Gabinet Psychoterapii // Beata Kosior

10/04/2026

Coraz częściej stykam się z osobami , które nie widzą nic złego ze swoich przerosłych standardów, perfekcyjności i nad kontroli. Idą przez życie jak niewidome osoby, nie zauważając jakie zniszczenia robią bliskim i im samym te schematy.
Pytanie: Dlaczego tego nie widzą?

Otóż zarówno perfekcjonizm oraz wymagania wobec siebie i innych, zamykają tego człowieka na zobaczenie innej osoby, jej emocji, jej bólu, jej przybicia.
Misja jest ważniejsza, misja to CEL, gdzie to jakim kosztem ten cel zdobywa perfekcjonista, nie jest ważny. Ważne jest że zwrócił uwagę, że jak uważa, nauczył kogoś prawilności.

Kochani, którzy czujecie koło siebie taką osobę, która nawet w dobrej wierze, ale nie widząc was, nie widząc waszych emocji, jest dyrektorem generalnym i zna wszystkie odpowiedzi najprawilsze, jakie tylko mogą być, kochani nie tłumaczycie się, nie wyjaśniajcie, tylko mówcie jak się poczuliście, zapytajcie się tej osoby, czy mówiąc mi że mogłeś lepiej chciała abym poczuł się gorszy, beznadziejny, nieudany....Zapytaj czy taki był cel tej wypowiedzi.
Pewnie powie że nie, bo celem była misja wyszkolenia, ale może usłyszy to jak się poczułeś z tymi słowami. Może wtedy się zastanowi, na chwilę zatrzyma.

02/04/2026

Idą Święta. Te wiosenne i według mnie te łatwiejsze i bardziej radosne, bo cieplej, bo dłuższy dzień.
Tak obecnie szybkie jest życie, tyle od nas Świat chce i wymaga. Każe się nam bez przerwy doszkalać, zmieniać branżę, zmieniać sie, lewitować, uczyć, starać uczyć,starać, uczyć...
A jak nie chcesz to zostaniesz w tyle. A to przegrana.
A może jak zostaniesz w tyle to może coś dobrego się stanie, coś poczujesz, może zapłaczesz, a może potem ulgi doświadczysz, że już nie musisz się starać.
A może jak przegrasz to jednak wygrasz, zobaczysz, że nic się nie stało, że nadal żyjesz, że masz Siebie, czas i możesz coś chcieć dla Siebie. Poczuć co chcesz i co cię uszczęśliwi.
A takie jajka mnie uszczęśliwiły. Takie se zrobiłam na śniadanie. Bo lubię o siebie dbać i robić sobie dobrze. Czego i Wam życzę.

12/03/2026

Czasem życie sprawia że jesteśmy chorzy lub słabi. To wtedy uczymy się przyjmować troskę innych. Dla wielu osób jest to mega trudne.
Gdy jesteśmy chorzy , robimy się wrażliwi, często nadwrażliwi. Wtedy najbardziej na świecie potrzebujemy żeby ktoś otoczył nas opieka i troska. Przyjmij ją, nawet jak nie potrafisz. Po prostu otwórz ramiona i pozwól się sobą zająć

05/03/2026

Zakładamy rodzinę i często wydaje nam się, że znamy osobę z którą postanowiliśmy być.
Powiem głośno : NIE ZNAMY!
Czasem dobrze się uda, czasem przypadkowo obie osoby są dojrzałe i chcą ze sobą być i się wspierać, ale mimo to
NIE ZNAMY!

