Lomi Zakątek

10/06/2026

Ta książka mówi o tym, co najbardziej wpłynęło na jakościową zmianę mojego życia… a największa zmiana wydarzyła się wtedy, gdy nauczyłam się tworzyć przestrzeń między bodźcem a reakcją.

📖 „Potęga pauzy” Jillian Pransky to również historia o mnie. Pewnie i o Tobie…

Co się dzieje w Tobie, kiedy…
Kiedy ktoś mówił coś niemiłego.
Kiedy coś idzie nie po Twojej myśli.
Kiedy pojawiał się lęk, złość albo frustracja.
Kiedy pozornie niewinna sytuacja odpala w Tobie bardzo silne, kompletnie nieadekwatne reakcje…?

Przez większość życia reagowałam automatycznie. Jak większość z nas. Na autopilocie. A potem pojawiało się poczucie winy, wyrzuty sumienia, wstyd, bo i konieczność mierzenia się z konsekwencjami mojej reakcji, które były gorsze niż samą wyjściowa sytuacja 🤯

I nawet kiedy już wiedziałam, że reaguję nieadekwatnie, sama świadomość niewiele zmieniała. Nadal wpadałam w te same schematy🤷🏻‍♀️

Przełom przyszedł dopiero wtedy, gdy zaczęłam regularnie medytować. Regularnie, znaczy codziennie. Dokładnie 40 minut dziennie. To był przełom.

Medytacja nie nauczyła mnie nie czuć emocji. Wręcz przeciwnie. Nauczyła mnie zauważać je, zanim przejmą stery… Czuję, ale nie reaguję od razu. Robię, właśnie, pauzę.

A w tej przestrzeni pojawia się wybór. Taka, wiecie, dojrzałość 🙃

W tej pauzie, w tej przestrzeni pomiędzy bodźcem, a reakcją jest klucz do wewnętrznej wolności 💫

Nie możemy kontrolować wszystkiego, co nas spotyka. Ale możemy nauczyć się wybierać, co z tym zrobimy. Nasza reakcja to jedyne, na co mamy wpływ.

[współpraca płatna] Wydawnictwo Galaktyka

06/06/2026

Chodź dzisiaj ze mną. Usiądź i bądź. Tak po prostu. Bez odhaczania kolejnych punktów na liście rzeczy do zrobienia. Bez pośpiechu. Bez „jeszcze tylko to”.

Odpocznij.

Pobądź tu i teraz.

Posmakuj życie. Posmakuj chwilę obecną.

Jak Ci z tym?

Potrafisz się zatrzymać? Nie mieć przy tym wyrzutów sumienia, że nic nie robisz?
Spróbuj razem ze mną :)
Najpierw posiedzimy. Tak zwyczajnie.
A potem połazimy bez celu. Posnujemy się. Popatrzymy na drzewa, na niebo, na pola.
A kiedy już się nachodzimy, możemy poleżeć. Popatrzeć w sufit. Albo otworzyć książkę, która od tak dawna czeka na półce na swoją kolej.
To jak?
Popróbujesz dzisiaj ze mną?
Po prostu być. Po prostu żyć.

Bo życie nie dzieje się później, kiedy wszystko jest już zrobione.

Życie dzieje się właśnie teraz.

16/05/2026

Lifelong learning, czyli idea uczenia się przez całe życie - promuje ciągły rozwój, zdobywanie nowych doświadczeń i poszerzanie wiedzy niezależnie od wieku.
Kiedyś zupełnie do mnie to nie przemawiało 😄 Gdyby ktoś w podstawówce, liceum czy nawet na studiach powiedział mi, że będę uczyć się przez całe życie, odpowiedziałabym: „No way! Nie ma takiej opcji!”. Nigdy szczególnie nie lubiłam nauki rzeczy, które po prostu mnie nie interesowały.
Perspektywa zmienia się jednak całkowicie, kiedy zaczynasz uczyć się tego, co naprawdę Cię ciekawi, rozwija i ma dla Ciebie znaczenie.
Dziś z ogromnym zapałem i ekscytacją jadę na kolejne zajęcia z podyplomówki, dzięki której zdobywam wiedzę z zakresu psychologii, pracy z trudnym klientem i lepszego rozumienia ludzkich mechanizmów. Uczę się o temperamentach, sposobach komunikacji, odporności psychicznej oraz pojęciach psychologicznych, które mogę wykorzystywać w codziennym kontakcie z drugim człowiekiem.
To wiedza, która przydaje mi się prywatnie, w pracy doradcy zawodowego, a także podczas rozmów z Wami przy okazji sesji Lomi. 💙
I właśnie teraz widzę, że nauka naprawdę może być przyjemnością, szczególnie wtedy, kiedy daje poczucie sensu i realnie pomaga w życiu oraz pracy. 😊

