Gabinet Psychoterapii Gabriela Juszczyk Ochman

29/04/2026

Brainspotting Polska rozpoczyna cykl, w którym przyglądać się będzie najczęściej pojawiającym się pytaniom i błędnym przekonaniom dotyczącym Brainspotting.

Zachęcam do czytania.

Wokół metody Brainspotting krąży wiele niedomówień. Chcemy, aby Brainspotting był jasny i zrozumiały. Zaczynamy cykl, w którym bierzemy pod lupę największe znaki zapytania.

18/04/2026

Rozmowa, w której Dr. Mark Grixti opisuje na czym polega 𝙩𝙚𝙧𝙖𝙥𝙞𝙖 𝘽𝙧𝙖𝙞𝙣𝙨𝙥𝙤𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜. Tłumaczy między innymi czym jest Rama Podwójnego Dostrojenia, w której terapeuta i pacjent pozostają w głębokim dostrojeniu relacyjnym i neurobiologicznym. Jest to właściwie fundament Brainspottingu, w ramach którego zachodzi proces przetwarzania trudnych doświadczeń emocjonalnych. Serdecznie zachęcam do posłuchania.

https://www.youtube.com/watch?v=7sXGtfopeQY

Zdjęcie pochodzi ze strony:
www.midwaymac.com

04/04/2026

Neville Symington w artykule o bólu psychicznym pisze, że to iż staramy się go unikać jest tak oczywiste, jak to że wzbraniamy się przed bólem towarzyszącym borowaniu miazgi zęba bez znieczulenia.

Dlatego częścią naszej ludzkiej kondycji, jak również rzeczywistości w gabinecie jest to, iż z jednej strony bardzo chcemy przestać cierpieć, a z drugiej robimy wszystko co w naszej mocy aby tego bólu uniknąć.

Może być to powodem tak długich wahań przed podjęciem terapii jak również szybkich chęci jej zakończenia.

Są to naturalne odruchy.

Warto mieć to na uwadzę i przyjmować, że tak po prostu jest.
Być może wtedy, pojawi się mniej presji i paniki, a więcej wolności, w której będziemy mogli decydować jak chcemy sobie pomóc.

04/04/2026

𝐖𝐬𝐭𝐲𝐝 to jedno z najbardziej bolesnych uczuć, bo dotyka samego rdzenia tego, kim tak naprawdę w głębi duszy jesteśmy.
W psychoanalizie często łączy się go z funkcjonowaniem tzw. fałszywego self.

𝐂𝐳𝐲𝐦 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐟𝐚ł𝐬𝐳𝐲𝐰𝐞 𝐬𝐞𝐥𝐟?

To sposób bycia który powstaje, gdy uczymy się dopasowywać do oczekiwań otoczenia kosztem własnych uczuć, potrzeb i impulsów. Fałszywe self "wie", jak się zachować, co potwierdzić, kim być - żeby zostać zaakceptowanym. Chroni, ale jednocześnie oddziela od autentycznego "ja".

Nie jest to sposób funkcjonowania który budujemy świadomie. Ma on początek w najwcześniejszych etapach rozwoju w relacji z opiekunem.

𝐒𝐤𝐚̨𝐝 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐛𝐢𝐞𝐫𝐳𝐞 𝐰𝐬𝐭𝐲𝐝?

Wstyd pojawia się w momencie, gdy na chwilę wychylamy się poza tę ochronną konstrukcję.

To uczucie podobne do tego które można porównać do nagłego nakrycia nas w przebieralni. Nagich, bezbronnych, zażenowanych.

Jakbyśmy zdejmowali maskę. Jakbyśmy ryzykowali pokazanie komuś i nam samym - naszych realnych emocji, pragnień, aspiracji.
To uczucie wielu z nas zna jako syndrom oszusta.
"W końcu ktoś się zorientuje. Zobaczy, jaki naprawdę jestem. Zrozumie, że dał się nabrać."

Najczęściej ten ktoś to my sami.

Przykładowo - myślimy, że jesteśmy bardzo silni, a uzmysławiamy sobie, że często wynika to z tego, że nie potrafimy prosić o pomoc.

