Monika Mazur Psychoterapia - zlotapsyche.pl

15/06/2026

Zanim schowam go do szuflady lub oprawię w ramkę i powieszę na ścianie 🙂 z dumą pokazuję go tu: Dyplom ukończenia rocznego Studium Pomocy Psychologicznej dla Par przy Instytut Psychologii Zdrowia PTP

Nawet takim sukcesom towarzyszy pewna ambiwalencja: z jednej strony radość i duma z domknięcia rocznego procesu szkolenia, z drugiej: żal wynikający z zakończenia pewnego etapu drogi łączonej z fajnymi, ciekawymi ludźmi. I tym wszystkim Ludziom i Bliskim wspierającym mnie w rozwoju nade wszystko bardzo Dziękuję 🌿

23/02/2026

Jak pisał wybitny psychiatra Antoni Kępiński “smutek jest dolą człowieka”, a depresja jest ciężką chorobą całej psychiki/organizmu. Tak jak niekorzystne jest szukanie choroby w każdym przygnębieniu, tak skrajnie krzywdzące jest bagatelizowanie objawów depresji i związanego z nią ogromu cierpienia 🌿

11/02/2026

Oj, wielka mądrość tkwi w naszych ciałach! Ciało jest mądre i warto się z nim kolegować i go słuchać, bo najczęściej jest pewniejszym źródłem informacji o nas samych niż umysł i to, co on uważa za prawdę. Ja, Ty, każdy z nas ma jakąś koncepcję na swój temat, jakąś narrację, ale jest to tylko werbalna i świadoma część wiedzy o sobie. Sygnały, symptomy, napięcia, które czujemy w ciele, są ważnym aspektem intuicji. Czy zdarzył Ci się nagły ból głowy w przyjemnych na pozór okolicznościach? A nerwowe machanie nogą mimo powierzchownego opanowania? Czy zauważyłeś kiedyś, że w obecności jakiejś osoby odczuwasz ściśnięcie w gardle, jakby jedna część mnie mówiła „tak”, ale inna chciałaby powiedzieć „uciekaj!”? Albo kiedy wchodzisz do jakiegoś miejsca, wyczuwasz napięcie? - takie pozarozumowe, intuicyjne odczucie, tak jakby nasze ciało odbierało jakieś fale, które pojawiają się pomiędzy ludźmi. Na poziomie nierozumowym odbieramy też podwójne sygnały wysyłane przez innych. Świadomie niekoniecznie zdajemy sobie z tego sprawę, ale nasze ciało się napina, zamraża albo odsuwa, jeśli w zachowaniu innych dostrzega niespójność.

Dlatego w psychoterapii liczy się nie tylko to, co mówimy, ale również to, jak zachowuje się nasze ciało. Podpowiada prawdę o naszych emocjach i ocenzurowanych przez werbalny rozum potrzebach. Bywa również, że odczucia z ciała kontaktują nas z bardzo trudnymi doświadczeniami, bo wszystkie traumy są zapisane w ciele... ale o tym, już innym razem.

__________________
www.zlotapsyche.pl
Psychoterapia indywidualna, psychoterapia par, psychoterapia online

Psychoterapia w nurcie psychologii zorientowanej na proces

10/12/2025

Od jakiegoś czasu uważniej przyglądam się każdemu „przepraszam”, które wypowiadam w ważnych dla mnie relacjach. Nie wątpię w moc tego słowa, po prostu nie chcę przepraszać odruchowo, powierzchownie, na wszelki wypadek, zawsze, za wszystko, ze strachu, zmuszona czyimś obrażonym tonem głosu, albo bo wypada być grzeczną… „Przepraszam” wypowiedziane dla świętego spokoju, dla dobra jakiejś relacji nie spowoduje skruszenia serca, bardziej prawdopodobne, że nawet utwardzi to serce w bolesnym poczuciu niesprawiedliwości i nadużycia, czy choćby bycia niezrozumianym. “Przepraszam” to nie jest konwencja czy pusty rytuał, to decyzja podjęta w sercu, wynikająca z dbałości o bliskość w sytuacji:
🌿 gdy chcę wziąć odpowiedzialność za to co się stało; Tak, myliłam/myliłem się, podjęłam/podjąłem złą decyzję, a teraz jestem gotowa ponieść odpowiedzialność za obrót wydarzeń, które doprowadziły do negatywnych konsekwencji
🌿 gdy chcę słowem lub symbolicznym gestem zadośćuczynić, jakoś zrekompensować wyrządzoną komuś krzywdę. Przeprosinami nie da się wymazać tego, co się wydarzyło, ale można otworzyć furtkę konkretnemu działaniu, świadomej próbie odbudowania zaufania w relacji
🌿 gdy mam wolę zmiany raniącego zachowania, nie chcę, żeby się powtarzało; gdy nie zasłaniam się “tak wyszło”, ale w procesie rozumienia siebie i swoich mechanizmów szukam źródła destrukcyjnych zachowań w sobie. Są w nas takie “głody”, które pod wpływem silnych emocji zarządzają nami bez kontroli, przez co bywa, że krzywdzimy tych, których kochamy. Tymczasem nie ma zmiany na zewnątrz, bez wcześniejszego dokonania zmiany w sobie…
…ale o tym więcej innym razem 💚

