Justyna Kujawińska - psychoterapeutka Gestalt

Strona główna
Polska
Wroclaw
Justyna Kujawińska - psychoterapeutka Gestalt

psycholożka • psychoterapeutka Gestalt • psychoterapia dla dorosłych • w centrum Wrocławia

08/06/2026

🌿 Mam gabinet z wejściem od podwórza. Żeby do niego dojść, trzeba opuścić reprezentacyjny plac Kościuszki i zagłębić się w przestrzeń za budynkiem. Kiedyś myślałam, że lepiej byłoby mieć wejście od frontu, ale dziś coraz mocniej doceniam ten moment zejścia z centralnego punktu miasta i przejście w głąb, w to może mniej ładne, ale przecież pełne prawdy miejsce. Cichsze, spokojniejsze, nieidealne. Gdzie śpiew ptaków jest głośniejszy niż dobiegający z oddali dźwięk tramwajów. Gdzie można uspokoić oddech i zacząć być bliżej siebie.

Podwórze.

Obserwuję, jak zaglądają tu czasem ludzie z okolicznych sklepów i kawiarni. Przychodzą zapalić papierosa, wypić w spokoju kawę, pogadać, pomilczeć, chwilę odpocząć. W podwórzu nie muszą ładnie wyglądać, być w jakiejś roli. To miejsce zaprasza do szczerości, odpuszczenia, bywa wzmocnieniem przed powrotem do aktywności.

Nieprzypadkowo najlepsze imprezy toczą się często w kuchni - nie przy głównym stole, a najszczersze rozmowy odbywają się niejako na zapleczu tych ważnych i oficjalnych...

Czasem, idąc przez podwórze, myślę, że zapraszam moich klientów do takiej właśnie przestrzeni - w której mogą zostawić różne maski i oczekiwania oraz pozwolić sobie na szczerość i naturalność. Wypuścić powietrze, przestać się napinać, a raczej skonfrontować się z tym, co w nas prawdziwe, może nieraz ukryte pod codziennym, oficjalnym wizerunkiem.

Zapraszam do bezpiecznej i sprzyjającej autentyczności przestrzeni "w podwórzu" 🌸.

📸 Piwonie z gabinetu wyglądają na podwórze 😉. Dostałam je dziś w prezencie od pani z pobliskiej kwiaciarni.

Ps. Miejsce to chętnie ugości też początkującą i/lub poszukującego dla siebie przestrzeni do pracy psychologa/ psychoterapeutkę - w czwartkowe popołudnia. W razie zainteresowania podnajęciem gabinetu proszę o kontakt pod nr 608 431 884.

06/06/2026

✂️ Wczoraj znalazłam ten wycinek wśród starych gazet. I dzielę się - może to pomysł na dziś lub jutro? 😊

Wiem, że wielu z nas trudno jest nic nie robić i czuć się przy tym dobrze, odpoczywać... Ale wiem też, że wszyscy tego czasem możemy potrzebować ❤️‍🩹.

02/06/2026

🌪 "Dostrzegamy w sposób estetyczny wir depresji, który ciągnie nas i naszego pacjenta w dół. W przypadku pacjenta ruch ten jest wyraźny. Popada on w depresję, która wpływa na wszystkie aspekty jego życia. Obniża się jego nastrój i energia, traci inicjatywę i radość. Ruch w dół jest charakterystyczny dla depresji.

Nie chodzi jednak tylko o ruch w dół, ale także o ograniczanie, zawężanie. Jak już wspomniano, osoba cierpiąca na depresję ogranicza swoją aktywność i kontakty, zawęża spektrum mechanizmów radzenia sobie z życiem i różnorodność doświadczeń.

Trzecim definiującym aspektem, oprócz opadania i zawężania, jest również zapętlanie się, a raczej kręcenie się w kółko. Osoba nie jest w stanie uciec od depresyjnego sposobu funkcjonowania, znajduje się w błędnym kole depresji. Zmniejsza się zdolność organizmu do radzenia sobie z własnymi procesami psychicznymi i fizycznymi, a także z wymaganiami zewnętrznymi. Prowadzi to do częstszego poczucia porażki i tendencji do obwiniania siebie, co z kolei jeszcze bardziej pogłębia stan depresyjny, zmniejszając możliwości organizmu.