Jeśli odkrywamy tą prawdę na swój temat lub ktoś nam ją uzmysławia, a jest ona rażąco inna od tego jak zwykliśmy do tej pory myśleć o sobie, może nam towarzyszyć uczucie wstydu i zażenowania.
Budowanie tolerancji dla tego bolesnego uczucia, wytrzymywanie go, może budować podwaliny do pełniejszego, autentycznego życia.

04/04/2026

Niezależnie czy jesteś rodzicem czy nastolatkiem wiesz, że ten okres burzy i naporu to wyzwanie dla całej rodziny.
Jak adaptować się do emocjonalnych i opartych na działaniu eksperymentów okresu dojrzewania?

Poniżej opis niektórych potrzeb nastolatków, który dostarczy pewnych wskazówek.

-> 𝐎𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐦 𝐰𝐬𝐭𝐲𝐝𝐞𝐦 𝐢 𝐮𝐩𝐨𝐤𝐨𝐫𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞𝐦.

Dojrzewanie to czas intensywnej wrażliwości emocjonalnej, kształtowania tożsamości oraz ogromnego znaczenia opinii innych ludzi. W tym czasie nawet drobne sytuacje zawstydzenia mogą być przez młodego człowieka przeżywane niezwykle mocno.

Zdarza się, że nastolatek zachowa się w sposób którego później sam się wstydzi – impulsywne zachowania, przekraczanie zasad czy decyzje podjęte pod wpływem emocji. W takich momentach szczególnie ważne jest, aby rodzice nie rozmawiali o tych sytuacjach przy rówieśnikach czy innych dorosłych.
Może to pogłębiać poczucie upokorzenia, wstydu i prowadzić do zamknięcia się dziecka w sobie lub do buntu.

Kluczowe jest, aby konsekwencje były omawiane i wyciągane w bezpiecznej, prywatnej przestrzeni. Taka rozmowa daje szansę na refleksję, zrozumienie skutków własnych działań oraz naukę odpowiedzialności bez naruszania godności młodego człowieka.

-> 𝐙𝐝𝐨𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐝𝐨 𝐧𝐞𝐠𝐨𝐜𝐣𝐚𝐜𝐣𝐢

Weźmy przykład późnych powrotów do domu, gdzie z jednej strony rodzic chce aby ich dziecko było bezpieczne, a z drugiej dziecko potrzebuje budować swoją autonomię i rozszerzać swój udział w życiu z rówieśnikami.

Jeden z rodziców w artykule A.Dartington wspomina o "pakcie wzajemnej obietnicy" który jest przykładem takich prób negocjacji.
Mówi, iż umówił się z córką że jeśli ta obieca, że o ustalonej porze będzie gotowa na powrót do domu i nie zmusi go tym samym do czekania w samochodzie, to on obiecuję zachować ostrożność i zaparkować za rogiem, nie pokazując się jej znajomym.

-> 𝐌𝐢𝐞𝐣𝐬𝐜𝐞 𝐧𝐚 𝐩𝐫𝐲𝐰𝐚𝐭𝐧𝐨𝐬́𝐜́

Dziecko pisze pamiętnik? Chowa się po kątach kiedy rozmawia przez telefon?
Na pytanie - "jak było" czy to w szkole czy u znajomego słyszysz "Dobrze" i to tyle jeśli chodzi o jego/jej wylewność?
Potrzeba własnej przestrzeni jest w tym okresie bardzo wyraźna i jednocześnie wrażliwa na próby w nią ingerowania.

-> 𝐌𝐨𝐳̇𝐥𝐢𝐰𝐨𝐬́𝐜́ 𝐨𝐛𝐬𝐞𝐫𝐰𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐭𝐞𝐠𝐨, 𝐣𝐚𝐤 𝐫𝐨𝐳𝐦𝐚𝐰𝐢𝐚𝐣𝐚̨ 𝐢 𝐨𝐝𝐧𝐨𝐬𝐳𝐚̨ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨 𝐬𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞 𝐝𝐨𝐫𝐨𝐬́𝐥𝐢

Obserwując funkcjonowanie par, nastolatek uczy się, jak wygląda komunikacja oparta na szacunku, słuchaniu i empatii. Widzi, że nieporozumienia i kłótnie są naturalną częścią relacji, ale jednocześnie może zauważyć, że konflikty nie muszą prowadzić do zerwania więzi. Szczególnie ważne jest dostrzeganie, w jaki sposób dorośli potrafią naprawiać trudne sytuacje – poprzez rozmowę, przepraszanie się, przyznawanie do błędów oraz szukanie kompromisu.