__________________
www.zlotapsyche.pl
Psychoterapia indywidualna, psychoterapia par, psychoterapia online

04/11/2025

Samotność w związku to realne doświadczenie, czasem bardziej dotkliwe niż samotność w pojedynkę. W parze samotność boli i dusi jakby bardziej - bo chcemy być blisko, schronić się w bezpieczeństwie bycia razem, a z niewiadomych powodów okazuje się to niemożliwe. Może osamotnienie to fanaberia? Kryzys wieku średniego? Menopauza? A może to naturalny stan w relacji, kiedy mija już etap szalonego zakochania? Czy w ogóle wypada narzekać na samotność w domu pełnym ludzi?

Tymczasem samotność w związku to proces. Czasem tylko jest skutkiem gwałtownego kryzysu w relacji, częściej rozwija się niepozornie, w coraz dłuższej ciszy, bezrefleksyjnie przerywanej rozmowami o bieżących sprawach. Samotność w związku tworzy duet doskonały z nieumiejętnością porozmawiania o tym, co naprawdę ważne, prawdziwe, głębokie a czasem bardzo trudne.

Czasem to partner jest niedostępny, chowa się za murem milczenia, obojętności, czy krytyki, a czasem samotność prowokujemy sami. Bywa, że robimy to z lęku przed odrzuceniem lub z braku umiejętności dbania o granice nie sygnalizujemy swoich potrzeb i nie otwieramy się na bliskość emocjonalną.

Jeśli nie wiesz, jak zaopiekować się swoim życiem na zewnątrz, by przestać być samotnym w środku, zapraszam:

www.zlotapsyche.pl
psychoterapia indywidualna, psychoterapia online, psychoterapia par

16/10/2025

To forma przemocy emocjonalnej polegająca na zaprzeczaniu doznaniom drugiego człowieka.

Nazwa została zaczerpnięta z tytułu sztuki teatralnej Patricka Hamiltona “Gas light” z 1938 r. W sztuce i późniejszych jej filmowych adaptacjach bohater regularnie zmniejsza natężenie światła gazowego w domu, a jednocześnie zaprzecza tym zmianom, mimo że żona je dostrzega.

Gaslighting jest toksycznym mechanizmem relacyjnym, typowe przykłady:
* umniejszanie emocji
“Jesteś przewrażliwiona” (gdy reagujesz adekwatnie na zranienie)
* zaprzeczanie faktom
“Nigdy ci tego nie obiecałem” (choć obietnica była złożona)
* odwracanie winy
“To przez ciebie muszę się tak zachowywać” (przerzucanie odpowiedzialności za agresję na ofiarę)
* tworzenie alternatywnych narracji
“Źle to zapamiętałaś” (choć twoje wspomnienia są spójne i logiczne).

Gaslighting sprawia, że tracisz wiarę w siebie, ciągle się upewniasz, czy słusznie postępujesz. Masz problem z podjęciem decyzji, nęka się poczucie beznadziejności i ciągle za coś przepraszasz. Możesz też nie czuć takiego odprężenia i radości jak kiedyś, cierpieć na bóle głowy, bezsenność i chroniczne zmęczenie.

Bądź czujna/czujny, kiedy ktoś zaprzecza temu co widzisz lub doświadczasz. Obstawaj przy swoim, a jeśli nie wiesz jak prosić o pomoc…

_______________________

Jestem - psychoterapia online i stacjonarnie www.zlotapsyche.pl

15/10/2025

Aktualne i ważne 🌿

📢 Transdyscyplinarność to klucz do zrozumienia współczesnej psychoterapii - i do zmiany sposobu, w jaki o niej mówimy.
W nauce i praktyce transdyscyplinarność oznacza łączenie dorobku różnych dziedzin oraz doświadczeń praktycznych w celu rozwiązywania złożonych problemów.

Psychoterapia nie jest domeną jednej dyscypliny akademickiej, jednej teorii ani jednego modelu.

To złożone pole integracji wiedzy naukowej i praktyki profesjonalnej - łączące psychologię, medycynę, neuronaukę, filozofię, nauki społeczne oraz etykę relacji z osobą doświadczającą trudności i cierpienia.

📌 𝗭𝗮𝘄𝗼́𝗱 𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝘆 – 𝘀𝗮𝗺𝗼𝗱𝘇𝗶𝗲𝗹𝗻𝘆 𝗶 𝘁𝗿𝗮𝗻𝘀𝗱𝘆𝘀𝗰𝘆𝗽𝗹𝗶𝗻𝗮𝗿𝗻𝘆.
𝗣𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗮 𝘁𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝘀𝗽𝗲𝗰𝗷𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗲𝗷 𝗽𝗿𝗼𝗳𝗲𝘀𝗷𝗶.

