Anida Ago - Psychologist

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: praktyka

Anida Ago - Psychologist Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Anida Ago - Psychologist, Zdrowie i medycyna, Egejska 3, Warsaw.

Njerëzit shpesh mendojnë se komentet fyese në internet janë shenjë vetëbesimi. Në të vërtetë, ato shpesh tregojnë të kun...
27/07/2026

Njerëzit shpesh mendojnë se komentet fyese në internet janë shenjë vetëbesimi. Në të vërtetë, ato shpesh tregojnë të kundërtën.

Interneti u jep njerëzve diçka që nuk e kanë ballë për ballë: distancën. Pas një ekrani, empatia zvogëlohet dhe emocionet shkarkohen më lehtë mbi të panjohurit. Një ditë e keqe, frustrimi, vetmia, pasiguria, xhelozia ose nevoja për vëmendje mund të shndërrohen shpejt në një koment lëndues.

Nga këndvështrimi psikologjik, fyerja e të tjerëve në internet mund të shërbejë përkohësisht për të:
• Ndier veten të fuqishëm kur në të vërtetë ndihen të pafuqishëm.
• Kërkuar miratim nga njerëz që mendojnë njësoj.
• Shkarkuar zemërimin pa u përballur me pasojat e menjëhershme.
• Mbrojtur një vetëvlerësim të brishtë duke ulur dikë tjetër.

Sigurisht, jo çdo person që shkruan me ashpërsi ka probleme të thella psikologjike. Ndonjëherë njerëzit janë thjesht impulsivë, të papjekur emocionalisht, ose janë mësuar se kështu zgjidhen mosmarrëveshjet.

Njerëzit me pjekuri të vërtetë emocionale nuk kanë nevojë të poshtërojnë të tjerët për të shprehur mendimin e tyre. Ata dinë të mos bien dakord me respekt, të sfidojnë idetë pa sulmuar personin dhe të largohen nga një bisedë që nuk sjell më asgjë të dobishme.

Herën tjetër që lexon një koment mizor në internet, kujto se ai shpesh tregon më shumë për gjendjen emocionale të personit që e ka shkruar, sesa për personin që e ka marrë.

Mirësia nuk është dobësi. Është vetëkontroll. Dhe vetëkontrolli është një nga shenjat më të forta të pjekurisë psikologjike

Akti më i madh i dashurisë së një nëne nuk është të qëndrojë përgjithmonë pranë fëmijës së saj, por të dijë kur është ko...
20/07/2026

Akti më i madh i dashurisë së një nëne nuk është të qëndrojë përgjithmonë pranë fëmijës së saj, por të dijë kur është koha të tërhiqet.

Shikoni natyrën.

Zogjtë ndërtojnë folenë, ushqejnë të vegjlit e tyre, i mbajnë ngrohtë dhe i mbrojnë nga rreziku. Por vjen një moment kur nëna i shtyn të dalin nga foleja. Mund të duket e ashpër, por pa atë moment ata nuk do të mësonin kurrë të fluturonin.

E njëjta gjë ndodh me luanët, ujqërit, elefantët dhe shumë kafshë të tjera. Nënat kujdesen për të vegjlit derisa ata të jenë gati të përballen me jetën. Pastaj, dalëngadalë, i lënë të ecin me këmbët e tyre.

Edhe njerëzit nuk janë ndryshe.

Një fëmijë ka nevojë për dashuri, udhëzim dhe mbrojtje. Por ai ka nevojë edhe për hapësirë që të gabojë, të zgjidhë problemet vetë, të ndërtojë vetëbesimin dhe të zbulojë se kush është.

Kur një nënë nuk arrin ta lërë të lirë fëmijën e saj, kur vazhdon ta kontrollojë, ta shpëtojë nga çdo vështirësi ose të marrë çdo vendim në vend të tij pasojat mund ta shoqërojnë për gjithë jetën.

Fëmija mund të ketë frikë nga dështimi, të mos ketë besim në vendimet e veta, të bëhet i varur emocionalisht nga të tjerët, të shmangë përgjegjësitë ose ta ketë të vështirë të krijojë marrëdhënie të shëndetshme. Në vend që të bëhet më i fortë, ai mbetet i lidhur emocionalisht me prindin.

Ta lësh të lirë fëmijën nuk do të thotë ta braktisësh.

Do të thotë të besosh se gjithçka që i ke mësuar është e mjaftueshme.