11/05/2026

11/05/2026

Niebawem Dzień Mamy. Zapraszam do zakupu vouchera na sesję Lomi 💙🌸🩷

08/05/2026

Temat ostatnio bardzo wybrzmiewa.
Pękł niczym wrzód.
Z wielu stron słyszę i czytam, jak ludzie zaczynają mówić o zmęczeniu, wypaleniu, wewnętrznej niezgodzie na życie w ciągłym biegu. Coraz więcej osób ma odwagę się tym dzielić.
Czy ja również?
Tak. Ja również tego doświadczam.
Od dawna. Odkąd pamiętam.
Wypalenie zawodowe.
I ogromna wewnętrzna niezgoda na życie, w którym każdego dnia oddaję 8 godzin albo więcej czasu, który dostałam tutaj po to, żeby żyć.
Często czuję, że już nie daję rady. Że jest ciężko. Że nie mogę.
Ale wtedy pojawia się lęk.
Przed oceną.
Przed tym, że zostanę nazwana leniwą.
Przed tym, że lekarz nie da L4.
Że współpracownicy będą mieli ciężej przeze mnie.
Że szef mnie zwolni.
Że stracę pracę i nie będę miała za co zapłacić rachunków i zobowiązań.
Tego boję się najbardziej.

Zostaliśmy tak wychowani. Już w szkole nagradzano dzieci za 100% frekwencję, jakby te chorujące miały wpływ na swoje nieobecności.
„Tylko ciężką pracą można czegoś się dorobić.”
„Chcesz coś mieć? To trzeba zapier…”.
To siedzi w nas bardzo głęboko.
Do tego wszechobecne reklamy, które próbują wmówić nam, że ciągle czegoś potrzebujemy. A jeśli już to mamy - to z pewnością potrzebujemy nowego.
Tylko… czy naprawdę o to chodzi?
Czy życie ma polegać na nieustannej pracy, wysiłku i przesuwaniu granic własnej wytrzymałości?

Czy po to żyjemy? 🌿

05/04/2026

Możesz pogrążyć się w lęku lub znaleźć w sobie odwagę.
Możesz uciekać lub zaufać i szukać bliskości.
Możesz zrezygnować lub podjąć kolejną próbę.
Możesz zapomnieć o tym, co w duszy Ci gra, lub marzyć i realizować swoje cele.
Możesz wciąż myśleć o wszystkich albo zacząć myśleć o sobie.
Możesz słuchać lub naprawdę usłyszeć.
Możesz bywać albo być obok, patrzeć głęboko w oczy, chcieć poznać i zrozumieć.
Możesz się zamykać lub otwierać i przyzwalać na to, co przynosi życie.
Możesz trwać w żalu i nienawiści lub wybaczyć sobie i innym.
Możesz milczeć, kiedy nie masz nic dobrego do powiedzenia, lub obdarować budującym, dobrym słowem.
Możesz błądzić w przeszłości i przyszłości lub być tu i teraz.
Możesz dać władzę swoim myślom lub zauważać je i robić z nimi porządek.
Możesz prosić o miłość i uwagę lub dać je sobie sam/a.
Możesz narzekać i zamartwiać się lub docenić i zauważyć to, co już masz.
Możesz się szarpać lub puścić to wszystko, co tak zaciekle trzymasz… i po prostu BYĆ.

15/03/2026

Shinrin-yoku 🌿
z japońskiego - "kąpiel leśna"

Czerpanie z leśnej atmosfery lub zanurzenie się w lesie przy użyciu wszystkich zmysłów. Jako technika terapeutyczna wywodzi się z Japonii, gdzie po raz pierwszy została zbadana naukowo i włączona do praktyk medycznych. Polega na niespiesznym spacerze lub przebywaniu w środowisku leśnym i koncentracji na doznawaniu "tu i teraz".

Katarzyna Simonienko "Lasoterapia"

01/03/2026