większe może stawać się zadanie w naszej głowie.

Dlatego czasem warto odwrócić ten mechanizm.

NIE ZAWSZE MOTYWACJA PROWADZI DO DZIAŁANIA. CZASEM TO DZIAŁANIE BUDUJE MOTYWACJĘ.

Nie muszę zrobić wszystkiego.

Mogę zacząć od jednej rzeczy.

Mały krok → działanie → zauważenie postępu → większe poczucie sprawczości → łatwiejszy kolejny krok.

To nie jest magiczna recepta i nie każdą trudność da się rozwiązać metodą „małych kroków”.

Ale czasem zamiast pytać:

„Jak mam się zmotywować?”

warto zapytać:

„JAK MOGĘ UŁATWIĆ SOBIE ZROBIENIE PIERWSZEGO KROKU?”

Bo motywacja nie zawsze musi pojawić się pierwsza.

07/09/2026

KIEDY „NIE DAM RADY” ZACZYNA BUDOWAĆ LĘK PRZED PORAŻKĄ
W poprzednim poście pisałam o tym, jak powtarzające się trudności mogą wpływać na sposób, w jaki zaczynamy myśleć o sobie.
Ale co dzieje się później?
Jeśli wiele razy czegoś nie udało mi się zrobić, popełniłam błąd albo spotkałam się z krytyką, kolejne zadanie może przestać być tylko zadaniem.
MOŻE STAĆ SIĘ SYTUACJĄ, W KTÓREJ BOJĘ SIĘ KOLEJNEJ PORAŻKI.
„A jeśli znowu nie dam rady?”
„A jeśli zrobię to źle?”
„Co, jeśli inni zobaczą, że sobie nie radzę?”
Im większy lęk, tym trudniejsze może wydawać się zadanie, a własne możliwości — coraz mniejsze.
I powstaje błędne koło:
LĘK PRZED PORAŻKĄ → NAPIĘCIE → UNIKANIE LUB ODKŁADANIE → CHWILOWA ULGA → JESZCZE WIĘKSZY LĘK PRZED KOLEJNĄ PRÓBĄ
Dlaczego chwilowa ulga jest tak ważna?
Kiedy unikam czegoś, czego się boję, napięcie na moment spada.
Mózg uczy się:
„Uniknęłam → poczułam ulgę.”
I właśnie dlatego unikanie może podtrzymywać lęk.
WAŻNE: LĘK PRZED PORAŻKĄ NIE OZNACZA AUTOMATYCZNIE ZABURZENIA LĘKOWEGO.
Lęk jest naturalną emocją. Problem pojawia się wtedy, gdy staje się silny, uporczywy i zaczyna ograniczać nasze decyzje, działania lub codzienne funkcjonowanie.
Dlatego zamiast pytać:
„Czy dam radę zrobić to idealnie?”
warto czasem zapytać:
„JAKI NAJMNIEJSZY KROK MOGĘ ZROBIĆ, MIMO ŻE SIĘ BOJĘ?”
Bo pewność siebie nie zawsze pojawia się przed działaniem.
Czasem buduje się właśnie dzięki temu, że działamy mimo niepewności.

06/09/2026

KIEDY TRUDNOŚĆ ZACZYNA ZMIENIAĆ TO, JAK MYŚLISZ O SOBIE

Każdemu zdarza się zapomnieć, odłożyć coś na później, nie skończyć zadania albo popełnić błąd.

Ale co, jeśli podobne sytuacje powtarzają się przez lata?

U części osób z zaburzeniami neurorozwojowymi codzienne funkcjonowanie może wymagać znacznie większego wysiłku.

Trudność z organizacją.
Zapominanie.
Przeciążenie.
Problem z rozpoczęciem zadania.
Inny sposób uczenia się czy funkcjonowania społecznego.

A do tego komunikaty:

„Zdolny, ale leniwy.”

„Gdybyś tylko bardziej się postarał…”

„Inni jakoś potrafią.”

„Znowu zapomniałeś?”