-> 𝐌𝐨𝐳̇𝐥𝐢𝐰𝐨𝐬́𝐜́ 𝐬𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐢𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝 𝐳̇𝐲𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚𝐦𝐢 𝐢 𝐩𝐫𝐚𝐠𝐧𝐢𝐞𝐧𝐢𝐚𝐦𝐢 𝐫𝐨𝐝𝐳𝐢𝐜𝐨́𝐰

Intensywne poszukiwanie własnej tożsamości, autonomii i odpowiedzi na pytanie, kim jestem oraz kim chce być potrzebuje przestrzeni wolnej od nadmiernych oczekiwań i projekcji dorosłych.
Rodzice – często z troski i miłości – mają wobec dziecka określone marzenia i wyobrażenia dotyczące przyszłości ale też oczekiwanie jak powinien on się zachowywać czy jakie być. Dla nastolatka jednak ciągłe konfrontowanie się z tymi oczekiwaniami może być obciążające i przytłaczające. Potrzebuje on miejsca, w którym nie musi spełniać cudzych planów i odpowiadać na pytania „kim powinien być”.

Opracowane na podstawie "Przetrwać dojrzewanie. Zaburzenia okresu dojrzewania z perspektywy klinicznej".

04/04/2026

Brainspotting to metoda pracy z traumą, która pomaga wracać do równowagi po skrajnie trudnych sytuacjach życiowych, które często w znaczący sposób wpływają na jakość codziennego życia.

Na zdjęciu wskaźnik, służący do szukania „brainspotu” czyli określonym punktu w polu widzenia, który aktywują emocje powiązane z trudnym doświadczeniem.

https://brainspotting.pl/

04/04/2026

Z nieukrywaną dumą i radością dzielę się z Państwem informacją, że ukończyłam szkolenie Brainspotting.

Jestem pod ogromnym wrażeniem działania tej metody, głównie pod kątem możliwości przetworzenia emocji które długo "zalegają" w ciele jako napięcie, zmęczenie, apatia. Procesy integracja psychiki i ciała które w związku z tym zachodzą są naprawdę, nie do przecenienia.

Jak działa Brainspotting?
- BSP wykorzystuje naturalne zjawisko samoleczenia poprzez wykorzystanie odpowiedniej pozycji oczu (brainspotu), która aktywuje siatkę neuronalną związaną z trudnym doświadczeniem emocjonalnym, szczególnie tym zapisanym w głębszych strukturach mózgu, takich jak: ciało migdałowate, pień mózgu, układ limbiczny.

Trauma bywa przechowywana w mózgu i w ciele w formie zamrożonej, jako nie w pełni przetworzone doświadczenie (obrazy, emocje, reakcje ciała).
Podczas patrzenia na "brainspot" aktywuje się to zamrożone doświadczenie, a ciało i umysł zaczynają je przetwarzać. Mogą pojawić się silne emocje lub reakcje fizyczne np. napięcie, drżenie, które są oznaką, że organizm stopniowo je uwalnia.

Może to wyglądać tak:
- napięcie stopniowo maleje,
- oddech się pogłębia,
- emocje przechodzą od strachu do spokoju

Jest to naturalny proces regulacji, który powinien się wydarzyć tuż po stresującym zdarzeniu, ale z różnych powodów został zablokowany.

Do sesji BSP często wykorzystuje się muzykę bilateralną słuchaną na słuchawkach.

Synchronizuje ona półkule mózgu, uspokaja układ nerwowy i wspiera przetwarzanie emocji.

