Agnieszka Skorupka. Gabinet Psychoterapeutyczny

27/08/2026

24/08/2026

Pod koniec życia Carl Gustav Jung rozróżnił dwie drogi, które ludzie mylą od zawsze - i na pomyleniu których buduje się większość współczesnego zmęczenia.

DOSKONAŁOŚĆ. I PEŁNIĘ.

Brzmią podobnie. Obie wyglądają jak rozwój. Prowadzą w przeciwne strony.

Doskonałość to amputacja.

Żeby zbliżyć się do ideału, trzeba odcinać wszystko, co do niego nie pasuje. Słabość - ukryć, nikt nie może zobaczyć. Złość - stłumić, porządni ludzie się nie złoszczą. Porażki - wymazać z życiorysu i z pamięci. Lęk, zazdrość, zmęczenie, wątpliwości - za drzwi, do piwnicy, poza kadr.

Z każdym rokiem tej pracy zostaje figura coraz bardziej bez skazy.

I coraz bardziej bez życia. Bo razem z odciętą ciemnością odchodzi połowa energii - ta, która w niej mieszkała.

Pełnia to włączenie.

Wszystko, co jest - słabe i mocne, jasne i ciemne, dumne i wstydliwe - dostaje miejsce przy stole. Nie honorowe. Po prostu miejsce. Nic nie musi udawać, że go nie ma. Słabość zostaje uznana - i przestaje wymagać maskowania, które kosztowało więcej niż ona sama. Złość dostaje głos - i zamienia się w granice. Porażki dostają półkę - i zamieniają się w doświadczenie.

Jung pisał - w duchu jego pism - że światła nie osiąga się przez wyobrażanie sobie jasnych postaci. Osiąga się je przez uświadamianie sobie własnej ciemności.

To zdanie odwraca całą logikę rozwoju osobistego opartego na "lepszej wersji siebie". Nie ma lepszej wersji do wyprodukowania. Jest cała wersja do odzyskania.

Dlatego ludzie goniący doskonałość są z roku na rok coraz bardziej zmęczeni - utrzymywanie figury bez skazy to etat bez urlopu. A ludzie budujący pełnię - coraz bardziej spokojni, bo z każdym włączonym kawałkiem ubywa im wroga wewnętrznego.

Perfekcyjny człowiek to projekt bez końca. Pełny człowiek to dom, w którym da się mieszkać - z piwnicą, strychem i skrzypiącymi drzwiami włącznie.

Pełnia zaczyna się od jednego - od zobaczenia całości. Również tych pomieszczeń, do których od lat się nie zagląda. U jednych to głowa, której chaos udaje normę. U innych priorytety, które nigdy nie przeszły przeglądu. U jeszcze innych granice - pokój, którego w domu w ogóle nie ma.

Dzięki : .pl

19/08/2026

„Ludzie, często mówiąc o bliskości, identyfikują się tylko z tą częścią drugiego człowieka, która im się podoba, którą akceptują. Natomiast realna bliskość polega na byciu z kimś, kto nie jest idealny, ale mimo tego przeważa rodzaj sympatii i czegoś dobrego, co się między ludźmi wydarza. To jest dojrzała bliskość.

Mnie podoba się definicja, według której, bliskość między ludźmi jest wtedy, kiedy znają swoje zalety, ale też wady, jednak nie wykorzystują ich przeciwko sobie.
Tak, bliskość jest też rodzajem zaufania, kiedy mogę się odsłonić przed drugim człowiekiem i nie bać się zranienia. Wtedy można mówić o prawdziwym związku czy relacji, bo człowieka nie da się podzielić na pół i wybrać tylko tej jego części, która jest fajna, i z którą jest nam przyjemnie”.

Mieczysław Jaskulski w rozmowie z Katarzyną Sołtysik

02/08/2026

Viktor Frankl nie napisał dokładnie, że „każdy z nas ma swoje lęki i czeka, aż ktoś go uratuje”. Jednak ta myśl pozostaje bardzo bliska temu, o czym pisał w książce „Człowiek w poszukiwaniu sensu”.