Żeby móc powiedzieć, że znamy to musimy zostać przeczołgani, doświadczeni chorobą, bezradnością, biedą, śmiercią, wypadkiem i to nie raz.
Często i o tym jest ten post , zaraz po ślubie staramy się o dziecko.
Potocznie mówi się, że dziecko wzmocni związek. To taki cukierek, który ma sprawić, że dwoje rodziców będą teraz razem gruchać sobie nad dzieckiem, razem spacery, uśmiechy itp. Sama słodycz.
ILUZJA!!!
Nie żeby słodyczy nie było, ale gdy spotka nas cierpienie, choroba, niepełnosprawność, nagła informacja o zagrożeniu życia to dowiadujemy się, że dzieci obnażają wszystko co niedopracowane, naszą każdą słabość, niedojrzałości, brak komunikacji, egoizm...
Tylko relacja zbudowana na mocnym prawdziwym fundamencie jest w stanie unieść ciężar rodzicielstwa, kiedy przychodzi burza.
Ten fundament buduje się w każdym zawirowaniu, w każdej trudności, w każdym razem pokonanym bólu.
Dlatego nie wierz w to, że dziećmi zwiążasz rodzinę. Nie wierz, że dziecko uratuje związek.
Dziecko tylko zweryfikuje czy zdołacie przetrwać, czy jesteście wystarczająco dojrzali, by przejść przez burze razem i stać się silniejsi.

Zdjęcie o Portret smutnej rodziny trójki osób na łonie natury. Obraz złożonej z przyjaźń, rodzina, dzieciństwo - 36687814

21/02/2026

Godność moja i szacunek do siebie.

Są osoby które swoje życie i siebie widzą tylko na tle innej osoby. Takie bardzo słabe, nikłe JA, które bez partnera nic nie znaczy. Tak się dzieje jeśli nie posiadamy poczucia Siebie, poczucia swojej wartości.
W różny sposób nie nabyliśmy jej a więc jej nie mamy.
Rodzice, którzy nie mają swojego życia, boją się ludzi, relacji, nie budują kariery, zabezpieczają się na wszelki sposób, tak właśnie wychowują dzieci, nie mogąc dać im swojej pewności siebie, bo jej nie mają.
Dzieci, które żyją w lęku, w domu w którym jest gniew, awantura, przemoc, alkohol, narkotyki, także nie mogą z takiego domu wynieść swojej wartości. Dużo by pisać o tym jak tracimy bezcenna wartość i jak jej nie nabywamy.
Po takim życiu, tak bardzo brakuje miłości, bliskości, a jednocześnie tak bardzo nie potrafimy rozpoznać osoby zdolnej do ofiarowania tej miłości.
Nie chce się rozpisywać, bo kto teraz czyta długie teksty.
A więc jeśli jesteś osobą, której nikt nie dał wzorca godności siebie i szacunku do siebie, to teraz tak trudno jest Ci stawiać granicę, czuć złość, gdy ktoś cię oszukał i zdradził. Boisz się utraty relacji, choć ta relacja nigdy nie była prawdziwa, a osoba którą kochasz, oszukuje Cię, wykorzystuje i manipuluje Tobą. To jaka to miłość? Nie oszukuj się, że miłość może kimś tak gardzić, kogoś tak poniżać.
Ty na to pozwalasz, bo nie masz swojej wartości i godności. Popracuj nad nią.
Tak bardzo chcesz mieć normalny dom i miłość, że zaczynasz się godzić ze zdradą, z oszustwem, z manipulacją.
Zatrzymaj się poczuj, że to kolejny raz, gdy czujesz się nikim, nieważną osobą. Nie musi tak być. Możesz podnieść głowę, poczuć, że żyjesz i oddychasz, że masz prawo być bezpieczna/bezpieczny i nie chcesz oszustwa.
Tylko, gdy sam/ sama uznasz, że zasługujesz na szacunek, to Świat zacznie Cię szanować. Tolerując kłamstwa i matactwa, dajesz sygnał, że z Tobą można tak robić . Ta droga to droga cierpienia i zniszczenia.