Qëllimi i prindërimit nuk është të rrisësh një fëmijë që do të ketë gjithmonë nevojë për ty.

Qëllimi është të rrisësh një të rritur që e di se është i dashur, edhe kur nuk ka më nevojë që ti t’ia mbash dorën.

Prokrastinimi nuk lidhet gjithmonë me menaxhimin e dobët të kohës.Ndonjëherë, është mënyra se si mpijmë veten.Kur ndihem...
15/06/2026

Prokrastinimi nuk lidhet gjithmonë me menaxhimin e dobët të kohës.

Ndonjëherë, është mënyra se si mpijmë veten.

Kur ndihemi të mbingarkuar, të stresuar, të shqetësuar ose kemi frikë nga dështimi, mendja jonë kërkon lehtësim dhe jo përparim.

Prandaj, rrimë pafund në rrjetet sociale.
Shikojmë seriale pa pushim.
Pastrojmë shtëpinë në vend që t’i përgjigjemi atij emaili.
Merremi me detyra me prioritet të ulët.
I themi vetes: “Do ta bëj nesër.”

Jo sepse nuk na intereson, por sepse shmangia e emocioneve të vështira duket më e lehtë sesa përballja me to.

Problemi është se ky lehtësim është i përkohshëm.

Detyra mbetet.
Presioni rritet.
Dhe ndjenja e fajit bëhet gjithnjë e më e fortë.

Sa më shumë stres të përjetojmë, aq më joshëse bëhen shpërqendrimet.

Nëse e gjen veten duke prokrastinuar, provo të pyesësh veten:

“Çfarë po përpiqem të mos ndiej tani?”

Frikë nga dështimi?
Perfeksionizëm?
Dyshim ndaj vetes?
Lodhje?
Mbingarkesë?

Prokrastinimi është shpesh një sinjal se burimet e tua emocionale janë drejt shterimit dhe jo një provë se je dembel.

Në vend që të gjykosh veten, bëhu kureshtar.

Ndal pak mpirjen emocionale.
Dëgjo çfarë po përpiqet të të thotë mendja jote.

Ndonjëherë të duhet një hap më i vogël për të filluar.
Ndonjëherë të duhet pushim.
Ndonjëherë të duhet mbështetje.

Ndërgjegjësimi është pika ku fillon ndryshimi.

Ti, çfarë bën zakonisht kur përpiqesh t’i ikësh stresit?

Fuqia e FjalësFjalët nuk janë thjesht tinguj. Ato mbartin kuptim, emocion, qëllim dhe ndikim. Një fjalë e vetme mund të ...
08/06/2026

Fuqia e Fjalës

Fjalët nuk janë thjesht tinguj. Ato mbartin kuptim, emocion, qëllim dhe ndikim. Një fjalë e vetme mund të frymëzojë shpresë, të krijojë frikë, të ndërtojë besim ose të shkatërrojë marrëdhënie.

Përsëritja i jep fjalëve një fuqi edhe më të madhe. Kur një mesazh përsëritet mjaftueshëm, ai fillon të formësojë perceptimin tonë. Ajo që dëgjojmë vazhdimisht mund të kthehet në atë që besojmë, pavarësisht nëse është e vërtetë apo jo. Kjo është arsyeja pse reklamat, politika, media dhe madje edhe dialogu ynë i brendshëm mbështeten kaq shumë te përsëritja.

Fjalët e përdorura gabim krijojnë konfuzion. Fjalët e keqkuptuara krijojnë ndarje. Shumë konflikte nuk lindin nga qëllime të këqija, por nga interpretime të ndryshme të të njëjtit mesazh.

Po çfarë e gjeneron përsëritjen?

• Nevoja për të bindur.
• Dëshira për t’u mbajtur mend.
• Kërkimi i vlerësimit dhe pranimit.
• Zakonet dhe kushtëzimi.
• Frika, besimet dhe lidhja emocionale.

Fjalët që zgjedhim kanë rëndësi. Fjalët që përsërisim kanë edhe më shumë rëndësi. Ato formësojnë mendimet tona, veprimet tona dhe, në fund, realitetin që krijojmë rreth vetes.