Frankl wielokrotnie opisywał ludzką potrzebę bezpieczeństwa, ukojenia i pomocy z zewnątrz - szczególnie wtedy, gdy życie staje się trudne, bolesne albo przytłaczające. Zauważał jednak, że człowiek nie potrzebuje przede wszystkim życia pozbawionego napięcia i cierpienia. Potrzebuje czegoś, dla czego warto podjąć wysiłek. Celu, sensu i wartości, które pozwolą mu iść dalej.

Obserwując ludzi w skrajnych warunkach obozów koncentracyjnych, widział rozpacz, wycofanie, bezradność i tęsknotę za ratunkiem. Rozumiał, że w obliczu niewyobrażalnego cierpienia takie reakcje są naturalne.

Pisał:

„Nienormalna reakcja na nienormalną sytuację jest zachowaniem normalnym”.

Człowiek ma prawo czuć się słaby. Ma prawo bać się, pragnąć pomocy, tracić nadzieję i na pewien czas nie wiedzieć, co robić. Nie oznacza to jednak, że musi pozostać w tym miejscu na zawsze.

Frankl podkreślał, że nawet wtedy, gdy nie możemy zmienić okoliczności, pozostaje nam jeszcze jedna ważna wolność - możliwość wyboru własnej postawy.

„Kiedy nie jesteśmy już w stanie zmienić sytuacji, stajemy przed wyzwaniem, by zmienić samych siebie”.

Nie jest to wezwanie do zaprzeczania cierpieniu ani obwiniania człowieka za to, co go spotkało. Jest to przypomnienie, że nawet w najbardziej niesprawiedliwych warunkach można próbować ocalić swoją wewnętrzną wolność, godność i odpowiedzialność za kolejne kroki.

W ujęciu Frankla to nie człowiek pyta życie: „Jaki jest mój sens?”. To życie stawia pytania człowiekowi. Odpowiadamy na nie nie słowami, lecz decyzjami, wyborami i sposobem, w jaki postępujemy.

Pragnienie, by ktoś nas uratował, jest ludzkie. Niepewność i bezradność również są ludzkie. Nie muszą jednak być końcem naszej historii.

Mogą stać się początkiem przemiany.

Prawdziwa wolność zaczyna się wtedy, gdy człowiek - pomimo lęku, bólu i braku pewności - wybiera swoją postawę, odnajduje znaczenie i bierze odpowiedzialność za własne życie.

Frankl zachęcał:

„Żyj tak, jakbyś żył po raz drugi - i jakbyś za pierwszym razem popełnił błąd, który właśnie zamierzasz popełnić”.

Nie zawsze możemy wybrać to, co nas spotka.
Możemy jednak próbować wybrać, kim staniemy się wobec tego, co nas spotkało.

15/07/2026

Pomysły na czas dla siebie za Dorotą Zawadzką

27/06/2026

Codziennie w Polsce około 11 mężczyzn odbiera sobie życie.

To nie tylko statystyka, ale sygnał, że wielu mężczyzn mierzy się z kryzysem, którego często nie widać 🫂

Przeciążenie psychiczne nie zawsze wygląda tak, jak się go stereotypowo przedstawia. Może objawiać się wycofaniem, drażliwością, nadmiernym zaangażowaniem w pracę czy sięganiem po alkohol.

Wielu mężczyzn od najmłodszych lat słyszy, że powinno radzić sobie samodzielnie i nie okazywać słabości. Tymczasem rozmowa o trudnościach i sięganie po wsparcie są ważnym elementem dbania o zdrowie psychiczne.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zapoznaj się z naszym raportem 👉 https://kcpu.gov.pl/wp-content/uploads/2025/11/Raport-nt.-stanu-zdrowia-somatycznego-i-psychicznego-pacjentow-OTUA.pdf

Proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości - to oznaka troski o siebie.