Kiedy połączymy te trzy rodzaje ruchu - spadku, zawężenia i kręcenia się w błędnym kole - otrzymamy obraz wiru depresji, który ciągnie pacjenta w dół i który niespodziewanie wciąga i nas."

📖 Jan Roubal, Nie przeszkadzać nadziei. Przewodnik terapeuty po depresyjnym polu", Oficyna Związek Otwarty / OZO.

---------------------------------
🤝 Fragment ten, moim zdaniem, trafnie oddaje istotę doświadczenia depresyjnego i zarazem obrazuje symptomy, które powinny nas skłonić do sięgnięcia po wsparcie. Jeśli depresja to wir, nie sposób wydostać się z niej samemu. Trzeba wyciągnąć rękę i chwycić się oparcia (psychoterapia, leki...), by z niej wyjść. Również psychoterapeuci pomagający osobom w depresji potrzebują zadbać o wsparcie dla siebie ❤️‍🩹.

25/05/2026

🌳 Po wczorajszym seansie filmu "Milcząca przyjaciółka" (teraz w kinach!) dziś w przerwie między spotkaniami w gabinecie postanowiłam poszukać w okolicy miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba). I znalazłam 🙂. Dwa miłorzęby rosną w Parku Staromiejskim. Bliżej Teatru Lalek dziewczyna, a w głębi parku - chłopak (dzięki wiedzy z filmu udało mi się rozpoznać osobniki, z małą pomocą internetu 😉). Oba to pomniki przyrody (mają tabliczki).

I tym sposobem nici z czytania mądrych książek. Siedziałam na ławce i gapiłam się w liście 🙃. Za to teraz układ nerwowy wyregulowany czeka na kolejne wyzwania... ..a kontakt z naturą niezmiennie polecam, nie tylko w kinie 💚.

21/05/2026

🌿 Oglądam serial. W pewnym momencie bohaterka, dorosła kobieta, żona i matka, siada ze swoim starszym już ojcem przy stole, dzieli się swoimi kłopotami i mówi mu, że nie wie, co robić. A on, wysłuchawszy jej spokojnie, ale też znając swoją córkę oraz jej wcześniejsze decyzje, odpowiada: „Jesteś mądrą kobietą. Na pewno znajdziesz rozwiązanie”. Nie zostawia jej jednak, towarzyszy w rozterkach. Ona tak naprawdę ma już rozwiązanie, ale jeszcze wątpi, jeszcze się waha, czy może postąpić tak, jak myśli. Wie, czego chce i co jest słuszne, ale czy na pewno? Słowa ojca umacniają w niej wiarę w siebie. W jej oczach pojawia się wzruszenie i iskierki nadziei. Tak, jest mądra. Wie. Ma prawo zdecydować. Może sobie zaufać…

Nie każdy z nas miał szczęście usłyszeć potrzebne słowa w odpowiednim momencie.

Nie zawsze ważni dla nas ludzie potrafili nam je powiedzieć.

Jesteś w porządku taka/i, jaka/i jesteś. Twoje uczucia nie są dziwne - są twoje, są ważne. Masz prawo decydować o sobie. To nie była twoja wina. Jesteś mądra/dobry/silna/poradzisz sobie…

Często dopiero w trakcie terapii odkrywamy, jakich słów zabrakło w naszym życiu.

Moja praca to m.in. zauważanie tego, co nie zostało zobaczone w kliencie i co nieraz przez całe życie na różne sposoby domaga się odkrycia i potwierdzenia. Nieraz dopiero na końcu terapii dowiaduję się, jak ważne były określone słowa, które przyszły do mnie podczas spotkania, gdy byłam prawdziwie obecna i zaangażowana. Jak ważne były one dla procesu zmiany.

Czasem myślę, co ja bym potrzebowała usłyszeć. A co Ty… co potrzebujesz, by było w tobie wzmocnione i docenione...

I nie ma nic złego w tym, że potrzebujemy siebie nawzajem, by potwierdzać swoje istnienie.

