04/09/2026
FUNDACJA „POWRÓT Z U” – DOLNY ŚLĄSK
ZAPRASZAMY OSOBY BLISKIE OSÓB UZALEŻNIONYCH
GRUPA WSPARCIA DLA OSÓB WSPÓŁUZALEŻNIONYCH
Czy żyjesz w ciągłym napięciu związanym z uzależnieniem bliskiej osoby?
Czy coraz częściej czujesz lęk, bezradność, złość, poczucie winy lub wstyd?
Nie jesteś z tym sam/a. Możesz otrzymać pomoc i wsparcie.
CECHY OSOBY WSPÓŁUZALEŻNIONEJ
Czy dostrzegasz u siebie lub odczuwasz:
chaos i zamęt uczuciowy,
huśtawki emocjonalne,
zagubienie, niepewność i bezradność w sferze emocjonalnej,
zaprzeczanie oczywistym faktom dotyczącym problemu narkotykowego,
roztaczanie „ochronnego parasola” nad osobą uzależnioną i łagodzenie skutków zażywania narkotyków,
ukrywanie przed otoczeniem problemów związanych z narkotykami,
nadmierną zależność emocjonalną od osoby uzależnionej,
koncentrowanie się na osobie uzależnionej kosztem siebie i rodziny,
szukanie „obiektywnych” powodów brania i usprawiedliwianie osoby uzależnionej,
unikanie sytuacji konfliktowych,
niepodejmowanie w rodzinie otwartych rozmów o faktach związanych z braniem, mimo że wyznaczają one życie rodzinne,
problemy z odpowiedzialnością – nadmierne jej podejmowanie lub całkowite uchylanie się od niej,
nieumiejętność bronienia swoich praw i zdrowych interesów pozostałych członków rodziny,
nieświadome wspomaganie osoby uzależnionej poprzez odbarczanie jej z odpowiedzialności za skutki brania,
ciągły lęk, poczucie winy i wstydu.
Jeśli tak właśnie jest…
Postaraj się jak najszybciej trafić do specjalisty znającego się na problemach uzależnienia.
Dowiedz się, gdzie możesz znaleźć pomoc najbliżej swojego miejsca zamieszkania.
Im szybciej to zrobisz, tym szybciej i lepiej pomożesz bliskiej osobie uzależnionej – a także sobie.
CZY JESTEM OSOBĄ WSPÓŁUZALEŻNIONĄ?
Odpowiadaj „TAK” lub „NIE”, kierując się pierwszą myślą, jaka pojawiła się po przeczytaniu pytania.
Czy uważasz, że Twoje dziecko jest uzależnione?
Czy koncentrujesz swoje myśli, uczucia i zachowania wokół uzależnienia dziecka?
Czy często odczuwasz konieczność odciągnięcia dziecka od narkotyków lub alkoholu?
Czy uważasz, że musisz poświęcić się pomocy uzależnionemu dziecku?
Czy czujesz się źle, gdy Twoje dziecko odrzuca Twoją pomoc?
Czy masz nadzieję, że uzyskasz kontrolę nad uzależnieniem dziecka?
Czy coraz częściej izolujesz się od bliskich i rezygnujesz z poznawania nowych osób?
Czy uważasz, że dzięki Tobie dziecko może przestać brać?
Czy często rezygnujesz z własnych potrzeb z uwagi na to, że Twoje dziecko jest uzależnione?
Czy łatwo zapominasz o krzywdach wyrządzonych Ci przez dziecko pod wpływem narkotyku?
Czy miewasz przykre stany emocjonalne – niepokój, rozdrażnienie itp. – gdy dziecko przestaje brać?
Czy tracisz poczucie własnej wartości, gdy nie udaje Ci się uzyskać pozytywnych zmian w zachowaniu dziecka?
Czy przez ponad rok próbujesz samodzielnie rozwiązać problem uzależnienia Twojego dziecka?
Czy łatwo wybaczasz dziecku zaniedbania i nieuczciwości powstałe z powodu brania?
Czy uważasz, że musisz naprawić szkody, jakie spowodowało Twoje dziecko z powodu brania?
Czy zdarza się, że Twoje dziecko krzyczy na Ciebie?
Czy często myślisz, że Twoje dziecko bez Twojej pomocy umrze?
Czy czasem, pod naciskiem dziecka, zgadzasz się na coś dla „świętego spokoju”?
Czy uważasz, że Twoje dziecko nadużywa narkotyków?
Czy odczuwasz lęk, gdy Twoje dziecko jest zbyt długo poza domem?
Czy czasem pragniesz wyrzucić dziecko z domu, ponieważ bierze?
Czy wobec znajomych ukrywasz lub bagatelizujesz problem uzależnienia dziecka?
Czy zdarzają Ci się ataki złości i agresji powodowane braniem Twojego dziecka?
Czy żeby nie myśleć o problemach, często uciekasz w pracę, telewizję, książki itp.?
Czy Twoje przykre emocje – niepokój, rozdrażnienie – maleją, gdy dziecko znowu zaczyna brać?
Czy z powodu uzależnienia dziecka bierzesz czasem środki uspokajające?
Czy uważasz, że tylko Ty potrafisz czuwać nad wszystkim i pilnujesz tego?
Czy zdarzają Ci się stany braku chęci dalszej walki, zobojętnienia, apatii lub rezygnacji?
WIĘCEJ NIŻ 6 ODPOWIEDZI „TAK”?
Może to oznaczać, że:
Twoje dziecko ma problem z narkotykami i powinno podjąć kontakt ze specjalistą.
Ty również prezentujesz cechy osoby współuzależnionej i możesz potrzebować profesjonalnej pomocy.
Twój dotychczasowy tryb życia zmienił się, być może nawet tego nie zauważyłeś/aś.
Możesz mieć poczucie, że nie masz już przestrzeni na samorealizację i spełnianie własnych marzeń.
Możesz mieć wrażenie utraty kontroli nad własnym życiem.
Być może sposób, w jaki próbujesz pomagać dziecku, nie wspiera skutecznego leczenia i zmiany stylu życia, mimo że koncentrujesz się głównie na jego problemach.
PAMIĘTAJ
Pomoc osobie uzależnionej nie oznacza rezygnacji z siebie.
Masz prawo do własnych uczuć, potrzeb, granic i życia.
NIE CZEKAJ, AŻ PROBLEM DOTKNIE CAŁEJ RODZINY.
Fundacja „Powrót z U” – Dolny Śląsk
Zapraszamy osoby bliskie osób uzależnionych na zajęcia grupy wsparcia.
NIE JESTEŚ SAM/A.
SIĘGNIJ PO POMOC.
Zadanie finansowane ze środków Miasta Wrocław