Główne numery pomocowe dla osób w kryzysie i zmagających się z depresją:
🔹800 199 990
Ogólnopolski Telefon Zaufania Uzależnienia (codziennie, godz. 16:00–21:00)
🔹801 889 880
Telefon Zaufania Uzależnienia Behawioralne (codziennie, godz. 17:00–22:00)
🔹800 120 002
Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej – Niebieska Linia (całodobowo)
🔹https://poradniauzaleznienia.pl/
🔹https://uzaleznieniabehawioralne.pl/

10/06/2026

"Reakcja zastygnięcia może również wynikać z pewnego rodzaju rozszczepienia zwanego dysocjacją. W ramach rozszczepienia pewien aspekt naszego doświadczenia jest izolowany i traktowany jako „nie ja”. Dysocjacja to oddzielenie od naszego doświadczenia emocjonalnego. Dysocjację może wywołać relacja dziecka z przerażającym lub przerażonym opiekunem. Osoba, która powinna wyleczyć przerażenie - jest jego przyczyną. Nie mogąc fizycznie uciec od rodzica wywołującego w dziecku panikę, dziecko znika mentalnie. (...) Pacjent nie jest już przytłoczony nieznośną traumą, ponieważ rozszczepienie rozdzieliło jego uczucia i kazało im żyć w symbolicznych jaźniach. Jednak im bardziej elementy jego życia wewnętrznego stają się pooddzielane od siebie, tym mniej żywy się czuje. Dysocjacja ratuje mu życie, ale kosztem żywotności. Pacjent nie czuje się już jak prawdziwy człowiek”.
Jon Frederickson

fot. Zoltan Tasi

04/06/2026

W tym odcinku wskazuje na to, jak za pomocą ciała możecie przywracać kontakt z waszymi emocjami i potrzebami. Wspominam krótko, z jakiego powodu kontakt z własnym ciałem jest istotny.
Na koniec najlepsze, bo zapraszam Was do zatrzymania się i zrobienia ze mną skanu ciała 🙂 Zapraszam.
Odcinek na podstawie książki "Mindfulness Trening uważności" M Williams D Penman a muzyka, którą usłyszycie to: "After work" Piano Music; "Embrace" Piano Music; "Tender Piano Music Hope Care Love Compassion" Denis Pavlov Music.

https://open.spotify.com/episode/45yQx31vleZQ4BykLK8cYv?si=41f596417b84418d

To nie jest terapia · Episode

09/05/2026

Dzisiejszy odcinek jest o diagnostyce nowotworu. Przekazuje w nim kilka słów wsparcia dla osób, które aktualnie zmagają się z chorobą, przechodzą przez proces diagnostyczny lub dopiero co pojawiły się na tej trudnej ścieżce.
https://open.spotify.com/episode/4LbIvN2HFmygVpwetZXcql?si=G-_lFW_kTy2t2sLq2vgVmg

To nie jest terapia · Episode

21/04/2026

Dawno już tu nic nie pisałam od siebie. Ale dziś poczułam taką potrzebę. Ostatnio zobaczyłam na jakieś stronie w internecie zdjęcie, które mnie zatrzymało. Jedno z wielu zdjęć, które zwykle mijamy przeglądając internet. To zdjęcie jednak ma dla mnie duże znaczenie, bo pokazuje, ze u każdego z nas COŚ się aktualnie dzieje. Nie wiem, jak jest aktualnie u Was? Będąc w biegu codziennych spraw lub zajęci swoim trudem, przygnieceni zwątpieniem, bezsilnością, niekiedy lękiem, niepewnością nie zdajemy sobie sprawy, że u innych tez coś może się aktualnie dziać. No i co z tego? Ano to, ze…taka świadomość czasem pomaga….jednoczy w cierpieniu, nawet nieznane osoby…świadomość, ze nie tylko mi dziś się teraz krzywda, ze nie tylko mi teraz jest trudno, może pomagać w zmaganiu z cierpieniem.
Nie jesteś sam. Nie jesteś sama. Inni tez coś maja.
To nie ma umniejszać niczyjemu cierpieniu. Nie ma służyć porównaniom - kto ma lżej a kto gorzej.

Nie jesteś sam.
Nie jesteś sama.

Ma służyć temu, by zdać sobie z tego sprawę, ze nie jesteś sam w tym, ze teraz się boisz, stresujesz, jesteś czegoś niepewny, zaniepokojony, bezsilny.
Niech ta świadomość przyniesie nam pociechę, ulgę, wsparcie i współczucie dla nas wszystkich i dla każdego z nas z osobna 💚