Fol me vetëdije. Dëgjo me kujdes. Përsërit me mençuri

🌧️ Çfarë është “cloud seeding” (mbjellja e reve)?(Thjesht per informacion)Mbjellja e reve është një teknikë reale e modi...
27/05/2026

🌧️ Çfarë është “cloud seeding” (mbjellja e reve)?
(Thjesht per informacion)

Mbjellja e reve është një teknikë reale e modifikimit të motit që përdoret për të rritur mundësinë e shiut ose borës nga retë që tashmë ekzistojnë.

Ajo nuk krijon re vetëm ndihmon retë ekzistuese të prodhojnë më shumë reshje.

⚙️ Si funksionon

Retë përmbajnë pika shumë të vogla uji ose kristale akulli. Ndonjëherë ato kanë nevojë për një “shkëndijë” që të rriten dhe të bien si shi.

Mbjellja e reve fut grimca në re, zakonisht:

* Jodur argjendi
* Klorur natriumi (kripë)
* Ndonjëherë akull i thatë (CO₂ i ngurtë)

Këto grimca shërbejnë si “bërthama”, ku uji grumbullohet dhe formon pika më të mëdha.

✈️ Si aplikohet

Mund të bëhet me:

* Aeroplanë që fluturojnë brenda reve
* Raketa
* Gjeneratorë në tokë që lëshojnë grimca në atmosferë

🌍 Ku përdoret

Përdoret në disa vende për:

* Rritjen e shiut në zona me thatësirë
* Rritjen e borës në male (burime uji)
* Zvogëlimin e breshërit (mbrojtje e bujqësisë)
* Shpërndarjen e mjegullës në aeroporte

📊 A funksionon vërtet?

Rezultatet shkencore janë të kufizuara dhe të ndryshueshme:

* Mund të rrisë reshjet rreth 5% deri në 15% në kushte ideale
* Funksionon vetëm kur ka tashmë re të përshtatshme
* Nuk është e garantuar
* Nuk kontrollon motin në mënyrë të saktë ose globale

⚠️ Efektet në mjedis dhe shëndet

🌱 Mjedisi

* Përdor sasi shumë të vogla joduri argjendi
* Studimet tregojnë toksicitet të ulët në nivelet e përdorura
* Nuk ka prova për dëme të mëdha mjedisore në përdorim normal

🧠 Shëndeti i njeriut

* Ekspozimi është shumë i ulët
* Nuk ka prova për efekte negative në shëndet në këto nivele

🚫 Kufizime të rëndësishme

Mbjellja e reve NUK mund të:

* Krijojë shi nga asgjë
* Krijojë stuhi të mëdha
* Kontrollojë motin me saktësi
* Zgjidhë thatësirat vetë

Sfidat e gjeneratave të reja vs gjeneratat e mëparshme: Shëndeti mendor, ankthi dhe depresioniÇdo brez përballet me sfid...
27/05/2026

Sfidat e gjeneratave të reja vs gjeneratat e mëparshme: Shëndeti mendor, ankthi dhe depresioni

Çdo brez përballet me sfidat e veta, por natyra e këtyre sfidave ndryshon me botën që na rrethon. Kur krahasojmë gjeneratat e reja me ato të mëparshmet, nuk është e saktë të thuhet që njëra e ka pasur “më të lehtë”por më tepër që burimet dhe mënyra si shfaqen problemet e shëndetit mendor kanë ndryshuar.

1. Ndërgjegjësimi për shëndetin mendor: dikur dhe sot

Në gjeneratat e mëparshme, shëndeti mendor shpesh keqkuptohej, minimizohej ose injorohej. Shumë njerëz përjetonin ankth, depresion apo trauma pa i emërtuar ato. Vuajtja emocionale shpesh shihej si “pjesë normale e jetës”, dhe kërkimi i ndihmës ishte më pak i pranuar shoqërisht.

Sot, gjeneratat e reja kanë shumë më tepër ndërgjegjësim. Terma si ankth, depresion, burnout dhe traumë përdoren në përditshmëri. Terapia është më e normalizuar në shumë vende dhe njerëzit janë më të hapur për të folur për vështirësitë e tyre emocionale. Ky ndërgjegjësim ndihmon që njerëzit të kërkojnë ndihmë më herët por gjithashtu bën që më shumë njerëz të identifikojnë dhe të pranojnë atë që ndjejnë.