07/01/2026

Ktoś mi kiedyś coś mądrego powiedział, już nie pamiętam kto to był, ale zapamiętałam. . No i chce się podzielić . Jeśli chcesz powalczyć z kimś, o siebie, o swoje zdanie, o to co uważasz, zapytaj siebie, czy ta osoba jest wystarczająco dojrzała emocjonalnie, aby zrozumieć inną perspektywę.
Bo jeśli brakuje tej osobie dojrzałości to staje się to absolutnie bezużyteczne.
Nie każda walka jest warta twojej energii.
Czasami, bez względu na to, jak jasno się wyrażasz, druga osoba nie słucha i nie chce zrozumieć - słucha, tylko po to aby zareagować, mówić co ona uważa i jak to widzi. Twoja perspektywa nie jest dla niej ważna.
Tkwi w swojej perspektywie, niechętna do rozważenia innego punktu widzenia, a angażowanie się z nią tylko cię wyczerpuje.
Jest różnica między zdrową dyskusją a bezużyteczną debatą.
Rozmowa z kimś otwartym i dojrzałym, kto ceni siebie, ale też szanuje innych ludzi, może być bardzo pouczająca i wartościową, nawet jeśli się nie zgadzacie.
Jeśli ktoś nie chce nas słyszeć i nas usłyszeć, to go nie zmienimy.
To jak rozmowa ze ścianą. Jakąkolwiek logikę czy prawdę przedstawisz, oni ją zniekształcą, przejmą lub odrzucą, nie dlatego, że nie masz racji, ale dlatego, że nie chcą zobaczyć innej strony.
Dojrzałość nie polega na tym, kto wygra kłótnię - polega na tym, by wiedzieć, kiedy kłótnia nie jest warta prowadzenia.
Zrozumienie, że twój spokój jest cenniejszy niż udowadnianie racji komuś, kto już zdecydował, że wie lepiej.
Nie każdy zasługuje na twoje wyjaśnienia.
Czasami najsilniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest odejście - nie dlatego, że nie masz nic do powiedzenia, ale dlatego, że rozumiesz, że niektórzy ludzie nie są gotowi i to nie jest twój ciężar do noszenia.

26/12/2025

Facet lub kobieta, którzy do swojego partnera odzywają się z pogardą: jesteś głupia/głupi, nazywają debilem, ciemnotą lub w bardziej kreatywny sposób ciągle wyrażają swoje niezadowolenie z partnera, jego słów, działań, ale nigdy nie poświęcili jednej myśli, dlaczego są z taką nieudaną i okropną osobą. Co to świadczy o osobie, która jest tak rozczarowana partnerem, ale tkwi w tej relacji mimo to.

Paradoks polega na tym, że jeśli ktoś tak mocno wyraża niezadowolenie, to najczęściej w ten sposób wyraża swoją nienazwaną i nieuświadomioną potrzebę z dzieciństwa: wyrażania złości, swojego odmiennego zdania, buntu. Wyobraźcie sobie dziecko, którego nikt nie sluchał, nikt nie rozmawiał z tym dzieckiem o ważnych emocjonalnych jego dylematach, złość była tylko zarezerwowana dla dorosłych, dziecko było karane za złość.
Mogłabym długo pisać o tych zranieniach , które potem w dorosłości sprawiają, że partner tej osoby dostaje 10 razy mocniejsze złości, które często u dorosłej osoby nie są złością, a zmieniają się w egoistyczną pogardę, manipulacje,szantaż, byleby wygrać, byleby czuć, że jestem górą.

Narcystyczna rana, rani zupełnie niewinne osoby, ktore stają się odbiorcami bardzo silnych uderzeń, już dziś silnych kobiet i mężczyzn zranionych wiele lat wcześniej , gdy nie mogli się bronić, gdy byli dziećmi. I nie myśl, że zdołasz to zatrzymać lub zmienić, że jak się dostosujesz, wytrzymasz to ona/on się zmieni. To ogromny lej po bombie atomowej, nie masz możliwości swoją miłością go zasypać. To nie jest twoja rola. Ty masz być bezpieczna/bezpieczny. Tylko tyle i AŻ TYLE.

23/12/2025

Życzę Wam świąt Zdrowych. Zdrowych, spokojnych i pełnych ciepłych uczuć. To czas pokoju i nie trzeba walczyć, uciekać. To czas gdy można się zatrzymać, zadumać nad tym co jest ważne. Dla każdego w jego tu i teraz ważne będzie co innego, no i dobrze, bo ważne jest że się różnimy i mamy różnorakie potrzeby. Życzę Wam czystego powietrza, zdrowego nieulepszanego jedzenia, czystej wody, zielonych lasów, szczęśliwych wolnych zwierząt, świata bez agresji, wolności wyborów, dobrych ludzi koło ciebie. Życzę Ci świata prostego, takiego bardzie być niż mieć, bardziej jestem, czuję niż muszę mieć, muszę gdzieś być i muszę coś zrobić, bo.... Każdy z nas ma swoją cenną, niepowtarzalną historię i plecie swój los. Każdy ma swoje uczucia, obawy, lęki, porażki, sukcesy i pragnienia. Życzę więc z całego serca aby te nadchodzące, świąteczne dni były dla Was czasem radosnym. Czasem wdzięczności i otwarcia oczu na piękno życia. Odkrycia tego piękna w innych ludziach i odnalezienia go w sobie.