Ważne jest też, by samemu obejmować świadomością i troską te miejsca w nas, które pozostają niepewne, bolesne, niespokojne, tęskniące… bo zabrakło im wsparcia od drugiej, ważnej osoby, gdy bardzo tego potrzebowaliśmy ❤️‍🩹.

Obraz: Alev Neto.

18/05/2026

❤️‍🩹 "Jesteśmy tylko ludźmi, wszyscy bez wyjątku. A ludzie są czasem w lepszej formie, a czasem w gorszej i popełniają wówczas błędy. I to jest w porządku. Tak ma prawo być.

Nawet najpiękniejszy krzew różany w styczniu wygląda jak kolczasty patyk. Takie już są róże, musimy tylko pamiętać, aby nie podejmować ważnych decyzji ani nie oceniać swojej wartości w tym właśnie momencie.

Ta sama róża, która zimą nadaje się jedynie do wyrzucenia na kompost, następnego lata staje się upajająco pachnącym objawieniem piękna. Rzeczy się zmieniają. Nic nie kwitnie bez przerwy.

Ważne jest, abyśmy pomagali sobie nawzajem w stwarzaniu takiej wspólnoty, która jest dostatecznie pojemna i cierpliwa, aby nie skazywać żadnej rośliny na zagładę przed czasem jej kwitnienia".

📖 Arnhild Lauveng, "Byłam po drugiej stronie lustra".

16/05/2026

🌿 Ostatnio pisałam o znaczeniu obecności, jednak równie przydatna wydaje mi się umiejętność nie-bycia, w znaczeniu: odłączenia się od ciągłego myślenia i intensywnego odczuwania, wtedy, gdy aktywności te stają się nadmiernym obciążeniem.

🤯 W momentach dużego kryzysu, przemęczenia, wypalenia, w stanach wewnętrznego chaosu i natłoku myśli, w depresji, lęku, w przeżywaniu żałoby, oprócz tego, że będziemy sobie uświadamiać, co się z nami dzieje i towarzyszyć sobie w uczuciach, możemy też potrzebować czasem pobyć w czymś innym, by w ten sposób zadbać o nasz przeciążony układ nerwowy, by odpocząć, nabrać dystansu, zebrać energię. W dużej mierze dzieje się to samoistnie (różne mechanizmy psychiczne nam w tym pomagają), ale czasem potrzebujemy o to zadbać. Bo, tak samo jak trudno być cały czas przy kimś, tak i trudno być ciągle przy sobie, zwłaszcza, gdy oznacza to bycie w smutku, bezradności, przytłaczającej tęsknocie czy ciągłym lęku i analizowaniu.

🍃 W mojej pracy, która w dużej mierze opiera się na obecności i towarzyszeniu ludziom, sama bardzo potrzebuję czasem "poniebyć"*.

❤️‍🩹 Myślę, że to ważne, by każdy z nas znalazł swoje sposoby na takie "bycie mniej", które nie będą destrukcyjne, a jednocześnie wesprą w okresach, gdy wszystkiego jest za dużo. Serial, książka, pasja, praca w ziemi (sadzenie i pielęgnowanie roślin), ugotowanie czegoś, uporządkowanie jakiegoś kawałka przestrzeni, wyjście gdzieś – na spacer, do kina, do lasu, na rower, do ludzi… wszystko, co pozwoli być mniej pochłoniętym sobą i aktualnymi trudnościami.

🐦‍⬛ Aktywnością, która obecnie cieszy się coraz większym zainteresowaniem, również jako wsparcie dla zdrowia psychicznego, jest kontakt z przyrodą, w tym obserwacja ptaków. Ornitologia terapeutyczna staje się jedną z metod wspomagających leczenie osób, dla których częścią cierpienia jest nadmierne przeżywanie i analizowanie – ponieważ pomaga odwrócić uwagę, zakotwiczyć ją na zewnątrz, a tym samym uruchomić przyjemniejsze odczucia oraz regenerację przeciążonych obszarów naszego mózgu. Myślę, że aktywność ta może być też wsparciem dla psychoterapeutów.

