Minddynamic Centrum Terapii Integratywnej - Barbara Szweda

30/07/2026

🫶DZIŚ MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ PRZYJAŹNI🫶

Międzynarodowy Dzień Przyjaźni skłania do refleksji nad tym, jak ogromny wpływ na nasze życie mają więzi z drugim człowiekiem.

🍀Z perspektywy psychologii przyjaźń to coś więcej niż wspólne zainteresowania czy spędzany razem czas.

To relacja, w której możemy doświadczać bezpieczeństwa, akceptacji i emocjonalnej obecności. To przestrzeń, w której czujemy, że ktoś nas widzi – nie tylko nasze sukcesy i mocne strony, ale również lęki, wątpliwości i miejsca, które wciąż potrzebują ukojenia.

⚛️Jakość naszych przyjaźni często odzwierciedla sposób, w jaki nauczyliśmy się budować więzi już we wczesnych latach życia.

Osoby, które doświadczyły zranień, odrzucenia lub braku emocjonalnej dostępności, mogą jednocześnie bardzo pragnąć bliskości i obawiać się jej.

Dlatego prawdziwa przyjaźń nie polega na idealności, ale na gotowości do autentycznego spotkania – z szacunkiem dla granic, różnic i indywidualnych historii.

⚛️ Dojrzała przyjaźń nie wymaga ciągłego udowadniania swojej wartości. Pozwala być sobą, przeżywać kryzysy, popełniać błędy i wracać do relacji bez lęku przed oceną.

To jedna z tych więzi, które mogą wspierać proces zdrowienia, odbudowywać zaufanie i przypominać nam, że nie musimy przechodzić przez życie w samotności.

Być może jednym z najważniejszych pytań, jakie warto sobie dziś zadać, nie jest: „Ilu mam przyjaciół?", ale:

🫶 „Przy kim mogę być naprawdę sobą i dla kogo ja jestem taką bezpieczną przystanią?".
~~~~
Warto dziś zadać sobie pytanie:
🌻 czy w moim życiu są relacje, w których mogę być naprawdę sobą?

🌻czy ja sam/sama tworzę dla innych taką bezpieczną przestrzeń?

🌻Czy SAMA/SAM DLA SIEBIE jestem PRZYJACIELEM?
~~~
DZIŚ UŚCISKAJ SIEBIE i na każdy dzień niechaj Twój uklad nerwowy zapamięta ten uścisk..

UŚCISKAJ DZIŚ swojego PRZYJACIELA!❤️
~~~
Basia

11/07/2026

CHODŹ na trening...🙋‍♀️...NIE po to,by DOGONIĆ SIEBIE...

11/07/2026

Chodź na TRENING🫶
Nie potrzebujesz doganiać SIEBIE...

Potrzebujesz jedynie odzyskać kontakt z tą częścią siebie, która przez lata musiała się ukryć, żeby przetrwać.

Zdrowienie nie polega na przyspieszaniu. Polega na powracaniu...
🍀Do swojego ciała
🍀Do swoich emocji
🍀Do swoich potrzeb
🍀Do swojej autentyczności

Nie wygrywa ten, kto biegnie najszybciej. Wygrywa ten, kto w końcu przestaje uciekać przed sobą.

Może więc zamiast pytać: „Jak dogonić siebie?”, warto zapytać:
„Co mogę dziś zrobić, aby być bliżej siebie niż wczoraj?”

To właśnie tam zaczyna się prawdziwa zmiana.

❤️ Jeśli te słowa są Ci bliskie, zatrzymaj się na chwilę. Nie po to, by tracić czas, ale po to, by odzyskać siebie.
~~~~
Basia

03/07/2026

25/06/2026

📢 Klinika Silesia ZAPRASZA do PORADNI PSYCHOLOGICZNEJ🫶

12/05/2026

Pytanie „dlaczego ćwiczę do zawodów HYROX-jako psycholog dlaczego "narażam" na ekstremalny wysiłek swój organizm"?
często ma wiele warstw..

Jedna jest świadoma, inne bywają ukryte.

⚛️O sens i świadomą motywację
Co daje Ci trening, czego nie daje nic innego?

Kim jesteś, kiedy ćwiczysz?

Co czujesz po treningu — dumę, spokój, ulgę, kontrolę, wartość?

Gdyby wynik przestał mieć znaczenie, czy nadal byś ćwiczył?

⚛️O relację ze sobą⬇️

Czy podczas treningu jesteś bliżej siebie czy raczej uciekasz od siebie?

Czy ciało jest dla Ciebie partnerem, czy projektem do poprawy?

Jak mówisz do siebie, gdy jest ciężko: wspierająco czy surowo?

Czy potrafisz odpuścić trening bez poczucia winy?

⚛️Psychodynamicznie — o przeszłość i nieświadome wzorce⬇️

Kto pierwszy nauczył Cię, że trzeba być silnym, najlepszym albo wytrzymałym?

Czy wysiłek fizyczny kojarzy Ci się z miłością, uznaniem albo bezpieczeństwem?

Czy ćwicząc, próbujesz coś komuś udowodnić — sobie, rodzicom, partnerowi, światu?

Jakie uczucia pojawiają się, gdy nie możesz trenować? Lęk, pustka, złość, wstyd?

Czy znasz doświadczenie, że trzeba było „zasłużyć”, by być ważnym?

⚛️W duchu IFS (Internal Family Systems) — o części Ciebie
Która część Ciebie najbardziej chce trenować?⬇️

Co mówi część ambitna? Czego się boi, jeśli odpuścisz?