2. Nivelet e ankthit: një mjedis më te presionuar

Jeta moderne ka sjellë forma të reja presioni që nuk ekzistonin në të njëjtën mënyrë më parë:

* Ekspozimi i vazhdueshëm ndaj rrjeteve sociale dhe krahasimit
* Teprica e informacionit dhe lajmeve 24/7
* Konkurrenca akademike dhe profesionale në nivel global
* Paqëndrueshmëria financiare dhe kostoja në rritje e jetesës
* Frika nga “mbetja prapa” në një botë shumë të dukshme

Gjeneratat e mëparshme gjithashtu kishin stres shpesh të lidhur me mbijetesën, luftërat, vështirësitë ekonomike ose punën fizike por zakonisht nuk ishte një stres kaq i krahasueshëm publikisht. Ankthi sot shpesh është më psikologjik dhe social, i nxitur nga ekspozimi i vazhdueshëm ndaj jetës së të tjerëve.

3. Depresioni: dukshmëria vs realiteti

Depresioni ka ekzistuar në të gjitha gjeneratat, por shpesh ishte i fshehur. Njerëzit vazhdonin jetën, punën dhe familjen duke vuajtur në heshtje. Sot, më shumë njerëz diagnostikohen ose e identifikojnë veten me depresion sepse:

* Ka më shumë kuptim për simptomat
* Gjuha e shëndetit mendor është më e aksesueshme
* Njerëzit janë më të hapur për të folur për dhimbjen emocionale

Megjithatë, mënyra e jetesës moderne mund të kontribuojë gjithashtu në depresion:

* Izolim pavarësisht lidhjes digjitale
* Më pak lidhje reale shoqërore
* Presion i lartë për sukses dhe identitet
* Më pak stabilitet afatgjatë në punë dhe marrëdhënie

4. Çfarë ka ndryshuar realisht?

Dallimi kryesor nuk është se një brez është “më i fortë” apo “më i dobët”, por që mjedisi ka ndryshuar:

Gjeneratat e mëparshme:

* Më pak ndërgjegjësim, më shumë heshtje
* Struktura komunitare më të forta në disa raste, por edhe norma emocionale më të ngurta
* Stres më shumë fizik ose i lidhur me mbijetesën

Gjeneratat e reja:

* Ndërgjegjësim më i madh dhe gjuhë për shëndetin mendor
* Hapje emocionale, por edhe mbingarkesë emocionale
* Stres më shumë psikologjik, digjital dhe krahasues

5. Përfundimi i vërtetë

Problemet e shëndetit mendor nuk janë të reja por forma e tyre ka evoluar. Gjeneratat e sotme flasin më shumë për ankthin dhe depresionin jo domosdoshmërisht sepse vuajnë më shumë në mënyrë absolute, por sepse kanë më shumë mjete, ndërgjegjësim dhe hapësirë për ta kuptuar atë.

Sfida e vërtetë sot është balanca: të mësojmë si të jetojmë në një botë të shpejtë dhe të lidhur, pa humbur stabilitetin emocional, identitetin dhe lidhjen reale njerëzore.

Njerëzit shpesh i refuzojnë zgjidhjet jo sepse këshilla është e gabuar, por sepse janë emocionalisht të lidhur me proble...
26/05/2026

Njerëzit shpesh i refuzojnë zgjidhjet jo sepse këshilla është e gabuar, por sepse janë emocionalisht të lidhur me problemin.

Kur emocionet janë të forta, mendja fokusohet te siguria, frika, identiteti dhe ajo që është bërë e njohur jo te logjika.

Për shembull:

* Një person që qëndron në një marrëdhënie toksike mund ta dijë që duhet të largohet, por frika nga vetmia dhe lidhja emocionale e mbajnë aty.
* Dikush që ankohet vazhdimisht për punën mund të ketë frikë nga ndryshimi, dështimi apo humbja e sigurisë financiare.
* Një person që refuzon çdo zgjidhje ndonjëherë nuk kërkon këshillë, por mirëkuptim dhe mbështetje emocionale.

Prandaj, dhënia e zgjidhjeve shumë shpejt ,shpesh krijon rezistencë.

Para këshillës, njerëzit zakonisht kanë nevojë për:

* mirëkuptim,
* siguri emocionale,
* validim emocional,
* dhe hapësirë për të përpunuar emocionet.

Në vend që të thuash:

“Thjesht largohu.”
ose
“Gjej një punë tjetër.”

Provo të thuash:

“E kuptoj pse kjo është e vështirë për ty.”

Ndryshimi i vërtetë ndodh kur lidhja emocionale me problemin bëhet më e dobët sesa dëshira për paqe, rritje dhe shërim.