🌿 Transdyscyplinarność:
▪ odpowiada na złożoność ludzkiego doświadczenia,
▪ uwzględnia różnorodność potrzeb osób korzystających z psychoterapii,
▪ wzmacnia jakość i dostępność pomocy,
▪ oraz zabezpiecza psychoterapię przed redukcjonizmem i monopolizacją.

Psychoterapia rozwija się, gdy potrafi łączyć wiedzę z różnych dziedzin z realnymi potrzebami ludzi - nie wtedy, gdy próbuje się jej narzucić perspektywę tylko jednego zawodu lub jednej dyscypliny naukowej.

Jej siła tkwi w różnorodności i zdolności integrowania wielu perspektyw, nie w zawężaniu jej do jednego języka czy jednej epistemologii.

✳️ Mądre regulacje zawodu psychologa i zawodu psychoterapeuty zaczynają się od właściwego rozumienia ich różnic i współdzielonej odpowiedzialności społecznej.

Czym innym jest zapewnienie, że psychologowie posiadający dodatkowe szkolenie i potwierdzone kwalifikacje, po wejściu w życie nowelizacji ustawy o zawodzie psychologa nie będą zmuszeni do zaprzestania praktyki psychoterapeutycznej, a czym innym - uznanie psychoterapii za świadczenie psychologiczne.

To drugie nie porządkuje systemu, lecz tworzy narzędzie wpływu i przewagi dla wybranych środowisk, zamiast wzmacniać ochronę osób korzystających z pomocy.

💬Nie pytajmy, kto „posiada” psychoterapię.
Zapytajmy, jak chronić jej sens, rzetelność i dostępność dla osób, które naprawdę jej potrzebują.

13/10/2025

Dlaczego ona po prostu od niego nie odejdzie? Dlaczego w tym tkwi? Dlaczego dopiero teraz o tym mówi? Co, wcześniej nie widziała jaki jest naprawdę? Jest ładna, mądra, wykształcona, niezależna, silna, zna języki obce, ma przyjaciół...
Wojciech Smarzowski w swoim najnowszym filmie odnosi się do tych pytań z wrażliwością, jakiej często brakuje w naszej kulturze. Mnie wbił w fotel, niemalże fizycznie złamał bólem. Bo bez znieczuleń nakreślił psychologiczno - społeczny kontekst przemocy domowej, w którym pierwszym pytaniem jakie ciśnie się na usta, gdy dowiadujemy się iż mężczyzna upokarza czy bije swoją partnerkę, jest "dlaczego ona go nie zostawi" a nie "dlaczego on to robi?", "jak można być tak okrutnym?" Problem zdaje się dotyczyć JEJ, bo od niego nie odchodzi a nie brutalnego mężczyzny. Coś najwidoczniej jest z nią nie tak, może lubi go do tej przemocy prowokować... Tymczasem:

* kobiety nie ujawniają przemocy domowej, bo prawda wiąże się ze wstydem i upokorzeniem
* kobiety są zależne finansowo i nie mogą podjąć pracy lub innej lepiej płatnej np. ze względu na wychowywanie dzieci
* kobiety obawiają się materialnych ograniczeń i że same nie zaspokoją wszystkich potrzeb dzieci, same nie dadzą sobie rady
* odejście od partnera może być niebezpieczne dla niej lub dzieci, mężczyzna ma "układy"
* kobiety mają nadzieję, że uda się ocalić miłość, że "złoty wiek" relacji wróci - zwłaszcza w przypadku przemocy cyklicznej może dochodzić do "zapominania" tego co złe
* kobiety nie mają wsparcia w najbliższych, uważają, że nie mają dokąd odejść
* kobiety mają podobne wzorce związku z dzieciństwa, wydaje się, że przemoc jest częścią każdej relacji...

Warto pamiętać. Przemocy fizycznej i emocjonalnej w związkach doznają również mężczyźni (inne kulturowe tabu), ten post wprost jednak odnosi się do filmu "Dom dobry" i doświadczenia kobiet, statystycznie dotkniętych zjawiskiem przemocy znacznie częściej (wg badań ok 74% wszystkich stwierdzonych przypadków)

_________________________________________________

Monika Mazur Psychoterapia - terapia online i stacjonarnie www.zlotapsyche.pl

10/10/2025

Na playliście najczęstszych odpowiedzi znajdziesz: "dobrze", "wszystko w porządku", "nie narzekam"... może właśnie dziś warto zastanowić się głębiej nad odpowiedzią i czy ta kurtuazyjna odpowiedź nie maskuje:

* wahań nastrojów
*przeciążenia obowiązkami
* ciągłego zmęczenia, przewlekłej bezsenności
* stanu zawieszenia, smutku
* braku ochoty na spotkania z przyjaciółmi
*znudzenia pracą
* ciągłego podenerwowania z "byle powodu"
* ataków paniki i niepokojów
A może po prostu tego trudnego do zrozumienia stanu wewnętrznego niepokoju, bo przecież dzieci zdrowe, praca ok,
świat wokół bezpieczny. Ale Ty czujesz, że coś bardzo nie jest w porządku

___________________
psychoterapia online www.zlotapsyche.pl