I POWOLI ZMIENIA SIĘ NIE TYLKO OCENA TEGO, CO ROBIĘ. ZMIENIA SIĘ OCENA MNIE SAMEGO.

Zamiast:

„Mam trudność z organizacją”

pojawia się:

„Jestem beznadziejny.”

Zamiast:

„To zadanie jest dla mnie trudne”

pojawia się:

„Nie dam rady.”

Zamiast:

„Potrzebuję innego sposobu”

pojawia się:

„Coś jest ze mną nie tak.”

I tutaj zaczyna działać bardzo ważny mechanizm:

SYTUACJA → INTERPRETACJA → EMOCJE → ZACHOWANIE

To nie samo zadanie mówi nam, kim jesteśmy.

Znaczenie ma również to, JAK ZACZYNAMY TŁUMACZYĆ SOBIE KOLEJNE TRUDNE DOŚWIADCZENIA.

Neuroróżnorodność nie oznacza niskiej samooceny.

Ale lata niezrozumienia własnych trudności, porównywania się z innymi czy częstego doświadczania krytyki mogą wpływać na to, jak człowiek zaczyna postrzegać siebie i swoje możliwości.

A kiedy pojawia się przekonanie:

„I tak sobie nie poradzę”,

kolejne zadanie może przestać być tylko zadaniem.

MOŻE STAĆ SIĘ TESTEM WŁASNEJ WARTOŚCI.

I właśnie tutaj zaczyna pojawiać się coś jeszcze — lęk przed kolejną porażką.

O tym w następnym poście.

03/09/2026

„WIEM, ŻE POWINNAM. DLACZEGO WIĘC NIE MOGĘ ZACZĄĆ?”

Każdemu zdarza się odkładać zadania, stracić motywację, poczuć przeciążenie albo obawiać się, że sobie nie poradzi.

U CZĘŚCI OSÓB NEURORÓŻNORODNYCH MOŻE ZDARZAĆ SIĘ TO CZĘŚCIEJ I KOSZTOWAĆ ZNACZNIE WIĘCEJ.

Nie zawsze chodzi o brak chęci.

W ADHD duże znaczenie może mieć odpowiedni poziom stymulacji. To, co nowe, ciekawe, pilne albo daje szybką nagrodę, potrafi mocno mobilizować.

Z kolei zadanie monotonne, odległe w czasie lub mało atrakcyjne może być bardzo trudne do rozpoczęcia.

„TO JEST WAŻNE” NIE ZAWSZE WYSTARCZA, ŻEBY MÓZG URUCHOMIŁ DZIAŁANIE.

Do tego może dochodzić przeciążenie.

Dużo zadań. Trudność z ustaleniem, od czego zacząć. Presja czasu. Zmęczenie.

I pojawiają się myśli:

„Nie dam rady.”

„To jest za dużo.”

„A jeśli sobie nie poradzę?”

Wtedy może uruchomić się błędne koło:

PRZECIĄŻENIE → NAPIĘCIE I LĘK → ODKŁADANIE → ZALEGŁOŚCI → JESZCZE WIĘKSZE PRZECIĄŻENIE

To może przydarzyć się każdemu.

NEURORÓŻNORODNOŚĆ NIE OZNACZA BRAKU MOTYWACJI.

Jednak różnice w regulacji uwagi i pobudzenia, funkcjach wykonawczych, potrzebie stymulacji czy przetwarzaniu bodźców mogą sprawić, że niektóre codzienne wymagania kosztują więcej.

Dlatego czasem zamiast pytać:

„Dlaczego mi się nie chce?”

warto zapytać:

„CO SPRAWIA, ŻE TAK TRUDNO JEST MI TERAZ ZACZĄĆ?”

25/08/2026

ADHD TO NIE TYLKO PROBLEM Z KONCENTRACJĄ

ADHD nie oznacza braku uwagi. Trudność może dotyczyć jej regulowania — szczególnie wtedy, gdy zadanie jest monotonne lub mało angażujące.

Dlatego osoba z ADHD może długo odkładać prosty obowiązek, a jednocześnie bardzo intensywnie skupić się na czymś, co ją interesuje.