30/11/2025

Co to się dzieje, że terapia działa lub nie działa?

Jak byłam młodą psychoterapeutką, tak naprawdę nie umiałam na to dać odpowiedzi. Na dokładkę głupio się czułam, że robię coś co nie wiem dlaczego działa lub czasem nie działa. Musiało upłynąć trochę lat, abym zrozumiała jak to działa.

Relacje z rodzicami często, a szczególnie u osób zgłaszających się na terapię, miały charakter burzliwy, z zamianą ról, z rodzica w dziecko potrzebujące wsparcia, uwagi, zaś dziecko w takim wypadku stawało się opiekunem, często też obrońcą. Czasem była to “miłość” warunkowa, która nie pozwalała młodej osobie stawać się sobą i poznawać swoje potrzeby. Mogłabym tych zranień wymieniać bardzo dużo, ale chciałam nawiązać do tego co się dzieje w relacji terapeutycznej i dlaczego ona jest tak ważna.

W terapii spotyka się osoba z inną osobą, która w swoim gabinecie, mówi, że potrafi pomagać. To początkowo obce osoby, ale rozmowa ich jest o ważnych i osobistych doświadczeniach tej osoby poszukującej pomocy.

Jeśli czujesz się wysłuchany, emocjonalnie zrozumiany, to są ważne potrzeby, które może nigdy nie były zaspokajane w domu rodzinnym. Może nikt nie chciał wiedzieć co czujesz i jak się czujesz? Może nikt nie widział, że jesteś smutna/smutny. Przywykamy do tego, że nas nikt nie widzi i słyszy.
To pierwsza podstawowa potrzeba, która zostaje zaspokajana w terapii. Po pewnym czasie, jeśli to dobra relacja, już wiesz że jesteś ważny, że jesteś pamiętany. Jeśli w dzieciństwie straciłeś zaufanie w najważniejszych relacjach to teraz zbudowanie zaufania w relacji terapeutycznej może zająć sporo czasu. Ale jak to się uda to wszystko zacznie działać. To już nie będziesz sama/ sam.
W terapii płacisz za wiedzę, za metodę, za czas, ale nie płacisz za relacje, bo ta jest prawdziwa i tylko wasza. To co w niej czujesz jest najprawdziwsze i po obu stronach. To najważniejsze co leczy w terapii.
Dlatego tak bardzo lubię tą pracę ♥️♥️♥️

16/11/2025

Co dalej na terapii?
Wchodzimy do gabinetu, a tam obca baba i zadaje tyle trudnych pytań. Pocimy się , myślimy, żeby odpowiedzieć. Myślimy o sobie, mówimy o sobie, zauważamy siebie, swoje zachowania, emocje.
To ważne, stajesz się dla siebie ważny, poświęcasz sobie czas.
Terapeuta jest świadkiem i towarzyszem Twojego doświadczania siebie. Koi, konfrontuje empatycznie, tłumaczy świat, zdarzenia, zaspokaja potrzebę : słucham cię i ważne są twoje emocje i to co odczuwasz jest ważne.
JESTEŚ WAŻNA / WAŻNY.

06/03/2025

Spodobało mi się jak w krótkich słowach ujęła sedno zaburzenia narcystycznego.
Niech wam tylko ratownik się nie włączy, bo nikt nie jest zdolny uratować narcyza. On sam może to zrobić uznając swoją wadliwość. Ale jakie okoliczności mają to sprawić ? Bardzo rzadko ma to miejsce. Osoby z rysem narcystycznym trafiają na terapię czasem, ale mocno zaburzona osobowość, nigdy nie uzna swojej wadliwości. Posłuchajcie i zapamiętajcie.