Czy jest część zmęczona lub zbuntowana, która nie chce już cisnąć?

Czy istnieje część, która dzięki treningowi czuje się wreszcie widziana i wartościowa?

Czy jakaś część używa treningu, by zagłuszyć smutek, samotność lub chaos?

Jak traktują się nawzajem Twoje części: krytyk, wojownik, opiekun, dziecko, perfekcjonista?

O relacje z ludźmi
Czy trening daje Ci poczucie przynależności?

Czy łatwiej Ci być blisko ludzi poprzez wspólny wysiłek niż poprzez rozmowę o emocjach?

Czy sukces sportowy pomaga Ci czuć się bardziej akceptowanym?

Kim jesteś w grupie treningowej, a kim poza nią?

😍O prawdę najgłębszą⬇️

Gdyby trening umiał mówić, co powiedziałby o Tobie?

Co próbujesz zbudować, a co zostawić za sobą?

Czy ćwiczysz z miłości do siebie czy ze strachu przed sobą?

Jeśli odjąć cele, liczby i wyniki — co zostaje?

🩷🧠Najważniejsze pytanie terapeutyczne

Gdy zamkniesz oczy i zapytasz siebie spokojnie: „Po co naprawdę ćwiczę?” — jaka pierwsza odpowiedź pojawia się bez filtra?

🧠Sam trening nie mówi, czy coś jest dobre czy złe. Mówi z jakiego miejsca to robisz:⬇️

z miłości czy z lęku
z wolności czy z przymusu
z kontaktu ze sobą czy z ucieczki od siebie
z radości czy z potrzeby udowodnienia swojej wartości
Jedno pytanie, które zmienia wszystko:

🩷Gdybym już nic nikomu nie musiał udowadniać — czy dalej trenowałbym tak samo?

Dziękuję mojemu Trenerowi Marcin Chejdysz za mądre towarzyszenie mi w podrózy w głąb siebie!🤩
~~~~
Basia

30/04/2026

❓Co Cię naprawdę karmi — poszukiwanie czy znajdowanie?
Czy karmi Cię szukanie ? Czy przeraża znajdowanie?

W praktyce psychoterapeutycznej często widzę dwie siły, które jednocześnie w nas działają

🚴‍♀️Jedna pcha nas do przodu: szukaj, rozwijaj się, zmieniaj, nie zatrzymuj się.

🧘‍♀️🧘‍♂️Druga szepcze: zatrzymaj się, zobacz co już jest, oddychaj tym, co masz.

🕉 W ujęciu buddyjskim cierpienie rodzi się z przywiązania — także do ciągłego „jeszcze nie tutaj”. Umysł łatwo wpada w iluzję, że spełnienie jest zawsze krok dalej: kolejna zmiana, kolejna odpowiedź, kolejna wersja siebie.

⚛ Z perspektywy filozoficznej można powiedzieć, że życie rozpięte jest między stawaniem się, a byciem. Jeśli jesteśmy tylko w stawaniu się — nigdy nie doświadczymy pełni. Jeśli tylko w byciu — zatrzymamy ruch i wzrost.

☯️ Psychoterapia uczy czegoś subtelnego: nie chodzi o to, żeby przestać szukać, ale żeby zobaczyć, co napędza to poszukiwanie.

➡️ Czy jest w nim ciekawość i życie?
➡️ Czy raczej napięcie i poczucie, że „jeszcze nie jestem wystarczająca”?

Bo można szukać z braku — i wtedy to poszukiwanie nigdy się nie kończy.

Ale można też szukać z pełni — i wtedy każda droga już jest częścią odpowiedzi.

✅A znajdowanie?
To nie zawsze jest wielkie „odkryłam sens życia”.!:)
Często to ciche momenty:
– kiedy czujesz, że jesteś na swoim miejscu
– kiedy nie musisz nic udowadniać
– kiedy pojawia się spokój bez powodu

Znajdowanie może być momentem prawdy.

To chwila, w której:
– już nie możesz powiedzieć „jeszcze nie teraz”
– przestajesz się przygotowywać
– zaczynasz naprawdę być w tym, co wybrałaś

I to bywa trudne.

Bo kiedy znajdujesz:
– bierzesz odpowiedzialność
– tracisz wymówki
– widzisz siebie wyraźniej
~~~~~
Z perspektywy psychologicznej:

👉 szukanie często chroni nas przed lękiem
👉 znajdowanie konfrontuje nas z nim

Dlatego niektóre osoby:
– ciągle zmieniają kierunek
– odkładają decyzje
– „jeszcze chwilę szukają”

Nie dlatego, że nie wiedzą.

👉 Tylko dlatego, że gdzieś głęboko znajdowanie coś w nich uruchamia.

Może:
– lęk przed odpowiedzialnością
– lęk przed porażką
– albo nawet… przed tym, że to naprawdę zadziała

I wtedy pojawia się ważne pytanie:

👉 Czy naprawdę jeszcze szukasz…
czy raczej stoisz już na progu znalezienia — i się zatrzymujesz?

Bo czasem największym krokiem nie jest znalezienie odpowiedzi.
👉 Tylko pozwolenie sobie ją przyjąć.

~~~
Mozna także sprawdzić:

👉 Czy moje szukanie mnie zasila — czy wyczerpuje?
👉 Czy moje „znajdowanie” daje spokój — czy zatrzymuje ze strachu?

Odpowiedź często jest bardzo cicha.
Ale zwykle bardzo prawdziwa.