ADHD MOŻE DOTYCZYĆ RÓŻNYCH OBSZARÓW:

UWAGA
Trudność z koncentracją przy mało angażujących zadaniach, łatwe rozpraszanie się, ale też intensywne skupienie na tym, co interesujące.

STYMULACJA
Nuda może być szczególnie trudna, a nowość, tempo i wyzwanie — mobilizujące.

FUNKCJE WYKONAWCZE
„Wiem, co mam zrobić” nie zawsze oznacza: „potrafię się za to teraz zabrać”.

IMPULSYWNOŚĆ
Reakcja lub działanie mogą pojawić się szybciej niż refleksja nad konsekwencjami.

REGULACJA EMOCJI
U części osób emocje mogą być intensywne, a powrót do równowagi wymagać więcej czasu.

ALE NIE KAŻDE TAKIE ZACHOWANIE OZNACZA ADHD.

Problemy z koncentracją, odkładanie zadań czy impulsywność zdarzają się każdemu. Mogą też pojawiać się przy stresie, niewyspaniu czy przeciążeniu.

W ADHD znaczenie ma nie pojedyncza cecha, ale CAŁY WZORZEC OBJAWÓW — ich trwałość, nasilenie, obecność od okresu rozwojowego i wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Psychoedukacja może pomóc zrozumieć siebie. Diagnoza wymaga jednak szerszego spojrzenia.

Następny temat: „Wiem, że muszę. Chcę to zrobić. Dlaczego więc nie mogę zacząć?”

19/08/2026

NEURORÓŻNORODNOŚĆ TO NIE JEDEN SPOSÓB FUNKCJONOWANIA

Kiedy mówimy o neuroróżnorodności, łatwo wpaść w pułapkę tworzenia jednej listy „typowych cech”.

Tymczasem ADHD, spektrum autyzmu, specyficzne trudności w uczeniu się czy dyspraksja mogą wiązać się z bardzo różnymi sposobami funkcjonowania.

TA SAMA CECHA NIE U KAŻDEGO OZNACZA TO SAMO.

ADHD może wiązać się m.in. ze zmiennością uwagi, potrzebą stymulacji, impulsywnością czy trudnościami w zakresie funkcji wykonawczych.

Spektrum autyzmu może wiązać się z odmiennym przetwarzaniem bodźców, potrzebą przewidywalności, intensywnymi zainteresowaniami czy innym sposobem komunikacji i funkcjonowania społecznego.

Specyficzne trudności w uczeniu się mogą dotyczyć m.in. czytania, pisania, liczenia oraz przetwarzania informacji. Dyspraksja wiąże się natomiast z trudnościami dotyczącymi planowania i koordynacji ruchowej.

Dlatego trudno stworzyć jedną listę „zalet i wad neuroróżnorodności”.

TO, CO W JEDNEJ SYTUACJI JEST ZASOBEM, W INNEJ MOŻE STAĆ SIĘ REALNĄ TRUDNOŚCIĄ.

Ogromne znaczenie ma środowisko, wymagania stawiane człowiekowi oraz jego indywidualny profil funkcjonowania.

Dlatego zamiast pytać:

„Czy neuroróżnorodność jest zaletą czy trudnością?”

warto zapytać:

W JAKICH WARUNKACH DANA OSOBA FUNKCJONUJE DOBRZE, A W JAKICH PONOSI DUŻY KOSZT?

Nie istnieje jeden „neuroróżnorodny mózg”.

Istnieją różni ludzie, różne potrzeby i różne sposoby funkcjonowania.

W kolejnych postach przyjrzymy się im osobno.

Zaczniemy od ADHD.