🔭 Spacery ornitologiczne i codzienna, zwyczajna uważność na naturę to część mojego życia. Wiele razy widok i śpiew ptaków wybijał mnie z moich zmartwień, w tym nadmiernego bycia przy moich klientach i myślenia o naszej pracy. A już posłuchanie śpiewu kosa, zaobserwowanie pełzacza albo zobaczenie mysikrólika na placu Kościuszki 🤩 często staje się figurą, która pozostawia wszystkie problemy w tle, choć na chwilę. A potem pozwala do nich wrócić z większym dystansem.

🌿 Odejście od obecności przy sobie jest czasem OK. Jest potrzebne. W rezultacie pomaga być. Nie musimy mieć w tym obszarze takich samych strategii. Każdy z nas może jednak zauważyć i rozwijać to, co jemu służy. To może być pomocne na co dzień i ratujące w szczególnie trudnym czasie. Powodzenia w dostrzeganiu tego, co Twoje 🍀.

📷 Na zdjęciu po lewej jedna z kart "Pomiędzy" stworzonych przez Pracownia Zeszytów.

* Sformułowanie "poniebyć" zaczerpnęłam z twórczości pisarza Radka Raka. Ładne 🙂.

27/04/2026

📚 Normalnie raczej nie jem chipsów, ale kiedy zobaczyłam w jednym z dyskontów czeskie brambůrky (tradycyjne chipsy ziemniaczane), to, nie wiedzieć czemu, wrzuciłam je do koszyka. Wszystko stało się jasne, gdy chwilę później udałam się do paczkomatu po odbiór paczki, w której była (no przecież!) książka czeskiego psychiatry i psychoterapeuty Gestalt Jana Roubala "Nie przeszkadzać nadziei. Przewodnik terapeuty po depresyjnym polu", wydana przez Oficyna Związek Otwarty / OZO. Jan, poza wszelkimi profesjonalnymi zaletami, jest też po prostu ciepłym i fajnym człowiekiem, od którego lubię się uczyć, a jego otwartość i autentyczność mnie inspiruje (i może dlatego napisałam o chipsach 😉).

Przeczytałam dopiero kilka stron, ale już wiem, że będzie to wartościowa pozycja. Zatrzymały mnie słowa ze wstępu napisanego przez Monikę i Agatę z Łódzkie Centrum Gestalt o tym, że "...sama obecność drugiej osoby transformuje cierpienie".

Sama obecność ma moc zmiany.
Obecność transformuje cierpienie.

A więc moja obecność przy klientach, pełna uważności, akceptacji i dostrzeżenia tego, co potrzebuje być zobaczone. Często ważniejsza niż robienie czegokolwiek. Obecność przy bliskiej osobie, bez chęci zmieniania, dawania rad - towarzyszenie, zrozumienie, bycie razem w tym, co jest. Obecność przy osobie w depresji - ktoś pomyśli, że to niewiele, nic - a tymczasem o to nicnierobienie czasem chodzi, o pobycie razem gdzieś tam w ciemnym dole, dzięki czemu robi się mniej samotnie, choć wokół ból, beznadzieja i bezsilność. I to wcale nie jest łatwe. Też moja obecność przy sobie, gdy jest mi źle. Zatrzymanie, pobycie, nie uciekanie w scrollowanie internetu czy inną aktywność. Ile razy mi pomagała, gdy się na nią zdecydowałam, gdy dopuszczałam świadomość i czucie...

Obecność ma znaczenie.

Dla mnie to wspierająca i uwalniająca perspektywa, o której chcę pamiętać i chętnie przeczytam więcej. Bywa też wyzwaniem...

Na razie zjadłam brambůrky 🫣😉.

26/04/2026

***
Nie mijaj ranku
zatrzymaj swoje ptaki
jeszcze się zdążysz naobracać w czasie

przystań mi wiosno w półobrocie światła
wahaj się chwilę w odcieniach zieleni.

Przedłuż mi zmierzchu swoją wczesność do syta
nie śpiesz się maju
trwaj moja miłości
o lata - kiedy się wami nacieszę.

Przemija życie jak noc: w okamgnieniu.
Przemija ziemia w ułamku promieni.

~ Urszula Kozioł, z tomu "Postoje słowa" (1994).

Adres

Plac Kościuszki 4/1
Wroclaw
50-029

Strona Internetowa

http://justynakujawinska.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Justyna Kujawińska - psychoterapeutka Gestalt umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.