Logjika rrallë i ndryshon njerëzit vetë.
Siguria emocionale po.

A e keni vënë re se si kudo rreth nesh njerëzit përsërisin të njëjtat fjalë?Të njëjtat fraza.Të njëjtat modele.Të njëjta...
25/05/2026

A e keni vënë re se si kudo rreth nesh njerëzit përsërisin të njëjtat fjalë?

Të njëjtat fraza.
Të njëjtat modele.
Të njëjtat cikle negative.

“Ky vend ka marrë fund.”
“Asgjë nuk funksionon më.”
“Gjithçka është keq.”
“Këtu nuk jetohet më.”
“Njerëzit janë bërë fallco.”
“Jeta po bëhet më e keqe.”

Dëgjoni me kujdes.

Do t’i dëgjoni të njëjtat fjali në kafene, në punë, online, në familje, në rrugë, kudo.

Dhe në një moment duhet t’i bëni vetes një pyetje:

A janë vërtet këto mendime origjinale të njerëzve?
Apo janë thjesht emocione dhe reagime të programuara që kalojnë nga një person tek tjetri?

Negativiteti përhapet shpejt sepse përsëritja krijon besim.

Sa më shumë përsëritet diçka, aq më normale duket.
Dhe sa më normale duket, aq më shumë njerëzit e pranojnë si të vërtetë.
Ngadalë, grupe të tëra njerëzish fillojnë të mendojnë njësoj pa pyetur kurrë pse.

Një person ankohet.
Pastaj një tjetër e përsërit.
Pastaj një tjetër i shton emocion.
Dhe shumë shpejt bëhet atmosfera që të gjithë thithin.

Shumë njerëz as nuk e kuptojnë që janë bërë pjesë e saj.

Ndoshta edhe ti i përdor këto fraza.
Ndoshta pa e kuptuar ke ushqyer të njëjtën energji.

Ndal për një moment dhe vëzhgo bisedat e tua.

Sa shpesh flet nga përvoja jote reale…
dhe sa shpesh thjesht përsërit atë që shoqëria, puna, lajmet, miqtë apo familja të kanë mësuar të thuash?

Sepse shumica e njerëzve nuk mendojnë në mënyrë të pavarur.
Ata reagojnë kolektivisht.

Frika bëhet ngjitëse.
Dëshpërimi bëhet modë.
Ankimi bëhet mënyrë lidhjeje mes njerëzve.

Njerëzit e përsërisin errësirën aq shpesh sa harrojnë që edhe vetë krijojnë atmosferën ku jetojnë.

Por vetëdija ndryshon gjithçka.

Në momentin që fillon të vëzhgosh modelet rreth teje, ndalon së qeni i kontrolluar prej tyre.

Fillon të bësh pyetje më të thella:

A janë këto mendime vërtet të miat?
A besoj realisht në to?
Apo thjesht kam përthithur pa vetëdije mendësinë e njerëzve rreth meje?

Një mendje e programuar përsërit.
Një mendje e vetëdijshme pyet.

Jo gjithçka është e tmerrshme.
Jo gjithçka është e shkatërruar.
Jo çdo e ardhme është e humbur.

Por nëse rrethon veten vazhdimisht me negativitet të përsëritur, mendja jote fillon ta shohë realitetin vetëm përmes atij filtri.

Mbroje mendjen tënde me kujdes.
Mendimet e tua formojnë emocionet e tua.
Emocionet formojnë veprimet e tua.
Dhe veprimet formojnë gjithë jetën tënde.

Mendo me kokën tënde.
Vëzhgo modelet.
Thyeje ciklin.

Jo të gjithë janë zgjuar ndaj kësaj.

Pyetja është:

Po ti?

Ki kujdes çfarë i përsërit vetes.Kur vazhdon të thuash:“Nuk mund të fle… nuk mund të fle…”mendja dhe trupi fillojnë ta b...
25/05/2026

Ki kujdes çfarë i përsërit vetes.

Kur vazhdon të thuash:
“Nuk mund të fle… nuk mund të fle…”
mendja dhe trupi fillojnë ta besojnë si të vërtetë.

Truri ynë mëson përmes përsëritjes.
Çfarë përsërit shpesh, bëhet program për mendjen dhe sinjal për trupin.

Kur fokusohesh vazhdimisht te pagjumësia, ankthi apo frika, trupi hyn në tension.
Mendja qëndron zgjuar duke kërkuar “problemin”, dhe sa më shumë e lufton gjumin, aq më larg duket ai.