13/08/2026

Dlaczego nie każdy mózg szuka ulgi w ten sam sposób?
Przez ostatnie dni pisałam o uzależnieniach — o tym, jak powstają, czym jest głód i dlaczego dochodzi do nawrotów.
Teraz warto zrobić kolejny krok.
PRZYJRZEĆ SIĘ TEMU, ŻE NASZE MÓZGI NIE FUNKCJONUJĄ IDENTYCZNIE.
I tutaj pojawia się neuroróżnorodność.
CZYM JEST NEURORÓŻNORODNOŚĆ?
To sposób patrzenia na naturalne zróżnicowanie ludzkich mózgów. Możemy różnić się sposobem koncentracji uwagi, przetwarzania bodźców, regulowania emocji, komunikowania się, uczenia czy potrzebą stymulacji.
W kontekście neuroróżnorodności mówi się m.in. o ADHD (także o obrazie dawniej określanym jako ADD), spektrum autyzmu, dysleksji, dyskalkulii, dysgrafii, dyspraksji czy zespole Tourette’a.
INACZEJ NIE OZNACZA ANI LEPIEJ, ANI GORZEJ.
Niektóre różnice mogą być zasobem, inne powodować realne trudności. Często jedno i drugie występuje jednocześnie.
Nie każda trudność z koncentracją, impulsywność czy przeciążenie oznaczają jednak zaburzenie neurorozwojowe.
ZNACZENIE MA CAŁY WZORZEC FUNKCJONOWANIA — JEGO TRWAŁOŚĆ, NASILENIE I WPŁYW NA CODZIENNE ŻYCIE.
I właśnie tutaj wracamy do uzależnień.
Jeśli ktoś doświadcza przewlekłego napięcia, przeciążenia, trudności z regulacją emocji albo silnej potrzeby stymulacji, może zacząć szukać sposobu, który szybko zmieni jego stan.
U części osób taką funkcję może zacząć pełnić substancja lub określone zachowanie.
Może wyciszać. Pobudzać. Zmniejszać napięcie. Odcinać od nadmiaru bodźców. Dawać szybką nagrodę.
NEURORÓŻNORODNOŚĆ NIE OZNACZA UZALEŻNIENIA.
Ale może wiązać się z czynnikami, które u części osób zwiększają podatność na szukanie szybkich sposobów regulowania swojego stanu.
Dlatego zamiast pytać tylko:
„Dlaczego on to robi?”
warto zapytać:
„CO TO ZACHOWANIE POMAGA TEJ OSOBIE REGULOWAĆ?”
I właśnie temu przyjrzymy się w kolejnych postach.

11/08/2026

Głód nie zawsze wygląda jak silna chęć sięgnięcia.
Kiedy słyszymy słowo „głód”, często wyobrażamy sobie ogromną, trudną do opanowania potrzebę wypicia alkoholu, zażycia substancji lub powrotu do zachowania, z którego ktoś próbuje się uwolnić.
W rzeczywistości głód może wyglądać zupełnie inaczej.
Może pojawić się rozdrażnienie.
Niepokój.
Trudność z koncentracją.
Poczucie, że czegoś brakuje.
Natrętne myśli wracające do dawnych doświadczeń.
Albo przekonanie: „jeden raz niczego nie zmieni”.
Głód może zostać uruchomiony przez rzeczy, których wcale nie kojarzymy z uzależnieniem.
Czasem wyzwala go stres.
Innym razem zapach, miejsce, konkretna pora dnia, spotkanie z określoną osobą, wypłata czy samotny wieczór.
Ale wyzwalaczem może być również coś przyjemnego.
Dobre wydarzenie.
Sukces.
Spotkanie ze znajomymi.
I pojawiająca się myśl: „przecież należy mi się nagroda”.
Głód nie zawsze mówi: „jest mi źle”.
Czasem mówi: „jest mi dobrze i chcę to spotęgować”.
To nie oznacza, że człowiek nie chce zdrowieć.
Oznacza, że mózg przypomina sobie stary, dobrze utrwalony sposób radzenia sobie z emocjami, napięciem albo poszukiwania przyjemności.
Dlatego tak ważne jest nauczenie się rozpoznawania tych sygnałów jak najwcześniej.
Głód nie jest porażką.
Nie jest dowodem słabego charakteru.
Nie oznacza również, że wszystko, co do tej pory udało się osiągnąć, zostało stracone.
Głód jest sygnałem, że uruchomił się stary schemat.
A sygnał ostrzegawczy nie mówi: „już przegrałeś”.
Mówi raczej:
zatrzymaj się,
zauważ, co się dzieje,
zadbaj o siebie,
skorzystaj z tego, co pomaga Ci utrzymać zdrowienie.
Rozpoznanie głodu nie jest oznaką słabości. To jedna z ważnych umiejętności w procesie zdrowienia.