04/04/2026

Seminarium grupowe z włoskim analitykiem Franco De Masi. Autorem książek „Praca z trudnymi pacjentami”, „Podatność na psychozę” czy „Bez smartfona”.
Omawialiśmy anorektyczny sposób funkcjonowania umysłu, w którym często oscyluje się między kategoriami boski vs obrzydliwy. A także rygoryzm, kiedy to kontrola jedzenia i swojego ciała mają na celu okiełznanie uczucia obrzydzenia które często osoba borykająca się z tego rodzaju trudnościami czuje do siebie. Za co to obrzydzenie? Za to, że jest się zwykłym, przeciętnym, za to, że aby rozwijać się należy znosić uczucie porażki i niepowodzenia. Boskie jest wyrazem uniesienia, czucia się lepszym od siebie samego i innych kiedy udaje się znaleźć sposób odsunięcia się od tego okropnego uczucia np. poprzez niejedzenie.

04/04/2026

W artykule "Mężowie i żony - zagadka wyboru partnera" Alison Lyons opisuje proces obecny w każdym z nas - dążenie do integralności własnej osoby.
Jest to proces stawania się sobą - tym, kim mamy szanse się stać. Przechodzenie przez niego wymaga uznania i akceptacji tych części naszego "ja", które początkowo mogą wręcz nas odstręczać przez to, że nie chcemy mieć z nimi nic wspólnego.
Zdaniem autorki nieświadome dążenie do wyodrębniania się prowadzi do wyboru partnera, który uruchamia nasze nierozwinięte aspekty własnego "ja".

Autorka dzieli się opisem pracy gabinetowej z pewną parą. Skrócę go ale chce abyście Państwo mieli ilustracje procesu integrowania się.
Mężczyzna opisywał się jako nudny, chłodny facet, żonaty z kobietą która najpierw wydziera się przez pięć minut, a potem jak już wszystko uda się jej z siebie wyrzucić, przestaje krzyczeć, co nazywał "bardzo ożywczym" doświadczeniem. Ona natomiast określała się jako samodzielną kobietę która wcześnie musiała dorosnąć, i która pod ową samodzielnością skrywała silną potrzebę bezpieczeństwa. Mąż jawił się jako wcielenie owego bezpieczeństwa. Para zgłosiła się w momencie kiedy te cechy, które początkowo przyczyniły się do świadomego wyboru partnera - przemieniły się w cechy skłaniające do myśli o rozwodzie. Bezpieczny mąż stał się mężem nudziarzem, a temperamentalna żona - żoną furiatką.
Praca w gabinecie prowadziła między innymi przez odkrycie małżonki, że ustatkowała się zanim zdążyła poczuć, że w pełni sprawdziła się w świecie jako samodzielna osoba (tym razem w rozumieniu prawdziwej niezależności i samowiedzy na swój temat).Opisywana jest droga nabywania przez nią poczucia bezpieczeństwa w sobie - we własnej umiejętności np. pokonywania trudów życiowych. Para mogła odkryć się na nowo i mieć bardziej satysfakcjonujące małżeństwo.
Gdy tego rodzaju niechciane czy nieodkryte aspekty własnego "ja" nie są integrowane w obrębie osobowości, a pozostają na zewnętrz - w osobowości partnera, stają się częścią "wojny domowej" i przyczyniają się do wzajemnego izolowania się, głębokiego rozczarowania, a czasami i do rozwodu.

04/04/2026

"Gdy uporczywe fizyczne doświadczenie nieumiejętności sprawnego poradzenia sobie z tym, czemu musimy stawić czoła, zakorzenia się głęboko w układzie nerwowym, doświadczasz wdrukowania stresu. To co miało być tylko chwilowo istotnym stanem przytłoczenia, może stać się nieusuwalną cechą nakładająca się na wszystkie sytuacje. Strach, lęk, przytłoczenie i wysoki poziom reaktywności na stres staje się nową normą. Gdy poziom bazowy zostaje zresetowany, zamiast funkcjonować na co dzień na poziomie 2 lub 3, ciało może operować na poziomie 7 lub 8, gdy trzeba tylko otworzyć pocztę."

R.LaDyne "Odetnij napięcie"