Përsëritja krijon realitetin tënd të brendshëm.

Prandaj bëj kujdes me fjalët që përdor ndaj vetes.
Fjalët nuk janë vetëm tinguj — ato ndikojnë emocionet, energjinë dhe gjendjen e trupit.

Në vend që të thuash:
“Nuk mund të fle,”
provo mirënjohjen.

“Faleminderit Zot për këtë shtrat të rehatshëm.”
“Faleminderit për këtë moment qetësie.”
“Faleminderit për gjithçka që kam.”
“Faleminderit që trupi im mund të pushojë.”

Mirënjohja e qetëson sistemin nervor.
Ajo e largon mendjen nga frika dhe e sjell në paqe.

Gjithmonë ka diçka për të cilën mund të jesh mirënjohës.
Edhe tani.
Faleminderit për këtë moment.
Faleminderit që mund të flasim tani.

Trupi yt i dëgjon fjalët e tua.
Fol me dashuri dhe butësi me veten.

Frika e prindërve shpesh bëhet frika e fëmijëve.Shqetësimet e prindërve kthehen në zërin e brendshëm të fëmijës.Kur një ...
25/05/2026

Frika e prindërve shpesh bëhet frika e fëmijëve.
Shqetësimet e prindërve kthehen në zërin e brendshëm të fëmijës.

Kur një fëmijë dëgjon vazhdimisht:

* “Ki kujdes.”
* “Mos u beso njerëzve.”
* “Po sikur të ndodhë diçka e keqe?”
* “Ti nuk e bën dot.”
* “Mos provo sepse do dështosh.”
* “Çfarë do thonë njerëzit?”

…ai mund të rritet si një i rritur që ka frikë nga jeta, në vend që ta jetojë atë lirshëm.

Edhe kur prindërit kanë dashuri dhe qëllime të mira, kontrolli i tepërt, ankthi dhe ndërhyrja e vazhdueshme mund të krijojnë:

* pasiguri në vetvete,
* ankth,
* ndjenjë faji,
* frikë nga gabimet,
* varësi emocionale,
* dhe mungesë besimi në vendimet personale.

Fëmijët nuk trashëgojnë vetëm gjenet.
Ata trashëgojnë edhe modelet emocionale.

Shembuj të zakonshëm:

* Një prind që ka frikë nga varfëria mund ta rrisë fëmijën me mendimin se “jeta është vetëm luftë dhe sakrificë”.
* Një nënë shumë kontrolluese mund ta bëjë fëmijën të ndihet fajtor sa herë që kërkon pavarësi.
* Një baba që kritikon vazhdimisht mund të krijojë një të rritur që kurrë nuk ndihet mjaftueshëm i mirë.
* Prindër që jetojnë me frikën “çfarë do thonë të tjerët” mund t’i mësojnë fëmijës të jetojë për aprovimin e botës dhe jo për lumturinë e vet.
* Kur prindërit projektojnë frikërat e tyre tek fëmija, ai mund të heqë dorë nga ëndrrat, talentet apo mundësitë nga frika e dështimit.

Shpesh prindërit mendojnë se po mbrojnë fëmijën, por në realitet mund ta kufizojnë emocionalisht.

Ndërhyrja e tepërt edhe në jetën e fëmijëve të rritur mund të sjellë:

* vështirësi në marrëdhënie,
* mungesë pavarësie,
* frikë nga vendimmarrja,
* dhe pamundësi për të ndërtuar jetën sipas dëshirës së tyre.

Shërimi fillon kur njeriu kupton:
“Këto frikëra nuk janë të miat. Janë modele që i kam mësuar.”

Prindërit janë aty për të udhëhequr, jo për të kontrolluar.
Për të mbështetur, jo për të projektuar frikërat e tyre.
Për të dashur, jo për të kufizuar.

Thyerja e frikërave brez pas brezi është një nga format më të mëdha të lirisë emocionale.

Adres

Egejska 3
Warsaw
02-764

Godziny otwarcia

Poniedziałek 18:00 - 20:00
Wtorek 18:00 - 20:00
Środa 18:00 - 20:00
Czwartek 18:00 - 20:00
Piątek 18:00 - 20:00

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Anida Ago - Psychologist opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Praktyka

Wyślij wiadomość do Anida Ago - Psychologist:

Skróty

Udostępnij