07/08/2026

𝗡𝗮𝘄𝗿ó𝘁 𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗮𝗰𝘇𝘆𝗻𝗮 𝘀𝗶ę 𝘄 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝗰𝗶𝗲, 𝗸𝗶𝗲𝗱𝘆 𝗰𝘇ł𝗼𝘄𝗶𝗲𝗸 𝘇𝗻𝗼𝘄𝘂 𝘀𝗶ę𝗴𝗮.

Często zaczyna się dużo wcześniej.

Od narastającego napięcia.

Od trudnych emocji, z którymi coraz trudniej sobie poradzić.

Od wycofywania się z kontaktu z innymi.

Od rezygnowania z tego, co do tej pory pomagało utrzymywać zmianę.

𝗖𝘇𝗮𝘀𝗲𝗺 𝗽𝗼𝗷𝗮𝘄𝗶𝗮 𝘀𝗶ę 𝗺𝘆ś𝗹: „𝗝𝘂ż 𝗺𝗮𝗺 𝘁𝗼 𝗽𝗼𝗱 𝗸𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹ą”.

„Tym razem będzie inaczej.”

„Jedno piwo niczego nie zmieni.”

„Przecież tyle czasu sobie radzę.”

Stopniowo człowiek może przestać zauważać sytuacje, które wcześniej rozpoznawał jako ryzykowne.

Wraca do miejsc, ludzi lub zachowań związanych z uzależnieniem.

Zaczyna bagatelizować sygnały ostrzegawcze.

A wyuczony przez lata schemat nadal istnieje.

𝗗𝗹𝗮𝘁𝗲𝗴𝗼 𝗻𝗮𝘄𝗿ó𝘁 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗽𝗿𝗼𝗰𝗲𝘀𝗲𝗺, 𝗮 𝗻𝗶𝗲 𝗷𝗲𝗱𝗻𝘆𝗺 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁𝗲𝗺.

Ponowne sięgnięcie po substancję czy powrót do zachowania może być dopiero jego najbardziej widocznym etapem.

I jest jeszcze coś bardzo ważnego.

𝗡𝗮𝘄𝗿ó𝘁 𝗻𝗶𝗲 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗸𝗿𝗲ś𝗹𝗮 𝘄𝘀𝘇𝘆𝘀𝘁𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼, 𝗰𝗼 𝗰𝘇ł𝗼𝘄𝗶𝗲𝗸 𝘇𝗿𝗼𝗯𝗶ł 𝗱𝗼 𝘁𝗲𝗷 𝗽𝗼𝗿𝘆.

Nie oznacza, że terapia „nie zadziałała”.

Nie oznacza również, że „wszystko zaczyna się od początku”.

Jest natomiast ważnym sygnałem.

Może pokazać, czego człowiek jeszcze nie potrafił rozpoznać, co go przeciążyło, jakie sytuacje uruchamiają dawny schemat i gdzie potrzebuje więcej wsparcia lub innych sposobów radzenia sobie.

𝗪 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗲𝗻𝗶𝘂 𝗻𝗶𝗲 𝗰𝗵𝗼𝗱𝘇𝗶 𝗼 𝘁𝗼, 𝗯𝘆 𝗻𝗶𝗴𝗱𝘆 𝘀𝗶ę 𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗮𝗰𝗵𝘄𝗶𝗮ć.

Chodzi również o to, żeby coraz wcześniej zauważać, że coś zaczyna się dziać — i wiedzieć, kiedy poprosić o pomoc.

znajdź spokój

08/09/2026

08/09/2026

07/09/2026

06/09/2026

03/09/2026

25/08/2026

19/08/2026

13/08/2026

11/08/2026

07/08/2026

Adres

Strona internetowa

Powiadomienia

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu